Friday, September 8, 2017

ചില സത്യങ്ങള്‍

ശരിക്കും എനിക്ക് ഒരു കൂട്ടുകാരി അല്ലെങ്കില്‍ കൂട്ടുകാരന്‍ വേണോ അതോ ഞാന്‍ തന്നെയാണോ എന്റെ കൂട്ടുകാരന്‍ എന്നും എനിക്കറിയില്ല..


ഒരുപക്ഷെ, എനിക്കാരോടും അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത് ജീവിക്കാനാവില്ല എന്നും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്..


അനുസരണ, ഭയം , ആരാധന ഒക്കെ തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.. പക്ഷെ, ഒപ്പം കൂടെ ആരും ഇല്ലായിരുന്നു..


അമ്മയെയും അച്ഛനും ഒക്കെ ഞാന്‍ ജീവനുതുല്യം സ്നേഹിക്കയും ആരാധിക്കയും ചെയ്തിരുന്നു. എങ്കിലും അവരോടും ഞാനധികും ഉള്ളു തുറന്ന് ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.


എന്നെ അറിയാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവരോട് ഞാന്‍ എന്നെ മനസ്സിലാക്കിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കും.. വെറുതെ..

അവര്‍ മനസ്സിലാക്കി എന്നു മനസ്സിലായാല്‍ ഓടി ഒളിക്കയും..


ഞാനെന്താണ് ജീവിതത്തില്‍ അന്വേക്ഷിക്കുന്നത്?!

ലോകം മുഴുവന്‍ സമാധാനമായി ജീവിക്കനം എന്ന ഒരു ആഗ്രഹം ഉണ്ട്.

ഒപ്പം എനിക്കും ബുദ്ധിമുട്ടില്ലാതെ ജീവിക്കാ‍നാവണം..



ചില സമയങ്ങളില്‍ തോന്നും ദൈവം എല്ലാം നോക്കിക്കോളും എന്ന്..


പക്ഷെ, ചുറ്റും നടക്കുന്ന ക്രൂരതകളും മറ്റും കാണുമ്പോള്‍ ദൈവത്തില്‍ ഉള്ള വിശ്വാസവും നഷ്ടമാവുന്നു!


ഒടുവില്‍ യാത്രയൊക്കെ അവസാനിക്കാറായി വരുമ്പോള്‍ ചില സത്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലായി വരുന്നു. മറ നീക്കി.. വെളിച്ചം അരിച്ചു കയറുന്നു.

സത്യം എന്തെന്നറിയുന്നതുതന്നെ ഒരു വലിയ വെളിച്ചം ആണ്. താന്‍ അടിമത്വത്തില്‍ അടിച്ചമര്‍ത്തലില്‍ ആയിരുന്നു ജീവിച്ചിരുന്നതെന്ന തിരിച്ചറിവ്!

അതെന്നെ ഉന്മത്തയക്കുന്നു. ഒടുവില്‍ കിട്ടിയ തിരിച്ചറിവിന്റെ വെളിച്ചം. അതില്‍ ഇരുന്ന് ഞാനെന്റെ ജീവിതത്തെ പുനരവലോകനം നടത്താന്‍ ശ്രമിക്കട്ടെ,



Sent from my iPhone

1 comment:

faisu madeena said...

ശരിക്കും എനിക്ക് ഒരു കൂട്ടുകാരി അല്ലെങ്കില്‍ കൂട്ടുകാരന്‍ വേണോ അതോ ഞാന്‍ തന്നെയാണോ എന്റെ കൂട്ടുകാരന്‍ എന്നും എനിക്കറിയില്ല..


ഒരുപക്ഷെ, എനിക്കാരോടും അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത് ജീവിക്കാനാവില്ല എന്നും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്...

same here

ചിലപ്പോ തോന്നും ഈ ഒറ്റപ്പെടൽ ആണ് രസം എന്ന് ..ചിലപ്പോ തോന്നും അല്ല നല്ല ഒരു സുഹൃത്ത് വേണം എന്ന് ...പക്ഷെ എന്നെ സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നവർ ലോകത്തു ഇത് വരെ ജനിച്ചിട്ടില്ല എന്നും അറിയാം