Monday, February 24, 2020

Saturday, February 22, 2020

ബിഗ്ഗ്ബോസും ധർമ്മ പുനഃസ്ഥാപനവും

ഇപ്പോൾ ബിഗ്ബോസ്സ്‌ പരിപാടിയിൽ ആകൃഷ്ടയായതുകാരണം ലോകത്തിലെ മറ്റു കാര്യങ്ങളെ പറ്റി വ്യാകുലപ്പെടാൻ അധികം സമയം കിട്ടാറില്ല!
അതുകൊണ്ട്‌ ബിഗ്ബോസ്സിനെ പറ്റി തന്നെയാവാം....

സ്നേഹം-2


Saturday, February 15, 2020

എന്റെ കൂട്ടുകാർ


നല്ല എഴുത്തുകാരുടേയും spiritual masters ന്റേയും ഒക്കെ ബുക്ക്‌ ഒക്കെ വായിച്ചത്‌ അവരെപ്പോലെ ആവാനല്ല,
വേറെ നല്ല കൂട്ടുകാർ അടുത്ത്‌ ഇല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ടാണ്‌.

വലിയ ഒരു എഴുത്തുകാരിയുടെ ബുക്ക്‌ വായിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ അവരാവും എന്റെ ബെസ്റ്റ്‌ ഫ്രണ്ട്‌പിന്നെവലിയ ഗമയിൽ അങ്ങിനെ നടക്കും☺️

ഞാൻ ഇടയ്ക്കിടെ ഓർക്കാറുണ്ട്‌
എനിക്ക്‌ എന്താണ്‌ ഇത്ര അഹംഭാവമെന്ന്.
ചുറ്റുമുള്ള സാഹചര്യത്തിൽ ഞാൻ കേവലം അപരിഷ്കൃതയായ ഒരു വീട്ടമ്മ,
കാരണം ഇതാണ്‌..

@Arunthathy_Roy, @Sarah _Joseph, @laLithaampika_Antharjanam, @Emily_Bronty,@Asapoorna_Devi, @Chithra_Divakaruni, @DrMayaAngelou @Jane_Austine,
ഒരുപാട്‌ പേരുടെ സ്വാധീനം ഉണ്ട്‌ എന്നിൽ.
എനിക്ക്‌ അവർ ആത്മാർദ്ധ കൂട്ടുകാരാണ്‌അവർക്കതറിയില്ലാതാനും
പറയാൻ യോഗ്യതപോലും ഇല്ല എനിക്ക്‌!


എനിക്ക്‌ മാത്രമല്ല എന്നെപ്പോലെ ബുക്ക്‌ വായിക്കുന്നവർക്കൊക്കെ  അഹംഭാവം കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌..
 വി വിജയനെയും  എൻ വി യെയും
ബഷീറിനെയും ആശാനെയും വള്ളത്തോളിനെയും എഴുത്തച്ഛനെയും ഒക്കെ തോളിലേറ്റി പരിസരം മറന്ന്നടക്കുന്ന ഒരുപാട്‌ പേരെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌!

ബിഗ്‌ബോസ്സും ഞാനും

അതെ അവര്‍ തികച്ചും രണ്ട് നേര്‍വരയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നവര്‍ ആണ്.
മത്സരിക്കുന്നത് ഒരുപോലെയുള്ളവര്‍ തന്നില്‍ ആയിരിക്കണം
ഇന്നലെ ചെയ്തത് ഒരുകണക്കിന് നല്ലതാണ്
കുന്ന് അല്പം താഴെവരണം.
താഴ്‌വാരം അല്പം കൂടി മുകളിലേയ്ക്ക് കയറുകയും വേണം എന്നാലേ സമതലത്തില്‍ എത്താനാവൂ.. ബിഗ്‌ബോസിനെ പറ്റി തോന്നിയതാണ്~.

ഞാന്‍ എന്നെപറ്റി എഴുതാന്‍ വന്നതാണ്.. മറന്നുപോയി.
ബിഗ്ബോസ്സ് ഒക്കെ കണ്ട് മനുഷ്യര്‍ ആവശ്യമില്ലാതെ തന്റെ മുയലിന് മൂന്നുകൊമ്പ് എന്ന മട്ടില്‍ ജീവിക്കുന്നതിന് മറ്റൊരു ഉദാഹരണമല്ലെ ഞാനും എന്ന തോന്നല്‍.

മറ്റുള്ളവര്‍ ഒരുപാട് അനീതികള്‍ കാട്ടിയിട്ടുണ്ടാവാം. അതില്‍ തളര്‍ന്ന് വിഷമിച്ച്
ജീവിതകാലം മുഴുവന്‍ ദുഃഖിക്കേണ്ടതല്ല എന്റെ ജീവിതം.
ഞാന്‍ മറക്കണം പൊറുക്കണം.. എന്നാലേ എനിക്ക് എന്നെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാനാവൂ..

പെട്ടെന്ന് പാതകള്‍ മാറാനും ആവില്ല. ഞാന്‍ തിരഞ്ഞെടുത്ത പാതകളാണ്.
അത് മാറ്റണം എന്നുണ്ടെങ്കില്‍ ആദ്യം ഇപ്പോഴത്തെ വഴിയെ അംഗീകരിക്കണം
താന്‍ സ്വയം തിരഞ്ഞെടുത്ത പാതയാണ്. അതിലെ തെറ്റും ശരിയും തോല്‍‌വിയും വിജയവും ഒക്കെ മനസ്സിലാക്കി മുന്നോട്ട് പോകണം.
മറ്റുള്ളവരെ നന്നാക്കേണ്ടത് എന്റെ കടമയല്ല. എന്റെ മക്കളെയല്ലാതെ മറ്റുള്ളവരില്‍
എനിക്ക് സ്വാധീനവും ഇല്ല
പോകുന്ന വഴി മെച്ചമാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാം.
മറ്റുള്ളവരും വേണമെങ്കില്‍ ആ വഴി ഉപയോഗിച്ചോട്ടെ..

Thursday, February 6, 2020

ബിഗ്‌ബോസ്സ്

ബിഗ്ബോസ്സിനെ പറ്റി..

ബിഗ് ബോസ്സിനെ ഞാന്‍ ഈ ലോകം- മനുഷ്യലോകം- ആയാണ് കാണുന്നത്.
മനുഷ്യരുടെ മൊത്തം ലോകമായോ,
ഒരു രാജ്യത്തിലെ മനുഷ്യരുടെയോ,
ഒരു ഗ്രാമത്തിലെ മാത്രം മനുഷ്യരുടേയോ
ഒരു കുടുംബത്തിലെ മാത്രം മനുഷ്യരുടെയായോ ഒക്കെ ആയെടുക്കാം.
ഏതായാലും ഈ ഭൂമിയില്‍ ഒരു മനുഷ്യന് എങ്ങിനെയൊക്കെ നിലനില്‍ക്കാം എന്നതിന്റെ ഒരു ചെറിയ ക്ലാസ്സ് ആണ് അവിടെ ഗുളിക രൂപത്തില്‍ നാം കാണുന്നത്.

എന്തെങ്കിലും ലക്ഷ്യമുള്ളവര്‍ എങ്ങിനെ അത് സാധിച്ചെടുക്കാന്‍ വേണ്ടി യത്നിക്കണം എന്നും, എന്തൊക്കെ വഴികള്‍ അതിനായുണ്ട് എന്നതും ഒക്കെ ഉദാഹരണസഹിതം കാട്ടിത്തരും. ലക്ഷ്യബോധം ഇല്ലാതെ, ഒരുതരത്തിലും മത്സരബുദ്ധിയില്ലാത്തവര്‍ (മത്സരബുദ്ധി ആരോഗ്യപരമായും അല്ലാതെയും ഉണ്ട്) രംഗത്തുനിന്നും വെറും കൈയ്യോടെ നിഷ്ക്കാസിതര്‍ ആകുന്നതും ഒക്കെ ഒരു പാഠമാണ് എല്ലാവര്‍ക്കും.

തങ്ങളുടെ തെറ്റുതിരുത്താനുള്ള മനസ്സ്, പരസ്പരം ക്ഷമിച്ച് ഒത്തൊരുമിച്ച് പോകാനുള്ള കഴിവ്, കൂര്‍മ്മബുദ്ധി, അങ്ങിനെ എന്തെല്ലാം തരം ജീവിതമുറകള്‍ ആണ് അവിടെ നടമാടുന്നത്!

ഒരു ജോലിയും താഴ്ന്നതല്ല, കുക്കിംഗ്, ബാത്ത് റൂം കഴുകൽ, തുടങ്ങി എല്ലാ ജോലികളും വലിപ്പച്ചെറുപ്പമില്ലാതെ എല്ലാവരും ചെയ്യുന്നു. ഇന്ന് ക്യാപ്റ്റൻ ആയിരുന്നയാൾക്ക് നാളെ തൂപ്പ് ജോലിയോ ജയിൽവാസമോ എന്തുമാകാം. ജീവിതത്തിലെ ക്ഷണഭംഗുരത എടുത്തുകാട്ടുന്നു. 
ജീവിക്കാനനുവാദമില്ലാത്തപോലെ മാറ്റിനിര്‍ത്തപ്പെട്ടവര്‍ക്ക് അതൊക്കെ കാണുമ്പോള്‍ ഒരു അല്‍ഭുതം! ആദരവ്! 

ഇടയ്ക്കിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന മോഹൻലാലിനെ നമുക്ക് ദൈവത്തോട് ഉപമിച്ച് നോക്കാം.  കാരണം അദ്ദേഹം  ഓരോരുത്തരുടെയും ചെയ്തികളെ വിലയിരുന്നുണ്ട്. ചിലർക്ക് ശിക്ഷയും മറ്റുചിലർക്ക് പാരിതോഷികങ്ങളും നൽകുന്നുണ്ട്. ദൈവം കാണാതെപോകുന്ന ചിലകാര്യങ്ങളും ഉണ്ട്. ക്യാമറയിലൂടെ കാണുന്ന ചിലതൊക്കെ വച്ചാണ് ദൈവം ആൾക്കാരെ വിയലായിരുത്തുന്നത്. ക്യാമറയെ ഒരു സമൂഹമായി കണക്കാക്കാം. അതെ, സമൂഹത്തിനെ നാം നല്ലവരെന്നു ബോധിപ്പിക്കണം. ഉപയോഗമുള്ളവർ എന്ന്  ബോധിപ്പിക്കണം.

ക്യാമറ എല്ലായ്പ്പോഴും നമ്മെ പിന്തുടരണമെന്നില്ല. എങ്കിലും നന്മയോടെയും നേർബുദ്ധിയോടെയും ഓരോ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്‌തുകൊണ്ടിരിക്കുക.
 എപ്പോഴും നമ്മെ അദൃശ്യമായി പിന്തുടരുന്ന ഒരു ക്യാമറ ഉണ്ടെന്ന് കരുതി സത്പ്രവർത്തികൾ മാത്രം ചെയ്യുക. നമ്മുടെ ഏതുപ്രവർത്തി വേണമെങ്കിലും ക്യാമറ ഒപ്പിയെടുക്കും, അത് ദൈവത്തെയും സമൂഹത്തെയും അറിയിക്കും, അവരുടെ വിചാരണ നേരിടേണ്ടിയും വരും എന്ന ബോധത്തോടെ ജീവിക്കണമെന്ന സന്ദേശം.ആരും കാണുന്നില്ല എന്നാകുമ്പോഴും നല്ലതുമാത്രം ചെയ്യുന്നവർ ആണ്‌ ഒടുവിൽ നല്ലമനുഷ്യരാവുന്നതും  ജീവിതത്തിൽ വിജയിക്കുന്നതും എന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാവും.

എത്ര ഒച്ചയുയർത്തിയാലും മിടുക്ക് കാട്ടിയാലും ഗ്രൂപ്പുണ്ടാക്കിയാലും ശരിയും ധർമ്മവും ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലെ അവർക്ക് വിജയിക്കാനാവൂ. അല്ലെങ്കിൽ കാണികൾ തന്നെ അവരെ പുറത്താക്കുന്നു. ദൈവം നിസ്സഹായതയോടെ പുറത്ത് നോക്കി നിൽക്കുന്നു.. 'വരൂ എന്നിലേയ്ക്ക്,' എന്ന് ക്ഷണിച്ച്‌ തിരികെ വിളിക്കുന്നു.പരാജയപ്പെട്ടവരെ പുൽകി സമാധാനിപ്പിക്കുന്നു.

ഇതുതന്നെയല്ലേ മനുഷ്യ ജീവിതവും?!

Wednesday, February 5, 2020

ഞാനെന്ത്രം

 പതിവുപോലെ ഞാനെന്ത്രം വിരസമായി ഉണര്‍ന്നു. ഇന്നത്തെ ദിവസം ഒരു പുതുപേജ് ആണ്. ഈ പേജിൽ എന്തൊക്കെയാണ്~ ഇന്ന് എഴുതേണ്ടത്? മനുഷ്യയന്ത്രം ഓർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

ആരുമില്ലാത്ത വീട്. ക്ഷീണം വിടാത്ത ശരീരം. ‌എണീറ്റ് അല്പം വെള്ളം കുടിച്ചു. അല്പം മൈലോയും അലര്‍ജിയുടെ മരുന്നും കഴിച്ചു. ഇനി വൈറ്റമിന്‍, പ്രഷര്‍ ഗുളിക ഒക്കെ കഴിക്കണം. ചായയും കുടിക്കണം എല്ലാം ഒരുവിധം നന്നായി പൂര്‍ത്തിയാക്കുമ്പോള്‍ ഈ യന്ത്രം പ്രവര്‍ത്തനക്ഷമമാവും. അതുവരെ ക്ഷമ വേണം.

പുറത്ത് അതിരാവിലെ തന്നെ പ്രവര്‍ത്തനക്ഷമമാകുന്ന ഒരു യന്ത്രം ഒരു ഷിഫ്റ്റ് കഴിഞ്ഞ് വന്നിട്ടുണ്ട്. പുറത്ത് തുണിയൊക്കെ എടുത്ത് എന്തൊക്കെയോ കാട്ടുന്നുണ്ട്. തന്റെ ഇവിടത്തെ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാനായുള്ള കുഞ്ഞ് കുഞ്ഞ് പ്രവര്‍ത്തികള്‍ ആണ്. ഞാനെന്ന യന്ത്രത്തിനെ സഹായിക്കാനൊന്നും ആ യന്ത്രത്തിൽ ആരും പ്രോഗ്രാം ചെയ്തിട്ടില്ല. അല്ലെങ്കില്‍ ചതഞ്ഞ് കറുത്തുകിടക്കുന്ന തന്റെ വിരല്‍ കാണുകയോ  നല്ല രണ്ട് വാക്ക് പറയണമെന്ന് തോന്നുകയോ ഒക്കെ ചെയ്തേനെ. ഓരോ യന്ത്രത്തേയും പ്രോഗ്രാം ചെയ്തു വച്ചേക്കുന്നത് ഓരോ വിധത്തിലല്ലെ! അതുപ്രകാരമേ അതിനു പ്രവർത്തിക്കാനാവൂ. കുറ്റപെടുത്തിയിട്ട് കാര്യമില്ല.

ഞാനെന്ന യന്ത്രത്തില്‍ ഞാന്‍ ഇന്നലെ ഒരു പുതിയ പ്രോഗ്രാം കൂടി ഇന്‍സ്റ്റാള്‍ ചെയ്തു. ലക്ഷ്യമില്ലായ്മ ജീവിതത്തിന് അര്‍ത്ഥമില്ലായ്മ ഒക്കെയായിരുന്നു ഞാനെന്ന യന്ത്രത്തിനെ ജോലിചെയ്യാതെ അലസയാക്കുന്നത് പലപ്പോഴും. അതിനായി ഞാനതില്‍ 'സ്വാര്‍ദ്ധസുഖം' എന്ന ഒരു പുതിയ പ്രോഗ്രാം ഇന്‍സ്റ്റാള്‍ ചെയ്തു. അതിന്റെ ശരീരത്തിനും മനസ്സിനും സുഖമെന്ന് കരുതുന്നതെന്തും കുറ്റബോധം ഇല്ലാതെ ചെയ്യാനും, അതൊക്കെ തന്നെയാണ് മറ്റ് മനുഷ്യയന്ത്രങ്ങള്‍ ഓടിനടന്ന് നേടുന്നതെന്നും ഞാനെന്ന യന്ത്രത്തില്‍ നന്നായി പ്രോഗ്രാം ചെയ്തു പിടിപ്പിച്ചു . അതുപ്രകാരം സുഖം അന്വേക്ഷിക്കാന്‍ തുടങ്ങി അലസയായ ഞാനെന്ത്രം.

പക്ഷെ, ഞാനെന്ത്രം എഴുന്നേറ്റു പുറത്തുവന്നപ്പോള്‍ സുഖിക്കാനായി ഒരു മാര്‍ഗ്ഗവും കണ്ടില്ല. സിങ്കില്‍ ഇന്നലെ കഴുകാന്‍ മറന്ന് പാത്രം ഫ്രിഡ്ജില്‍ വേവിക്കാന്‍ മറന്ന നിലക്കടല. അടുക്കളയില്‍ ഉണ്ടാക്കാതെപോയ പുട്ടിന്റെ മാവ്.

വീട്ടുജോലികളും കടമകളും മാറ്റിവച്ച് ജോലിസ്ഥലത്ത് പോയി സകലതും മറന്നിരിക്കയും, സഹജോലിക്കാരോടൊപ്പം ആഹാരം കഴിക്കാനൊക്കെ പോയി അല്ലറചില്ലറ സൊള്ളലും ഒക്കെ ആയിരിക്കാന്‍ ഏത് യന്ത്രത്തിനാണ് ആഗ്രഹമില്ലാത്തത്!

ഞാനെന്ത്രത്തിന്റെ വലതുകൈവിരല്‍ ചതഞ്ഞും ഇടതുകൈവിരല്‍ മുറിഞ്ഞും ഇരിക്കയും. രണ്ടിനും വേദനയും ഉണ്ട്. എങ്കിലും ഞാനെന്ത്രത്തിന് വല്ലാത്ത ശുഭാപ്തിവിശ്വാസം ആണ്! അങ്ങിനെയും തന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ച് നിലനിര്‍ത്തേണ്ടതുണ്ട്.. തന്റെ തന്നെ കുഞ്ഞ് രണ്ട് യന്ത്രങ്ങള്‍ പുറത്തുണ്ട്. അവര്‍ തളരരുത്, തന്നെക്കാരണം. അവരുടെ പുതിയ പ്രോഗ്രാമുകള്‍ വളരെ വ്യത്യസ്ഥവും പ്രവര്‍ത്തനപരിധി വിശാലവും മേന്മയേറിയതും ആണ് താനും.

എങ്ങിനെ തുടങ്ങിയാല്‍ ഞാനെന്ത്രത്തെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനാവും  എന്നാലോചിച്ചു ഞാനെന്ത്രം. അപ്പോള്‍ ഇന്നലത്തെ ബിഗബോസ്സ് മുഴുവനും കണ്ടുതീര്‍ത്തില്ലല്ലൊ എന്നോര്‍ത്തു! അല്പം സന്തോഷം നുരയിട്ടു.. അതെ! ബാക്കി ബിഗ്ബോസ്സും കണ്ട് ഒരു ചായയും കുടിക്കാം!! അതൊരു സന്തോഷമുണ്ടാക്കുന്ന കാര്യമാണ്. അത് ആക്റ്റീവ് യന്ത്രത്തിന് എന്റെ ഈ സന്തോഷത്തിന്റെ കോഡ് പരിചയവുമില്ല! താല്പര്യവുമില്ല. അതൊരു ആശ്വാസമാണ്. കുറ്റബോധത്തിന് വലിയ ചാന്‍സില്ലാത്ത ഒരു സന്തോഷത്തിന്റെ വഴി.

