Tuesday, November 21, 2017

ഇല്ല ഞാനിനി തമിഴ് പേശമാട്ടേന്‍!


നമ്മള്‍ എപ്പോഴും ഈ ഭൂമിയില്‍ ജീവിക്കുന്നിടത്തോളം കാലവും ഒരു വിദ്യാര്‍ത്ഥി തന്നെയായിരിക്കും. എപ്പോഴും പുതുതായി ഓരോ പാഠങ്ങള്‍
പഠിക്കേണ്ടിവരുന്നു. നമ്മള്‍ പഠിച്ചതൊന്നും പ്രയോജനമില്ലാത്തപോലെ
ആവുന്നു.

രാവിലെ കൂട്ടിനുകിടന്ന ജോലിക്കാരി മെത്തയും തലയിണയും ഒക്കെ എടുത്ത് പോയി അടുക്കളയിലെ വാഷ്ബേസിനില്‍ വായകഴുകിയിട്ട് ഒറ്റപ്പോക്ക് സ്വന്തം മാസ്റ്ററുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക്..

ഇന്നലെ അവര്‍ എന്നെ സഹായിക്കാന്‍ വന്നിരുന്നു. മണിക്കൂറിനു 500 രൂപാ ആണ് ചാര്‍ജ്ജ്. ഇന്നലെ ഞാന്‍ ശാരീരികമായും മാനസികമായും അല്പം അവശതയില്‍ ആയിരുന്നതുകൊണ്ട് അവര്‍ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതെന്തെങ്കിലും ഒക്കെ ചെയ്യട്ടെ എന്നു കരുതി. അവര്‍ സിങ്കില്‍ കിടന്ന കുറച്ചു പാത്രങ്ങള്‍ ഒച്ചയുണ്ടാക്കി കഴുകി വച്ചു. പിന്നീട് എന്റെ അടുത്തുവന്ന് അടുത്തതായി എന്തുചെയ്യണം എന്നു ചോദിച്ചു. അതെനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു, ഈ വീട് മുഴുവനും ഒന്ന് അടിച്ചുവാരി തൂത്താല്‍ നന്നായിരുന്നു. അവര്‍ പോയി. എല്ലായിടവും തൂത്തു.
വെളിയില്‍ അവര്‍ തന്നെ കാന്‍സല്‍ ചെയ്തു. മഴപെയ്തുകിടക്കയാണെന്ന ഒഴിവുകഴിവു പറഞ്ഞ്.
ഇനി?
'മകളുടെ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ ഒന്ന് അടുക്കി വയ്ച്ചാല്‍ കൊള്ളാം..
സോഫയില്‍ കിടക്കുന്നത് അകത്ത് ഹാങ്കറില്‍ കൊണ്ടിടുക
പുറത്തെ കപ്ബോഡില്‍ ഫ്രോക്കുകള്‍ ആണ്. ടീഷര്‍ട്ട് മടക്കിവയ്ക്കയും റൂമില്‍ കിടക്കുന്നതൊക്കെ ഹാങ്കറില്‍ തൂക്കി ഇടുകയും ചെയ്യുക.'
ഓ.കെ. പുരിഞ്ച്ത്  (P.s ഇനി മേലില്‍ ഞാന്‍ തമിഴ് സംസാരിക്കില്ല. തീര്‍ച്ച- ഒരു ഇന്ത്യന്‍ മറ്റൊരു ഇന്ത്യനോട് ഇന്തന്‍ ഭാഷയില്‍ സംസാരിക്കുന്നതല്ലെ മാന്യത എന്നുകരുതി നഷ്ടങ്ങള്‍ ഏറെ ആയി)

അവര്‍ മുകളില്‍ തുണി മടക്കാന്‍ പോയി.
ഞാന്‍ അടുക്കളയുടെ പുറകില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ ആകെ വൃത്തികേടായി കിറ്റക്കുകയാണ്! ഇത്രയും വൃത്തിയാക്കാനുള്ളപ്പോഴാണോ ഇവര്‍ ഫ്രിഡ്ജ് ഡ്രസ്സ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഉള്ളെ കയറിയത്!!
ദേഷ്യം അടക്കി. കാരണം ദാനം കിട്ടുന്ന പശുവിന്റെ പല്ലെന്‍ണിക്കൂടല്ല്!
എനിക്കായി ജോലിക്കാരിയെ വയ്ക്കാന്‍ എനിക്ക് യോഗ്യതെയില്ല എന്നു വിധിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു കുടുംബത്തില്‍ ആണ് ഞാന്‍. അതുകൊണ്ടുതനെന്‍ എനിക്ക് ജോലിക്കാരിയെ ഭരിക്കാനും അവര്‍ അവകാശം തരില്ല. വരുന്നവരെ അവര്‍ തന്നെ എന്നോടെതിര്‍പ്പിച്ച് അകറ്റി വിടും! അങ്ങിനെ ആ ആഗ്ര്ഹം ഉപേക്ഷിച്ചു. പോരാത്തതിന് അവര്‍ രാത്രി കൂട്ട് കിടക്കാന്‍ വരുമെന്നും ഏറ്റിട്ടുണ്ട്.

