Thursday, September 10, 2009

കളിക്കളം

അവർ നടക്കുന്ന പാതയിൽ എന്റെ നിഴൽ വീഴാതിരിക്കാൻ
ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു
അവർ പറയുന്നതൊന്നും കേൾക്കാതിരിക്കാൻ
ഞാൻ ചെവി പൊത്തിയടച്ചു
അവരുടെ സന്തോഷങ്ങൾ എനിക്കർഹതപ്പെട്ടതല്ലെന്നു പറഞ്ഞ്
എന്നെ വിലക്കി മാറ്റിനിർത്തി
അവരുടെ ഊഴം കഴിഞ്ഞ് മാറുമ്പോൾ മാത്രം
കാണികളാരുമില്ലാത്ത കളിക്കളത്തിലിറങ്ങി
ഒറ്റയാൾ മാത്രമുള്ള കളികൾ കളിച്ച്,
എന്റെ ഭാഗം പൂർത്തിയാക്കുന്നു
എന്നിട്ടും,
ഒരിക്കലും അവരോട് നേരിട്ട് എതിരിടില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും,
അറിയാതെ എന്നെ കണ്ടുമുട്ടുന്ന മാത്രയിൽ
അവർ ശത്രുവിന്റെ മാത്സര്യത്തോടെ ചീറുന്നു
എന്റെ കളിക്കളം അലങ്കോലപ്പെടുത്തുന്നു
എന്നെ ആ കളിക്കളത്തിനു നടുവിൽ
കോലംകുത്തി നടന്നുപോകുന്നു...
ആരെ കാണിക്കാനായിരിക്കാം ഇവർ
ഇത്രയും മത്സരബുദ്ധി കാട്ടുന്നത്
ആകാശത്തിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിനെയോ?!
അതോ ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്ന
ഏതോ സ്വാർത്ഥ രാജാവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനോ
അതോ വെറുതെ അവരുടേ ആത്മസംതൃപ്തിക്കോ?!

6 comments:

Raji said...

മറ്റുള്ളവരുടെ കളി കഴിയുന്നത്‌ വരെ കളത്തിനു പുറത്തു മാറിയിരിക്കുന്ന കുട്ടിയെ, സ്നേഹത്തോടെ വിളിച്ചു കളിയില്‍ ചെര്‍ക്കുന്നവരും ഇല്ലേ? :-)
വെറുതെ ചോദിച്ചതാട്ടോ...രണ്ട് തരത്തില്‍ ഉള്ളവരും ഉണ്ട്....കവിത ഇഷ്ടപ്പെട്ടു...
'സ്വാര്‍ത്ഥ ' എന്നൊന്ന് തിരുത്താം ട്ടോ.:-)

ആത്മ said...

തിരുത്തി! :)

രാജീ,
ഞാൻ നല്ല കുശുമ്പും കുന്നായമയുമൊക്കെ തലയ്ക്കുപിടിച്ചു നടക്കുന്ന സമയാമായിരുന്നു..
അതാണ് ഇങ്ങിനെയൊക്കെ എഴുതുന്നത്.
അപ്രിയകരമായി വല്ലതും തൊന്നിയാൽ ക്ഷമിച്ചേക്കണേ
നല്ല മൂഡ് വരുമ്പോൾ നല്ല കാര്യങ്ങൾ എഴുതാം..

Raji said...

ഇതില്‍ നല്ല കാര്യം ചീത്ത കാര്യം എന്നൊന്നും ഇല്ല ചേച്ചി..ഞാന്‍ ആ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ അല്ലാട്ടോ പറഞ്ഞത്...
മനസ്സ് മടുക്കുന്ന സമയങ്ങള്‍ നമുക്ക് എല്ലാര്‍ക്കും ഇല്ലേ?....ചേച്ചി മനസ്സില്‍ തോന്നുന്ന പോലെ എഴുതൂ...

ആത്മ said...

:)

വല്യമ്മായി said...

അതൊക്കെ വെറുതെ തോന്നുന്നതാണെന്നേ :)

ആത്മ said...

ഇപ്പോൾ തിരക്കൊക്കെ കുറഞ്ഞോ വലിയമ്മായി? :)
കണ്ടതിൽ വളരെ വളരെ സന്തോഷം!