Monday, July 14, 2014

മെഡിറ്റേഷന്‍ (ധ്യാനം)


നമ്മുടെ മനസ്സ് ഒരു കുരങ്ങനെ പോലെ ആണ്..
ഒന്നുകില്‍ അത് കഴിഞ്ഞുപോയ ഇന്നലെകള്‍ ചികഞ്ഞ് അവിടത്തെ അസുഖകരങ്ങളായ അനുഭവങ്ങളെ പുറത്തെടുത്ത് പരിതപിക്കും..
അല്ലെങ്കില്‍ നമുക്ക് അജ്ഞാതമായ ഭാവികാലത്തെ ഭാവന ചെയ്ത് ഉല്‍ക്കണ്ഠപ്പെട്ടുകൊണ്ടേ ഇരിക്കും..
വര്‍ത്തമാനത്തെ പറ്റി പാടെ മറക്കും.

നമ്മുടെ കയ്യില്‍ ഉള്ള ചോക്കലേറ്റ്, അല്ലെങ്കില്‍ സുഗന്ധ പുഷ്പം ആസ്വദിക്കാതെ കിട്ടാതെ പോയ ചോക്കലേടറ്റിനെ പറ്റിയോ, നഷ്ടപ്പെട്ട പൂവിനെ പറ്റിയോ ഓര്‍ത്ത് സമയം കളയുന്നപോലെ!

മെഡിറ്റേഷന്‍ (ധ്യാനം) എന്നാല്‍ ഭൂതകാലത്തിലും ഭാവികാലത്തിലും കുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നമ്മുടെ മനസ്സിനെ വര്‍ത്തമാനകാലത്തില്‍ കൊണ്ടുവരിക ആണ്..

ഒരു അവയര്‍നസ്സ്..
നമ്മള്‍ ജീവിക്കുന്നു..
ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു..
ഓരോ നിമിഷവും..
ശ്വസിക്കുന്നു..
എന്നിങ്ങനെ നമ്മള്‍ നമ്മളെ പറ്റി ബോധവാന്മാരാക്കുന്നു.

ഇങ്ങിനെ വര്‍ത്തമാനകാലത്തില്‍ (നമ്മില്‍) എത്തിപ്പെടുമ്പോഴാണ്  നമുക്ക് നമ്മുടെ അനേകമായ പോസിബിലിറ്റീസിനെ പറ്റി തിരിച്ചരിവുണ്ടാകുന്നത് ..
അപ്പോള്‍ മറ്റുള്ളവരെ കുറവുകളും കുറ്റങ്ങളെയും ഭൂതത്തെയും ഭാവിയെക്കുറിച്ചും ഒക്കെ ആലോചിച്ച് കൂട്ടുന്ന എനര്‍ജ്ജികൊണ്ട് നാം നമ്മെ പറ്റി ആലോചിക്കാന്‍ തുടങ്ങും. നാം മാത്രമാണ് നമുക്ക് സ്വന്തമായുള്ളത്. നമ്മുടെ സുഖദുഃഖങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ ഒരളവുവരെ നാം തന്നെയാണ് കാരണക്കാര്‍ എന്നു മനസ്സിലാവാന്‍ തുടങ്ങും. അത് അംഗീകരിച്ചാല്‍ പിന്നെ നാം നമ്മുടെ അബദ്ധധാരണകള്‍ ഒക്കെ വിട്ട് പതിയെ പ്രായോഗികമായി നമുക്കും സമൂഹത്തിനും ഉതകുന്ന രീതിയില്‍ നമുക്ക് ജീവിക്കാനും ആവുന്നു..


ധ്യാനം കൊണ്ടുള്ള കൂടുതല്‍ നേട്ടങ്ങള്‍ അറിയാന്‍ ധ്യാനം ചെയ്യുകയേ നിവര്‍ത്തി ഉള്ളൂ..