അവര്‍ മുകളില്‍ ഡീസന്റ് ആയി തുണി ഒക്കെ അടുക്കി നില്‍ക്കട്ടെ.
ഞാന്‍ അടുക്കളയിലെ ഡസ്ബിന്‍ നോക്കി. ഫുള്‍. അത് എടുത്ത് മാറ്റിയപ്പോല്‍ ഉള്ളില്‍ നിറയെ അഴുക്ക്! അത് വൃത്തിയാക്കി. വെളിയിലെ ഡസ്ബിന്നും അപ്രകാരം. ആരോടോ ഉള്ള അരിശം തീര്‍ക്കാനോ, സെല്ഫ്പിറ്റി കുറയ്ക്കാനോ എന്തോ മനപൂര്‍വ്വം ആ വൃത്തികെട്ടതെന്ന് കരുതുന്ന ജോലികളൊക്കെ ഞാന്‍ മാന്യമായി ചെയ്തു തീര്‍ത്തു. അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ ഈ പാര്‍ട്ട് ടൈമിനെ ഒക്കെ എത്ര നാളത്തേയ്ക്ക്! സ്ഥിരമായി ഇതൊക്കെ ചെയ്യാന്‍ ഞാന്‍ തന്നെ അല്ലെ എനിക്ക് കാണൂ.  അന്തസ്സായി ചെയ്യുക. ചെയ്തു.

അവര്‍ ജോലിയൊക്കെ തീര്‍ത്ത് വെളിയില്‍ വന്നു. സന്തോഷത്തോടെ യാത്രയാക്കി. രാത്രി വരുമല്ലൊ അല്ലെ,
അതെ, അവര്‍ രാത്രി വന്നു. ഞാന്‍ നാട്ടിലെ എന്റെ വീട്ടില്‍ പണ്ട് ജോലിക്കാരും പത്രാസും ആയി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഉറങ്ങിയപോലെ ശാന്തമായി ഉറങ്ങി. ഇടയ്ക്ക് മക്കളെയും ഭര്‍ത്താവിനെയും ഒക്കെ ഫോണില്‍ കിട്ടിയതുകൊണ്ട് സമാധാനമായി ഉറങ്ങാനും പറ്റി.
രാവിലെ അവര്‍ എണീറ്റ് സ്വന്തം യജമാനത്തിയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് നടന്ന് മറഞ്ഞു.

… ഇന്ന് …

ഞാന്‍ പതിവുപോലെ എന്റെ ജോലികളില്‍ മുഴുകി. 
എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് , മകള്‍ വന്ന്,  അവളെയും പരിചരിച്ച്, അവള്‍ ഉറക്കമായപ്പോള്‍ മെല്ലെ മുകളില്‍ കയറി. ഇന്നലെ പാര്‍ട്ട റ്റൈം എന്തൊക്കെ ചെയ്തു എന്നറിയാന്‍!

നോക്കിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ തലേ ദിവസം പാടുപെട്ട് തൂക്കിയിട്ടിരുന്ന മകളുടെ ഡ്രസ്സ് എല്ലാം കുറെ സമയം എടുത്ത് അവളുടെ മുറിയുടെ മൂലയില്‍ വച്ചിരുന്ന പഴയ ഒടിഞ്ഞുവീഴാന്‍ പോകുന്ന സ്റ്റാന്റില്‍ തന്നെ കൊണ്ട് തൂക്കി നിറച്ചിരിക്കുന്നു! ( അതിനെ രക്ഷിക്കാനായി ഞാന്‍ പ്രത്യേകം ഓഡര്‍ കൊടുത്ത് ചെയ്യിച്ച പുതിയ ഷെല്ഫില്‍ നിന്നാണ് അവര്‍ ഈ വീരകൃത്യം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്!) ഹാളിലെ തുണികള്‍ എല്ലാം അപ്പടിയേ കിടക്കുന്നു!

ഞാന്‍ തലയില്‍ കൈവച്ച് ഒരു നിമിഷം നിന്നു! പിന്നീറ്റ് ശപഥം ചെയ്തു!
ഇല്ല ഞാനിനി തമിഴ് പേശമാട്ടേന്‍!!!
എനിക്ക് തമിഴ് അറിയുകയേ ഇല്ലല്ലൊ. ഒണ്‍ളി ഇംഗ്ലീഷ് and മലയാളം.
ഹും!

ഞാന്‍ പറഞ്ഞതൊന്ന് അവര്‍ കേട്ടതൊന്ന്.. !
ഡസ്ബിന്‍ ക്ലിയര്‍ ചെയ്യാന്‍ പറഞ്ഞാ അവര്‍ കേള്‍ക്കുന്നത് അത് ഒന്നും ചെയ്യണ്ട എന്നാണ്.
തുണി ഞാന്‍ ഭംഗിയായി പുതിയ ഷെല്ഫില്‍ തൂക്കി , പഴയതില്‍ ബാക്കിയുള്ളവ തൂക്കാന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവര്‍ കേട്ടത് പുതിയതില്‍ നിന്ന പഴയതിലേക്ക് മാറ്റാന്‍ എന്നാവണം..

എല്ലാം പഴയപോലെ ആക്കി. ഇല്ല ആരോടും ദേഷ്യം ഇല്ല.
താഴെ എത്തി. പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. വീടൊക്കെ വൃത്തിയാക്കി.എന്റെ മകള്‍ വരുമ്പോള്‍ അവളുടെ നിരാശകളൊക്കെ വീട്ടിലെ വൃത്തി കാണൂമ്പോള്‍ മാറിക്കിട്ടണം. (അല്ലാതെ ആരെയും കാട്ടാനില്ല)

എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവര്‍ വന്നു. ഉറങ്ങി.. എണീറ്റു..
ദാ വന്ന് ദേ പോയി..!
അറ്റ് ലീസ്റ്റ് ഒരു ഹ്യൂമണ്‍ ബീയിംഗിന്റെ കമ്പനി കിട്ടിയല്ലൊ!
ജോലിക്കാരിയാണോ, കാശിനുവേണ്ടിയാണ് ജോലിചെയ്തതെന്നോ അലസയാണെന്നോ ഒന്നും ഓര്‍ക്കണ്ട. അവര്‍ക്ക് ബദ്ധപ്പാടുള്ളതുകൊണ്ടല്ലെ അവരെ ഈ വിധം തുണയായി കിട്ടുന്നത്. അവരോട് എപ്പോഴും സഹതപമേ പാടുള്ളൂ.. ഒരിക്കലും നീരസം പാടില്ല.
ശുഭം.
(പഴയ ഒഴുക്കൊന്നും കിട്ടുന്നില്ലകിട്ടുന്നില്ല)

യാത്രകള്‍ നല്‍കുന്ന ജീവിത പാഠങ്ങള്‍!


