Sunday, July 14, 2019

മക്കള്‍ എന്ന അല്‍ഭുതം!


നമുക്ക് ഈ ഭൂമിയില്‍ ഏറ്റവും വലിയ വേദന തന്നിട്ടും. മരണം തന്നെ പകരം തന്നിട്ടും നാം അകമഴിഞ്ഞു സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു പ്രതിഭാസമാണ് മക്കള്‍.
വേദനയോടെ പ്രസവിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ പല ആഗ്രഹങ്ങളും ലക്ഷ്യങ്ങളും അവര്‍ക്കായി ഹോമിക്കുന്നു. അവരിലൂടെ സ്വപ്നം കാണാന്‍ പഠിക്കുന്നു..

ഒടുവിലൊടുവില്‍ അവര്‍ അകലുമ്പോഴും വേദനയാണ്. പ്രസവവേദനയ്ക്ക് തുല്യം തന്നെയാണ് ആ വേദനയും. പക്ഷെ ഒറ്റദിവസം കൊണ്ടല്ല എന്നേ ഉള്ളൂ..
വളരെ സാവധാനമാണ് ആ വേദനകള്‍.. അവരെ നമ്മില്‍ നിന്നകറ്റുന്ന വേദനകള്‍..

ആ വേദനകള്‍ക്കൊടുവിലും നാം ദൈവത്തിന്റെ മുന്നില്‍ കൈകൂപ്പിനിന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കും. ദൈവമേ! എനിക്കീ ഭൂമിയില്‍ ജനിക്കാനിടയാക്കിയതിന് നന്ദി..
എനിക്ക് മക്കളെ തന്നതിന് നന്ദി. അവരിലൂടെ കിട്ടിയ ആനന്ദത്തിന് നന്ദി, എന്റ് കണ്ണുകള്‍ക്ക് അവരെ കാണാനായതിന് നന്ദി..

അവരെ കണ്ടുകൊണ്ട്, അവരുടെ സന്തോഷം, സമാധാനം കണ്ടുകൊണ്ട് ഈ ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് വിടപറയാനാവണേ..

3 comments:

സുധി അറയ്ക്കൽ said...

ഇതെന്നാ മേഡം,എഴുത്തിൽ നൊമ്പരപ്പാടുകൾ മാത്രേ ഉള്ളൊ?

വീകെ. said...

മാമ്പൂ കണ്ടും മക്കളെ കണ്ടും കൊതിക്കല്ലേന്ന് കാർന്നോമ്മാർ എത്രയോ കാലമായി പറയുന്നു. എത്രയോ സത്യമായ അനുഭവസാക്ഷ്യങ്ങളാണത്. ആഗ്രഹങ്ങൾ സഫലമാകട്ടെ.....

ആത്മ said...

Thanks!🙏🙏🙏