ആക്റ്റീവ് യന്ത്രത്തിന്~ എന്തിലെങ്കിലും ഇഷ്ടം തോന്നിയാൽ പിന്നെ അത് ത്വജിക്കുന്നതാണ്~ ആരോഗ്യത്തിന്` നന്ന്. കാരണം തനിക്കിഷ്ടമുള്ളതെന്തും നേടിയെടുക്കുക എന്ന ഒരേ ഒരു ലക്‌ഷ്യം മാത്രമേ ആക്റ്റീവ് യന്ത്രത്തിൽ ഞാനെന്ത്രം  ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ. തന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്ക് പ്രതിബന്ധം ആകുന്നതെന്തിനെയും വഴിയിൽ നിന്ന് മാറ്റാൻ അതിനു കഴിവും ഉണ്ട്. തന്റെ ഇടം ആക്റ്റീവ് യന്ത്രത്തിന്റെ  വീട്ടിൽ തന്നെയായതിനാൽ ഞാനെന്ത്രം  പ്രാർത്ഥിക്കും  ആക്റ്റീവിന് ഒരുപാട് ദോഷമനസ്സൊന്നും ആരിലും തോന്നിക്കരുതേ എന്നും. കാരണം അത് ഞാനെ ന്ത്രത്തിന്റെ  നിലനില്പിനെയും ബാധിക്കും എന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ.

ഞാനെന്ത്രം നേരെ പോയി ആക്റ്റീവ് യന്ത്രത്തിനായി ചായയും പുട്ടും മുട്ടയും ഒക്കെ തയ്യാറാക്കിയിട്ട്.  ഒറ്റയ്ക്കൊരു മൂലയില്‍ ആക്റ്റീവ് യന്ത്രത്തിന്റെ പരിധിയില്‍ പെടാത്ത ഒരിടത്തിരുന്ന് ചായയും ഒപ്പം ബിഗ്ബോസ്സിലേയ്ക്കും ഇറങ്ങി പരിസരം മറന്ന് സന്തോഷിക്കാനും സുഖിക്കാനും തുടങ്ങി. പിന്നീട്  ആ സുഖത്തില്‍ നിന്ന് കൈവന്ന എനര്‍ജിയുമായി നേരെ അടുക്കളയിലേയ്ക്ക്.. പാത്രം കഴുകല്‍ ഗോതമ്പ് കൊഴുക്കട്ട, നിലക്കടല. പുട്ട് അങ്ങിനെ അടുക്കള ജോലിയില്‍ മുഴികി.

അതിനിടയില്‍ ഓഫീസിലെ യന്ത്രം ആക്റ്റീവ് ആണോ എന്ന് ഒരു ചെറിയ ഒളിഞ്ഞുനോട്ടം നടത്തി. അവിടെ ഉണ്ട്! ആശ്വാസം ആയി.  ട്വിറ്റര്‍ യന്ത്രവും പ്രവര്‍ത്തണക്ഷമം ആണ്. ഒന്നുമായും ഞാനെന്ത്രത്തിന് കണക്ഷന്‍ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും ഈ യന്ത്രങ്ങളൊക്കെ പ്രവര്‍ത്തനക്ഷമം ആണെന്നറിയുന്നത് ഞാനെന്ത്രത്തിന് ഒരു  സുഖം കൊടുക്കും. ഓഫീസ് യന്ത്രം വളരെ പോസിറ്റീവ് കാഴ്ചപ്പാടുകളുള്ള, തന്നോട് പ്രത്യേക സഹതാപം ഒക്കെയുള്ള ഒരു യന്ത്രം ആണ് .  ട്വിറ്റര് യന്ത്രം ജീവിതത്തെ ആകെമൊത്തം ഒരു തമാശരൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കും. അതും ഒരാശ്വാസമാണ്. തന്റെ നിലനിൽപ്പ് ഒക്കെ ഈ യന്ത്രങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി ആണെന്ന ഒരു ബോധം ഞാനെന്ത്രത്തിന് നന്നായുണ്ട്.


ഞാനെന്ത്രം അപ്പോഴും അടുക്കളയില്‍ തന്നെ. ഇടക്ക് ഞാനെന്ത്രത്തിന്റെ കുട്ടിയെന്ത്രം വന്നു. ഞാനെന്ത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഒരു സൃഷ്ടി എന്നുവേണമെങ്കില്‍ പറയാം. ഈശ്വരന്‍ ഞാനെന്ത്രത്തിലൂടെ പ്രോഗ്രാം ചെയ്തെടുത്ത വിസ്മയകരമായ ഒരു യന്ത്രം ആണ്. മറ്റ് കുറെ മനുഷ്യയന്ത്രങ്ങളെയൊക്കെ ചികിത്സിച്ച് പ്രവര്‍ത്തനക്ഷമം ആക്കി ക്ഷീണിച്ച് വന്നിരിക്കയാണ്. തന്റെ സ്വന്തം കുഞ്ഞ് യന്ത്രം..

കുഞ്ഞ് യന്ത്രത്തെ കണ്ടപ്പോള്‍ ഞാനെന്ത്രത്തിന് വല്ലാത്ത സന്തോഷം!സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലാണോ എന്ന് പെട്ടെന്ന് തോന്നിപ്പോയി.. ഞാനെന്ത്രം ഓടി അടുക്കളയിലെത്തി നഗട്ട്സ് , ചായ ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കി കുഞ്ഞ് യന്ത്രത്തെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനും കംഫര്‍ട്ടബിള്‍ ആയി മുറിയില്‍ ഉറങ്ങാനും വേണ്ടതൊക്കെ ഒരുക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.. കുഞ്ഞ് യന്ത്രം കഴിച്ചിട്ട് സ്ലീപ്പിംഗ് മോഡില്‍ ആയി..

ഞാനെന്ത്രം അപ്പോഴും അടുക്കളയില്‍ ആണ്. സമയം 1 മണിയായി. ഇപ്പോള്‍ അടുക്കള ഒരുവിധം ഒതുങ്ങി. ഞാനെന്ത്രം കമ്പ്യൂട്ടറിനുമുന്നില്‍ ഓഫീസ് ജോലി ചെയ്യാന്‍ ഇരുന്നു. പെട്ടെന്ന് വീണ്ടും സന്തോഷം!! ഞാനെന്ത്രം സന്തോഷം മോഡില്‍ കുറേസമയം ഇരുന്ന് ജോലിചെയ്തു..

ഞാനെന്ത്രം നന്നായി തളര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. അല്പം സ്ലീപ്പിംഗ് മോഡ് കഴിഞ്ഞ് കണ്ടിന്യൂ ചെയ്യാം..

Monday, January 27, 2020

അറിവുകൾ

ഇന്ന് കുടജാദ്രിയില്‍ ഒരു കൂട്ടം ഭക്തജനങ്ങള്‍ തീര്‍ത്ഥയാത്ര നടത്തുന്ന വീഡിയോ കണ്ടു. അവിടെ പല ഐതിഹ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട്.. വളരെ പുരാതനമല്ലെങ്കില്‍ കൂടി ഇപ്പോഴത്തെ ജനതയെ വിശ്വസിപ്പിക്കാനുള്ള തെളിവുകള്‍ ഒന്നും ഇല്ല. തീര്‍ച്ചയായും ആത്മീയാന്വേക്ഷികള്‍ക്ക് അതൊരു വലിയ അറിവും വെളിച്ചവും നല്‍കുന്നുണ്ട്. കാരണം അവരുടെ അറിവ് ഉള്ളിലേക്കുകൂടി വളരുന്നു എന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ. ഇപ്പോഴത്തെ ജനറേഷന് എല്ലാറ്റിനും സയന്റിഫിക്ക് ആയ തെളിവുകള്‍ വേണം. 
ഓരോ കാലത്തും അറിവ് സയന്‍സായാലും ആത്മീയതയായാലും ഓരോ ഡയമെന്‍ഷനില്‍ കൂടിയാണ് വളരുന്നത്. 
ഈ യുഗത്തിലെ അറിവ് കമ്പ്യൂട്ടറിലും ആര്‍ട്ടിഫിഷ്യല്‍ ഇന്റലിജന്‍സിലും ഒക്കെ ചെന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു.

കഴിഞ്ഞ യുഗത്തിലെ അറിവ് വളര്‍ന്നത് മറ്റൊരു വീഥിയിലൂടെയാണ്. പ്രകൃതിയെ അറിയുക, നക്ഷത്രങ്ങളെ അറിയുക.. അവരും ഒരുപാട് അറിവുകള്‍ നേടിയിട്ടുണ്ട്. ഇന്ന് സയന്റിഫിക്ക് ആയി ഉപകരണങ്ങളൂടെ കൊണ്ട് കണ്ടുപിടിച്ച് സ്ഥാപിക്കുന്ന പല അറിവുകളും അന്നുള്ളവര്‍ മനനം ചെയ്ത് കണ്ടുപിടിക്കയുണ്ടായി. അതൊക്കെ 90 ശതമാനവും ശരിയുമാണ്. എനിക്ക് സയന്‍സ് നന്നായറിയില്ല എങ്കിലും ഭൂമിയേയും നക്ഷത്രങ്ങളേയും സൂര്യനെയും ചന്ദ്രനെയും ഒക്കെ കുറിച്ച് ഒരു സയന്റിഫിക്ക് ഉപകരണങ്ങളുമില്ലാതെ തന്നെ അവര്‍ കൃത്യമായി എഴുതിവച്ചു..

ഇന്ന് നമുക്ക് കമ്പ്യൂട്ടര്‍ വഴി , ഓന്‍ലൈനിലൂടെ ലോകത്തെവിടെ ഉള്ള കാര്യങ്ങളും നേരില്‍ കാണാം, നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ നേരില്‍ കണ്ട് സംസാരിക്കാം.. പ്ലയിനിലൂടെ അതിദൂരം മറ്റൊരു രാജ്യത്തെത്താം. (അതിലും വലിയ വേഗതയുള്ള ഒന്ന് കണ്ടുപിടിച്ച് അത് നഗ്നനേത്രത്തില്‍ നിന്ന് മറച്ചാല്‍ അതിദൂരം നിമിഷങ്ങള്‍ക്കകം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യാം!)
ഇതൊക്കെ തന്നെയാണ് അന്നുള്ളവരും ചെയ്തത്.. അവര്‍ മറ്റൊരു ഡയമെന്‍ഷനിലൂടെ അറിവുകള്‍ നേടി

ഇനി വരും യുഗത്തില്‍ ഒരുപക്ഷെ ഇങ്ങിനെ ഒരു അറിവ് ഉണ്ടായിരുന്നു,മനുഷ്യന്‍ ചന്ദ്രനില്‍ പോയി, മറ്റൊരു രാജ്യത്തിലുള്ളവരോട് നേരില്‍ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട്  വഴിനടന്നിരുന്നു, ഒരു ട്രയിനില്‍ കയറിയാല്‍
അവിടെ മൊബയിലില്‍ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് അടുത്തുള്ളവര്‍ ആരെന്നുപോലും അറിയാതെ സഞ്ചരിക്കുന്ന യന്ത്രമനുഷ്യര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നും അവരുടെ മനസ്സും സംസാരവും ചലനങ്ങളും വീക്ഷണവും ഒക്കെതന്നെ മറ്റേ രാജ്യത്തെ അല്ലെങ്കില്‍ തനെ മൊബയിലില്‍ കാണുന്ന സ്ഥലത്ത് കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുകയാണെന്നും ഒക്കെ പറഞ്ഞാല്‍ വിശ്വസിക്കാനാവില്ല.
അവര്‍ പറയും , “ഓഹ്! അതൊക്കെ വെറും അന്ധവിശ്വാസങ്ങള്‍..”
കാരണം അവരുടെ അറിവ് മറ്റൊരു ദിശയിലേക്കായിരിക്കും വളര്‍ന്നിരിക്കുക.

ഇപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ എഴുതി തള്ളുന്ന പല ആചാരങ്ങളും അപ്രകാരം ആണ്. 
ഒരു കൃഷ്ണനും യേശുവും അള്ളാഹുവും ഒക്കെ ഇവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നിരിക്കണം.
അവര്‍ അല്‍ഭുതങ്ങള്‍ കാട്ടിയിരിക്കണം. ഇപ്പോഴും പണ്ടത്തെ ചില കെട്ടിടനിര്‍മ്മാണങ്ങള്‍ അവര്‍ എങ്ങിനെ ചെയ്തു എന്ന് കണ്ടുപിടിക്കാനായിട്ടില്ല.. ഒരു പാറമുകളില്‍ നിന്ന് കൊത്തിയെടുത്ത ഒരു വലിയ കോവില്‍. അതൊക്കെ അത്തരത്തിലുള്ള അറിവുകളാല്‍ ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടതാണ്.
 ധ്യാനിക്കുന്നവരുടെ മുന്നില്‍ ദൈവം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.. അവര്‍ ഒരു സ്ഥലത്തുനിന്നും അപ്രത്യക്ഷമായി മറ്റൊരിടത്തെത്തുന്നു.. അതൊക്കെ അന്നത്തെ അറിവിന്റെ ശ്രേഷ്ഠതയാവാം..


Tuesday, January 14, 2020

ഉപദേശം

വീണ്ടും വിരക്തി കൈവന്നു.. വിരക്തിയുടെ കൂടെ ഭക്തിയും കൂടി..
വിരക്തികൈവരിക്കുമ്പോള്‍ എന്നെക്കാട്ടിലും ഗുണം എന്നോട് സഹവസിക്കുന്നവര്‍ക്കാണ്.
അവര്‍ക്കൊക്കെ ഇഷ്ടം പോലെ ജീവിക്കാം.. എന്നെ അതൊന്നും ബാധിക്കില്ല!
അവര്‍ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളവരെ സ്നേഹിക്കാം.. സന്തോഷിക്കാം.. ഞാനെന്ന ക്ഷമയുടെ
കുംഭം അങ്ങിനെ എല്ലാം സഹിച്ച് നിര്‍വ്വികാരതയോടെ അവരെയൊക്കെ അംഗീകരിക്കും...

ഇന്നലെ അങ്ങിനെ ഒരു റോള്‍ ഗംഭീരമായി അഭിനയിച്ച് തകര്‍ത്ത്, അതിന്റെ ഉന്മാദത്തില്‍
ആയിരുന്നു ഇന്നും.. എനിക്കെങ്ങിനെ ഇത്ര തന്മയത്വത്തോടെ എല്ലാവരോടും ക്ഷമിക്കാനും സ്നേഹിക്കാനും ഒക്കെ പറ്റി എന്ന അത്ഭുതം! (മനസ്സിൽ നിറച്ച്‌ കുശുമ്പും കുന്നായ്മയും ആയിരുന്നു)

 വിരക്തികൈവന്നതിനെ പറ്റി അല്ല്യോ എഴുതാന്‍ വന്നത്,
അതെ വിരക്തിവന്ന് മൂടി അത് എന്റെ ബ്ലോഗെഴുത്തിനെയും ബാധിച്ചു. ഓഹ് ഇനിയിപ്പോ
മനസ്സില്‍ തോന്നുന്നതൊക്കെ അവിടെ എഴുതിവച്ചിട്ട് എന്നാ കിട്ടാനാ എന്നൊരു വിരക്തി..
പക്ഷെ മനസ്സിന്റെ വിരക്തി വയറിനറിയില്ലല്ലൊ! നല്ല വിശപ്പ്.. എന്തുകിട്ടിയാലും കഴിക്കാമെന്നൊരു ആര്‍ത്തിവന്ന് മൂടി.. അങ്ങിനെ അടുക്കളയില്‍ കയറിയതാണ്.
ഭക്ഷണം അകത്ത് ചെന്നപ്പോള്‍ വിരക്തി അല്പം കുറഞ്ഞു.. അങ്ങിനെ എഴുതാമെന്ന് കരുതി
ഇരുന്നതാണ്..

മനസ്സ് വല്ലാതെ നോവുന്നു.. അതിന്റെ അഹങ്കാരത്തിന്റെ ശിക്ഷ അതുതന്നെ അനുഭവിക്കുന്നു എന്ന് കരുതി അതിനോടും ക്ഷമിക്കാം..
ഹോ! എന്തൊക്കെയായിരുന്നു.. മലപ്പുറം കത്തി..(എന്നോടു തന്നെ)
ഇപ്പോ വീണ്ടും വീട്ടമ്മയായി, ഇന്ന് വീടൊക്കെ വെടിപ്പാക്കി, അടങ്ങിയൊതുങ്ങി മക്കളെയും സ്നേഹിച്ച്, ദാ ഒരു മൂലയില്‍..

വിരക്തി വരും മുന്‍പ്  പരാതി പറയാനായി നാട്ടിലെ എന്റെ ഹോസ്റ്റല്‍ മേറ്റും സഹോദരീസ്ഥാനീയയുമായ എന്റെ കൂട്ടുകാരിയെ വിളിച്ചു.. ഹോ! അവള്‍ അതിലും വലിയ
മെച്യൂരിറ്റി! അന്തം വിട്ടുപോയി!!
അവള്‍ തിരുവനന്തപുരത്ത് സിറ്റിയില്‍ ആണ്. ഭര്‍ത്താവ് എന്തോ വാങ്ങാന്‍ കടയില്‍ കയറി. അവള്‍ കാറില്‍ ഭരത്താവിനെയും കാത്ത് ഇരിക്കയാണ്. അപ്പോഴാണ് ഞാന്‍ പരാതിതുടങ്ങിയത്.. ഭര്‍ത്താവ് വരും വരെ എന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ എരിച്ചിലൊക്കെ ഒന്ന് പങ്കുവയ്ച്ച് കുറയ്ക്കാം എന്നു കരുതി..അതിന്റെ ഇന്റൊര്‍ടക്ഷനായി തുടങ്ങി
'ഹൊ! മീനേ മീന നാട്ടിലെ കാറ്റൊക്കെ അടിച്ച് തിരുവനന്തപുരത്ത് ജീവിക്കുന്നത് കാണുമ്പോള്‍ വല്ലാത്ത കൊതിയും നഷ്ടബോധവും!'
മീന: "ആത്മേ.. എല്ലാം മനസ്സിന്റെ തോന്നലുകള്‍ ആണ് .. ഇവിടെ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ഇല്ല.
നാട്ടിലെ ജീവിതം ഒരു കണക്കിന് ആത്മയ്ക്ക് പറ്റിയതും ആയിരിക്കില്ല. അതാവും ദൈവം ആത്മയെ അന്യനാട്ടില്‍ എത്തിച്ചത്. അവിടെ വളരെ കുറച്ചുപേരെ സന്തോഷിപ്പിച്ചാല്‍ മതിയല്ലൊ
ഇവിടെ എന്നും പരാതിയാണ്.. പിണക്കവും.. ബന്ധുക്കളൊക്കെ പാരകളും പരസ്പരം
വെറുപ്പും..  അന്യനാട്ടില്‍ ജീവിക്കാനും ഒരു കഴിവൊക്കെ വേണ്ടേ
എന്നെ ഒരുപക്ഷെ അന്യനാട്ടില്‍ വിവാഹം കഴിച്ചുകൊണ്ടുപോയിരുന്നെങ്കില്‍ എനിക്ക് അത്
അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാന്‍ പ്രയാസമായേനെ..
എനിക്ക് ഈ നാടും ആത്മയ്ക്ക് ആ നാടും ഒക്കെ ദൈവം തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തതാണെന്ന് സമാധാനിക്കണം.."
ഞാന്‍ മനസ്സില്‍: ഹോ! ഇവളെങ്ങിനെ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഭയങ്കര യോഗിയായി?!!

അപ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മ വന്നു.. രണ്ടാമത്തെ മകള്‍ അമേരിക്കയിലാണ് വിവാഹം കഴിച്ചയച്ചത്.
ആ കുട്ടി ഇതുപോലെ നാട് മിസ്സ് ചെയ്യുന്നു എന്നുപറഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ്. ആ മകളെ ഉപദേശിച്ചതിന്റെ ബാ‍ക്കിയാവും.. സമാധാനിച്ചു..
ഏതിനും എനിക്ക് തല്‍ക്കാലം സമാധാനമായി..

