Tuesday, February 9, 2010

ബുദ്ധിമാന്ദ്യം

ഒടുവിൽ എത്തിപ്പെട്ടു! ആശ്വാസമായി!
‘എന്തുകൊണ്ട് വരാൻ കഴിഞ്ഞില്ല ആത്മേ?’ എന്നു സ്വാഭാവികമായും ബോഗിനു ചോദിക്കാൻ തോന്നും അല്ലെ,
വരാൻ കഴിയാഞ്ഞതെന്തെന്നാൽ.. ആലോചിച്ചാലോചിച്ച്.. അല്ലെങ്കിൽ.. ഈ സാങ്കല്പികലോകത്ത് ജീവിച്ച് ജീവിച്ച് ആത്മ പെട്ടെന്നൊരുദിവസം അങ്ങ് തളർന്ന് പോയി.. അത്രതന്നെ.
എന്നുവച്ചാൽ.. ബ്രയിൻ‌കൊണ്ടല്ലെ ഈ സാങ്കല്പിക ലോകം ഒക്കെ പടുത്തുയർത്തുന്നത്..?!, (ഹൊ! എത്രവർഷങ്ങളായി ഈ സാങ്കൽ‌പ്പിക ലോകത്ത് ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങീട്ടെന്നറിയാമോ!)
പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം ബ്രയിനിനു ഒരു തളർച്ച!
യധാർത്ഥലോ‍കത്ത് പോയി അങ്ങിനെ ചിന്താവിഷ്ടയായി ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങി
എന്തുപറഞ്ഞ മനസ്സിനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ..?!
യധാർത്ഥലോകത്ത് തീർത്താൽ തീരാത്ത ജോലികൾ മാത്രം.
അതൊക്കെ ഒരുവിധം തീരുമ്പോൾ മനസ്സ് ശാഠ്യം പിടിക്കും.. ഇവിടെ നിനക്ക വേതനമില്ലാജോലികൾ മാത്രമേ ഉള്ളൂ ആത്മേ..,പോയി വല്ലതുമൊക്കെ എഴുതൂ ആത്മേ.. എന്ന് !
എന്തെഴുതാൻ?!
ആത്മയുടെ മനസ്സ് ശൂന്യം!!!
കഥകളൊക്കെ എഴുതാമെന്നു വച്ചാൽ അതിനുള്ള അനുഭവങ്ങളോ, ഇമാജിനേഷനോ ഒന്നും ഇല്ലാതാനും..
പക്ഷെ ഒന്നു മനസ്സിലായി.. ഈ ബ്ലോഗെഴുതുന്ന ഇമാജിനേഷനല്ല കഥകളൊക്കെ എഴുതാൻ വേണ്ടത് എന്നുമാ‍ത്രം തൽക്കാലം മനസ്സിലായി..
വേണ്ടത്ര ഇമാജിനേഷൻ ഒന്നും ഇല്ലാതെ വല്ലതുമൊക്കെ എഴുതിക്കൂട്ടിയാൽ അത് കഥയൊന്നും അകില്ല എന്നും മനസ്സിലായീ.. അത്, വെറുതെ വിഢ്ഢിവേഷം കെട്ടൽ മാത്രം ആകും..
ആത്മയ്ക്ക് തൽക്കാലം ഇത്രയൊക്കെ മനസ്സിലായി..
എന്റെ ബ്ലോഗും തൽക്കാലം ഇത്രേം മനസ്സിലാക്കിയാൽ മതി കേട്ടൊ...

ബാക്കി ഇനി ബ്രയിൻ വർക്ക് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ തുടരാം..

6 comments:

Diya said...

athmayude athmagathangal thanne dharalamalle oru postidan...adhikam bhavayonnum illenkilum saramilla..:)

ആത്മ said...

:)
many many thanks!!!

ശ്രീ said...

ചേച്ചീ... കഥകളെഴുതാനും ഒന്ന് ശ്രമിച്ചു നോക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.

ആദ്യം ഏതെങ്കിലും ഒരു വിഷയം കണ്ടു പിടിയ്ക്കൂ. എന്നിട്ട് അതിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി എഴുതി തുടങൂ... സാധിയ്ക്കും
(സമയം വേണമെന്ന് മാത്രം )

ആത്മ said...

ശ്രീ,
പ്രോത്സാഹനത്തിനു വളരെ വളരെ നന്ദി!
സമയം കിട്ടുമ്പോൾ ശ്രമിച്ചു നോക്കാം.. ചിലപ്പോൾ പറ്റുമായിരിക്കും അല്ലെ, :)

വല്യമ്മായി said...

ഈ പോസ്റ്റ് ഇട്ട അന്ന് തന്നെ വായിച്ചിട്ട് കമന്റ് ബോക്സും തുറന്നിട്ടതാ,കാര്യമായി കമന്റെഴുതണം എന്‍ കരുതി,പക്ഷെ തിരക്ക് കാരണം നടന്നില്ല :(

ആത്മ said...

സാരമില്ല വലിയമ്മായി,
ആത്മയെ മറക്കാതെ, ഇവിടെ വല്ലപ്പോഴുമെങ്കിലും വരുന്നതു തന്നെ എന്തൊരാശ്വാസമാണെന്നോ!
വലിയമ്മായിയൊക്കെയുള്ള ലോകത്തിൽ എനിക്ക് കൂടി എത്താൻ കഴിഞ്ഞതുതന്നെ ഒരു വലിയ ഭാഗ്യം!
അതിനല്ലെ, എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കാര്യങ്ങൾ‌ ഉണ്ടാക്കി വല്ലതുമൊക്കെ എഴുതുന്നത്. കമന്റൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലും
സമയം കിട്ടുമ്പോൾ‌ വായിക്കാനായി, അറിയാനായി ഒക്കെ...