സന്യാസിമാരെ പോലെ മണിക്കൂറുകണക്കിനു ധ്യാനം ചെയ്യാന്‍ നമുക്ക് പറ്റില്ല എങ്കിലും
തിരക്കുപിടിച്ച ജീവിതത്തിനിടയില്‍ ഇടയ്ക്കിടെ മറ്റു ബാഹ്യമായ് ലോകത്തില്‍ നിന്നും ഒരല്പ സമയം നമ്മില്‍ തിരിച്ചെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ അതുതന്നെ വലിയ നേട്ടം ആയിരിക്കും

ഒരു ചില മിനിട്ടുകള്‍ എങ്കിലും ദീര്‍ഘശ്വാസം വിട്ട്, റിലാക്സ് ആയി കണ്ണുകള്‍ അടച്ച്, മറ്റുള്ളവരെപറ്റിയുള്ള ചിന്തകള്‍ ഒക്കെ വിട്ട്,  നമ്മിലേക്ക് തിരിയാന്‍ ശ്രമിച്ചു നോക്കുക.. ഒരല്പം ഏകാന്തമായ് സ്ഥലത്ത് ഇരിക്കുമ്പോള്‍ ഈ സ്വച്ഛത അനുഭവപ്പെടും.
ആ ഒരു നിമിഷം! എല്ലാറ്റില്‍ നിന്നും ഫ്രീയായ ഒരു നിമിഷം
അപ്പോള്‍ കാണുന്ന അനുഭവപ്പെടുന്ന നാം ആണ് ശരിക്കും ഉള്ള നാം..

നമ്മെ നമുക്ക് ഉതകുന്ന രീതിയില്‍ ഇവിടെ നിന്നും പരുവപ്പെടുത്തി എടുക്കാം..

ആരെയെങ്കിലും വെറുക്കണൊ, സ്നേഹിക്കണോ, ക്ഷമിക്കണോ, മറക്കണോ,
നല്ല പ്രവര്‍ത്തികള്‍ ചെയ്യണമോ, എന്നൊക്കെ പുതുതായി ആലോചിച്ച് തുടങ്ങാം ഈ നിമിഷത്തില്‍ നിന്ന്..ശാന്തതയോടെ.. 

4 comments:

ajith said...

ധ്യാനയോഗം!

വീകെ said...

“ഒരു ചില മിനിട്ടുകള്‍ എങ്കിലും ദീര്‍ഘശ്വാസം വിട്ട്, റിലാക്സ് ആയി കണ്ണുകള്‍ അടച്ച്, മറ്റുള്ളവരെപറ്റിയുള്ള ചിന്തകള്‍ ഒക്കെ വിട്ട്, നമ്മിലേക്ക് തിരിയാന്‍ ശ്രമിച്ചു നോക്കുക.. ഒരല്പം ഏകാന്തമായ് സ്ഥലത്ത് ഇരിക്കുമ്പോള്‍ ഈ സ്വച്ഛത അനുഭവപ്പെടും.
ആ ഒരു നിമിഷം! എല്ലാറ്റില്‍ നിന്നും ഫ്രീയായ ഒരു നിമിഷം
അപ്പോള്‍ കാണുന്ന അനുഭവപ്പെടുന്ന നാം ആണ് ശരിക്കും ഉള്ള നാം...”
ആശംസകൾ...

ഇന്‍ഡ്യാഹെറിറ്റേജ്‌:Indiaheritage said...

അല്ലെങ്കില്‍ നമുക്ക് അജ്ഞാതമായ ഭൂതകാലത്തെ ഭാവന ചെയ്ത് ഉല്‍ക്കണ്ഠപ്പെട്ടുകൊണ്ടേ ഇരിക്കും..

ആത്മേ നലവണ്ണം ആലോചിച്ചെഴുതിയതാണോ ഇത്? 
പിള്ളേർക്കൊന്നും ഒരു ശ്രദ്ധയുമില്ല. ഇനി ചൂരലെടൂക്കേണ്ടിവരും എന്നാ തോന്നുന്നത്

ആത്മ/മുന്ന said...

thanks a lot…!