വൈകിട്ടായപ്പോല്‍ ആകെ ഒരു വെളിച്ചം കൈവന്നു..
അങ്ങിനെയാണ് വിരക്തിയും കര്‍മ്മോന്മുഖതയും ഒക്കെ കൈവന്ന് ഞാന്‍ ഈ വിധമായത്..

ഇനി നാളെ എന്താകും എന്ന് നാളെ എഴുതാം..

Friday, January 10, 2020

നാട്ടുവര്‍ത്തമാനം

അവനവന്‍ അവനവനായി ജീവിക്കുമ്പോള്‍ കിട്ടുന്ന സമാധാനം, ശാന്തി വേറേ എങ്ങും കിട്ടിയില്ല. മറ്റുള്ളവരുടെ മിടുക്കാല്‍ നമുക്ക് കിട്ടുന്ന അംഗീകാരം; മറ്റുള്ളവരുടെ സ്നേഹം കൊണ്ട് ജീവിക്കാമെന്ന ആശ ഒക്കെ നമ്മെ തളര്‍ത്തുന്നു. അവിടെ നാം ഇല്ല. 

നാം നമ്മളായി ജീവിക്കുക;  നമ്മുടെ കഴിവിനനുസരിച്ച് നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ മിതപ്പെടുത്തുക.. തീര്‍ന്നു പ്രശ്നം.. ആരില്‍ നിന്നും ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട..ആരും ഒന്നും ചെയ്തുതരാനും പോകുന്നില്ല. എല്ലാവരും നിബന്ധനകളോടെയാണ് നമ്മളെ സ്നേഹിക്കുന്നതും സഹായിക്കുന്നതും ഒക്കെ.”നീ ആ ഗ്രൂപ്പില്‍ ചേരില്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ നിന്നെ സഹായിച്ചേനെ.. നീ അങ്ങിനെ ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ ഇങ്ങിനെ ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ എന്നിങ്ങനെ.. ഒടുവില്‍ നിബന്ധനകളൊക്കെ അനുസരിച്ച് 
അടങ്ങിയൊതുങ്ങി ജീവിക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ നമ്മളെ ആകെ മറന്ന് മറ്റുള്ളവരുടെ പിറകേ യാതൊരു നിബന്ധനകളുമില്ലാതെ നടക്കുന്നത് കാണാം.. അതുകൊണ്ട്.
മറ്റുള്ളവരുടെ നിബന്ധനകള്‍ക്കനുസരിച്ച് ജീവിക്കാതിരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുക. കാരണം നമ്മുടെ ജീവിതം നമുക്കുള്ളതാണ്.. ജീവനും.. ആശകളും ഒക്കെ നമ്മുടെത് മാത്രം. അത് സാധിച്ചെടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കലാണ് നമ്മുടെ ജന്മം തന്നെ.. അതിനാവശ്യമായ സഹായങ്ങള്‍ മാത്രം സ്വീകരിക്കുക, അതിനു നന്ദിയും നല്‍ക്കുക.. 

അങ്ങിനെ ഞാന്‍ ഞാനാവാനായി എനിക്ക് ഉള്ള മിതമായ അറിവുകളുമായി രമ്യതയില്‍ എത്തി.
ഞാന്‍ ഇങ്ങിനെയാണ്.. എന്നെ ആവശ്യമുണ്ടെങ്കില്‍ ഞാന്‍ എനിക്കറിയാവുന്നത് ചെയ്യാം. ഇതുതന്നെയാണ് ഞാന്‍ എന്നെ നന്നാക്കാന്‍ വരുന്നവരോടും പറയല്. അവര്‍ ചിലപ്പോള്‍ പറയും ഞാൻ  മാറിയേ പറ്റൂ എന്ന്!
ഞാൻ ചോദിക്കും നിങ്ങള്‍ക്കാര്‍ക്കെങ്കിലും മാറാന്‍ പറ്റുമോ?
അവര്‍ പറയും 'ഞങ്ങള്‍ക്ക് പറ്റില്ല..
 അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്കും കുറവുകളില്ലെ! ഞാൻ ഇങ്ങിനെയാണ് ജനിച്ചത്. അല്പം ബുദ്ധിമാന്ദ്യത്തോടെ.. മത്സരബുദ്ധി തീരെയില്ലാതെ..(മത്സരബുദ്ധിക്ക്‌ പകരം അസൂയ നാമ്പിടുകയും, അത്‌ എന്നെതന്നെ വെറുക്കാൻ കാരണമാവുകയും ചെയ്യുന്നു!) അധികസമയവും സാങ്കല്പികതയില്‍ ജീവിക്കുന്നവള്‍.. സമാധാനവും സ്നേഹവും മാത്രം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നവള്‍. നിങ്ങള്‍ക്ക് എന്നെ അക്സപ്റ്റ് ചെയ്യാന്‍ പറ്റുമെങ്കില്‍ ചെയ്യുക.
ഇതേ അടവ്‌ തന്നെ വെളിയിലും എടുക്കാമെന്ന് കരുതി. ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവര്‍ ഇഷ്ടപ്പെട്ടോട്ടേ.. അല്ലാത്തവര്‍ ഉപേക്ഷിച്ചോട്ടെ.. എനിക്ക് ഞാനുണ്ടല്ലൊ!

അങ്ങിനെ,

ഷോപ്പിംഗ് (വീട്ടാവശ്യങ്ങള്‍) കഴിഞ്ഞ്  ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഒരു ഗ്രാബ്‌‌ എടുത്ത്‌ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. 
ഇപ്പോള്‍ ക്യാബ് ഡ്രവര്‍ എത്ര ചീത്തയായാലും മുരടനായാലും നല്ലവനായാലും ഞാന്‍ കംഫര്‍ട്ടബിള്‍ ആണ്. സംസാരപ്രിയന്‍ ആണെങ്കില്‍ പിന്നെ എനിക്ക് ബഹുത്ത് ഖുശി. കാരണം ഈ നാട്ടിന്റെ പുരാണങ്ങളും ഇപ്പോഴത്തെ സ്ഥിതിയും അവര്‍ ഇന്ത്യാക്കാരെ കാണുന്ന രീതിയും .. കുറവുകള്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ അത് തിരുത്താനും അവരെ മതിക്കാനും ഒക്കെയായി ഞാനീ അവസരങ്ങള്‍ വിനിയോഗിക്കുന്നു..

 ഡ്രൈവര്‍ ആദ്യം മുരടന്‍ എന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും പതിയെ സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി.. ടോയിലറ്റ് പേപ്പര്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന കക്ഷിയാണെന്ന ഒരു വരുത്തം മാത്രം കാറിനകത്ത്.. സഹിച്ചു.. മനുഷ്യരല്ലെ..

ഒരു ട്രാഫിക്ക് ലൈറ്റില്‍ ഒരു കാറ് യൂടേണ്‍ അടിക്കാനായി 6 കാറുകള്‍ക്കൊപ്പം ഞങ്ങളുടെ?കാറും നില്‍ക്കേണ്ടിവന്നു. അപ്പോഴാണ് ഞങ്ങള്‍ ഫ്രന്റ്സ് ആയത്!

'യൂടേണ്‍ ഇവിടെ തന്നെ അടിക്കാതെ അല്പം അകലെ പോയി ചെയ്തുകൂടെ..നോക്കൂഎന്തൊരു ജാം ആ‍ായി അയാളെക്കാരണം!' -ഡ്രൈവർ

ഞാന്‍ യൂ ടേൺ അടിക്കുന്ന ആളിന്റെ സ്ഥാനത്ത് എന്നെ സങ്കല്പിച്ച് വിഷണ്ണയായി.. പിന്നെ അയാള്‍ ആരുടെയും വഴക്ക് കേള്‍ക്കാതെ യുടേണ്‍ അടിക്കുന്നത് നോക്കി സമാധാനിച്ചു.

അപ്പോള്‍ ഡ്രൈവർ: ' 24 അവര്‍ നാസിലാമാക് ഷോപ്പിനടുത്താണോ ഇറങ്ങേണ്ടത്? അത് ഇപ്പോഴും നല്ല രീതിയില്‍ നടക്കുന്നുണ്ടോ?'

ഞാൻ: ഉണ്ട്‌.. നല്ല ഫുഡ് ആണ് എ സ്റ്റാറൊക്കെ കിട്ടി .. രാത്രിയൊക്കെ വലിയ ക്യൂ 
ആയി നില്‍ക്കും ആളുകള്‍..

ഡ്രൈവർ: പണ്ട് ഇതിലും നല്ല ഫുണ്ട് ആയിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികളായിരുന്നപ്പോല്‍ കഴിക്കുമായിരുന്നു..ഇവിടെ നിറയെ കാമ്പോങ്ങ് ഹൌസുകളായിരുന്നു. ഞങ്ങളൊക്കെ ഓടിക്കളിച്ച് വളര്‍ന്ന സ്ഥലമാണ്.

ഡ്രൈവർ ഇടതുവശത്തെ പുൽത്തകിടി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി പറഞ്ഞു.. 'ദാ അവിടെ ഹോട്ട് സ്പ്രിംഗ് ആണ്..
ഞാന്‍: ഒന്നുരണ്ട് പ്രാവശ്യം വന്നിട്ടുണ്ട്.. ഹോ ! തിളച്ച ആവി പൊങ്ങുന്ന വെള്ളം! 'അതെവിടെ നിന്നും വരുന്നു?!'
ഡ്രൈവർ: അത് ഭൂമിയുടെ അടിയില്‍ നിന്ന്!
ഡ്രൈവർ: ഗവണ്മെന്റ് അത് എടുത്തുമാറ്റിയില്ല. ട്യൂറിസ്റ്റ് അട്രാക്ഷന്‍ ആയി നിലനിര്‍ത്താന്‍ പോകുന്നു
ഞാൻ: 'അത് നന്നായി. ഈ നാട്ടില്‍ എല്ലാം മാന്‍ മേഡ് ആണല്ലൊ. പ്രകൃതിയുടെ ആകെയുള്ള ഒരിച്ചിരി പ്രകൃതിയുടെ സംഭാവന നിലനിര്‍ത്തേണ്ടത് തന്നെയാണ്'.
അയാള്‍: 'അതെ..നല്ല കാര്യം.'. ഞങ്ങള്‍ ചെറുതിലെ അവിടെ യൊക്കെയാണ് കളിച്ച് വളര്‍ന്നത്.. മുട്ടയൊക്കെ കൊണ്ടുപോയി പുഴുങ്ങി തിന്നുമായിരുന്നു.. ആ വെള്ളത്തില്‍.'
 ഞാൻ: ഓഹോ!! അത്‌ അതിശയമായിരിക്കുന്നു..

ഡ്രൈവർ: ദാ ആ ക്യാമ്പ് നില്‍ക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് ഒരു വളരെ വലിയ മാളിക ഉണ്ടായിരുന്നു. ക്യാമ്പിനായി സ്ഥലമെടുത്തപ്പോല്‍ ഗവഃ അവര്‍ക്ക് വളരെ വലിയ ഒരു (എത്രയോ മില്ല്യണ്‍ കണക്ക് പറഞ്ഞു- കണക്കിന് എന്റെ സഹോദരനാണ് മിടുക്കന്‍ എന്നു പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ഇപ്പോഴും കണക്കിന്റെ അത്ര ശ്രദ്ധിക്കില്ല. ബാക്കി ചരിത്രം കേട്ടു.) തുക കൊടുത്തു.
ഞാൻ: ഓഹോ!!

ഞാന്‍ ചോദിച്ചു: അവര്‍ക്ക് അവിടേ ഒരു അമ്പലം വല്ലതും ഉണ്ടായിരുന്നോ?!
ഡ്രൈവർ: അറിയില്ല.. 
ഞാൻ: വല്ല അൽറ്റാർ മറ്റോ? കാരണം ഞാന്‍ ഷോപ്പിംഗ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് എത്ര തളര്‍ന്ന് ക്ഷീണീച്ചും ദുഃഖിച്ചും ഒക്കെ വന്നാലും അവിടെ എത്തുമ്പോള്‍ പെട്ടെന്ന് ഒരു മെഡിറ്റേറ്റീവ് മൂഡ് വരും. ഞാന്‍ അറിയാതെ എന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ ചൊല്ലാന്‍ തുടങ്ങും. മിക്കദിവസവും വീടുവരെ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചുകൊണ്ടാണ് നടക്കാറ്.. അവിടെ എത്തുമ്പോൾ  ആ സ്ഥലം കാട്ടിത്തരാം..
ഡ്രൈവർ: ഒ.കെ
അവിടെ എത്തിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ആ സ്ഥലം കാട്ടിക്കൊടുത്തു..
'ദാ ആ കപ്പിൾസ്‌ നടക്കുന്നില്ലെ, അതാണ്‌ സ്ഥലം'
അയാൾ ഒരുനിമിഷം മൗനം പൂണ്ടിരുന്നു.

ഇതിനിടെ
  • വീടെത്തി.. അയാള്‍ വിടപറഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞു.. തനിയെ കിടക്കുന്ന വീട്ടിനു വെളിച്ചം പകരാനായി ഞാന്‍ ഉള്ളിലേക്കും.

ഭൂമി എനിക്കായി തന്ന ഓഹരി

രാത്രി ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നതാണ്. ഒരു കുട്ട പരിഭവങ്ങളുമായി. ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്നു വിചാരിക്കുന്നവരോടുള്ള പരിഭവങ്ങള്‍. ഒരുപക്ഷെ,
അവര്‍ അറിയുന്നുണ്ടാവില്ല എന്നില്‍ നുരയുന്ന ഈ പരിഭവങ്ങളൊന്നും തന്നെ.
കാര്യം അവരൊക്കെ വലിയ വലിയ കാര്യങ്ങളുടെ രാജാക്കന്മാരാണ്.
പരിഭവങ്ങളുമായി തനിച്ച് ബസ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ എന്നോടൊപ്പമുള്ളവരൊക്കെ എന്നെക്കാട്ടിലും സുഖസൌകര്യത്തിലും സ്ഥിതിയിലും ആണ് ജീവിക്കുന്നത് എന്ന ഒരു ജാള്യത പെട്ടെന്ന് മൂടി..

രാത്രി മകളുടെ അടുത്ത് അവളുടെ വേദനിക്കുന്ന കാലുതടവിക്കൊടുത്ത്
കിടക്കുമ്പോള്‍ അവളോട് പറഞ്ഞു, “ഞാന്‍ നിനക്കുവേണ്ടിയാണ് പുനര്‍ജനിച്ചത് കുഞ്ഞേ നിന്നെ വളര്‍ത്തിവലുതാക്കാനാണ് പോയ ജീവനെ പിടിച്ചുനിര്‍ത്തിയത്..
ഇനി, നിന്റെ ആവശ്യം കഴിയുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ തിരിച്ചുപോകും” അവള്‍ അധികം പറയാന്‍ സമ്മതിച്ചില്ല..നെഗറ്റിവിറ്റി ആണെന്നറിയാം അതുകൊണ്ട്.. പണ്ട് കുപ്പിപാത്രത്തിന്റെ ചില്ലുകൊണ്ട് കയ്യിലെ രണ്ടുമൂന്ന് വെയിന്‍ ഒക്കെ അറ്റ് തലകറങ്ങി വീണപ്പോള്‍ ഒരു നിമിഷം എല്ലാം മറഞ്ഞു അപ്പോള്‍ ഈ മകള്‍ തീരെ കുഞ്ഞായിരുന്നു , സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടേയുള്ളൂ. അമ്മാ രത്തം.. രത്തം..എന്നുപറഞ്ഞ് എന്തോ കളിപ്പാട്ടം തിരയാന്‍ പോയി. ഒരുനിമിഷം ഞാനോര്‍ത്തു, ഞാന്‍ വിടപറഞ്ഞാല്‍ തനിച്ചാവുന്ന ആ കുഞ്ഞിന്റെ ജീവിതം. ആ ഒരാവശ്യമാണ് എന്നെ എഴുന്നെല്‍പ്പിച്ചതും ഫോണ്‍ചെയ്യാനും കതകുതുറക്കാനും ഒക്കെ ശക്തി നല്‍കിയത്..അങ്ങിനെ അപ്പുറത്തെ അയല്‍ക്കാരിയെ വിളിക്കാനും അവള്‍ എന്നെ താഴെ ഹോസ്പിറ്റലില്‍ എത്തിക്കാനും ഇടയാക്കി.. അങ്ങിനെ ജീവന്‍ തിരിച്ചുകിട്ടി.. സത്യമാണ് പറഞ്ഞത്..

അവള്‍ക്കുവേണ്ടിയാണ് അതില്‍ പിന്നീട് ജീവിച്ചതും. അവള്‍ക്ക് വേണ്ടി മാത്രം എന്നുവേണമെങ്കില്‍  പറയാം.. മറ്റുള്ളവര്‍ക്കുവേണ്ടിയുള്ളതൊക്കെ ജോലിയും
അവള്‍ക്കുവേണ്ടിയുള്ളത് ജീവിതവും.. എന്നെ തേടിവന്ന നല്ല അവസരങ്ങള്‍ അങ്ങിനെ ഒന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അതൊക്കെയും ഞാന്‍ വേണ്ടെന്നുവച്ച് അവളുടെ പഠിപ്പിനും സന്തോഷത്തിനുമായി വീട്ടില്‍ ഇരുന്നു.. മറ്റുള്ളവര്‍ വെളിയില്‍ ആര്‍മാദിക്കുമ്പോള്‍ ഞാനും അവളും വീട്ടിലായിരുന്നു. അവള്‍ പഠിച്ചു, നല്ല നിലയിലായി..ഞാന്‍ വെറും സഹായിയും.. പിന്നീട് ആ സഹായം ചെറുതായിവന്നപ്പോള്‍ ഒന്നുമല്ലാതെയും ആയി..

ഇപ്പോള്‍ ഫ്രീ ആയി എന്നുപറയാം.. എല്ലാവരും വെട്ടിപ്പിടിച്ച് കഴിഞ്ഞ ഭൂവില്‍
ഞാന്‍ എന്തിനോ തിരയുന്നു. ഒരു ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ.. ഇടയ്ക്കിടെ ചിരിക്കുന്നും പിറുപിറുക്കുന്നുമൊക്കെയുണ്ട്.. എന്റെ മുന്നിലൂടെ പല നിഴലുകള്‍ വന്നുമറയുന്നു.. സ്നേഹത്തിന്റെ മുഖം മൂടിയണിഞ്ഞൊക്കെ.. പക്ഷെ, പക്ഷെ, ഞാനതിനൊന്നും അര്‍ഹയല്ലല്ലൊ! ഇപ്പോഴും.. പലര്‍ക്കുമായി പങ്കുവച്ചതിന്റെ ബാക്കിയൊക്കെ പലരും എനിക്കായി ഇപ്പോഴും സൂക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്! അതൊരു തെല്ല് അല്‍ഭുതം നല്‍കുന്നു.. പക്ഷെ ഒരുപാട് താമസിച്ചുപോ‍യി ഞാന്‍..

എന്റെ അഭിമാനം ഇപ്പോഴും ഒന്നും സ്വീകരിക്കാന്‍ എന്നെ അനുവദിക്കുന്നുമില്ല.
മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് കൊടുത്തുകഴിഞ്ഞ, അല്ലെങ്കില്‍ കൊടുക്കാനിരിക്കുന്ന ഒന്നും എനിക്കായി മാറ്റിവയ്ക്കണ്ട..

ഞാന്‍ ഈ ഭൂമിയില്‍ ജീവിച്ചത് എന്റെ മകള്‍ക്കായി മാത്രമാണ്.. എന്നും..
അവര്‍ക്ക് വേണ്ടാതാവുമ്പോള്‍ തിരിച്ചുപോകും..
ആരുടെയും സമയവും ലക്ഷ്യങ്ങളും ഒന്നും ഞാനായി അപഹരിക്കില്ല, അലങ്കോലപ്പെടുത്തില്ല.. അങ്ങിനെയാവുമ്പോള്‍ ഞാനൊരു വില്ലത്തിയാവും..
എനിക്ക് എന്നെ വേണം.. ആരുടെയും സന്തോഷം അപഹരിക്കാത്ത
എന്നെ.. എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കാന്‍ വളരെ കുറച്ച് കാര്യങ്ങള്‍ മതി..