വല്ലാതെ ബോറഡിക്കുമ്പോള്‍ ചിലപ്പോ രാവിലെ ഒരു ചുരീദാറും ഇട്ട്, പതിവില്ലാത്ത്റ്റ ഒരു ബസ്സ് യാത്ര ഉണ്ട്. അല്പം അകലെ.. ഇന്ത്യാക്കാരുടെ പറുദീസയായ കൊച്ചുഭാരതത്തിലേയ്ക്ക്. അവിടെ ഭാരതത്തിലെ സകലപൊരുള്‍കളും കാണാം, വേണമെങ്കില്‍ വാങ്ങാം.. ഒന്നും വാങ്ങിയില്ലെങ്കിലും ഒരു ഇന്ത്യന്‍ മണം അടിക്കുമ്പോഴേ നാട്ടിലെത്തിയ നാട്ടിലെ ഏതോ പട്ടണത്തിലൂടെ നടക്കുകയാണെന്ന തോന്നലുണ്ടാവും ചുറ്റും അധികവും ഇന്ത്യാക്കാരും ആണ്. ഇന്ത്യയിലെ സകല ഭാഷയും കേള്‍ക്കാം.. കൂട്ടത്തില്‍ മലയാളവും. എങ്കിലും പുറത്തെ ചൈനീസും മലയ് ഭാഷക്കാരുടെയും ഇടയില്‍ ബധിരയും മൂകയുമായി ജീവിക്കുന്നതിലും എത്രയോ ഭേദം ആണ്..

അങ്ങിനെ യാത്ര തുടങ്ങിയതാണ്.. ബസ്സില്‍ ഇരുന്നപ്പോള്‍ വെറുതെ തോന്നി..
സസൂക്ഷ്മം നിരീക്ഷിച്ചാല്‍ ഭൂമിയിലെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ സമ്മറി തന്നെ ബസ്സിനുള്ളില്‍ അരങ്ങേറുന്നത് കാണാനാവും..

ഞാന്‍ കയറിയപ്പോല്‍ ബസ്സ് നിറയെ യാത്രക്കാരാണ്. ഓഹ് ഒരല്പം കഴിയുമ്പോള്‍ ആരെങ്കിലും ഒക്കെ ഇറങ്ങാതിരിക്കില്ല. അപ്പോള്‍ ഇരിക്കാന്‍ ഒരിടം കിട്ടും..
ഒരുപക്ഷെ ഇരിക്കാന്‍ ഇടം കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും ബസ്സ് മുന്നോട്ട് , തന്റെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തേയ്കാണല്ലൊ കുതിക്കുന്നത്..അങ്ങിനെ ഒരറ്റത്ത് പിടിച്ച് നിന്നു. (മുന്നില്‍ ഒരു വലിയ പെട്ടിയാണ്. ബസ്സിന്റെ യന്ത്രങ്ങളൊക്കെ അതിനകത്താവാം. )
പുറകില്‍ ചില സീറ്റുകള്‍ ഒഴിഞ്ഞുകിടപ്പുണ്ട്. ആണുങ്ങള്‍ ആണ് സൈഡില്‍. ഒന്ന് ചെറുപ്പക്കാരന്‍, ഒരു മദ്ധ്യവയ്സ്ക്കന്‍.. രണ്ടായാലും അവരോടൊപ്പം സീറ്റ് പങ്കിടാന്‍ തോന്നിയില്ല. അതിലും ഭേദം ഒറ്റയ്ക്ക് നില്‍ക്കുന്നതാണ്. തല്‍ക്കാലം ശരീരത്തിന് അസുഖം ഒന്നും ഇല്ലല്ലൊ!. നില്‍ക്കാം..

അപ്പോള്‍ ഒരു യുവതി എതിരിനുള്ള സീറ്റില്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. എല്ലാവര്‍ക്കും അഭിമുഖമായിരിക്കേണ്ടതാകയാല്‍ വേണ്ടെന്നു വച്ച സീറ്റില്‍ ആണ് ഇരിക്കുന്നത്.
ഫോണില്‍ കോണ്‍സന്റ്രേറ്റ് ചെയ്തിരിക്കയാല്‍ ആരെയും അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടതില്ലാത്തതിനാല്‍ അല്പം കൂള്‍ ആയി ഇരിക്കയാണ്.

പെട്ടെന്ന് ഞാന്‍ നിന്നതിന്റെ തൊട്ടുമുന്നില്‍ രണ്ട് പ്രായം ചെന്ന ആണുങ്ങള്‍ ഇരുന്നതില്‍ ഒരാള്‍ എണീറ്റ് പോയി. ഇനി ഒരാള്‍ ശേഷിക്കുന്നു. എതിരിനുള്ള സ്ത്രീ അവിടെ വന്നിരുന്നാല്‍ ഒരുപക്ഷെ, ബാക്കിയുള്ള അരമണിക്കൂര്‍ ഞാന്‍ നിന്നുതന്നെ യാത്രചെയ്യേണ്ടി വരും! അവരവരുടെ ആരോഗ്യവും നോക്കണ്ടേ!
ഞാന്‍ കൂടുതല്‍ ആലോചിക്കാന്‍ നില്‍ക്കാതെ ആ സീറ്റില്‍ ഇരുന്നു. വയസ്സായ ആള്‍ക്ക് തെല്ലും അലോരസമുണ്ടാകാത്ത വിധത്തില്‍ ഭവ്യതയോടെയാണ് ഇരുന്നത്.
എതിരിനിരുന്ന യുവതിയുടെ മുഖം അല്പം ഒന്ന് വിളറിയോ! അവര്‍ കാലിന്മേല്‍ കാലുവച്ച് സ്വന്തം ഗൌരവും  നിലനിര്‍ത്തിയാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഇരുപ്പ്. എനിക്ക് തെല്ല് ജാള്യത തോന്നി. താന്‍ ദുരാഗ്രഹിയായ ഒരു ഇന്ത്യാക്കാരിയായി അവള്‍ക്ക് തോന്നിയോ എന്നൊരു ശങ്ക. ! അല്‍

അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തൊട്ടുമുന്നിലെ സിങ്കിള്‍ സീറ്റ് കാലിയായി. എനിക്കവിടെ വേണമെങ്കില്‍ സുഖമായി ചെന്നിരുന്ന് റിലാക്സായി യാത്രചെയ്യാം! വേണ്ട.. ആക്രാന്തം കാട്ടണ്ട. വേണമെങ്കില്‍ ആ യുവതി ഇരുന്നോട്ടെ. പക്ഷെ വളരെ പെട്ടെന്ന് മറ്റൊരു സീറ്റില്‍ ഇരുന്ന യുവതി ആ സ്ഥലത്ത് വന്നിരുന്നു.
അതോടെ എന്നോടുള്ള ഭാവം മാറി .. അവള്‍ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചോ! ഞങ്ങള്‍ രണ്ടും വിഡ്ഢികള്‍ ആയോ!


നമ്മള്‍ കൂടുതല്‍ ദുരാഗ്രഹം കാട്ടുമ്പോള്‍ അതില്‍ പെട്ട് എത്രയോ ആള്‍ക്കാരുടെ കൊച്ച് കൊച്ച് ആഗ്രഹങ്ങള്‍ ആണ് ചവിട്ടി മെതിക്കപ്പെടുന്നതെന്നോ!

എന്റെ ഇടതുവശത്ത് വൃദ്ധര്‍ക്കും അബലര്‍ക്ക് വേണ്ടിയും ഒഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന സീട്ടില്‍ ഒരു വൃദ്ധന്റെ അരികില്‍ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരി കുറെ സാധനങ്ങളും ആയി ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു. വൃദ്ധന് ഇറങ്ങാനാറായപ്പോള്‍ അവള്‍ ഒരു കൂസലുമില്ലാതെ അവിടെ തന്നെ ഒരല്പം ഇടം മാത്രം നല്‍കി ചരിഞ്ഞിരുന്നു. ആ സ്ത്രീ ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് എണീറ്റ് നിന്നാല്‍ ആ പ്രായം ചെന്ന ആള്‍ക്ക് ഒരുവിധം നന്നായി സീറ്റിനിടയിലൂടെ വെളിയില്‍ വരാന്‍ പറ്റിയേനെ. ഇപ്പോള്‍ വളരെ ആയാസപ്പെട്ട് അയാള്‍ ആ സ്ത്രീയെ തട്ടാതെ മുട്ടാതെ ഒരുവിധം വെളിയില്‍ ഇറങ്ങി. ആ ചെറുപ്പക്കാരി കൂടുതല്‍ സ്വാതത്രയ്ത്തോടെ മുഴവന്‍ സീറ്റും കൈക്കലാക്കി യാത്ര തുടര്‍ന്നു. അവളെ നോക്കാന്‍ അറപ്പ് തോന്നി. സംസ്കാരം ഇല്ലാത്തവള്‍. ദയയില്ലാത്തവള്‍ ..

അല്പം കഴിഞ്ഞ് ഒരു സീറ്റ് പൂര്‍ണ്ണമായും കാലിയായപ്പോള്‍ ആ യുവതി അവിടെ ചെന്നിരുന്ന് ലാപ്ടോപ്പ് തുറന്ന് ഓഫീസ് വര്‍ക്കോ മറ്റോ പുനരാരംഭിച്ചു.

അതിനു മുന്നിലിരുന്ന അല്പം പ്രായം ചെന്ന ആള്‍ മറ്റുള്ളവരെ ഒന്നും അധികം ശ്രദ്ധിക്കാതെ സീറ്റില്‍ അമര്‍ന്ന് ഫോനും ഐപാഡും തമ്മില്‍ ബ്ലൂടൂത്ത് വഴി കണക്റ്റ് ചെയ്ത്, സിനിമയോ മറ്റോ കാണാനുള്ള തുടക്കം ആണ്.

അടുത്ത സ്റ്റോപ്പില്‍ അടുത്തിരുന്ന  പ്രായം ചെന്ന ആള്‍ എണീറ്റു. ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് എണീറ്റ് നിന്ന് വഴിമാറിക്കൊടുത്ത്. എന്റെ ആ മര്യാദ കണ്ട് അയാള്‍ എനിക്ക് നനി പറഞ്ഞ് മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി. ഞാനും! എന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സീറ്റില്‍ ഇരിക്കാന്‍ മൌനാനുവാദം നല്‍കിയതിന്..വല്ലാത്ത ഒരു ചാരിതാര്‍ത്ഥ്യം തോന്നി. ഈ ഭൂമിയില്‍ നല്ല മനുഷ്യര്‍ അന്യം നിന്നിട്ടില്ലെന്ന സംതൃപ്തി.
(ഇതാണ് ജീവിതത്തില്‍ എല്ലാവരും ഓര്‍ക്കേണ്ടത്.. പര്‍സപരം മതിക്കുക)

ഞാനും എന്റെ ഫോണ്‍ തുറന്ന്, ഇന്ന് വാങ്ങേണ്ടതും ചെയ്യേണ്ടതും ആയ കാര്യങ്ങള്‍ കുറിച്ചിട്ടു. പിന്നീട് എടുത്ത ഫോട്ടോകള്‍ നോക്കി. പണ്ട് എനിക്ക് നഷ്ടമായ മുടി എങ്ങിനെയായിരുന്നു, ഇനിയും വളര്‍ത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന് കണ്‍ഫം ചെയ്യാന്‍. വലിയ നഷ്ടം ഒന്നും തോന്നിയില്ല. അധികം ചുരുണ്ട മുടി ഇക്കാലത്ത് ഒരു കണ്ട്രി ലുക്ക് തന്നെയാണ് നല്‍കുന്നത്! സാരമില്ല. പോട്ടെ.


ഇതിനിടയില്‍ മറ്റൊരു പെണ്‍കുട്ടി എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്ന് ഒരു പഴയ നോവല്‍ വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. എനിക്ക് ആ കുട്ടിയോട് വല്ലാത്ത ആത്മബന്ധം തോന്നി.അവളുടെ അരികില്‍ ഇരിക്കുന്നതില്‍ ഒരഭിമാനവും.  ഒരു മകളെപ്പോലെ. വായിക്കാന്‍ ഇഷ്ടമുള്ള കുട്ടി.


ഇതിനിടെ ബസ്സ് ഒന്ന് കുലുങ്ങിയപ്പോള്‍ യാത്രക്കാരൊക്കെ ഒരുമിച്ച്ഭയപ്പാടോടെ വെളിയിലേക്ക് നോക്ക്കി. (എല്ലാവരും ഭൂമിയെ-ബസ്സിനെ- ഒരുപോലെ ആണ് ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നത്..)

ഒരു സ്ത്രീ കുഞ്ഞിനേയും എടുത്ത് ടിക്കറ്റ് ടാപ്പ് ചെയ്യാന്‍ മറന്ന് ഇരിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ കണ്ടക്ടര്‍ മാന്യമായി എണീറ്റ് ആ സ്ത്രീയെ വിളിച്ച് ടാപ്പ് ചെയ്യാന്‍ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു.. (നമ്മള്‍ ഈ ഭൂമിയിലൂടെ ജീവിതചെയ്യുമ്പോള്‍ ഭൂമിക്ക് വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും ഒരു പ്രതിഫലം അര്‍പ്പിക്കണം. -യജ്ഞം-)


പ്ലാന്‍ ചെയ്ത് യാത്ര ചെയ്താല്‍ ജീവിതയാത്ര പ്രയോജനമുള്ളതാക്കാം

ഇടയ്ക്കിടെ സ്വയം വിലയിരുത്തുക/വിശകലനം ചെയ്യുക.

3/11/17







Wednesday, October 25, 2017

മുടിപുരാണവും ഒരല്പം മാപ്പൊടി (അവലോസ് പൊടി) യും

എന്റെ മുടി ഇനിയെങ്കിലും ഒറിജിനല്‍ ആക്കി നീട്ടിവളര്‍ത്തി നടക്കണം എന്നൊക്കെ പ്ലാനിട്ടു. ഒരുവിധം വളര്‍ന്നു.. അപ്പോഴാണ് മകള്‍ക്ക് മുടിവെട്ടാന്‍ കൂട്ടിനുപോയത്. പതിവുപോലെ അപ്പോള്‍ എനിക്കും മുടിവെട്ടാന്‍ മൂഡ് വന്നു.
ചെറുതായി ഒന്ന് ഷേപ്പ് വരുത്തിത്തരാമോ? നീളം ഒട്ടും കുറയ്ക്കരുതെ..ഇത്രയുമേ പറഞ്ഞുള്ളൂ.. പിന്നീട് കാണുന്നത് മുക്കാലും വെട്ടി നാശമാക്കിയ എന്റെ മുടിയാണ്. നീളം അതുപോലുണ്ട്. പക്ഷെ മുടി മുഴുവനും ഇടയ്ക്ക്ന്ന് വെട്ടിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഷേപ്പ് വരുത്തിയതാണ് പോലും!
കുരങ്ങിന്റെ കയ്യിലെ പിച്ചിപ്പൂമാല എന്നൊക്കെ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.. എന്നാലും എന്റെ മുടിയുടെ ഒരു ഗതി.. ഒരു 8 വര്‍ഷം മുന്‍പ് തുടങ്ങിയതാണ് ഈ ശനിദശ!
മുടിയില്ലാത്ത തലയുമായി ഞാന്‍ രണ്ടുമാസം നടന്നു.. ഈയ്യിടെയായി അവര്‍ ഇടയ്ക്ക് വെട്ടിയ മുടി മൂടോടെ കൂട്ടം കൂട്ടമായി അവിടെയും ഇവിടേയും ഒക്കെ പൊങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു..
ഇനിയും എത്രകാലം പിടിക്കും അവര്‍ ബാക്കിയുള്ളവരോടൊപ്പം എത്താന്‍
എന്നാലും ആ സാമദ്രോഹി മുടിവെട്ടുകാരി. അവരെ നിയമം ഒന്നുമില്ലാത്ത നാട്ടിലെങ്ങാനും വച്ച് വാക്കിന് കിട്ടിയാല്‍ പരിഷയെ പിടിച്ച് ചെകിട്ടത്ത് രണ്ട് അടിയും കൊടുത്ത് പിടിച്ചിരുത്തി മുടി പറ്റെ വെട്ടി ചുണ്ണാമ്പും തേച്ച് വിടാനുള്ള ദേഷ്യം ഉണ്ട് എന്റെ തല കാണൂമ്പോള്‍! എന്തു സ മൃദ്ധമായി വളര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്ന മുടിയാണ്.. ഇപ്പോള്‍ പുഴു മുക്കാലും തിന്ന് നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്ന ചെടിപോലെ! ഏതോ അസുഖബാധിതയുടെ തലപോലെ..

