Saturday, April 9, 2016

എങ്ങിനെ ഇതുവരെ എത്തീ ..!

 Margaret Atwood ന്റെ  'On writers and writing' എന്ന പുസ്തകം വായിക്കുകയാണ്.

ദൈവം നമ്മെ നയിക്കുകയാണോ, വിധി നമ്മെ നയിക്കയാണോ, നമ്മുടെ തന്നെ കര്‍മ്മഫലങ്ങള്‍ നമ്മെ നയിക്കയാണോ എന്നെനിക്കറിയില്ല. ഇന്നലെ തീര്‍ത്തും വഴിമുട്ടി ഒടുവില്‍ ചെന്നു ചേര്‍ന്നത് ലൈബ്രറിയില്‍ ആണ്. അവിടത്തെ സ്വച്ഛത എനിക്ക് വെളിവ് നല്‍കും എന്ന് കരുതി.
ഏത് ബുക്ക് എടുക്കണം എന്നൊന്നും അറിയില്ല. കണ്ണിലും മനസ്സിലും ഒക്കെ ആകെ ഇരുട്ടുകയറിയപോലെ എന്തൊക്കെയോ പരതി എടുത്തു. അപ്പോള്‍ കയ്യില്‍ കിട്ടിയത് നിരാശരായവരുടെ കുറെ കവിതകള്‍, പിന്നെ ലൈഫിനെ പറ്റിയുള്ള കവിതാ പുഷ്റ്റകം. പിന്നെ പെട്ടെന്ന് ഇതും കണ്ണില്‍ പെട്ടു. എടുത്തു.

അപ്പോള്‍ മകള്‍ വിളിച്ചതുകൊണ്ട് ഒരല്പം വെളിച്ചം കിട്ടുകയും ആ വെളിച്ചത്തില്‍ ഇരുന്ന് ഈ ബുക്കിന്റെ ആദ്യ കുറെ താളുകള്‍ വായിക്കയും അത് മനസ്സില്‍ പതിയുകയും ചെയ്തു. അതുകൊണ്ട് ആ ബുക്ക് കൂടി എടുത്തുകൊണ്ടായിരുന്നു ബാക്കിയുള്ള pilgrimage.

എനിക്ക് ജീവിതത്തില്‍ നിരാശ, തോല്‍‌വി ഒറ്റപ്പെടല്‍ ഒക്കെ സഹിക്കാനാവാതെ വരുമ്പോള്‍ എന്റെ ഈ കൊച്ചു രാജ്യത്തുതന്നെ ഞാന്‍ തനിയെ കണ്ടുപിടിച്ച വഴികളിലൂടെ തീര്‍ത്ഥയാത്രപോലെ കുറെ സഞ്ചരിക്കും. ബസ്സിലും ട്രയിനിലും കാല്‍നടയായും ഒക്കെ. കൂട്ടത്തില്‍ എന്റെ മനസ്സിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി അല്ലറചില്ലറ സാധങ്ങളും വാങ്ങും..

അപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ ബുക്കിനെ പറ്റി അല്ല്യോ എഴുതി തുടങ്ങിയത്..

ഈ ബുക്കില്‍ എഴുത്തുകാരെ പറ്റിയാണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. ഇത് എനിക്ക് വെളിച്ചം നല്‍കുമെന്നും എന്റെ സംശയങ്ങളൊക്കെ ദുരീകരിച്ച് വീണ്ടും എഴുതാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുമെന്നും എന്നൊരു ഉള്‍വിളി. ആ ഒരു തെളിച്ചം തന്നെ  എന്റെ പകുതി നിരാശകളും മാറ്റി എന്നെ പുതിയ ഒരു സ്ത്രീ ആക്കിയിരിക്കുന്നു.

ഞാന്‍ എന്നില്‍ തന്നെ തികച്ചും സന്തോഷം കണ്ടെത്തി ജീവിക്കയാണ്.
ഇന്ന്, വായിച്ചു, രണ്ടുമൂന്ന് സാരിയില്‍ സാരിഫാള്‍ തയ്ച്ചു, അല്പം കുക്ക് ചെയ്തു, അല്പം ഗാര്‍ഡണിംഗ്, അല്പം സ്പ്രിംഗ് ക്ലീനിംഗ്. ഒക്കെ ചെയ്തു. അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പഴയ ഞാനായി മാറി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന് സാരം.

ഇപ്പോള്‍ ഒരു പുതിയ ചിന്തയും കിട്ടി!

പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചുകൊണ്ട് നിന്നപ്പോള്‍ ഒരു വെളിവ്.
നമ്മുടെ പരാതികള്‍ ഒക്കെ ദൈവത്തിനോട് പറയുന്നതിലും നന്നല്ലെ പോലീസിനോടും അതുവഴി നിയമ സഹായവും തേടുന്നത്!. അതെ! സഹിക്കാന്‍ വയ്യാത്ത പ്രതിസന്ധികള്‍ ഉണ്ടാവുമ്പോള്‍ അതാണ് ചെയ്യേണ്ടത്. മനുഷ്യരെ ദൈവം നന്നാക്കാനോ, അതുവഴി നമ്മെ രക്ഷിക്കാനോ ഒന്നും ഇടയില്ല. നാം തന്നെ വല്ലതും ചെയ്തേ മതിയാവൂ..

അതെ! മൃഗങ്ങള്‍ക്കും മനുഷ്യര്‍ക്കും ഒരേ നിയമം തന്നെയാണ്. കാട്ടില്‍ തടിമിടുക്കുള്ള ക്രൂരത കൂടിയ മൃഗങ്ങള്‍ അല്ലെങ്കില്‍ സ്വന്തം ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്താന്‍ വിധം ബുദ്ധിയുള്ള മൃഗങ്ങള്‍ മാത്രം അതിജീവിക്കുന്നു. മനുഷ്യരുടെ ഇടയിലും അതേ നിയമങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് നടന്നുപോകുന്നത്. കൈയ്യൂക്കുള്ളവന്‍, ബുദ്ധിമാന്‍, മറ്റുള്ളവരെ മറിച്ചും നശിപ്പിച്ചും ഒക്കെ സ്വയം നന്നാവാനും രക്ഷിക്കാനും കഴിയുന്നവര്‍ നന്നായി ജീവിക്കുന്നു. ബാക്കിയുള്ള ദുര്‍ബലര്‍, അബലര്‍, കോഴകള്‍ ഒക്കെ നശിക്കുന്നു. ഞാന്‍ ഈ ഒടുവില്‍ പറഞ്ഞ കൂട്ടത്തില്‍ പെടും!!
ഞാന്‍ എങ്ങിനെ ഇതുവരെ എത്തീ  എന്നതാണ് അല്‍ഭുതം.!!

2 comments:

ajith said...

ഒഴുക്കിൽ പെട്ട ഇലപോലെ!!
എല്ലാറ്റിനും ഒരു ഫൈനൽ ഡെസ്റ്റിനേഷനും ഫ്ലൈറ്റ് പ്ലാനും ഉണ്ട്. നാം അറിയുന്നില്ലെന്നേയുള്ളു

ആത്മ said...

അതെ! അങ്ങിനെയാവട്ടെ എന്നാശിക്കാം..:)