അല്പം ഏകാന്തത, ശുദ്ധവായു, വീടിന്റെ സ്ഥിരപരിചയമുള്ള ഒരു മൂല.
അവിടെ ഇതുപോലെ എന്റെ ചിന്തകള്‍ കുറിച്ചുവയ്ക്കാന്‍ ഒരല്പം സമയം, ഒരിടം.
എനിക്കായുള്ള ഒരു മൂല. അവിടെ ഒരു രാധാകൃഷ്ണന്റെ ഫോട്ടോ ഉണ്ട്.. ഒരു
ഗീതാഞ്ജലി ട്രാന്‍സ്ലേഷന്‍ കോപ്പി ഉണ്ട്, ഞാനുണ്ട്.. ഒരു ബോട്ടിലില്‍ അല്പം വെള്ളവും.. ഇതൊക്കെ മതി എനിക്ക് സന്തോഷിക്കാന്‍.. ധാരാളമായുള്ള ഏകാന്തത..വെളിയിലത്തെ കാറ്റ് ചെടികള്‍.. ഭൂമി എനിക്കായി തരുന്ന ഒരോഹരി..

6/1/2020

Friday, January 3, 2020

മനസ്സിന്റെ മഥനം

മനസ്സിന് എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ മഥിക്കാന്‍ വേണം. ഇന്നലെമുതല്‍ കണ്ണന് രാധയെയാണോ മറ്റ് ഗോപികമാരെയാണോ കൂടുതല്‍ ഇഷ്ടം അതോ
എല്ലാവരും വെറുമൊരു ഹോബിപോലെയും , രുഗ്മിണിയും താനുമടങ്ങുന്ന ഒരു നല്ല കുടുംബം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതില്‍ തടസ്സം നില്‍ക്കുന്നവരായിരുന്നിരിക്കുമോ ഇവരൊക്കെ എന്ന ആശങ്കയായിരുന്നു.  തല്‍ക്കാലം മനസ്സ് കണ്ണനില്‍ നിന്ന് കരകയറി..

ഇപ്പോള്‍ കുടുംബപ്രശനങ്ങളായി.. അപ്പുറത്തെ അപ്പുപ്പന്‍ മരിച്ചപ്പോള്‍ ഉള്ളതെല്ലാം തന്റെ മകന് കൊടുത്തതും മകളെ അന്യരാജ്യത്ത് കെട്ടിച്ചയച്ച്
അവിടെ വിലയില്ലാതടിഞ്ഞതും കരഞ്ഞതും ..തന്റെ റബ്ബറിന്റെ ആദായം പോലും അച്ഛന്റെകയ്യില്‍ നിന്ന് കിട്ടാതെ , ഒടുവിലെപ്പോഴോ അത് സൂചിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ അത് നീരസത്തിനിടയാവുകയും ഒക്കെ ഓര്‍ത്തു. ഇപ്പോള്‍ അപ്പുപ്പന്റെ മകനും അതേ പാത പിന്തുടര്‍ന്ന് മകളെ ദൂരെക്കെങ്ങാണ്ടോ കെട്ടിച്ചയച്ച് മകനെ തന്റെ സ്വത്തിനെ അവകാശിയും പിന്തുടര്‍ച്ചക്കാരനുമാക്കാന്‍ പ്ലാന്‍ ചെയ്യുന്ന ചാക്രികത ഓര്‍ത്തു.. മകന് താന്‍ തന്റെ അച്ഛനെ ഒറ്റപ്പെടുത്തിയപോലെ താനും ഒറ്റപ്പെടും എന്ന ഭയമില്ലേ എന്ന ഒരു ഭയം തന്നെയും ബാധിച്ചു..

ഇനിയിപ്പോ‍ള്‍ പണ്ട് തനിക്ക് അന്യനാട്ടില്‍ സഹിക്കേണ്ടിവന്ന ഒറ്റപ്പെടലും കഷ്ടപ്പാടിലുമൊക്കെയാവും മനസ്സിന്റെ വ്യാപാരം. തന്റെ മക്കള്‍ പറക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോൾ താന്‍ തീര്‍ത്തും ഒറ്റയ്ക്കും വിലകുറഞ്ഞും വരികയാണെന്ന
ബോധം.. അതുതീര്‍ക്കാന്‍ ഒരു പാര്‍ട്ട് ടൈം ജോലി കിട്ടിയതും എന്നാല്‍
അത് കിട്ടിയ ഉടന്‍ തന്റെ സന്തോഷം പെരുകാതിരിക്കാനായി ഭര്‍ത്താവ് തന്റെ അലവന്‍സ് നിശ്ശേഷം നിര്‍ത്തിവയ്ക്കയും.. അതിന്റെ ചമ്മലുമായി
പുതിയ ജോലിയാണ് തനിക്ക് കിട്ടിയ അലവന്‍സിനെക്കാട്ടിലും തന്നെ താനാക്കുന്നത് എന്ന അഭിമാനബോധത്തോടെ, തെല്ലൊരഹങ്കാരത്തോടെ ജോലിസ്ഥലത്ത് ചെല്ലുമ്പോള്‍, അവിടെയും മനസ്സിന് മഥനം തന്നെ!

ഇനി ബോസ് തന്നെ ജോലിക്കെടുത്തത് ആരെങ്കിലും നിര്‍ബ്ബന്ധിച്ചായിരിക്കുമോ, അവരും കുടുംബബിസിനസ്സ്പോലെ വളര്‍ത്താന്‍ തുടങ്ങിയതില്‍ താന്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലെ കട്ടുറുമ്പാവുമോ എന്ന ആശങ്ക. പണ്ടത്തെ അനുഭവം..
ഭര്‍ത്താവിന്റെ സ്ഥാപനത്തില്‍ ജോലിചെയ്യാന്‍ പോയപ്പോള്‍ കുടുംബത്തിനു മുഴുവന്‍ ആശങ്കയായിരുന്നു.. പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് കയറുമ്പോഴൊക്കെ അവര്‍ പുകച്ചു ചാടിക്കുമായിരുന്നു.. അതുപോലെയെങ്ങാനും ആയിരിക്കുമോ ഇവിടെയും അനുഭവം..

മനസ്സിന്റെ മഥനങ്ങള്‍..
വീട്ടില്‍ വലിയ കുക്കിംഗ് ഒന്നും തല്‍ക്കാലം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് കുക്കിംഗ് വീഡിയോയും പിടിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. ഷോപ്പിംഗിനു പൊകാനും പറ്റാതെ, കണ്ണില്‍ ഒരു പ്രത്യേകവെളിച്ചം മിന്നിമറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കയാല്‍ കമ്പ്യൂട്ടറും ഫോണും ഒന്നും അധികം നോക്കണ്ട എന്നുവച്ചെങ്കിലും വെബ് പബ്ലിഷിംഗിന്റെ ഒരു ബുക്ക് നോക്കി അത് ഒന്ന് നന്നായി പഠിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു..

മനസ്സിനെ എന്തൊക്കെ മഥിച്ചാലും ഞാന്‍ ഞാന്‍ മാത്രമാണല്ലൊ.
എന്റെ ഉള്ളില്‍ അറിവും വെളിച്ചവും ഞാനും..
അതാണ് ശരിക്കുള്ള ഞാന്‍.


.

Tuesday, December 31, 2019

ശാന്തി തേടി

മനസ്സ് അടങ്ങാതെ ഉറങ്ങാനാവില്ല..
മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കാനാണ് പ്രയാസവും..
ഓരോരുത്തരും നമ്മളില്‍ നിന്ന് എന്താണ് അന്നത്തെ ദിവസം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് എന്നതിനനുസരിച്ച് നമ്മുടെ ദിവസം പാകപ്പെടുത്തണം. ദിവസത്തിനൊടുവില്‍ ആരെയും വേദനിപ്പിക്കാതെ കൂടണയണം. ആത്മാവിന്റെ..
ഇവിടെ എന്തൊക്കെയോ അസ്വസ്ഥതകള്‍ ഉണ്ട്.. അപാകതകള്‍..
അത് നികത്താന്‍ ഇനിയിപ്പൊ എന്തുചെയ്യാന്‍
ഭക്തി പുസ്ത്കങ്ങളില്‍ മുഴുകാന്‍ ശ്രമിച്ചാലോ
അതാണോ ശാശ്വതമായ ശാന്തി തരുന്നത്
അതോ എന്റെ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ തെറ്റുകൂടാതെ ചെയ്തുതീര്‍ത്തോ എന്ന് ഒരവലോകനം നടത്തുന്നതോ
ഏതിനും ഒരവലോകനം നടത്താം..

സന്തോഷമുള്ളവ ആദ്യം നിരത്താം..
ഞാന്‍ ഇന്ന് രാവിലെ കുളിച്ച് വീടൊക്കെ ഒതുക്കി ബസ്സില്‍ കയറി ജോലിസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. പതിവായി ഉച്ചക്ക് പോയിരുന്ന ഞാന്‍ ഇന്ന് അല്പം നേരത്തെ പോയി നേരത്തെ വരാമെന്ന് കരുതി..
രാവിലെ വെയിലിനു ചൂട് അധികമില്ലാത്ത സമയം. ജോലി ചെയ്യുവാനുണ്ടല്ലൊ എന്ന സംതൃപ്തി. വീട്ടുജോലി എത്ര ചെയ്താലും വിലയില്ലല്ലൊ..

ജോലിയൊക്കെ ഒരുവിധം തീര്‍ത്ത് അവിടെ നിന്നിറങ്ങുമ്പോഴും മനസ്സില്‍ ആനന്ദം. അവിടെ ആരെയും ഞാനായി വിഷമിപ്പിച്ചില്ലല്ലൊ എന്ന സമാധാനം.

അപ്പോൾ ഒരു ഫോണ്‍ കാള്‍. നാട്ടില്‍ നിന്ന് അനിയനാണ്‌
അവന്റെ മകന്‍ ഇന്ന് യു എസ്സിൽ എത്തി എന്ന വാര്‍ത്ത പറയാന്‍. എന്നോട് മാത്രമേ ഉള്ളൂ.---! അത് ഇന്ത്യയില്‍ അധികം പ്രചാരം ആയില്ലെന്നും പറഞ്ഞു. ഇപ്പോഴത്തെ മനുഷ്യരുടെ അറിവിനു മുന്നില്‍ നമ്മളൊക്കെ വെറും ഞാഞ്ഞൂലുകള്‍!
അതെപ്പോഴും അങ്ങിനെയാണല്ലൊ, ഒരു ആയുസ്സിന്റെ ഒടുവിലാവുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ അറിവും പരിചയവും ഒക്കെ കാലഹരണപ്പെട്ട് നാം വിടപറയേണ്ട സമയമാണ്.. വിടപറയണം..പുതിയ അറിവുകള്‍ വന്ന് കാലത്തെ നയിച്ചുകൊണ്ട് പോകും.. കാലം പുതിയ അറിവുമായി മുന്നോട്ട്...

തിരിച്ചും ബസ്സില്‍ കയറി, മലയാളി ഷോപ്പില്‍ ഇറങ്ങി..  കടയില്‍ കയറി. മലയാളി പയ്യന്‍ സാധങ്ങള്‍ ഒക്കെ പാക്ക് ചെയ്ത് തന്നു.. അതുമായി വരുമ്പോള്‍ ന്യൂ ഇയര്‍ ആയി പതിവ് ചെടിക്കട!
അവിടെ പൂത്തു നില്‍ക്കുന്ന അരുളി ചെടി.. ന്യൂ ഇയര്‍ ആയി വീടിന് എന്തെങ്കിലും സമ്മാനിക്കണമല്ലൊ, (എനിക്കും) അതും കൂടി വാങ്ങിയപ്പോള്‍ നല്ല ഭാരമായി. എങ്കിലും മനസ്സില്‍ വല്ലാത്ത സന്തോഷം.. തടി അല്പം കുറയുന്നതിന്റെ, ചെടി കിട്ടിയതിന്റെ, ജോലികിട്ടിയതിന്റെ, ശംബളം കിട്ടിയതിന്റെ..അങ്ങിനെ ദൈവത്തോട് പറയാന്‍ ഒത്തിരി ഒത്തിരി നന്ദികള്‍ നിറഞ്ഞു...

വീട്ടിലെത്തി.. ചെടി ഒരിടത്ത് വച്ച് വെള്ളമൊഴിച്ചു..
ചായയിട്ട് കുടിച്ചു.. അല്പം റെസ്റ്റ് എടുത്തു മകള്‍ വന്നു.. ഇന്നത്തെ പാര്‍ട്ടിക്ക് അമ്മയ്ക്ക് നല്ല സുഖമില്ലെങ്കില്‍ വരണമെന്നില്ല എന്നു പറഞ്ഞു..(എനിക്ക് ഫ്ലൂ ആയിരുന്നു.. കുറഞ്ഞ് വരുന്നു)
ഞാന്‍ ഓ.കെ പറഞ്ഞു.. കാരണം മറ്റുള്ളവര്‍ പാര്‍ട്ടിക്ക് പോകുമ്പോള്‍ വീടും ഞാനും മാത്രമായി ചില സ്നേഹപ്രകടനങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. ഞങ്ങള്‍ അന്യോന്യം
മോഡിപിടിപ്പിക്കും..

മകള്‍ ഇറങ്ങിയശേഷം ഞാന്‍ ഫ്രിഡ്ജ് വൃത്തിയാക്കി, പപ്പട കാച്ചി, രസം വച്ചു.. അടുപ്പ് വൃത്തിയാക്കി, മുറ്റം വൃത്തിയാക്കി, അകം വൃത്തിയാക്കിക്കൊണ്ട് നിന്നപ്പോള്‍ പാര്‍ട്ട് ടൈം മെയിഡ് ഒരു തമിഴ് കൂട്ടുകാരിയുമായി വന്ന് ഗേറ്റിനരികില്‍ നിന്ന് വിളീക്കുന്നു. അയ്യോ എന്റെ ഏകാന്ത സാമ്രാജ്യം നഷ്ടമായോ എന്ന അങ്കലാപ്പോടെ ചെന്നപ്പോള്‍ അവളാണ്.. ഇന്ന് മെത്ത എടുക്കാന്‍ വരുമെന്ന് പറഞ്ഞ കാര്യം ഓര്‍മ്മിച്ചു..നാട്ടിലെ പോലെ സ്വാതന്ത്രത്തോടെ വന്ന് കോഫിയൊക്കെ ഇട്ട് കുടിച്ച്, എന്റെ രസത്തിന്റെ ഒരോഹരിയും വാങ്ങി മെത്തയും കെട്ടി ചേച്ചി റ്റാ റ്റാ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് പോകുമ്പോള്‍ വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി.. മലയാളം ചറപറാ കേട്ടതില്‍, ഒരു മലയാളി വീട്ടില്‍ വന്ന് കൂട്ടുകാരിക്ക് സ്വന്തം വീടുപോലെ പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുക്കുന്നതില്‍.. അവരെ സഹായിക്കാന്‍ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞതില്‍.. ഒക്കെ

രണ്ടു ദിവസം മുന്‍പ് അവളും ഞാനും കൂടി പൂന്തോട്ടവും വീട്ടിനുവെളിയിലെ ചെടികളും മരങ്ങളും ഒക്കെ ആകെ ഒന്ന് വെട്ടി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയായിരുന്നു..
വീടും തുടച്ചുവൃത്തിയാക്കിയിട്ടാണ് പോയത്.. മിടുക്കി ഒരു മലയാളി പെണ്ണ്..
എനിക്ക് ജോലിക്കാരികളെയൊക്കെ ഇഷ്ടമാണ് അവര്‍ ആണുങ്ങളുടെ സൈഡ് പിടിക്കും വരെ..ഇവള്‍ ഇപ്പോഴും എന്റെ പരിധിയില്‍ തന്നെയുള്ളതാണ് മറ്റൊരാശ്വാസം..

അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞുവന്നത് ഇന്നത്തെ ദിവസത്തെ സന്തോഷം..

ഞാന്‍ അവര്‍ പുറത്തുപോയതില്‍ പിന്നീട് സുഡാനി കണ്ടു. ഇഷ്ടമായി..ഒടുവില്‍ കരയിക്കയും ചെയ്തു.. കണ്ടിരിക്കേണ്ട ഒരു സിനിമ ആണ്.. എന്നു തോന്നി.. നെറ്റ്ഫ്ലിക്സില്‍ അവാര്‍ഡ് പടങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ നിന്ന് ചൂസ് ചെയ്തതാണ്..

അങ്ങിനെ മകള്‍ തിരിച്ചെത്തി.. ദില്‍ സെ വച്ചു.. റ്റ്വിറ്റര്‍ മെസ്സേജ് വായിച്ചു.. റിപ്ലൈ ചെയ്തു.. കുറച്ച് ന്യൂ ഇയര്‍ വിഷ് ചെയ്തു മെസ്സേജ് വഴി..

ഇപ്പോള്‍ സമയം 2 ആയി.. മകളും ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല.. ഞാനും.. എന്തൊക്കെയോ
പ്രത്യേകിച്ച് സംഭവിച്ചപോലെ മനസ്സ്.. ശാന്തമല്ല..

പ്രാര്‍ത്ഥന? എവിടെയാണ് ഇനി  ശാന്തി തേടി പോകേണ്ടത്?!
അല്ല ഇതെഴുതി തീര്‍ന്നപ്പോള്‍ ദാ ശാന്തി പതിയെ എത്തി നോക്കുന്നുണ്ട്!

Monday, December 30, 2019

സങ്കല്പവും യാഥാര്‍ത്ഥ്യവും!

ഫോണും വച്ച് ട്വീറ്റുമ്പോള്‍  ഒരു ബ്ലോഗെഴുതാനുള്ള സമയത്ത് ഒരു വരിയാണ് എഴുതാന്‍ പറ്റുന്നത് അതുകൊണ്ട് ഇനിമേലില്‍ ലാപ്പ്ടോപ്പ് എടുത്ത് എഴുതാമെന്ന് കരുതി..

രാവിലെ പേപ്പറില്‍ വായിച്ചു, ഫോണ്‍ അടുത്തു വച്ച് കിടന്നുറങ്ങാതിരുന്നാല്‍
ഫോണ്‍ അഡിക്ഷന്‍ കുറച്ച് പതിയെ പതിയെ മാന്യനാവാന്‍ പറ്റുമെന്ന്..
അങ്ങിനെ ഫോണ്‍ ഒക്കെ മാറ്റിവച്ച് മാന്യനായി കിടന്നുറങ്ങാന്‍ നോക്കിയതാണ്..
അലപ്ം മെഡിറ്റേഷനും കൂടി ചെയ്താല്‍ യോഗിയാവാം എന്നൊക്കെ ഓര്‍ത്തു..
അപ്പോള്‍ യോഗിയെ ഓര്‍മ്മ വന്നു..
അദ്ദേഹം പറയുന്നു ഉറക്കത്തില്‍ ഒന്നും കാര്യമില്ല, ശരീരത്തിന് ആവശ്യത്തിനുള്ള റെസ്റ്റ് ആണ് വേണ്ടത് എന്ന്.. പിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട് കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യലും

എനിക്ക് തല്‍ക്കാലം ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് എഴുത്ത് തന്നെയാണ്.എവിടെയെങ്കിലും രണ്ടുവരി എഴുതണം. ആരും കാണാതെ എന്നാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ കണ്ടേക്കും എന്ന രീതിയില്‍ എഴുതി ശീലിച്ചുപോയതുകാരണം ട്വിറ്റര്‍ തന്നെ ശരണം.. ഫേസ്ബുക്കിനെ പേടിയാണ്. നാളെ തന്നെ എല്ലാരും കൂടി തലമൊട്ടയടിച്ചാലും മതി..

എനിക്ക് ഇപ്പോള്‍ തോന്നിയ ഒരു കാര്യം എഴുതാം.. എത്ര വിഷമിച്ചാലും ഡിപ്രസ്ഡ് ആയാലും വൈകിട്ട് മേലെങ്കിലും കഴുകിയിട്ടേ കിടക്കാവൂ..
കുളിക്കാന്‍ കയറുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍ ശരീരത്തിനോടൊപ്പം മനസ്സിനെയും ക്ലീന്‍ ചെയ്യുകയാണ്. കുളികഴിയുമ്പോള്‍ ഏകദേശം എന്നന്നത്തെ നമ്മുടെ ചെയ്തികളെ ഒന്ന് വിലയിരുത്താനും, ആവശ്യം വേണ്ടിടത്ത് ജാള്യത തോന്നി,
നാളെ അത് തിരുത്താനോ , നന്നാവാനോ ഒക്കെ തോന്നും!

പിന്നെ സ്നേഹത്തെ പറ്റി ഈ വൈകിയ വേളയില്‍ അല്പം കൂടി പറയുവാനുണ്ട്..
സ്നേഹം ഒരു സങ്കല്പമാണ്
യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ജീവിതവും!
ജീവിതം നന്നായി ജീവിക്കണമെങ്കില്‍ ബേസിക്കായുള്ള കുറെ കുന്നായ്മകള്‍
ഒക്കെ അനുസരിക്കണം.
സ്നേഹത്തിന് ഇതൊന്നും അറിയില്ലാ താനും!
പിന്നെ എങ്ങിനെയാണ് രണ്ടും കൂടി ഒത്തു പോകുന്നത്!

Sunday, December 15, 2019

ഞാന്‍ ഞാനാകുന്നതെപ്പോഴൊക്കെയാണെന്നോ!

ഞാന്‍ ഞാനാകുന്നതെപ്പോഴൊക്കെയാണെന്നോ!
ഇട്ടിമാണി ടിവിയില്‍ വരുന്നെന്നറിഞ്ഞ് ദിവസം മുഴുവന്‍ ഒരു പ്രതീക്ഷയുമായി നടന്നിട്ട്. ഒടുവില്‍ സമയമടുക്കുന്തോറും ആക്രാന്തം മുഴുത്ത് നെറ്റ്ഫ്ലിക്സും യപ്പ് ടിവിയും ഒക്കെ മാറിമാറിവച്ച് യപ്പ് ടിവി ഡിസ്കണക്റ്റ് ആവുമ്പോള്‍..

പിന്നെ, ഒടുവില്‍ എല്ലാം വേണ്ടെന്ന് വച്ച് മനസ്സില്‍ തോന്നിയ എന്തോ പ്രത്യേക ചിന്തകള്‍ മായും മുന്‍പ് എഴുതാന്‍ വരുമ്പോള്‍ വീട്ടെലെ അംഗങ്ങളാരെങ്കിലും നിസ്സാരമായ എന്തെങ്കിലും കണ്ടില്ലെന്നോ മറ്റോ പറഞ്ഞ് എന്നെ അവിടേയ്ക്ക് വലിച്ചിഴക്കുമ്പോള്‍..ഞാന്‍ നിസ്സംഗത കൈവരിക്കുന്നു..

ഞാന്‍ വളരെ ആഴത്തില്‍ സ്നേഹിക്കുന്നവരെ മറ്റുള്ളവര്‍ സ്വന്തമാക്കി കൂസലന്യെ എന്റെ മുന്നിലൂടെ നടക്കുമ്പോള്‍..
ഞാന്‍ നിസ്സംഗത കൈവരിക്കുന്നു..

ഞാന്‍ നട്ട പേരമരം പൂവിട്ട് കായാവുമ്പോള്‍ എന്റെ അനുമതി കൂടാതെ ഇവിടത്തെ ഗവണ്മെന്റ് വന്ന് തറെ പറ്റെ വെട്ടി കരിച്ച് പോകുമ്പോള്‍..

കൊതിയോടെ ഞാന്‍ ആരെയെങ്കിലും കൊണ്ട് നട്ടുപിടിപ്പിച്ച ചെടികള്‍ ഞാന്‍ നാട്ടില്‍ പോയിട്ട് വരുമ്പോള്‍ താറുമാറാ വെട്ടി മറിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നത് കാണുമ്പോള്‍

ഞാന്‍ സ്നേഹത്തോടെ മെരുക്കിയെടുക്കുന്ന ജോലിക്കാരികളെ അതിലേറെ ജാഗ്രതയോടെ വീട്ടുടമസ്ഥർ  എന്നെ എതിര്‍പ്പിച്ച് ഒടുവില്‍
അവരെ തിരിച്ചയക്കേണ്ടി വരുമ്പോള്‍..

ഞാന്‍ ഒടുവില്‍ സമയം കിട്ടി എഴുതി തുടങ്ങുമ്പോള്‍ ലാപ്പ്ടോപ്പിലെ ബാറ്ററി തീര്‍ന്ന് അത് ഓഫാ....

....
അല്ല, അതുമല്ല..,
വിട്ടുകൊടുക്കാനുള്ളത്‌ മുഴുവൻ
വിട്ടുകൊടുത്ത്നിസ്സംഗയായി
കൈയ്യിൽവന്നുചേരുന്നത്‌ മാത്രമനുഭവിക്കുമ്പോൾ..
അല്ലകൈയ്യിൽ വന്നു ചേരുമ്പോൾ അത്താഴ പ്ഷ്ണിക്കാരുണ്ടോ എന്ന് 
നീട്ടിവിളിച്ച്‌ ചോദിച്ച്‌‌പിടിച്ചേൽപ്പിച്ച്,
മാനത്തുനോക്കി അങ്ങിനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ..
ഒരു വെളിവു വരും
ഭിക്ഷാംദേഹിയെപ്പോലെ
'ആഹാഞാൻ എല്ലാം ത്വജിച്ചവൾ,
ത്യാഗി.. നല്ലവൾ..' എന്നിങ്ങനെ അഹംങ്കരിച്ച്‌ അരവട്ടു 
പോലെ ആസമായി അങ്ങിനെ നടക്കുമ്പോൾ
ഉള്ളിൽ നുരയുന്ന ഒരു ആനന്ദം ഉണ്ട്‌അതാണ്‌ ആനന്ദം!

Friday, November 22, 2019

സന്തോഷം

രാവിലെ ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ മുതല്‍ മനസ്സ് ഏത് പരാതിയില്‍ തുടങ്ങണം എന്ന അങ്കലാപ്പോടെ നടക്കുന്നത്. എത്ര വര്‍ഷം പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും അത് മനസ്സിലാക്കാത്ത ഈ നെഗറ്റിവിറ്റി..

ഒരു ചായ ഇട്ട് കുടിച്ചു, പിന്നീട് ചോദിച്ചു,
സന്തോഷം ഇല്ല അല്ലെ?
നിനക്ക് ശരീരത്തിന് വേദനയൊന്നും ഇല്ലല്ലൊ അല്ലെ
ഉണ്ണാനും ഉടുക്കാനും ഒക്കെ ഉണ്ടല്ലൊ (എന്നെ കെട്ടിയവര്‍ ആദ്യ നാളുകളില്‍ ചോദിച്ച ചോദ്യമാണ്- അതെങ്ങിനെ! ഇന്നലെകളില്‍ നഷ്ടങ്ങളില്‍ വ്യാപരിക്കാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന മനസ്സിനെ എങ്ങിനെ ഇന്നില്‍ തളച്ചിടാന്‍!)
ഇന്നില്‍ തളച്ചിടാ പോന്ന ഒന്നും തന്നെ ഇല്ലാ താനും! പിന്നെ എങ്ങിനെ സന്തോഷിക്കാന്‍!
ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് സന്തോഷിക്കാനാവും ചുറ്റും ചെടികളുണ്ട്, ഷോപ്പില്‍ പോകാന്‍ കാശുണ്ട്.. കുഞ്ഞ് കുഞ്ഞ് ആഗ്രഹങ്ങള്‍ കണ്ടുപിടിച്ച് അത് സാധിച്ച് സംതൃപ്തിപ്പെടാനും ആവും . ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യം എന്റെ മക്കള്‍ കൂട്ടുകാരായി ഉണ്ട് എന്നതാണ്. ആരും സന്തോഷിപ്പിക്കാനില്ലെങ്കിലും നിയന്ത്രിക്കാന്‍ ഇല്ലാതാനും!

എങ്കില്‍ പിന്നെ മനസ്സേ സന്തോഷിച്ചാട്ടെ!

മനസ്സ്

മനുഷ്യരുടെ ഉള്ളറിയാവുന്നതുകൊണ്ടുള്ള നഷ്ടങ്ങള്‍ നിരവധിയാണ്.
ഞാന്‍ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരെയാണ് എനിക്ക് നഷ്ടം വന്നിട്ടുള്ളതും!
കാരണം അവരില്‍ ഉരുത്തിരിയുന്ന ചിന്തകള്‍ ഒക്കെ എനിക്ക് വായിച്ചെടുക്കാ‍ാനാവും! അവരില്‍ നാമ്പിടുന്ന/നാമ്പിടാവുന്ന തീരെ ലോലമായ ചതികളും സ്വാര്‍ദ്ധതകളും പോലും എനിക്ക് ഗ്രഹിക്കാനാവും.
അവരുടെ ലക്ഷ്യങ്ങളിലെ സ്വാര്‍ദ്ധത, ഞാനില്ലായ്മ ഒക്കെ എന്നെ വേദനിപ്പിക്കും
ഈ നിമിഷം ഒരുപക്ഷെ അവര്‍ എന്നെ സ്നേഹിക്കാനോ സഹായിക്കാനോ സന്നദ്ധരായി വരികയാണെങ്കിലും ഞാന്‍ അടുത്ത നിമിഷത്തെ പറ്റിയാവും ചിന്തിക്കുക. അവര്‍ എന്നെ വിട്ട് പോകുന്ന മറ്റിടങ്ങളെ പറ്റി.. എന്നെ എന്റെ പാതയില്‍ തനിച്ചാക്കി അവര്‍ നടത്താന്‍ പോകുന്ന ജൈത്രയാത്രകളെ പറ്റി..



Thursday, November 21, 2019

കർമ്മഫലം- സിംഗ്ലീഷ്‌...കര്‍മ്മഫലങ്ങള്‍ നിമിത്തങ്ങള്‍


കര്‍മ്മഫലങ്ങള്‍, നിമിത്തങ്ങള്‍

കര്‍മ്മഫലം, ഭാഗ്യം നിമിത്തം ഒക്കെ മനുഷ്യര്‍ ഇടയ്ക്കിടെ സൌകര്യാനുസരണം എടുത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്കുകള്‍ ആണ്.. ആര്‍ക്കും തീര്‍ത്തും നിശ്ചയമില്ല.
എങ്കിലും എന്തൊക്കെയോ ഉണ്ട് സത്യമായി.

കര്‍മ്മഫലം എന്നൊന്ന് ഉണ്ടെന്ന് എനിക്ക് എന്റെ ജീവിതകാലം കൊണ്ട് മനസ്സിലായി.അവനവന്‍ ചെയ്യുന്ന പ്രവര്‍ത്തിഫലം അവനവനെ തേടി എത്ര കാലം എങ്കിലും കഴിഞ്ഞ് എത്തുകതന്നെ ചെയ്യും. ദുഷ്ക്കര്‍മ്മങ്ങളുടെ ഫലവും സത്കര്‍മ്മങ്ങളുടെ ഫലവും!

പണ്ട്.. ഒന്നും തിരിയാത്ത പ്രായത്തില്‍ വെറും അജ്ഞാനിയായ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി.ഒരു പുതിയ ഫാമിലിയില്‍ തെറ്റിധാരണയാല്‍ അജ്ഞതയാല്‍ വന്നുപെട്ട് ആരുടെയെങ്കിലും ഹൃദയത്തില്‍ നിന്ന് ഒരിറ്റ് കരുണയ്ക്കായി സ്നേഹത്തിനായി കെഞ്ചി വിലപിച്ചിട്ടുണ്ട്..
അവളുടെ കണ്ണീരും ശോകവും സൌന്ദര്യവും സൌമ്യതയും കുലീനതയും ഒക്കെയും തെറ്റിധരിക്കപ്പെട്ടു, അവജ്ഞയോടെ നോക്കിക്കണ്ടു..
ഒന്നും ഇല്ലാത്തവള്‍, ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തവര്‍..
ഒരു രാജ്യത്തെ രീതിക്കനുസരിച്ച് വളര്‍ത്തപ്പെട്ടവളെ അപ്രതീക്ഷിതമായി മറ്റൊരു രാജ്യത്തില്‍, മുന്‍പ് കാണുകയോ കേള്‍ക്കുകയോ ചെയ്യാത്ത ഒരു കുടുംബത്തില്‍ വിവാഹം കഴിച്ചുകൊടുത്തപ്പോള്‍ ഉണ്ടായ നടുക്കം..

ഒരു പേടിസ്വപ്നമായിരിക്കണെ ഇതൊക്കെ എന്ന് ഓരോ ദിവസവും ഉണരുമ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കും.. രാത്രിയില്‍ പെറ്റനാട്ടിനേയും ഉറ്റവരേയും ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഇടയില്‍ അഗാധമായി കിടക്കുന്ന കടല്‍ നീന്തിക്കടക്കാനാവില്ലല്ലൊ എന്ന തളര്‍ച്ച..

ഒരു ട്രയിനിലോ ബസ്സിലോ കയറി ഇരുന്നാല്‍ എന്നെങ്കിലും എത്താന്‍ കഴിയുന്ന ഒരിടത്തായിരുന്നെങ്കില്‍.. എങ്കില്‍ താന്‍ ആരും അറിയാതെ.. ഒളിച്ചോടി തന്റെ ഗ്രാമത്തില്‍ എത്തിയേനെ!

പറയാന്‍ ഭയം.. തിരിച്ചുപോകണമെന്ന്! ഇടിത്തീപോലെയാവും അത് ഉള്‍ക്കൊള്ളുക.. രാജവാഴ്ചപോലെ ഒരിടം.. താനെന്ന അടിമയെ കൈവശം വയ്ക്കാനുള്ള അധികാരം കിട്ടിയതുകൊണ്ടാണ് ഈ രാജാധികാരം കൈവന്നതെന്ന് തിരിച്ചറിവ് അതിലേറെ പരാജയം!

തന്നെ കൊണ്ട് തനിക്കോ തന്നെ പെറ്റുവളര്‍ത്തിയവര്‍ക്കോ ഗുണമില്ലാതായല്ലൊ എന്ന വിഷമം..

അങ്ങിനെയൊക്കെ വന്നുപെട്ട് ഒറ്റപ്പെട്ട് എത്രയോ വര്‍ഷങ്ങള്‍..ആരും ഒരു നല്ലവാക്ക് പറഞ്ഞ് ആശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചില്ല..

ഇന്ന അന്ന് ആ അധികാരം കൊടുത്ത രാജകുടുംബക്കാര്‍ മുഴുവനും തനിക്ക് അന്ന് അവര്‍ നിര്‍ബന്ധിത ശിക്ഷ അതുപോലെ അതേ അളവില്‍ തന്നെ അനുഭവിക്കുമ്പോള്‍ നിയതി ഇല്ല, കര്‍മ്മഫലം ഇല്ല എന്നൊക്കെ പറയുന്നവരോട്
“ഇല്ല ഉണ്ട് ഉണ്ട് ഉണ്ട്.. ദൈവം ഉണ്ട്.. കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്ക് ഫലവും ഉണ്ട്”  എന്ന് വിളിച്ച് പറയണം എന്നുണ്ട്..

മറ്റൊന്ന് നിമിത്തം. ഞാന്‍ കണ്ടറിഞ്ഞ് 11. 11

ഞാന്‍ ഫേസ്ബുക്കില്‍ 11-11 എന്ന നമ്പര്‍, സമയം ഒക്കെ ദൈവീകമായതാണ് എന്ന ഒരു ആര്‍ട്ടിക്കിള്‍ വായിക്കാനിടയായി. വെറുതെ സമയം ഒന്ന് നോക്കി, സൂക്ഷം 11.11..!!!  എനിക്കറിയില്ല.. ഇത് നിമിത്തമാണോ എന്ന്!


Friday, November 8, 2019

ബ്ലോഗും ട്വിറ്ററും

ഞാന്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ തോന്നുന്നതൊക്കെ ഓടിപ്പോയി ട്വിറ്ററില്‍ എഴുതും കാരണം അവിടെ നിന്ന് രണ്ട് മൂന്ന് ലൈക്കുകള്‍ കിട്ടും. അപ്പോള്‍ എന്റെ വിചാരം എവിടെ എന്നെ നന്നായറിയുന്ന ആരൊക്കെയോ ഉണ്ട്, അവര്‍ തത്സമയം തന്നെ എന്റെ വിചാരങ്ങള്‍ ഒക്കെ അറിഞ്ഞുവല്ലൊ എന്നൊക്കെ..

എന്നാല്‍ അവിടെ എഴുതാതെ ബ്ലോഗില്‍ എഴുതിയാല്‍ രണ്ട് മൂന്ന് ഗുണങ്ങള്‍ ഉണ്ട്.. ഒന്നാമത് എഴുതി തുടങ്ങുമ്പോള്‍ വേറെയും ആശയങ്ങള്‍ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ് വരും.. പിന്നീടൊന്ന് എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കല്‍ ഇതൊക്കെ വെളിച്ചം കാണുമെന്നൊക്കെ പ്രത്യാശിക്കാം.. പിന്നൊന്ന് എനിക്ക് എഴുതുവാനായല്ലൊ എന്ന ആത്മസംതൃപതി..
ഒരു ചിത്രകാരന് ചിത്രം വരയ്ക്കുമ്പോള്‍ കിട്ടുന്ന സംതൃപ്തി, ഒരു പാട്ടുകാരണ് പാടുമ്പോള്‍ കിട്ടുന്ന അനുഭൂതി.. അതൊക്കെ തന്നെയാണ് നമ്മുടെ ചിന്തകളൊക്കെ പകര്‍ത്തിവയ്ക്കുമ്പോള്‍ ഒരു എഴുത്തുകാരന് കിട്ടുന്നതും..

എഴുതി എഴുതി ഇതുവരെ കഥാരചനാതലത്തില്‍ ഒന്നും ചെന്നെത്താനായിട്ടില്ല.
അതെങ്ങിനെ! ഇപ്പോഴും തിരക്കൊക്കെ ഒഴിഞ്ഞ് ഒരല്പസമയം വീണുകിട്ടുമ്പോള്‍ ഓടിവന്ന് എഴുതുന്ന ശീലമാണ്.. അതിനിടയില്‍ ഒരു കഥയെ എങ്ങിനെ രൂപപ്പെടുത്തി എടുക്കാം എന്ന് ചിന്തിച്ചിട്ടുമില്ല..
എന്നാല്‍ എനിക്ക് എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കല്‍ നാലാളുകള്‍ വായിക്കാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന കഥകള്‍ എഴുതുന്ന ഒരാളായി അറിയപ്പെടാന്‍ വലിയ ഇഷ്ടമാണ്..

തല്‍ക്കാലം എന്റെ അഹം ഭാവമെല്ലാം ശമിച്ച് ഇരിക്കയാണ്.. എനിക്കുണ്ടെന്ന് കരുതിയതെല്ലാം ഇല്ലാതാകുന്ന ചില വേളകളുണ്ട് ജീവിതത്തില്‍..
അഥരം ഒരവസ്ഥയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നതിനിടയ്ക്ക് ഓടിവച്ച് പങ്കുവയ്ച്ചതാണ് ഈ താള്‍..

ബാക്കി നാളെ..

വെജിറ്റേറിയനിസം...

