Monday, January 6, 2014

പ്രകാശം പരത്തുന്ന ഒരു പെണ്‍കുട്ടി - ടി.പദ്മനാഭന്‍


ഏകാകിയായ ഒരു മനുഷ്യന്‍ ഏകാന്തതയും ജീവിതവിരക്തിയും അതിന്റെ മൂര്‍ദ്ധന്യതയില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ രക്ഷപ്പെടാനായി ആത്മഹത്യക്കൊരുങ്ങുന്നു..


അതിനിടെ ഒരു ചെറിയ ഇടവേളയില്‍ ജീവിതത്തെപ്പറ്റി ലാഘവത്തോടെ കാണുന്ന ചുറുചുറുക്കുള്ള ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ശുഭാപ്തിവിശ്വാസവും അതിലേറെ നിഷ്കളങ്കമായി സ്നേഹക്കാന്‍ കഴിവുള്ള ഒരു ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നും പ്രസരിക്കുന്ന വെളിച്ചം,  അയാളെ ആത്മഹത്യയില്‍ നിന്ന് പിന്തിരിപ്പിക്കുന്നു..


നാമൊക്കെ ചിലപ്പോല്‍ കടന്നുപോകുന്ന നിരാശയിലൂടെ ആണ് അയാളും കടന്നുപോയത്..

ചിലപ്പോള്‍ തോന്നും ലോകത്തില്‍ നിസ്വാര്‍ത്ഥരായി, സ്നേഹിക്കത്തക്കതായി ആരുമില്ലെന്ന്, ഒന്നും ഇല്ലെന്ന്.. അതിന്റെ അര്‍ത്ഥശൂന്യതയും ഒക്കെ ഓര്‍ത്ത് വിരക്തി പൂണ്ട്, കിടക്കയില്‍ നിന്നെണീക്കാന്‍ പോലും തോന്നാതെ ജീവച്ഛവത്തെപ്പോലെ കിടക്കുമ്പോല്‍
ഒരു ചെറിയ നന്മയുടെ/നിസ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ കിരണം ഒരു ചെറിയ മനുഷ്യജീവിയില്‍ കാണുമ്പോള്‍ പോലും അത് എന്നില്‍ വല്ലാത്ത ഒരാനന്ദം, എന്റെ ചിന്തകളെയൊക്കെ വഴിതിരിച്ച് ശുഭാപ്തിവിശ്വാസത്തിലേയ്ക്കും , പിന്നെ എന്തിനെന്നറിയാത്ത ഒരാനന്ദത്തത്തിലേയ്ക്കും തിരിച്ചുവിട്ടിട്ടുണ്ട്..


അത്തരം വ്യക്തികള്‍ വളരെ ദുര്‍ലഭം ആയിരിക്കാം.. എന്തോ ഒരു സന്ദേശവുമായി വരുന്നപോലെ.. അത്തരം ഒന്നായിരിക്കാം കഥാകൃത്തിനും  ആ കൊച്ച് പെണ്‍കുട്ടിയില്‍ ന്നും അനുഭവപ്പെട്ടത്..


അവളെ ഇനിയും ഏതെങ്കിലും യുഗത്തില്‍ കണ്ടെത്തിയേക്കാം എന്നത് ജീവിതത്തിന്റെ ചാക്രികതയെ കാട്ടുന്നു..

5 comments:

ajith said...

ടി.പദ്മനാഭന്‍

ആത്മ/മുന്ന said...

sorry, correct cheyyaam...:)

ali pm said...

പ്രകാശം പരത്തുന്ന പെണ്‍കുട്ടി.. (y)

Subrahmaniam Kesavan (ബാലസുബ്രഹ്മണ്യം) said...

നന്മയും നിസ്വാര്‍ത്ഥതയും അത്രമേല്‍ ശക്തമാണ്. ജീവിതത്തെ ഗുരുതരമായി കാണുന്നതാണ്, പലരും നേരിടുന്ന ഗുരുതരമായ പ്രശ്നം.

RADHAKRISHNAN C K said...

നന്ദി.