Tuesday, March 13, 2012

ദാനം ചെയ്യുമ്പോള്‍...

ദാനം ചെയ്യുമ്പോള്‍ സംതൃപ്തി തോന്നാന്‍ കാരണം, അനേകമാണ്‌!
നാം മറ്റൊരാളെ സഹായിച്ചു എന്ന തോന്നലില്‍ നിന്നു കിട്ടുന്ന സംതൃപ്തി!
വെറുതെയാണോ?, നമ്മെ മെച്ചപ്പെടുത്താന്‍ വച്ചിരുന്ന പൊരുള്‍ എടുത്താണ്‌ ദാനം ചെയ്യുന്നത്.


നമ്മുടെ മാനസികമായോ ശാരീരികമായോ ഉണ്ടായ കര്‍മ്മത്തിന്റെ ഫലമാണ്‌ നമ്മുടെ കയ്യിലുള്ള കാശ്. ആ കാശ് കൊടുക്കുക എന്നാല്‍ നാം അവര്ക്കു വേണ്ടി ജോലിചെയ്തു എന്നു വരുന്നു. നമ്മുടെ സ്വന്തം പ്രയത്നം കൊണ്ട് അവരെ നേരിട്ടു സഹായിച്ചതിനു തുല്യം!


പിന്നെ, നാം നമ്മുടെ സുഖം ത്വജിച്ചാണ്‌ (ആ കാശുകൊണ്ട് കിട്ടുന്ന സുഖം ) അവര്‍ സന്തോഷിച്ചോട്ടെ എന്നു കരുതുന്നത്..
ത്യാഗം! സ്നേഹം!

ആരുമറിയാതുള്ള ഈ നിസ്വാര്ദ്ധ സേവനത്തില്‍ നിന്ന് നമുക്ക് സംതൃപ്തി കിട്ടുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ തികച്ചും നാം
ദൈവതുല്യരായി.. ഒരു നിമിഷത്തെയ്ക്കെങ്കിലും!

സ്വതവേ സ്വാര്‍ദ്ധമായ പ്രകൃതിയില്‍ നാം ആകെമൊത്തം ഒരു പുതിയ തരംഗം.. സൃഷ്ടിക്കുകയാണ്‌. നന്മയുടെ/നിസ്വാര്ദ്ധതയുടെ തരംഗം.. അല്പം കൂടി ഉയര്ന്ന ഒരു തരംഗം.. ചെറിയ ദാനം/ത്വജിക്കല്‍ ആയാലും വലിയവ ആയാലും, അവ എല്ലാം കൂടി അന്തരീക്ഷത്തില്‍ ഒരു പുതിയ തരംഗം സൃഷ്ടിക്കുന്നു!
ആ തരംഗമാണ്‌ ഈ ഭൂമിയുടെ നിലനില്പ്പിന്റെ രഹസ്യം!
നിസ്വാര്ദ്ധത!!

ഭൂമി തന്റെ ശരീരം ജീവജാലങ്ങള്ക്കായി വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു.
ഫലപ്രതീക്ഷയില്ലാതെ.  സൂര്യന്‍ ഫലപ്രതീക്ഷയില്ലാതെ ചൂടും വെളിച്ചവുമായി മുറതെറ്റാതെ പ്രവര്ത്തിക്കുന്നു. കാറ്റ് വീശുന്നതും മഴ പെയ്യുന്നതും ഒക്കെയും ഈ നിസ്വാര്ദ്ധതയോടെയാണ്‌! ഈ നിസ്വാര്ദ്ധതയാണ്‌ അവരെ ദൈവമാക്കുന്നതും.

ലൌകീകരായ നാം സ്വാര്ദ്ധരാകുമ്പോള്‍ പ്രകൃതിയുടെ ഈ സംതുലിതാവസ്ഥ തെറ്റുന്നു.. ഫലമോ ദുഃഖവും! നിസ്വാര്ത്ഥരാകുമ്പോള്‍ ചുറ്റിനും സര്വ്വൈശ്വൈര്യങ്ങളും.

7 comments:

ChethuVasu said...

സ്നേഹത്തിന്റെ ഓഹരിയാണ് ദാനം അല്ലെ...! പക്ഷെ ദാനം ചെയ്യുകയാണെന്ന് നാം അറിയരുത് ല്ലേ.. ! :)

ആത്മ said...

നാമും അറിയരുത്.. മറ്റുള്ളവരും അറിയരുത്..
ഇവിടെ പിന്നെ നേരില്‍ കാണുന്ന ആളുകളല്ലല്ലൊ അതുകൊണ്ട് എഴുതിയെന്നേ ഉള്ളൂ...:)

Echmukutty said...

ഉദാത്തമാണല്ലോ വിചാരങ്ങൾ.

ആത്മ said...

സത്യം പറഞ്ഞാല്, ഉദാത്ത ത്തിനെ അര്ത്ഥം ഡിക്ഷ്ണറിയില്‍ പോയി നോക്കിയിട്ടാണ്‌ വരുന്നത്...
നന്ണ്ട്രി യച്ചുമു!!!:)

വി.എ || V.A said...

...ഇനിയിപ്പൊ ഉദാത്തമെന്ന് എനിക്കും പ്രയോഗിക്കാം, അല്ലേ? ‘ഭൂമി തന്റെ ശരീരം....’ മുതൽ ‘....അവരെ ദൈവമാക്കുന്നതും’ വരെയുള്ള ഒരു പാരഗ്രാഫ് മതി, ഈ ബ്ലോഗിന്റെ ഉദാത്തത (ഉയർന്ന,മഹത്തായ,ഉന്നതമനസ്കതയുള്ള...) മനസ്സിലാക്കാൻ. ‘താളുകൾ മറിയുമ്പോൾ’ എന്നതിലുപരി, ‘ആത്മയുടെ ആത്മഗതങ്ങൾ’എന്ന പേരാണ് ഈ ബ്ലോഗെഴുത്തിന് അന്വർത്ഥമായത്.

വി.എ || V.A said...

...ഇനിയിപ്പൊ ഉദാത്തമെന്ന് എനിക്കും പ്രയോഗിക്കാം, അല്ലേ? ‘ഭൂമി തന്റെ ശരീരം....’ മുതൽ ‘....അവരെ ദൈവമാക്കുന്നതും’ വരെയുള്ള ഒരു പാരഗ്രാഫ് മതി, ഈ ബ്ലോഗിന്റെ ഉദാത്തത (ഉയർന്ന,മഹത്തായ,ഉന്നതമനസ്കതയുള്ള...) മനസ്സിലാക്കാൻ. ‘താളുകൾ മറിയുമ്പോൾ’ എന്നതിലുപരി, ‘ആത്മയുടെ ആത്മഗതങ്ങൾ’എന്ന പേരാണ് ഈ ബ്ലോഗെഴുത്തിന് അന്വർത്ഥമായത്.

ആത്മ said...

അഭിനന്ദനത്തിനു ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി!
നിസ്വാര്ദ്ധതയോടെ ജീവിക്കുമ്പോള്‍ സംതൃപ്തി കിട്ടും എങ്കിലും, എല്ലാവരെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു ജീവിക്കാന്‍ ഒക്കെ പലപ്പോഴും പരാജയപ്പെടാറുണ്ട്..:(