ഞാന്‍ വയ്ക്കുന്ന ചിക്കണ്‍ ഇത്ര രുചിയുണ്ടെന്ന് ഇപ്പോഴാണറിയുന്നത്!
കഴിഞ്ഞ പത്തിരുപത് വര്‍ഷമായി ചിക്കണ്‍ വയ്ക്കുന്നത് മറ്റാര്‍ക്കൊക്കെയോ വേണ്ടിയായിരുന്നു..
ഇത്രനല്ല രുചിയോടെ ചിക്കൺ കറിയും ഒക്കെ കഴിച്ചിട്ടാണ്‌ എന്നെ തന്നെ കുറ്റം പറഞ്ഞും വേലവച്ചും. വഞ്ചിച്ചും :) ഒക്കെ അവർ വയറ്റിപ്പിഴപ്പു നടത്തിവന്നത്‌!!
ഞാനോ!,  ഗമ്പ്ലീറ്റ് വെജിറ്റേറിയന്‍ ആയി നല്ലപിള്ളയായി ജീവിക്കയായിരുന്നു.
നല്ലപിള്ളയായി ജീവിച്ചിട്ടും പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു നേട്ടവുമില്ലെന്നും എല്ലായിടത്തും തോല്‍ക്കയും പിന്‍‌തള്ളപ്പെടുകയാണെന്നുമുള്ള തിരിച്ചറിവ് വരുത്തിയ നിരാശയും പിന്നെ ശാരീരികമായുള്ള ബലഹീനത, അസുഖം ഒക്കെയും കാരണം ആണ് ഞാന്‍ പാചകം ചെയ്ത് മറ്റുള്ളവര്‍ക്കായി പാത്രത്തിലാക്കി ഫ്രിഡ്ജില്‍ സ്ഥിരം വയ്ക്കാറുള്ള ചിക്കണ്‍ കറിയും വെറും ചോറും കൂടി കഴിച്ചത്.. എന്താ ഒരു രുചി! അതുകഴിക്കുമ്പോള്‍ കിട്ടുണ്ണ ഉണര്‍വ്വ്, ബലം ഒന്നും പാവം വെജിറ്റേറിയന്‍ കഞ്ഞിയും പയറും തൈരും ഒന്നും തരില്ല.
പിന്നെ ഒരു കോഴിയെകൊണ്ടുള്ളതിലും പ്രയോജനം ഒരു മനുഷ്യനെ കൊണ്ട് ഈ ഭൂമിയ്ക്ക് പ്രയോജനം കാണും എന്ന വിശ്വാസത്താല്‍ ഒരു കോഴിയെ എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഭാഗം ആക്കിയതില്‍ ഞാന്‍ സമാധാനിക്കാന്‍ പോവുകയാണ്. കോഴിയ്ക്ക് അല്പം കൂടി ശ്രേഷ്ഠമായ ഒരു ജന്മം കിട്ടുകയും ഞാന്‍ ഒരല്പം കോഴിയായി അധഃപതിച്ചോ എന്നും ഒരല്പം കുണ്ഠിതം ഉണ്ടെന്നതൊഴിച്ചാല്‍ തല്‍ക്കാലും മനസ്സ് ശാന്തമാണ്.

കോഴിയെ കഴിക്കല്‍ ന്യയീകരിക്കാനായി ഞാന്‍ മറ്റുപലതും ആലോചിച്ചു.
കോഴിക്ക് എന്നെപ്പോലെ കണ്ണും വായും ഹൃദയവും രക്തവും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു.. കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം.. എന്നൊക്കെ ഒരു വരുത്തം
അതെ! എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും മരിച്ചുപോയ പല ബന്ധുക്കള്‍ക്കും നല്ല ഒന്നാന്തരം ചിന്തകളും രൂപവും സദ്ഗുണങ്ങളും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നവരാണ്. അവരെയൊക്കെ ഭൂമിയില്‍ അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്നില്ലെ..മണ്ണിനു വളമായി മറ്റുജീവികള്‍ക്ക് ഭക്ഷണമായി മാറിയില്ലെ, ജീവനുള്ളപ്പോഴല്ലെ അവരും മരിച്ചത്!
ഒരു ജീവന്‍ പൊലിഞ്ഞാലേ മറ്റൊരു ജീവന് നിലനില്‍പ്പുള്ളൂ എന്ന പ്രകൃതിയുടെ
നിയമം.. ഇവിടെ കോഴി പൊലിഞ്ഞ് ഞാന്‍ തെളിഞ്ഞു.. അപ്പോള്‍ ഇനി ഭൂമിക്ക് വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ പ്രവര്‍ത്തി ചെയ്യണം.. അതിന്റെ ഭാഗമല്ലെ നാമൊക്കെ!

ഈ നിമിഷത്തില്‍ ഈ ഭൂമിയില്‍ പലരും കൊലചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ടാവാം
ജീവനുവേണ്ടി പിടയ്ക്കുന്നുണ്ടാവാം
പല ബലാത്സംഗങ്ങള്‍ നടക്കുന്നുണ്ടാവാം..
ഭ്രൂണഹത്യകള്‍, ആത്മഹത്യകള്‍, പ്രസവങ്ങള്‍,
ഇണചേരലുകള്‍, മത്സരങ്ങള്‍, വിട്ടുവീഴ്ചകള്‍, അങ്ങിനെ
ഭൂകമ്പങ്ങള്‍, വെള്ളപ്പൊക്കം.. എന്നിങ്ങനെ എത്രയോ ഭീകരവും അത്ഭുതകരവുമായ സംഭവങ്ങള്‍ നടക്കുന്നുണ്ടാവാം..

ഭൂമി എത്ര വിചിത്രമായ ജീവികളെയാണ് പേറുന്നത്! അതിലൊന്നു ഞാനും..
ഒരണു.. ഞാനൊരു കോഴിയുടെ ഭാഗങ്ങള്‍ ഭക്ഷിച്ചാലും ഭക്ഷിക്കാതിരുന്നാലും ഈ ഭൂമിയില്‍ വലുതായൊന്നും ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടാവാന്‍ പോകുന്നില്ല.
കോഴി ഞാന്‍ കഴിക്കും എന്നറിയുന്നതിനു വളരെ മുന്‍പേ മരിച്ച കോഴിയാണു താനും. എനിക്ക് കഴിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഞാന്‍ കൊന്നില്ല .. എങ്കിലും തിന്നുന്നവര്‍ക്ക് കൊല്ലുന്നവരെപ്പോലെ തന്നെ പാപം ഉണ്ട്.. തിന്നാതിരിക്കുന്നതുതന്നെയാവാം നല്ലത്..

മനുഷ്യര്‍ക്ക് കഴിക്കാന്‍ ദൈവം പറഞ്ഞുവച്ചിരിക്കുന്നത് പഴവര്‍ഗ്ഗങ്ങളും ധാന്യങ്ങളും ഒക്കെയാവാം.. ഒരുപക്ഷെ ധാന്യങ്ങളും നിഷിദ്ധമായിരിക്കാം..
പഴങ്ങള്‍ തിന്ന് അവയുടെ വിത്തുകള്‍ തിരിച്ച് ഭൂമിയില്‍ നിക്ഷേപിക്കുന്നവരായിരിക്കാം ഒരുപക്ഷെ നല്ല മനുഷ്യര്‍..

ഓഹ് ഇനിയിപ്പൊ തല്‍ക്കാലം നല്ലവളായി ചമഞ്ഞ് അഹങ്കാരത്തോടേ മറ്റുള്ളവരെ വിഷമിപ്പിക്കാനൊന്നും ആവില്ല. കെട്ടവളായി ഒരല്പം എളിമയോടെ നടക്കാം..

അസുഖം കുറയുമ്പോള്‍ വീണ്ടും വെജിറ്റേറിയനിസം തുടരും.. ഒപ്പം അതില്‍ നിന്ന് കിട്ടുന്ന എന്റെ സുപ്പീരിയോരിറ്റി കോമ്പ്ലക്സും..

വിട

Thursday, October 17, 2019

ഒരു കിളിയും അമ്മുമ്മയും പിന്നെ മഹാഭാരതയുദ്ധവും!

എനിക്ക് പണ്ടത്തെപോലെ മനസ്സ് തുറന്ന് ബ്ലോഗില്‍ ഒന്നും എഴുതുവാനാവുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഞാന്‍ അനുഭവിക്കുന്ന ജീവിതം എനിക്ക് പകര്‍ത്തി വയ്ച്ച് ബ്ലോഗുമായി പങ്കിടാനുമാവുന്നില്ല. ബ്ലോഗ്
എന്റെ ഒരു ഉറ്റസുഹൃത്തുകൂടിയായിരുന്നു. സത്യങ്ങള്‍ പങ്കുവയ്ക്കുവാനുള്ള കൂട്ടുകാരി, ശരികള്‍ കണ്ടെത്തുവാന്‍ നേര്‍മ്മയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുവാന്‍ പ്രേരിക്കുന്നവള്‍. എന്റെ കയ്പ്പുള്ള അനുഭവങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു അധികവും അവളുമായി പങ്കിട്ടത്..
ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് ഒറ്റപ്പെട്ട അനുഭവം. എന്റെ ബ്ലോഗും അനാഥയെപ്പോലെ കിടക്കുന്നു.

സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ ബ്ലോഗ് എഴുതിയത് അത് ആള്‍ക്കാര്‍ വായിക്കണം എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ ഒന്നും അല്ലായിരുന്നു. എനിക്ക് മനസ്സുതുറന്ന് കാര്യങ്ങള്‍ പങ്കുവയ്ക്കാന്‍ ഒരിടം.. വായ് മൂടിക്കെട്ടിയപോലെ, ചിന്തകള്‍ക്ക് വരെ കടിഞ്ഞാണിടുന്ന ഒരു ജീവിതം.. ഇവിടെ എന്റെ ആത്മാവിനെ രക്ഷിക്കാന്‍, എന്റെ വിശ്വാസങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ അല്ലെങ്കില്‍ പുനഃരുദ്ധീകരിക്കാന്‍ മറ്റൊരു മാര്‍ഗ്ഗവും തോന്നിയില്ല.

ചെറുതിലേ മുതല്‍ മാറ്റങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു ജീവിതത്തില്‍.. തീരെ ചെറുതിലേ വയസ്സായ അമ്മുമ്മയോടൊപ്പം അമ്മയെ അനിയന് വിട്ടുകൊടുത്തിട്ട് യാത്രയാവും. പ്രൈവറ്റ് ബസ്സിലെ കിളിക്ക് (അന്നൊക്കെ ബസ്സില്‍ ഒരു ഡ്രൈവറും കണ്ടക്ടറും പിന്നെ ഒരു കിളിയും കാണും കിളിയുടെ ജോലി യാത്രക്കാരെ കയറാനും ഇറങ്ങാനും ഒക്കെ സഹായിക്കണം, ബസ്സ് ബല്ലടിച്ച് പോകാനും നിക്കാനും ഒക്കെ നിര്‍ദ്ദേശം കൊടുക്കണം പിന്നെ ആളുകളോട് കൊച്ചുവര്‍ത്തമാനം പറയണം..) ഞങ്ങളെ വലിയ കാര്യമാണ്. വയസ്സായ അമ്മുമ്മയ്ക്കും തീരെ ചെറിയ എനിക്കും ആള്‍ക്കൂട്ടത്തെ വക്ഞ്ഞുമാറ്റി സീറ്റ് ഒരുക്കി തരും. കൂടെ അമ്മുമ്മയുടെ ചാക്കുകെട്ട് ബസ്സിന്റെ മുകളില്‍ ഇടുകയും ചെയ്യും. അവിടെ അമ്മുമ്മയുടെ ഗ്രാമത്തില്‍ ചന്ദ്രികചേച്ചി കാത്തു നില്‍ക്കും ചാക്കുകെട്ടും എടുത്ത് ഞങ്ങളെ വീട്ടില്‍ കൊണ്ടെത്തിക്കാന്‍.
അവിടെ അമ്പലക്കുളമുണ്ട്, ജാംബയ്ക്കായുണ്ട്, വെളുത്ത നെല്ലിക്കയുണ്ട്, നല്ല മണല്‍ നിറഞ്ഞ് മുറ്റമുണ്ട് കളിക്കാന്‍.. ഞാന്‍ യാത്രയാവും. എന്റെ ദുഃഖങ്ങള്‍ (ഉണ്ടെങ്കില്‍) അതൊക്കെ യാത്രയ്ക്കിടയില്‍ എപ്പോഴോ മറക്കും. കിളിയുടെ കളിതമാശകള്‍,എന്നെ ചിരിപ്പിക്കാനായി ഒരു പ്രത്യേക ചിരിയുണ്ട്. അതായിരിക്കാന്‍ ദുഃഖം മറപ്പിക്കുന്നത്. ആ കിളിയൊക്കെ ഇപ്പോള്‍ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെങ്കിലും ഒരുപാട് പ്രായം ആയിക്കാണൂം! നാട്ടില്‍ നിന്ന് വിട്ടുപോന്നപ്പോള്‍ പൊട്ടിപ്പോയ അനേകം കുഞ്ഞു വേരുകളില്‍ ഒന്നില്‍ അതും പെടും. ഒരുപക്ഷെ നാട്ടിലായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്റെ വളര്‍ച്ച് ആ കിളിയും ആ കിളിയുടെ വയസ്സാകല്‍ ഞാനും അറിഞ്ഞേനെ..പല്ലുപോയ കിളി (പേരുപോലും അറിയില്ല!) യെ നോക്കി ഞാന്‍ കുശലാന്വേക്ഷണം ഒക്കെ നടത്തിയേനെ..


Thursday, October 10, 2019

ശിഥില ചിന്തകള്‍

പരിചയക്കാര്‍ക്ക് ഒന്നു രണ്ടുപേര്‍ക്ക് ബ്ലോഗ് അഡ്രസ്സ് കൊടുത്തതുകൊണ്ട്
ഇപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ തോന്നുന്നതൊക്കെ എഴുതാന്‍ ഒരു മടി.
ഞാന്‍ വെറുതേ എഴുതുന്നത് അവര്‍ ദുര്‍വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുമോ എന്ന ഭയം.

ഞാന്‍ സത്യങ്ങളിലൂടെ ഊളിയിട്ട് എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും ഒരു ഫിലോസഫിക്കല്‍
കാഴ്ച്ചപ്പാടിലൂടെ കണ്ട് ന്യായീകരണവും ഒപ്പം സ്വയം പരിഹാരവും  കാണുവാനായിരുന്നു എഴുതിയത്..

ഇപ്പോള്‍ ബ്ലോഗിലൂടെ എഴുതിയാല്‍ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാനിടയില്ല. ഫേസ്ബുക്കില്‍ സ്വന്തം ഐഡിയിലൂടെ എഴുതിയാല്‍ ശ്രദ്ധ കിട്ടും , ഒപ്പം എന്റെ തലതിരിഞ്ഞ വ്യൂ കളൊക്കെ എന്നെ അറിയാവുന്നവര്‍ വായിച്ചാല്‍ അത് എന്നെയും കുടുംബത്തേയും എങ്ങിനെ ബാധിക്കും എന്ന ഒരു ഭയവും..

അതുകൊണ്ടാണ് ആരും കാണാനില്ലെങ്കിലും ഇവിടെ വന്ന് എഴുതുന്നത്..

എനിക്ക് എന്നെ ഉദ്ധരിക്കാനും എന്റെ ചിന്തകള്‍ പകര്‍ത്തിവയ്ക്കാനുമാണല്ലൊ
ഈ ബ്ലോഗ്.. അതിലപ്പുറം ശ്രദ്ധപിടിച്ചുപറ്റണം എന്നൊന്നും ആഗ്രഹം ഇല്ല.
അത്തരത്തില്‍ എഴുതാനും എനിക്ക് വശമില്ല..

അപ്പോള്‍ എഴുതി തുടങ്ങട്ടെ,,

ഞാന്‍ ജീവിക്കുന്നത് ഒരു നാലഞ്ച് റേസസ്?-ഒരു പത്തു നൂറ് സംസ്ക്കാരം ഭാഷ
ഒക്കെ ഉപയോഗിക്കുന്ന- ഒത്തൊരുമിച്ച്, എല്ലാവരും സ്വന്തരാജ്യം എന്ന് അഭിമാനത്തോടെ കരുതി ജീവിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്താണ്.
അവിടെ ജീവിക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ ഭാഷ സംസ്ക്കാരം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് പൊങ്ങച്ചത്തോടെ ഒന്നും ചേര്‍ത്ത് വയ്ക്കാനാവില്ല.
ഇപ്പോള്‍ കേരളത്തില്‍ എന്നല്ല ലോകമെമ്പാടും എല്ലാ വിഭാഗം ആള്‍ക്കാരും ഒരു
പൊതു ജീവിത സത്യം അന്വേക്ഷിച്ച് കണ്ടെത്താനുള്ള പ്രയാണത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരിക്കയാണ്. അതുതന്നെയാണ് ഈ രാജ്യത്തും..
എന്നാല്‍ ഈ രാജ്യം അത്ര ജനകീയം അല്ലാത്തതിനാല്‍ ഗവണ്മെന്റിന്റെ
സംരക്ഷണത്തില്‍ ന്യൂനപക്ഷക്കാര്‍ അവരവരുടെ കൊച്ച് കൊച്ച് ഗ്രൂപ്പുകള്‍ ഉണ്ടാക്കി അവരവരുരെ സംസ്ക്കാ‍ാരങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും നിലനിര്‍ത്താന്‍
നാട്ടിലെക്കാട്ടിലും വ്യഗ്രത കാട്ടുന്നുണ്ട്.. കാരണം നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെടുമ്പോഴാണല്ലൊ പലതിന്റെയും യധാര്‍ത്ഥ വില നമുക്ക് മനസ്സിലാവുന്നത്..

അതിനാല്‍ ഓരോ വിഭാഗക്കാരും അവരവര്‍ക്ക് നഷ്ടമായ പലതും ഈ കൊച്ചു രാജ്യത്ത് പുനസ്ഥാപിക്കാന്‍, തങ്ങളുടെ മക്കള്‍ക്ക് പകര്‍ന്നു നല്‍കാന്‍ ഒക്കെ നന്നായി പരിശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്..

എങ്കിലും പൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസങ്ങള്‍ ആയിരിക്കുമല്ലൊ അതിജീവിക്കുന്നത്.. അങ്ങിനെ ആവുമ്പോള്‍ ഈ രാജ്യം ചൈനാക്കാരുടെ
സംസ്ക്കാരം ഭാഷ ബോഡിലാഗ്വേജ് സ്ലാങ്ങ് ഇല്‍ ഒക്കെയാണ് പലരും ഒടുവില്‍
ചെന്നെത്തുന്നത്.

അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞുവന്നത്, ഞാന്‍ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രാജ്യം ഇംഗ്ലണ്ടോ അമേരിക്കയോ ഒന്നും അല്ല. ഞാന്‍ മതിക്കുന്ന ആള്‍ക്കാരും അല്ല. ചൈനീസ്
ഭയങ്കര ഹാര്‍ഡ് വര്‍ക്കിഗ് കൂര്‍മ്മ ബുദ്ധി ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും അവരില്‍ ഒരു ഇന്ത്യാക്കാരിയായ എനിക്ക് അനുകരിക്കത്തക്കതായി ഒന്നും കാണുന്നില്ല.

ഇന്ത്യയെക്കാട്ടിലും നല്ല ഒരു ജീവിതരീതി തീര്‍ച്ചയായും ബ്രിട്ടീഷുകാരില്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.. അവരുടെ ഭാഷ, സ്റ്റൈല്‍ ഒക്കെ. അതാണല്ലൊ എല്ലാ ഇന്ത്യാക്കാരനും അനുകരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതും..

എന്നാല്‍ നാടിനെ വിട്ടുവന്ന ഞാന്‍ ഇപ്പോഴും നെഞ്ചില്‍ എരിതീയോടെ ഒരു ജന്മം  ഇന്ത്യയില്‍ ജീവിക്കാനാവാഞ്ഞതില്‍, എന്റെ മക്കളെ ഇന്ത്യാക്കാരി വളര്‍ത്താനാവാത്തതില്‍ ശ്വാസം മുട്ടുന്ന ഒരു ആത്മാവുമായാണ് ഈ ജന്മം ഈ അനേക ഭാഷ സംസാരിക്കുന്ന അനേക സംസ്ക്കാരം വച്ചുപുലര്‍ത്തുന്ന മനുഷ്യരുടെ ഇടയില്‍ ജീവിച്ചത്..
ഒരു ഐഡന്റിറ്റി ഇല്ലാതെ ഒന്നുമല്ലാതെ.. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ മാഞ്ഞുപോയ ഒരു ജീവന്‍!

Friday, August 23, 2019

ഇന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണ ജയന്തി


ഇന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണ ജയന്തി ആയിരുന്നു.. പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ശ്രീകൃഷ്ണനുവേണ്ടി ചെയ്തില്ല. ശ്രീകൃഷ്ണനെ എപ്പോഴും ഉള്ളില്‍ കൊണ്ടുനടക്കുന്ന ഞാനെന്തിന്
വെറുതെ ആചാരങ്ങള്‍..മനസ്സും ഹൃദയവും ഒക്കെ അര്‍പ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞതില്‍ പിന്നെ എന്തര്‍പ്പിക്കാനാണ്..ശരീരത്തെ പതിവുപോലെ അവഗണിച്ചു ഇന്നും കുളിയും പല്ലുതേപ്പും പോലും മാറ്റിവച്ചു.. കൈകാല്‍ കഴുകി വസ്ത്രം മാറി രണ്ടുനേരവും കണ്ണന് പൂക്കളൊക്കെ അര്‍പ്പിച്ചു.. എനിക്കിനിയും വൃത്തിയാവാനായിട്ടില്ല. ഇപ്പോള്‍ സമയം 2 കഴിഞ്ഞു. ഇനിയിപ്പോള്‍ പുലരാന്‍ കുറച്ചു നാഴികകളേ ഉള്ളൂ.. പുലര്‍ന്നിട്ട് കുളിക്കാം.

കൃഷ്ണജയന്തിയായിട്ട് ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ എന്നെ ആനന്ദിപ്പിക്കുവാനായിട്ട് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്തു! ഒരുപക്ഷെ മക്കളുടെ നല്ല റിസള്‍ട്ട് കിട്ടിയപ്പോള്‍ തോന്നിയ ആനന്ദത്തെപ്പോലെ തന്നെ ഞാന്‍ സന്തോഷിച്ച ദിവസം ആണ് ഇന്ന്.. ഒരാള്‍
എന്നെ വിളിച്ചു സ്വന്തം വീട്ടില്‍ മൂന്നു തരം കറികളും ചോറും വയ്ച്ചുപഠിച്ചു.. എന്ത് ചിട്ടയും വൃത്തിയും വെടിപ്പും ഒക്കെയാണ് അവള്‍ക്ക്!!!  പാവം കുട്ടി..
വലിയ വയറും ചുമന്ന്.. മനസ്സ് വല്ലാതെ നിറഞ്ഞ ഒരനുഭവം! പ്രായം ഏറുമ്പോഴാണ് ജീവിതത്തിലെ യധാര്‍ത്ഥ സന്തോഷങ്ങളൊക്കെ അനുഭവയോഗ്യമാവുന്നത്.

മറ്റൊരാള്‍ ഓടിനടന്ന് വീട്ടില്‍ ഒരു കൊച്ച് ഡിസ്പന്‍സറി കെട്ടിപ്പടുത്തു.. ബോയ്ഫ്രണ്ടിനോട് വാട്ട്സപ്പ് ചാറ്റ് നടത്താനായി ചൂടുചായ കുടിച്ച് പൊള്ളി അടര്‍ത്തിയ ചുണ്ടില്‍ ലിപ്സ്റ്റിക്ക് ഇട്ട് ആ മുറിവ് വലുതാക്കിയ ഫോറിന്‍ മെയിഡിനെ ചികിത്സിക്സിക്കെ വഴക്കുപറഞ്ഞ് ബോധവത്ക്കരിച്ച് മരുന്നും കൊടുത്തു.. അപ്പോള്‍ കിട്ടിയ ഊര്‍ജ്ജത്തിലാണ് ഫസ്റ്റ്‌ എയ്ഡ് ആയിട്ടുള്ള മരുന്നുകള്‍ ഒക്കെ വീട്ടില്‍ വാങ്ങി വച്ചത്. അവള്‍ എന്നേയും കൊണ്ടാണ് മെയിഡിനെ ചികിത്സിക്കാനും മരുന്ന് വാങ്ങാനും ഒക്കെ പോയത്..

വഴിയേ ഇരുവശവും നോക്കുമ്പോള്‍ പണ്ട് അപരിചിതമായിരുന്ന ഈ നാട്ടില്‍ കുഞ്ഞിക്കൈകളും പിടിച്ച് നര്‍സറിയിലും കിന്റര്‍ഗാര്‍ട്ടനിലും റ്റ്യൂഷനും നീന്തലിനും പാട്ടുപടിക്കാനും ഒക്കെ തന്നട്ടം തനിയേ കൊണ്ടുനടന്ന ഒരനാധയെ ഓര്‍മ്മ വന്നു! മാതാപിതാക്കള്‍ അന്യനാട്ടില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോള്‍ ഈ നാട്ടില്‍ അനാധയെപ്പോലെ ആരുടെയൊക്കെയോ ദയാവായ്പ്പിലെന്നപോലെ വളര്‍ത്തി വലുതാക്കിയ മക്കള്‍. അവര്‍ അനാധരല്ല. ഈ അമ്മയുടെ എല്ലാമെല്ലാമാണ്.. സമ്പത്തിനൊന്നും നല്‍കാനാവാത്ത സുരക്ഷിതത്വം നല്‍കാന്‍ ആവുന്ന അമ്മ..ഭൂമിയോളം വളര്‍ന്ന അമ്മ!

Saturday, August 17, 2019


ചില മീനുകള്‍ ഉണ്ട് വെള്ളം വറ്റുമ്പോള്‍ ചെളിയില്‍ പുതഞ്ഞ് മാസങ്ങളോളം ജലപാനീയമില്ലാതെ ഉറങ്ങും. പിന്നീട് വെള്ളം വരുമ്പോള്‍ ഉറക്കമുണര്‍ന്ന് ജീവിക്കാന്‍ തുടങ്ങും എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അതുപോലെയാവണം നാമും പലപ്പോഴും. ചില പ്രശ്നങ്ങള്‍ ദുഃഖങ്ങള്‍ ഒക്കെ തരണം ചെയ്യാനാവാതെ നേരിടാനാവാതെ വന്ന് തളര്‍ന്നുപോകുമെന്നാവുമ്പോള്‍ ഈ മീനുകളെപ്പോലെ സര്‍വ്വവും അടിയറവച്ച് മരണം അഭിനയിച്ച് മരിച്ചപോലെ മണ്ണില്‍ പുതഞ്ഞ് കിടക്കുക. പുറം ലോകത്തെ പാടെ വിസ്മരിക്കുക. നമ്മുടെ ശ്വാസോച്ഛാസത്തിലും ഹൃദയ താളത്തിലും മാത്രം ശ്രദ്ധകേന്ദ്രീകരിക്കുക. മനസ്സിനെ മറക്കുക.
ഏറെ നാള്‍ കഴിഞ്ഞ് പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഒക്കെ തനിയെ നീങ്ങും എതിരികള്‍ ഒക്കെ തളര്‍ന്ന് ആയുധം താഴെവച്ച് ഇളിഭ്യരായി മറയും.. അപ്പോള്‍ പുറത്തുവരിക
ആമ കൈകാല്‍ ഉള്ളില്‍ വലിച്ച് കിടന്ന് ഒടുവില്‍ പുറത്തുവരും പോലെ.
ഇപ്രാവശ്യം അല്പം കൂടെ ജാഗരൂഗതയോടെ യാത്ര തുടരുക..

അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞുവന്നത് നമ്മുടെ ആഗ്രഹങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും ഒക്കെ എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കല്‍ നമ്മെ തേടിയെത്തും.. അതുപോലെ നമ്മുടെ ത്വജിക്കലിനും കഠിനാധ്വാനത്തിനും എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കല്‍ , നിനച്ചിരിക്കാത്ത നേരത്തിലാവും ഫലം കിട്ടുക..!

അപ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കും ദൈവം നമ്മെ മറന്നിട്ടില്ല എന്ന്

അന്ന് പ്രസവവേദനയുമായി അന്യനാട്ടില്‍ ഒരു സ്റ്റ്രച്ചറില്‍ കിടന്നു. ഭാഷ അപരിചിതം. ഒരു യുവ ഡോക്ടര്‍ എന്റെ ശരീരത്തെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ മുന്നില്‍ ഇരിക്കുന്ന കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ എന്റെ കോണ്ട്രാക്ഷന്‍ നിരീക്ഷിക്കുന്നതില്‍ മുഴുകി ഇരിക്കയാണ്. എനിക്ക് കടിഞ്ഞൂല്‍ പ്രസവും ലജ്ജ, ഈ ഡോക്ടര്‍ എന്നെ പരിശോധിക്കുമോ എന്ന്. ആ ഇടുങ്ങിയ മുറിയില്‍ നര്‍സുമാരും ഇല്ല! അയാള്‍ ഒരു വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായിരിക്കുമോ എന്ന ഭയവും എന്റെ കോണ്ട്രാക്ഷന്റെ അവസാനത്തെ സ്റ്റേജുവരെ ആ കള്ള റാസ്ക്കല്‍ അനങ്ങാതിരുന്നു. വേദന കടിച്ചമര്‍ത്തി ഞാന്‍ കിടന്നു..

അപ്പോള്‍ മാലാഖയെപ്പോലെ ഒരു നര്‍സ് ഓടിവന്ന് പറഞ്ഞു, അയ്യോ കോണ്ട്രാക്ഷന്‍ തുടങ്ങി..! തള്ളല്‍ വന്നു തുടങ്ങി. അവര്‍ എന്റെ സ്റ്റച്ചറും തള്ളിക്കൊണ്ട് ഓടി പ്രസവവാര്‍ഡിലേയ്ക്ക്.. അവിടെ കിടത്തുമ്പോഴും ഒരു തള്ളല്‍ വന്നു. ഒരു 10 മിനിട്ടിനുള്ളില്‍ പ്രസവും നടന്നു! ആദ്യ പ്രസവം അങ്ങിനെ എളുപ്പം കഴിഞ്ഞു എന്നു പറയാം.. വേദന കടിച്ചമര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് ഭയത്തോടെയും ലജ്ജയോടെയും ഒരു യുവ ഡോക്ടറുടെ ഇടുങ്ങിയ മുറിയില്‍
സ്റ്റ്രച്ചറില്‍ ശവശരീരത്തെപ്പോലെ കിടന്നത് മൈനസ്സ് ചെയ്താല്‍..!

എന്റെ ആ അനുഭവം പങ്കിടാന്‍ എനിക്ക് അന്ന് ആരുമില്ലായിരുന്നു. നാട്ടില്‍ നിന്ന് വന്ന അമ്മ ആകെ പരിഭ്രാന്തയായി തുണയ്ക്കാരുമില്ലാതെ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ എന്തു പറയാന്‍! ഉരലുചെന്ന മദ്ദളത്തോട് പരാതി പറയും പോലെ ഇരിക്കും അത്..
എന്തൊക്കെയോ നേടാനായി അന്നേ അലയുന്ന കെട്ടിയവനോടും പറയാന്‍ അവസരും കിട്ടിയിട്ടില്ല. അതൊക്കെ എന്റെ മാത്രം അനുഭവമായി ശേഷിച്ചു .. ഇത്രകാലം വരെ!

ഇന്ന് രണ്ട് മക്കളും മരുമക്കളും ഇരിക്കുമ്പോള്‍. പരിഷ്കൃതരായ അവര്‍ സങ്കോചമില്ലാതെ ആകാംഷയോടെ അവരുടെ ജനനത്തെ പറ്റി വിശദീകരിക്കാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു. കാരണം അവര്‍ക്ക് ആ സ്റ്റേജ് നേരിടാനുള്ള പ്രിപ്പറേഷനുവേണ്ടി.

അമ്മേ എന്നെ പ്രസവിക്കാന്‍ അമ്മ എത്ര മണിക്കൂര്‍ വേദന സഹിച്ചു?
ഞാന്‍: കൂടിപ്പോയാല്‍ അരമണിക്കൂര്‍
ഇളയ ആള്‍ക്ക് ആകാംഷയായി.
എന്നെയോ
നിന്നെയും
പക്ഷെ ഞാന്‍ വളരെ സെന്‍സിറ്റീവ് ആയതുകൊണ്ട് വേദനയൊക്കെ തുടങ്ങും മുന്‍പ് ഹോസ്പിറ്റലില്‍ അഡ്മിറ്റ് ആവും..
സഹിക്കാനാവാത്ത വേദന അവസാനത്തെ 15 മിനിട്ട് ആയിരുന്നു.
എങ്കിലും ഒരു ഇന്‍‌ജക്ഷനോ, കീറലോ ഒക്കെ കാട്ടിലും ഈ വേദന നാച്യുറല്‍ ആയി തോന്നിയിരുന്നു.. ഒപ്പം പ്രതീക്ഷ നല്‍കുന്നതും..
അമ്മയ്ക്ക് സഹിക്കാനാവുമായിരുന്നോ
ആവുമായിരുന്നു. എന്റെ ഉല്‍ക്കണ്ഠ എനിക്ക് വേദനിക്കും പോലെ കുഞ്ഞിനും തലയൊക്കെ ഞെരുങ്ങി പുറത്ത് വരുമ്പോള്‍ വേദന തോന്നില്ലേ എന്നായിരുന്നു.

അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞുവന്നത്, ജീവിതം എറ്റവും ദുഷ്ക്കരമാവുമ്പോള്‍ ചത്ത മീനിനെപ്പോലെ മണ്ണിനടിയില്‍ പുതഞ്ഞ് കിടക്കുക..
ഒടുവില്‍ ഒരിക്കല്‍ പുറത്തുവരാനായി..
അതുപോലെ എത്ര ഒളിച്ചുകിടന്നാലും നമ്മുടെ തിക്തതയ്ക്കൊക്കെ ശിക്ഷയുമായി കാലം നമ്മെ പലിശസഹിതം തിരഞ്ഞുപിടിക്കും എന്നതാണ്..

നന്മയ്ക്ക് പ്രതിഫലവും
തിന്മയ്ക്ക് ശിക്ഷയും.. അത് ഈ ലോകത്തില്‍ വച്ചുതന്നെ കിട്ടും
നമ്മുടെ തന്നെ പ്രവൃത്തിയില്‍ നിന്നാണ് അനുഭവങ്ങളും ഉണ്ടാവുന്നത്..

Tuesday, August 13, 2019

എഴുതാന്‍ വന്നത് എന്റെ പരിഭവങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു.
ജീവിതത്തോട്, എന്നത്തേയും പോലെ..
പക്ഷെ , അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു.. ഇതുപോലെ നിറയെ പരിഭവങ്ങളുമായി
അല്ലെങ്കില്‍ സ്നേഹവുമായി, പ്രതീക്ഷകളുമായി ജീവിച്ച കുറേ മനുഷ്യരെയാണ്
മലവെള്ളപ്പാച്ചില്‍ ഒറ്റയടിക്ക് മുക്കിക്കൊന്നത്!!
ജീവിതം എത്ര ക്ഷണികം ആണ്!
എന്നിട്ടും.. എന്നിട്ടും.. ഞാന്‍, എന്റെ, എന്നെ എന്നിങ്ങനെ ജല്പിച്ചുകൊണ്ട്
നമ്മള്‍.. തളരും വരെ.. വീഴും വരെ.. 

Monday, August 12, 2019

Masters

Will my footsteps in these Earth
also costs them much!
Time I spend in this Earth
also is accountable to them?!

The quantity of Air I am taking from this Earth?
The Sunlight I feel also belongs to them?
The water I drink?

The food I eat is of course
is Theirs!
They toiled much
They Plough the mother Earth
and sow seeds,  watered it
And reap
To feed me freely
What a mess!

It is with their plundred money
They bought my freedom!
To make them feel superior
Superior than God!

June 21st


Untold stories

Only those  who survive can 
narrate their stories.
stories of losers go deep inside the soil,
buried along with their body!
Only the Soul remain
Wandered.. wounded 
and unsatisfied,
with their untold stories
which were impregnant
so long in them
but failed to be born!
like unfertilised  eggs
yelling to be born
but fails!

Sunday, August 11, 2019

Mean People

(ignore the grammatical errors pls
shall edit later)

Certain things,
we cannot yelled out
such as
being ignored,
taking for granted,
letting to decay while
you are in your prime;
barring you from society,
letting you do only mean jobs
where you get nobody' appreciation etc

You have to accept it.
Age is not the only villai here
You are outcasted,
as you left your family!.
You are forced to degrade
as you were above them.
You are barring from society
as you will get more attention.

You have to work it out,
All alone.
Not to decay
while you are still alive.
To keep you alive,
you have to struggle hard;
To ignore the people
who are trying hard to
destroy you
and live with those few
who wanted to see you alive!

Friday, August 9, 2019

വിശ്വാസങ്ങള്‍ എല്ലാം വെറും വിശ്വാസങ്ങള്‍ മാത്രം!


നമ്മുടെ വിശ്വാസങ്ങള്‍ എല്ലാം വെറും വിശ്വാസങ്ങള്‍ മാത്രമാണെന്ന ഒരു തിരിച്ചറിവിന്റെ വക്കിലാണ് ഭൂമിയിലെ ജനങ്ങള്‍ മൊത്തം. ആഗോളവല്‍ക്കരണം
കൊണ്ട് ഉണ്ടായ ഫലം ആണ് ഇത്. ഒരുപാട് അന്ധവിശ്വാസങ്ങള്‍ പൊളിയുന്നു,
കൃഷ്ണനും ജീസസും നബിയും ഒക്കെ ഇപ്പോള്‍ നിലനില്‍പ്പിനായി അന്യോന്യം പോരാടുകയാണ്!
ജാതിയും മതങ്ങളും ഒക്കെ മനുഷ്യര്‍ ഉണ്ടാക്കിയതാണെന്ന് ഏറെക്കുറെ എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാമെങ്കിലും തങ്ങള്‍ പിറന്നുവീണ മതങ്ങള്‍ ശരിയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാനായി അവര്‍ തങ്ങളെ തന്നെ ഒറ്റുക്കൊടുക്കുന്നു.

കാരണം വിശ്വാസമാണല്ലൊ എല്ലാം.. ജീവന്റെ നിലനില്‍പ്പുതന്നെ വിശ്വാസങ്ങളില്‍ ആണ്..

ജ്യോതിഷം ഒന്നും നോക്കാതെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നവരും ജ്യോതിഷം നോക്കി വിവാഹം കഴിക്കുന്നവരും ഒരുപോലെ തമ്മിത്തല്ലിയും സഹകരിച്ചും ആണ് ജീവിതം മുന്നോട്ടുപോക്കുന്നത്.

അമ്പലത്തില്‍/പള്ളിയില്‍ പോകുന്നവനും പോകാത്തവനും ഒരുപോലെ സുഖദുഃഖങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നുണ്ട്..

സദാചാരികള്‍ക്കും അസന്മാര്‍ഗ്ഗികള്‍ക്കും ഒരുപോലെ ആണുകുട്ടികള്‍ ഉണ്ടാവുന്നുണ്ട്..

കാശുള്ളവനും ഇല്ലാത്തവനും ഒരുപോലെ മയ്യത്തായി മറയുന്നുണ്ട്..

ഒരു പ്രളയത്തില്‍ എല്ലാവരും വെറും മനുഷ്യര്‍ മാത്രമാണെന്ന് പ്രകൃതി ഇടയ്ക്കിടെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടും

പ്രളയം കഴിയുമ്പോള്‍ വീണ്ടും ഓരോരുത്തര്‍ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസങ്ങള്‍
 പൊടിതട്ടിയെടുത്ത് അന്യോന്യം പാരവയ്ക്കുന്നുണ്ട്..

ഏതുനാട്ടില്‍ പോയാലും ജീവിതം ജീവിച്ചു തീര്‍ത്താലേ പറ്റുകയുള്ളൂ എന്ന തിരിച്ചറിവുണ്ടായിട്ടുണ്ട്..

അച്ഛനും അമ്മയും ഒക്കെ ഒരു ലക്ഷ്വറിയാണെന്നും , സമാധാനം സംതൃപ്തി ഒക്കെ അധികം അത്യാഗ്രഹമില്ലാതെ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ജീവിക്കുന്ന ഇടത്തരക്കാരില്‍ ആണുള്ളതെന്നും അറിയാം..

പേരും പെരുമയും ഒക്കെ ഏതുതുറയിലും ഉണ്ടാക്കണമെങ്കില്‍ കയ്യില്‍ കാശും അല്പം തൊലിക്കട്ടിയും മതി..

അങ്ങിനെ ഒരുപാടൊരുപാട് കാര്യങ്ങളില്‍ തിരിച്ചറിവുണ്ടായിട്ടും മനുഷ്യര്‍
തമ്മില്‍ വൈരാഗ്യമാണ്..
എങ്ങും സമാധാനമോ സന്തോഷമോ ഇല്ല

ഇനിയും ഒരുപാട് എഴുതുവാനുണ്ട്.. പക്ഷെ എഴുത്തില്‍ ഒന്നും വിശ്വാസമില്ലാതെയും ആയിട്ടുണ്ട്.. അതിനാല്‍ കൂടുതല്‍ ആഴത്തില്‍ ചിന്തിക്കുവാനാവുന്നില്ല.

ബാക്കി പിന്നീട്...

Sunday, August 4, 2019

സ്ത്രീജന്മം

നമുക്ക്‌ മറ്റുള്ളവർ എഴുതിവയ്ച്ചിരികുന്നതൊന്നും
മനഃപാഠം ആക്കണ്ട, 
നേരിൽ കാണുന്നത്‌ വിശ്വസിക്കാം..

ഞാൻ നേരിൽ കാണുന്നവ.

സ്ത്രീ എന്നത്‌ സമൂഹത്തിൽ വിലകുറഞ്ഞ ഒരു ജന്മം ആണ്‌;
സെക്കന്റ്‌ ക്ലാസ്സ്‌ ജന്മം.

അവൾക്ക്‌ പുരുഷനൊപ്പം ജീവിക്കാൻ ഒരവകാശവും യോഗ്യതയും സമൂഹം അംഗീകരിക്കുന്നില്ല.

പുരുഷൻ അവളെ പരമാവധി ചൂഷണം ചെയ്യുന്നുണ്ട്‌. സാമ്പത്തികമായി അവളെ എപ്പോഴും താഴ്‌ന്ന പടിയിൽ വയ്ക്കുന്നു..

എന്നാലേ സഹോദരനായാലും ഭർത്താവിനായാലും അവളെ ഭരിക്കാൻ എളുപ്പമാവൂ..

സ്ത്രീ സാമ്പത്തിക ഭദ്രത നേടി സ്വതന്ത്രയായാൽ അവളിൽ ദുഷ്പ്പേരു ചാർത്തിയെങ്കിലും തളർത്തും..

അങ്ങിനെയൊക്കെ ഉള്ള ഒരു ഭൂമിയിലാണ്‌ എന്റെ ജനനം!

ജീവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക..
ഒന്നിനുമല്ലാതെ..
ജീവൻ നിലനിർത്താനായി..

ചുറ്റുമുള്ള ചെടികളെയും മരങ്ങളെയും പോലെ ഏതു നിമിഷവുംപിഴുതെറിഞ്ഞേക്കാം!

പുരുഷന്റെ അത്യാഗ്രഹങ്ങൾക്കൊക്കെ കൂട്ടുനിൽക്കണം;
സാക്ഷിയാവണം;
അവൻ തോറ്റാൽ കൂടെനിൽക്കണം
കുറ്റം സ്വയംവരിക്കണം
ജയിച്ചാൽ അവൻ മറ്റ്‌ ജയിച്ചയവരെ നോക്കി പോവും, ഒപ്പം ആഘോഷിക്കാൻ!

അപ്പോൾ വിലയിടിഞ്ഞ്‌ വീട്ടിലിരിക്കുന്നവളെ നോക്കി പുശ്ചത്തോടെ,പോയി ചത്തുകൂടേ!
എന്നും ജൽപ്പിച്ചേക്കും ചിലപ്പോ!

അവന്റെമക്കളെ പെറ്റു വളർത്തിയതോ
സ്വന്തംവിദ്യാഭ്യാസയോഗ്യത ഉപയോഗിച്ച്‌
സ്വാശ്രയയാവാതെ വീട്ടിൽ തളയ്ക്കപ്പെട്ടതോ അപ്പോൾ വിസ്മരിക്കപ്പെടുന്നു

അപ്പോഴെന്നല്ല എപ്പോഴും അവൾ അവന്റെ ചിലവിൽ കഴിയേണ്ട ഒരു നിരാലംബ..

അത്‌ ലംഘിക്കപ്പെട്ടാൽ സമൂഹത്തിൽ നിന്നും ബഹിഷ്കൃത!!!
--
ഒരു പെൺ ജീവൻ ഭൂമിയിൽ എത്തിയാലുള്ള സീകരണം ആണ്‌ ഇതൊക്കെ!

വയറ്റിൽ പിറക്കുമ്പോഴേ അമ്മയുടെ, കുടുംബത്തിന്റെ ഒക്കെ വില ഇടിയുകയായി(സമൂഹത്തിൽ).
വയറ്റിനകത്തുവച്ച്‌ കൊല്ലാൻ നോക്കും!
അല്ലെങ്കിൽ പിറന്നുവീണ ഉടൻ!
ഈ കൊലയിൽ നിന്നൊക്കെ രക്ഷപ്പെട്ട്‌ ജീവിക്കാൻ ശമിക്കുന്ന സ്തീകളുടെ അവസ്ഥയാണ്‌ മേൽ വിവരിച്ചത്‌!

പെണ്മക്കൾ സഹോദരനൊപ്പം കളിക്കാൻ വിട്ടില്ല,
അല്ലെങ്കിൽ പാത്രം കഴുകിച്ചു, എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ്‌ തുല്യതയ്ക്ക്‌ വേണ്ടി കരഞ്ഞു മുഖം വീർപ്പിച്ചുവീർപ്പിച്ചു നടക്കുമ്പ്പോൾ ഓരോ അമ്മമാരുടെ ഉള്ളിലും ഈ സത്യങ്ങൾ ആയിരുന്നിരിക്കും എരിഞ്ഞിരുന്നത്‌!


കടപ്പാട്

Friday, August 2, 2019

കേരളം എന്ന കൊച്ച് ബ്രിട്ടന്‍

ഇന്ത്യയുടെ പല ഭാഗങ്ങളും-കേരളത്തിലേയും- പണ്ടത്തെ ബ്രിട്ടനെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു. പച്ചപ്പിലും പ്രകൃതിരമണീയതയ്ക്കുമിടയില്‍ ഇപ്പോള്‍
ഉയരുന്ന ആധുനികമായ പുരാതാനമാതൃകയിലെ വീടുകളും കൂടിയായപ്പോള്‍ ആഹാ! എന്തു ഭംഗി എന്ന് മൂക്കത്ത് വിരല്‍ വച്ചുപോകുന്നു. പണ്ടും എന്റെ മനസ്സില്‍ ഈ ലോകത്തില്‍ ഏറ്റവും ഇഷ്ടം ബ്രിട്ടണില്‍ ജനിച്ച് അവിടെ വലരാന്‍ ആയിരുന്നു. ഇന്ത്യാക്കാരിയായിട്ട് അവിടെ ചെന്നാല്‍ നമ്മുടെ ഭാഷയും അവരുടെ ഭാഷയും നമ്മുടെ സംസ്ക്കാരവും അവരുടെ സംസ്ക്കാരവും ഒക്കെ തമ്മിലുള്ള അന്തരം കാരണം അവര്‍ നമ്മളെ അംഗീകരിക്കില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ബ്രിട്ടണില്‍ തന്നെ ജനിച്ചു വളരുന്ന കുട്ടികളെയും അവരുടെ വേഷം, വീട്, ആധുനിക സുഖസൌകര്യങ്ങള്‍ ഒപ്പം ചുറ്റും കൂട്ടായി പ്രകൃതിയും പൂക്കളും മരങ്ങളും ഒക്കെ .. സ്വര്‍ഗ്ഗലോകം പോലെ തോന്നിക്കുമായിരുന്നു അന്നത്തെ ബ്രിട്ടണ്‍ ഫോട്ടോകളും സിനിമകളും ഒക്കെ.

എന്നാല്‍ ഇപ്പോള്‍ എന്റെ കൊച്ചു കേരളം-അവിടെ വച്ചെടുക്കുന്ന സിനിമകള്‍, ഇന്റര്‍നെറ്റിലൂടെയും മറ്റും കേരളത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്ന് കിട്ടുന്ന ഫോട്ടൊക്കള്‍ ഒക്കെ കാണുമ്പോള്‍- ബ്രിട്ടന്റെ മാതൃകയില്‍ കുതിച്ചുയരുന്നത് കാണുമ്പോള്‍ അഭിമാനവും ഒപ്പം ഞാന്‍ അവിടുന്ന ബഹിഷ്കൃതയായതില്‍ പണ്ടത്തേക്കാട്ടിലും ഇരട്ടിയായി നൊമ്പരവും ഉണ്ടാവുന്നു.

കേരളീയരുടെ വേഷവും സംസ്ക്കാരവും എല്ലാം തന്നെ ഒരുപാട് ഉയര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. ഒപ്പം കെട്ടിടങ്ങളും വാഹനങ്ങളും ഒക്കെയും..


Wednesday, July 31, 2019

ജീവിത യാത്ര

ദൈവം ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നതല്ല പ്രശ്നം!
നാമെല്ലാം എവിടെ നിന്നോ വന്ന് ഭൂമി എന്ന ഒരു ഗോളത്തില്‍ അകപ്പെട്ടിരിക്കയാണ്!
ഈ ഗോളത്തിന് ഒരുപക്ഷെ ഒരു ജീവനും ആത്മാവും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരിക്കാം
അല്ലെങ്കില്‍ അതെന്തിന്   തന്നില്‍ നിറയെ ജീവജാലങ്ങളുമായി സൂര്യനു ചുറ്റും വലം വയ്ക്കുന്നു!  ആ ജീവജാലങ്ങളുടെ നിലനില്‍പ്പിനായുള്ള ചൂടിനും വെളിച്ചത്തിനുമായി ഭൂമി സൂര്യനെ ചുറ്റി വലം വയ്ക്കുന്നത്. എല്ലാ ഭാഗത്തുള്ള ജീവികള്‍ക്കും വെളിച്ചവും ചൂടും കിട്ടാനായി സ്വയം കറങ്ങിക്കൊണ്ട് വലം വയ്ക്കുന്നു. ഭൂമിയുടെ ഈ യാത്ര എവിടേയ്ക്കാവാം എന്നൊന്നും നമുക്കറിയില്ല.

 നാം ഭൂമിയെ സ്വന്തമാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. ധാരാളം മക്കളെ പ്രസവിച്ച ഒരമ്മയെ ഒരു മകന്‍/മകള്‍ തനിക്ക് മാത്രമായി സ്വന്തമാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോലെ.. ഓരോരുത്തരും അവരവര്‍ക്ക് ആകാവുന്നിടത്തോളം സ്വന്തമാക്കി വയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. താന്‍ എത്രകാലം ഈ ഭൂമിയില്‍ ഉണ്ടാവും എന്നുപോലുമറിയാതെ..

അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു വന്നത്.. നാമൊക്കെ ഒരു ഭൂമിയുടെ ദയാവായ്പ്പില്‍ ജീവിക്കുന്ന വെറും നശ്വരമായ ജീവിയാണ്. ഒരുപക്ഷെ ഭൂമിയ്ക്ക് ഒരു ലക്ഷ്യമുണ്ടായിരിക്കാം.. ഏതിനും അതിലെ ജീവികളായ നാമെല്ലാം ഒരേയിടത്തേയ്ക്കാവും ചെന്നുചേരുക. നമ്മുടെ യാത്രയും ഒരേ പാഥയില്‍ തന്നെ എന്നകാര്യം വ്യക്തമാണ്. ആ യാത്ര തമ്മില്‍ തല്ലിയോ , സ്നേഹിച്ചോ,
മനസ്സമാധാനമായോ പരസ്പരം മത്സരിച്ചോ , എങ്ങിനെ വേണമെന്നുള്ളത് നാം തന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ട ഒന്നാണ്!

സഹജീവികളോടൊക്കെ അല്പം സ്നേഹവും വാത്സല്യവും സഹതാപവും ഒക്കെ കാട്ടിയാല്‍, അവര്‍ക്കു വേണ്ടുന്നതുകൂടി കൈക്കലാക്കി അവരെ നശിപ്പിക്കാനൊരുങ്ങാതെ അവരെക്കൂടി യാത്രയില്‍ കൂട്ടി , ഒത്തൊരുമയോടെ ഒക്കെ നീങ്ങിയാല്‍ നമ്മുടെ ഈ അജ്ഞാതയാത്ര ഏറെക്കുറെ നമുക്ക് സുഗമമായി ചെയ്ത് തീര്‍ക്കാം..


ഈ ഭൂമിയില്‍, ഇപ്പോള്‍ നടന്ന ഒരു ചെറിയ യാത്ര തന്നെ ഉദാഹരണമായി എടുത്തുകാട്ടാം...

ഒരു ടാക്സി വിളിച്ചു. അയാള്‍ ആദ്യം വഴിയറിയാതെ ഒരല്പം കയര്‍ത്തപോലെ
നിങ്ങള്‍ എവിടെ നില്‍ക്കുന്നു എന്നൊക്കെ ചോദിച്ച് ഞങ്ങളെ ഒരല്പം അമ്പരപ്പിച്ചു.
അകത്തു കയറാന്‍ പറഞ്ഞ രീതിയും ഒരല്പം അപരിഷ്കൃതമായി തോന്നി.
ഉള്ളില്‍ കയറിയപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ സ്വാഭാവികമായും അയാളെ അവഗണിച്ച്
ഇടയ്ക്കിടെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അയാള്‍ കുറച്ചു സമയം മിണ്ടാതിരുന്നു.
ഞങ്ങളും. എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് അയാളുടെ ഒറ്റപ്പെടല്‍ അനുഭവപ്പെട്ടു! അയാളുടെ തന്നെ വാഹനമാണ്. അയാള്‍ ഞങ്ങളെ സ്വീകരിച്ച രീതിയില്‍ നിന്ന് കൈവന്ന അസ്വസ്ഥതയുമാണ്. 

അല്പം കഴിഞ്ഞ് അയാള്‍ പതിയെ ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. 
നിങ്ങള്‍ക്ക് ഇറങ്ങാനുള്ളത് ഇന്നയിടത്താണോ/
അത് രണ്ട് വര്‍ഷത്തിനകം പുതിയ ദേശീയ പാത വരുമ്പോള്‍ ഡിമോളിഷ് ചെയ്യേണ്ടുഇ വരും എന്നൊക്കെ പറയുകയും വണ്ടി അതി വിദഗ്ധമായി ഓടിക്കയും ചെയ്തു. നന്നായി വണ്ടി ഓടിക്കുന്നവരെ എന്റെ മകള്‍ക്ക് വളരെ മതിപ്പാണ്. അമ്മാ ഇയാള്‍ക്ക് 5 സ്റ്റാര്‍ കൊടുക്കാം.. അപ്പോള്‍ അയാള്‍ സിഗ്നല്‍ ഇല്ലാതെ ഇടതേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞു. അല്ലെങ്കി വേണ്ട 4 സ്റ്റാര്‍ കൊടുക്കാം..എന്നൊക്കെ പറയാന്‍ തുടങ്ങി.. അയാൾക്ക്‌ മലയാളം അറിയില്ല എന്നറിയാം.. അതുകൊണ്ട്‌ മനസ്സിലാവില്ല. .

ഏതിനും വണ്ടിക്കുള്ളില്‍ ഉണ്ടാവേണ്ടിയിരുന്ന അസ്വസ്ഥത നീങ്ങി, എല്ലാവരും റിലാക്സ് ആയി ഡെസ്റ്റിനേഷനില്‍ എത്തി ചേര്‍ന്നു.. അയാള്‍ക്ക് നന്ദി പറഞ്ഞ് ഞങ്ങള്‍ ഇറങ്ങി..


ഇത്രയൊക്കെ മര്യാദയെങ്കിലും നമ്മള്‍ ജീവിത യാത്രയിലും കാണിക്കണം. എന്നാലേ ഈ ഗോളത്തിലെ നമ്മുടെ യാത്ര പിരിമുറുക്കമില്ലാതെ ചെയ്ത് തീര്‍ക്കാനാവൂ.. 

Monday, July 29, 2019

എന്നും രാവിലെ എഴുന്നേല്‍ക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സിനെ ആദ്യമേ ഓരോ ജീവിത പാഠങ്ങള്‍ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചുകൊടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. പണ്ടൊക്കെയുള്ള ആള്‍ക്കാര്‍
“ദൈവമേ കൈതൊഴാം..” എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് നല്ല ഉപദേശങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ട് പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍-അവ എല്ലാ മതക്കാരിലും ഉണ്ട്-പാടി തങ്ങളെ ജീവിതത്തെ നേരിടാന്‍ സന്നദ്ധരാക്കും. ഇപ്പോഴുള്ളവര്‍-ഞാനടക്കം-മൊബയിലില്‍ പരതും.
ഫോര്‍വേഡ് ചെയ്ത നല്ല ചിന്തകള്‍ കാണും. അതില്‍ തനിക്ക് ചേര്‍ന്നവ തിരഞ്ഞെടുത്ത് മനസ്സില്‍ പതിപ്പിക്കും. ഒപ്പം നെഗറ്റീവ് ആയ പല സന്ദേശങ്ങളും വാര്‍ത്തകളിലൂടെയും മനസ്സ് കടന്ന്പോകും.. രാവിലെ തന്നെ ഒരു കൊട്ട വാര്‍ത്തകളും മനസ്സില്‍ നിറച്ചുകഴിഞ്ഞാണ് ജീവിതത്തെ നേരിടാറ്..

Saturday, July 27, 2019

പണ്ട്‌ നാട്ടിൽനിന്ന്നാട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ
ഒരുവീട്ടിൽകൂനിക്കൂടിയിരുന്നപ്രായംചെന്നഒരമ്മയെകണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളൊന്നാളി!

നാട്ടിൽഅവർക്ക്‌നഷ്ടപ്പെട്ടജീവിതംഓർത്ത്‌.. വല്ലാത്തഒരവസ്ഥയായിരുന്നു..

തനിക്ക്‌നഷ്ടപ്പെട്ടതെന്താണെന്ന്തിരിച്ചറിയാൻപോലുംആകാതെമക്കളുടെവീറ്റിലെസുഖസൗകര്യങ്ങളിൽകുടുങ്ങിടിവിയ്ക്ക്‌മുന്നിൽനിസ്സംഗയായിരിക്കുന്നഒരുമലയാളി..

ഇച്ചിരിരാജ്യത്ത്‌..
വിടപറയാൻതയ്യാറായി..
വല്ലാത്തസഹതാപംതോന്നിസ്ത്രീയോട്‌..

ഇന്ന്എനിക്ക്‌അന്ന്ഞാൻഎന്തൊക്കെയാണ്‌സ്ത്രീക്ക്‌നഷ്ടമായത്‌എന്നുപോലുംഓർത്തെടുക്കാനാവാത്തവിധം
അവരെക്കാട്ടിലുംനിർവ്വികാരയായി..

എന്റെനഷ്ടങ്ങൾഎന്തെന്ന്തിരിച്ചറിയാനാവാതെ..