Monday, December 19, 2016

സമയം


അവൾക്ക് ഒരു ദിവസം വെറുതെ കിട്ടി.
ആദ്യം കുറേ നേരം വെറുതെ ഇരുന്നു. പ്രകൃതിയെ നോക്കി, മണ്ണിനെ, ചെടികളെ, പിന്നെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമല്ലൊ എന്നു തോന്നിയപ്പോൾ യൂട്യൂബിൽ പോയി തലേന്ന് കണ്ട സിനിമ കണ്ട് തീർത്തു; അതുകഴിഞ്ഞ്  യോഗ,  ഫ്രണ്ടിനോടൊപ്പം വാട്സപ്പിൽ കുറെ നേരം,
അതുകഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും കുറെ നേരം വെറുതെ ഇരുന്നു, റിലാക്സ് ആയി. അതും അപൂർവ്വമായി കൈവരുന്ന ഭാഗ്യം ആണ്. ബാക്കി സമയം ഇന്റർനെറ്റിൽ.

ഒടുവിൽ ശരിക്കും വെളിയിൽ കൂടെ ചെല്ലാൻ ഭർത്താവ് വിളിച്ചപ്പോൾ  ഒപ്പം  പോകാനും പറ്റിയില്ല! കയ്യും കാലുമൊക്കെ നെയിൽ പോളിഷ് ഇട്ടു മിനുക്കി.. പക്ഷെ, കുളിക്കാനും ഒരുങ്ങാനും സമയം കിട്ടിയില്ല.. ലാസ്‌റ് മിനിറ്റിൽ ആണ് മോളുടെ സ്‌പെഷ്യൽ ചിക്കൻ കറി വയ്ക്കാൻ ഓർമ്മിച്ചത്.. കൂടെ പോയെങ്കിൽ മനുഷ്യരെ നേരിൽ കാണാമായിരുന്നു!
ഭർത്താവ് വിളിച്ച്  പറഞ്ഞു 'നിനക്ക് കോൺഫിഡൻസ് ഇല്ല, അതാണ് പ്രശനം!
'ഒടുവിൽ മനസ്സിലാക്കിയല്ലോ! അതെവിടെ കിട്ടും?
ഒന്ന് സഹായിക്കാവോ!
'ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കണം, എന്നെ വിശ്വസിക്കണം..
'ഓക്കേ റെഡി .. പക്ഷേങ്കി   കോൺഫിഡൻസ് തരണം.. 

 
അതെ, മരിച്ചവർക്കും, അകലങ്ങളിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവർക്കും,ഓർമ്മയിൽ ജീവിക്കുന്നവർക്കുമൊപ്പം  ജീവിച്ചു ശീലിച്ച അവൾ എന്തിനു അണിഞ്ഞൊരുങ്ങുന്നു, അതിഥി സൽക്കാരം നടത്തുന്നു,  പാർട്ടികളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നു, കാലത്തിനൊത്ത് മാറുന്നു?!കോൺഫിഡൻസ് ഉണ്ടാക്കുന്നു?!

പെട്ടെന്ന് അവൾ ഓർത്തു,
രാവിലെ മുതൽ ഞാൻ മാത്രമല്ലെ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ!! 
അവൾക്ക് ഭയം തോന്നി! അവൾ ലൈറ്റുകൾ തെളിയിച്ചു, പിന്നെ ഏകാന്തത വന്നു മൂടും മുൻപ് ഗേറ്റ് തുറന്ന് വെളിയിലേക്ക് ...

#ചെറുകഥ 

No comments: