Saturday, January 17, 2015

ഭഗവാന്‍ പറത്താന്‍ കെട്ടിയ പട്ടം...


നമ്മള്‍ ചിലപ്പോള്‍ വളരെ സന്തോഷിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഒരു കാരണവും ഇല്ലാതെ ദുഃഖം പിടികൂടുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അത് നമ്മുടെ മനസ്സാകുന്ന പട്ടത്തിന്റെ വള്ളി നമ്മുടെ കയ്യില്‍ നിന്നും വിട്ടുപോയതുകൊണ്ടാണ്.

നമ്മുടെ മനസ്സാകുന്ന പട്ടം ഇഷ്ടം പോലെ പറത്താം.. പക്ഷെ എപ്പോഴും അതിന്റെ അറ്റം ഈശ്വരനില്‍ കെട്ടിയിടണം..

സന്തോഷം അധികമാവുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍ അറിയാതെ നമ്മുടെ പിടി വിടും.. അപ്പോള്‍ മനസ്സ് ഗതിയില്ലാതെ അലഞ്ഞ് വിഷമിക്കും.. തിരിച്ച് വരാന്‍ ഒരിടമില്ലാതെ..

അതുകൊണ്ട് ഇടയ്ക്കിടെ, സമയം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ, ഈശ്വരനെ ഓര്‍മ്മാന്‍ ശ്രമിക്കുക. ഈശ്വരനും നാമും ആയുള്ള അദൃശ്യ ബന്ധം അറിയാന്‍ ശ്രമിക്കുക. അതിന് മെഡിറ്റേഷന്‍ പിന്നെ അതുപോലെ തന്നെ അമ്പലത്തിലും പള്ളിയിലും ഒക്കെ എപോകുന്നതും ഒക്കെ സഹായകമാവും.


നമ്മള്‍ അമ്പലത്തില്‍/പള്ളിയില്‍ ഒക്കെ പോയി തൊഴുന്നതെന്തിന് എന്ന്  നാം പലപ്പോഴും സ്വയം ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്..
എന്നാല്‍ അതില്‍ വലിയ ഒരു സൈക്കോതെറാപ്പി അടങ്ങിയിരുപ്പുണ്ട്..
എങ്ങിനെയെന്നാല്‍, ലൌകീകാസക്തി അധികമാവുമ്പോള്‍ മനസ്സിനെ എങ്ങിനെ കണ്ട്രോള്‍ ചെയ്യാം എന്ന് ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യന് അനായാസേന അഭ്യസിക്കാന്‍ പറ്റിയ ഇടം ആണ് അമ്പലം.

കാരണം, അമ്പലത്തില്‍ നമ്മുടെ പരിചയക്കാരും മിത്രങ്ങളും ബന്ധുക്കളും ഒക്കെയും വരും.. അവര്‍ നമ്മെ ലൌകീകതയിലേയ്ക്ക്, പല ചിന്തകളിലേയ്ക്കും നയിക്കും. എന്നാല്‍ അതൊക്കെ മറന്ന് ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും കണ്ണടച്ച് ദൈവത്തിനെ തൊഴാനാകുമെങ്കില്‍, നാം ആത്മസാഷാത്ക്കാരത്തിന്റെ/ മനഃ സംയമനത്തിന്റെ പടികള്‍ കയറി തുടങ്ങി..

അങ്ങിനെ ഇടയ്ക്കിടെ അമ്പലത്തില്‍/പള്ളിയില്‍ പോയി തൊഴാന്‍ പറ്റുന്നവര്‍ക്ക് എളുപ്പത്തില്‍ തങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ കണ്ട്രോള്‍ ചെയ്യാന്‍ പറ്റും. ജനമധ്യത്തില്‍, ആര്‍ഭാടത്തില്‍ മുഴുകി ജീവിച്ചാല്‍ പോലും മനസ്സ് തങ്ങള്‍ പറയുന്നപോലെ പ്രവര്‍ത്തിച്ചോളും..

ഞാന്‍ ഇതൊക്കെ എഴുതിയെങ്കിലും എനിക്ക് അമ്പലത്തില്‍ പോക്ക് കുറവാണ്.. കാരണം ഞാന്‍ കരുതി വീട്ടില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചാലും മതി എന്ന്. ഇന്നാണ് എനിക്ക് ഈ ചിന്ത തോന്നിയത്.


ആള്‍ക്കാരുടെ ഇടയിലേ നമ്മള്‍ക്ക് നമ്മള്‍ നന്നായോ എന്നറിയാന്‍ പറ്റൂ..

ഉദാഃ നമ്മുടെ തീരുമാനങ്ങള്‍, നമ്മള്‍ എല്ലാരോടും ക്ഷമിക്കും, എന്ന നമ്മുടെ വിചാരം ശരിയാണോ എന്ന് പരീക്ഷിക്കണമെങ്കില്‍ ഒക്കെ നമ്മള്‍ ലൌകീകര്‍ ആവണം..  വെളിയില്‍ ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ ഒരാള്‍ നമ്മളെ അപമാനിക്കുന്നു.. ക്ഷമിക്കാന്‍ പറ്റുമോ എന്ന് പരീക്ഷിക്കാന്‍ പറ്റിയ അവസരം എന്ന് കരുതുക.

നമ്മള്‍ ഏകാന്തതയില്‍ ഇരുന്ന്, നമ്മള്‍ എല്ലാരോടും ക്ഷമിക്കും, നമ്മള്‍ നല്ലവരാണ് എന്നൊക്കെ വീമ്പടിച്ചിരിക്കുന്നതില്‍ അര്‍ത്ഥമില്ല (എന്നെപ്പോലെ)
ജനമധ്യത്തില്‍ ജീവിക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സ് നിയന്ത്രിക്കാനാവണം. അവരാണ് ശരിക്കും ജീവിക്കാന്‍ പഠിച്ചവര്‍ (വിവേകാനന്ദസ്വാമി പറഞ്ഞിട്ടും ഉണ്ട്)

No comments: