Tuesday, May 12, 2015

രാത്രി


ഓരോ ദിവസവും സന്ധ്യയാവുമ്പോള്‍ ഒരു ആശ്വാസം ആണ്!

ഓഹ്! ഇന്നത്തെ ദിവസം കഴിഞ്ഞുവല്ലൊ എന്ന ആശ്വാസം ആവാം

രാവിലെ മുതല്‍ ഉല്‍ക്കണ്ഠകള്‍ ആണ്.
ഇതാ ഒരു പുതിയ ദിവസം!
ഞാന്‍ ഇങ്ങിനെ മടിപിടിച്ചിരുന്നാല്‍ മതിയോ?
ഈ ദിവസത്തിനു ഞാന്‍ എന്താണു നല്‍കേണ്ടത്?!
ഈ ദിവസം എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും അപ്രതീക്ഷിതമായി കൊണ്ടുവരുമോ?!
ആകെ ടെന്‍ഷന്‍ ആണ്..

ഒടുവില്‍ അത് തിരിച്ച് പോകാറാവുമ്പോള്‍
സമാധാനവും! ഒരു അതിഥിയെ വലിയ കുറ്റവും കുറവും ഇല്ലാതെ,
പിണക്കാതെ തിരിച്ചയക്കാനായ സന്തോഷം.

പിന്നെ നമ്മുടെ രാത്രിയല്ലെ
അവിടെ നമ്മെ ഭരിക്കാന്‍ ആരുമില്ലല്ലൊ
പകലിന്റെ നിയമങ്ങള്‍, ചട്ടക്കൂടുകള്‍..

ഞാന്‍ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്റെ രാത്രിക്കുട്ടീ..
നീ എന്നെ എന്റെ എല്ലാ കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളോടും കൂടി കൈനീട്ടി പുല്‍കി
സമാധാനിപ്പിച്ചുറക്കുന്നു..!

പ്രോസ് (ഗദ്യകവിത) 

6 comments:

ajith said...

:)

കുഞ്ഞൂസ് (Kunjuss) said...

ചിന്തകൾ , ചിന്തകൾ ...!

Rare Rose said...

ആത്മേച്ചീ, കവിതേലും കൈ വെച്ചോ :)

ആത്മ said...

ajith:

:))



ആത്മ said...

കുഞ്ഞൂസ്,

കണ്ടതില്‍ സന്തോഷം…! :)


ആത്മ said...



Rare Rose:

റോസുവിനെ കണ്ടിട്ട് എത്ര നാളായി?!!


ഗവിത ആണ് റോസൂ.. ഗദ്യകവിത..:)