ഹും! എങ്ങിനെയും മാറ്റം വരുത്തണം..
അങ്ങിനെ ഒടുവില്‍ വീണ്ടും ഒരു ചൈനീസ് കടയില്‍ തന്നെ ചെന്ന് കയറി.. എനിക്ക് എന്റെ മുടി ഡൈയും ചെയ്യണം പിന്നെ ഈ വലര്‍ന്നു വരുന്ന മുടിയെ ഒന്ന് ഒതുക്കി തരികയും വേണം..

ചെയ്തുതന്നു. മര്യാദയ്ക്ക്.. പക്ഷെ അവരും അവസാനം എന്റെ മുടിയുടെ നീളം കുറച്ചുകളഞ്ഞു.. വാലുപോലെ കിടക്കുന്നതിലും ഭേദം ഇതാണ് എന്ന അഭിപ്രായവും
പോയത് പോട്ടെ.. ഏതിനും ആകപ്പാടെ ഒരു വൃത്തി ഒക്കെ ഉണ്ട്. പക്ഷെ കൊച്ചു പെണ്‍കുട്ടികളെ പോലെ. പാര്‍വതിയെ ഒരിക്കല്‍ ഈ ഹെയര്‍ സ്റ്റയിലില്‍ കണ്ടപോലെ. ചുരീദാറും ഈ ഹെയര്‍ സ്റ്റയിലും കൂടി എന്തോ ഒരപാകത..
കണ്ട്രി ലുക്കും മോഡേണും തന്നില്‍ ഏച്ചുകെട്ടി മുഴച്ചിരിക്കുന്ന മട്ട്.

രാവിലെ ഡിപ്രഷനുമായി വീണ്ടും എപ്പോഴോ ആ കടയുടെ മുന്നില്‍ എത്തിപ്പെട്ടു.
ഉള്ളെ കയറി. കയ്യില്‍ കാശും സമയവും ഉണ്ടെങ്കില്‍ കിട്ടുന്ന ചില കൂട്ടുകെട്ടുകളും സഹായങ്ങളും..
അവര്‍ ഓടി വന്നു. ഉം! എന്നാ പറ്റി?! (സിംഗ്ലീഷില്‍ ആണേ സംസാരം ഒക്കെ - എനിക്കിപ്പോ ഒരുഭാഷയും നന്നായറിയില്ല. )
വശനാശം വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു മലയാളി..
എനിക്ക് ഈ മുടി ഒന്ന് വൃത്തിയാക്കി തരാമോ എനിക്ക് ചുരുണ്ട മുടിയേ വേണ്ട..
എല്ലാം ഒന്ന് നിവര്‍ത്തി തരാമോ
അങ്ങിനെ ഒരു പ്രാവശ്യം കൂടി എന്ന് വാക്കു പറഞ്ഞപ്പോള്‍
അവര്‍ മനോഹരമായി സോഫ്റ്റ് സ്റ്റ്രൈറ്റനിംഗ് ചെയ്തു തന്നു. എല്ലാം കൂടി രണ്ട് പവന്‍ വാങ്ങാനുള്ള കാശ് പോയി
എങ്ങിലെന്ത് ഒരു സുന്ദരമായ തല കിട്ടിയല്ല്!
ഞാന്‍ മൂളിപ്പാട്ടും ഒക്കെയായി വീട്ടിലെത്തി
മൂത്തയാളോട് എന്റെ മുടി കൊള്ളാമോ
ഓഹ്! നന്നായിരിക്കുന്നു
ഇളയ ആള്‍.. അയ്യേ അമ്മ ഹെയര്‍ സ്റ്റയില്‍ മാറ്റിയോ!
ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത മട്ടില്‍..
ഇനിയിപ്പോള്‍ നാളത്തെ വിഷമം..
അയ്യോ എനിക്ക് ഇളയ ആളുടെ അമ്മ എന്ന പരിവേഷം നഷ്ടപ്പെട്ടുവോ എന്നാവും
എന്നും വേണ്ടേ വിഷാദിക്കാന്‍ ഓരോന്ന്


ഇന്ന് അടുക്കളയില്‍ ടിന്നുകള്‍ ഒഴിക്കുമ്പോള്‍ മലയാളി കടയില്‍ നിന്നും വാങ്ങിയ അവലോസ് പൊടി അപ്പടിയേ എടുത്ത് വേസ്റ്റ് ബോക്സില്‍ തട്ടി. ഒറിജിനല്‍ മാപ്പൊടി തിന്നിട്ടുള്ളവരൊന്നും ഇത് വാങ്ങി കഴിക്കില്ല.
അമ്മ നന്നായി ചമ്മന്തിപ്പൊടിയും മാപ്പൊടിയും ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കും.
അത് കണ്ട് വീട്ടില്‍ കൂടെ നിന്ന പെണ്‍കുട്ടിയും എല്ലാം പഠിച്ചു
അവളോട് പറഞ്ഞാല്‍ ഉണ്ടാക്കി തരും
അവള്‍ എന്റെ അമ്മ ഉണ്ടാക്കുമ്പോലെ എല്ലാം പാചകം ചെയ്ത് മക്കള്‍ക്കും ഭര്‍ത്താവിനും ഒക്കെ വിളമ്പുന്നുണ്ടാവും
അമ്മ വലിയ പഠിപ്പുകാരി എന്ന മട്ടില്‍ മാറ്റിനിര്‍ത്തിയ ഞാന്‍ പഠിപ്പുകാരിയുമായില്ല
നല്ല പാചകക്കാരിയും ആയില്ല.
ത്രിശ്ശങ്കു സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ എന്നപോലെ..
അതെ ഈ ലോകത്തില്‍ നന്മ തിന്മകള്‍ ഒക്കെയും ഒരേ അളവില്‍ പലരിലൂടെ കൈമാറ്റം ചെയ്ത് ചെയ്ത് നിലനില്‍ക്കുന്നുണ്ട്.. ഏത്..
നാളെ ബാക്കി വിശദീകരിക്കാം..

അല്പം ധൃതിയില്‍ എഴുതിയതാണേ.. (ആരെങ്കിലും വായിക്കാറുണ്ടെങ്കില്‍..)
ക്ഷമിക്കുക. തെറ്റുകള്‍ നാളെ തിരുത്താം..

Saturday, October 21, 2017

ആനന്ദം

രാവിലെ ഉണരുമ്പോള്‍ നമ്മില്‍ ഒരു പ്രത്യേക ശാന്തി കാണും. മനസ്സ് നിശ്ചലമായ അവസ്ഥ. അതാണ് നമ്മുടെ ശരിക്കുള്ള സ്വഭാവം. പക്ഷെ, നാം ആ നിശ്ചലാവസ്ഥ/ശാന്തത അനുഭവപ്പെടുമ്പോള്‍ ഭയപ്പെടുന്നു. അയ്യോ! ഇതല്ലല്ലൊ, ഇങ്ങിനെയല്ലല്ലൊ ഞാന്‍ ആവേണ്ടത്! എന്റെ മനസ്സ് കൂടുതല്‍ സന്തോഷിക്കണം, കൂത്താടണം, വെട്ടിപ്പിടിക്കണം.. അപ്പോള്‍ നമുക്ക് ഓര്‍മ്മവരും നമ്മുടെ സന്തോഷത്തിന് വിഘാതമായ സംഭവങ്ങളേയും ആള്‍ക്കാരെയും ഒക്കെ. അപ്പോള്‍ അവരോട് വെറുപ്പ് നുരഞ്ഞ് പൊങ്ങും.
സന്തോഷത്തിനോടുള്ള ആര്‍ത്തിയും ഒപ്പം വെറുപ്പ്, വൈരാഗ്യം..

പിന്നീട് മനസ്സിനെ എങ്ങിനെയൊക്കെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനാവും, എന്തൊക്കെ ചെയ്താലാണ് മനസ്സിനെ കൂടുതല്‍ സന്തോഷിപ്പിക്കാനാവുക ; ശരീരത്തിനു കൂടുതല്‍ സുഖം തോന്നുക.അതിരാവിലെ തന്നെ നമ്മുടെ ശരീരവും മനസ്സും സ്വാഭാവികമായ ആനന്ദത്തില്‍ ആയിരുന്നു എന്നതുതന്നെ നാം മറക്കുന്നു.. നമുക്ക് വേണ്ടത് അതിലപ്പുറം ഉള്ള ഒരുന്മത്തതയാണ്. അതൊക്കെ നേടാനും ഒടുവില്‍ തളര്‍ന്ന് വീണ്ടും ഭൂമീദേവിയുടെ മാറില്‍ വീണുറങ്ങുന്നവരുമാണ് മനുഷ്യര്‍. ഭൂമീദേവിയമ്മ നമ്മുടെ കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും ഒക്കെ മറന്ന്, നമ്മെ പുല്‍കി,ഉറക്കം തന്നനുഗ്രഹിച്ച്, സാന്ത്വനപ്പെടുത്തി, പിറ്റേ ദിവസത്തേയ്ക്ക് നമ്മെ ശാന്തരാക്കി ഉണര്‍ത്തുന്നു. പിന്നീടുള്ള തീരുമാനങ്ങള്‍ ഒക്കെ നമ്മുടേത് മാത്രമാണ്. അത് ഏതുവിധം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവോ അതനുസരിച്ചാവും നമ്മുടെ അന്നന്നത്തെ അനുഭവങ്ങളും.

Sunday, October 1, 2017

സ്ത്രീ, അമ്മ, ഭാര്യ…

ഓരോ വീട്ടിലും; ഓരോ നല്ല കുടുംബത്തിലും; കാണും സ്വയം സാക്രിഫൈസ് ചെയ്ത് ജീവിച്ച ഒരു ജന്മം .. പണ്ട് മുണ്ടും നേര്യതും പിന്നീട് സാരി, ഇപ്പോള്‍ നൈറ്റി, ചുരീദാര്‍ ഒക്കെ ആയി വേഷ പരിവര്‍ത്തനത്തില്‍ ; ആ വേഷങ്ങളിലൊക്കെ കരിയും കണ്ണീരും കലര്‍ന്ന ഒരു ജന്മം. തനിക്കു വേണ്ടി അല്ലാതെ, മറ്റുള്ളവരുടെ ഉയര്‍ച്ചയ്ക്കായി തന്നെ ഹോമിച്ച് ജീവിക്കുന്ന ഒരു ജന്മം! അമ്മ/ഭാര്യ!

അവള്‍ തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും ശരീരവും മാംസവും രക്തവും ഒക്കെ സാക്രിഫൈസ് ചെയ്തുണ്ടാക്കിയതാണ് ഈ കുടുംബം. എന്നാല്‍ അവള്‍ക്ക് അതിന്റെ ഒരു ഭാവവും ഇല്ല. കാരണം സമൂഹത്തില്‍ ഇന്നും അവളുടെ സ്ഥാനം വന്നുകയറിയവള്‍ അല്ലെങ്കില്‍ പകരക്കാരി. ജോലിക്കാരിയേക്കാളും ഒരല്പം സ്ഥാനക്കയറ്റം അത്രയേ ഉള്ളൂ.. ഒരുവള്‍ പോയാല്‍ മറ്റൊരുവള്‍..

മണിയറയിലും പ്രസവവാര്‍ഡിലും ഒക്കെ അവള്‍ തന്റെ ശരീരം ആണ് ത്വജിക്കുന്നത്. തന്റെ ശരീരത്തോട് തനിക്കുള്ള ഉടമസ്ഥാവകാശം! വിവാഹം വരെ തന്റെ സ്വകാര്യതയായി കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ശരീരം; അതില്‍ പര പുരുഷന്‍ ഡോക്ടര്‍മാര്‍ നര്‍സുമാരാല്‍ ഒക്കെ അവളുടെ സ്വകാര്യത അപഹരിക്കപ്പെടുന്നു. പിന്നീട് തികച്ചും മറ്റൊരു ജീവന്‍ അത് തന്റേതെന്ന അവകാശത്തോടെ അവിടെ വാസമുറപ്പിക്കുന്നു. അവന്റെ/അവളുടെ വളര്‍ച്ചക്കാവശ്യമായ പാലും വാത്സല്യവും ഒക്കെ ചുരത്തി അവള്‍ കുഞ്ഞിനെ വളര്‍ത്തുന്നു.

ഒരു ജീവനില്‍ നിന്ന് മറ്റൊരു ജീവന്‍ പുറത്തുവരുന്നത് തന്നെ ഒരു അല്‍ഭുതം  ആണെനിക്കിപ്പോഴും, റോക്കറ്റില്‍ കയറി ചന്ദ്രനില്‍ പോകുന്നതിനെക്കാളും വലിയ അല്‍ഭുതം!

ജീവന്‍ എവിടെ നിന്ന് വരുന്നു? എന്തിനായി വരുന്നു..?! ആ ജീവനെ ദൈവത്തിന്റെ അടുത്തുനിന്നും മനുഷ്യരുടെ ഇടയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നത് അമ്മയാണ്. അമ്മയിലൂടെ ആണ് കുഞ്ഞ് രൂപം കൊള്ളുന്നതും വളര്‍ച്ച പ്രാപിക്കുന്നതും പൂര്‍ണ്ണ മനുഷ്യക്കുഞ്ഞായി പുറത്ത് വരുന്നതും ഒക്കെ.

 അച്ഛനില്ലാതെ കുഞ്ഞുണ്ടാവില്ല. കുഞ്ഞിന്റെ വളര്‍ച്ചയ്ക്ക് അച്ഛന് സഹായിക്കാനാവും എന്നതല്ലാതെ അമ്മയും കുഞ്ഞും പോലെ ശാരീരികമായ കെട്ടുപ്പടുകളോ ബാധ്യതകളോ അച്ഛനില്ല. അച്ഛന്റെ ശരീരം കുഞ്ഞുണ്ടാവുന്നതോടെ ചീര്‍ത്തു വീര്‍ക്കുന്നില്ല. പൊട്ടിപ്പിളരുന്നില്ല. രക്തം ശ്രവിക്കില്ല. ജീവന്മരണ പോരാട്ടവും വേണ്ട. അച്ഛന് സ്നേഹം നല്‍കാം നല്‍കാതിരിക്കാം. ഉത്തരവാദിത്വത്തോടെ വളര്‍ത്താം വളര്‍ത്താതിരിക്കാം. അവിടെ തീരുമാനങ്ങളും വ്യക്തിയുടെ സ്വഭാവവുമനുസരിച്ച് മാറ്റമുണ്ടാവും

അമ്മ എന്നാല്‍ മനുഷ്യരായാലും മൃഗങ്ങളായാലും സ്വയം ത്വജിക്കുന്നവര്‍ ആണ്.
തന്റെ ജീവന്‍ ബലി നല്‍കി പുതിയൊരു ജീവനെ വാര്‍ത്തെടുക്കല്‍ ആണ് അത്.
തന്റെ ജീവിതം നല്‍കി മറ്റു ജീവനെ പരിപോഷിക്കുന്നവള്‍ ആണ്.
നന്ദി നമസ്ക്കാരം!

Wednesday, September 13, 2017

യാത്രക്കാരി

രാവിലെ മൂന്നരയ്ക്ക് ഉണര്‍ന്നു പിന്നീട് മക്കള്‍ ഒക്കെ പോയ ശേഷം 7 അരയ്ക്കാണ്. വീടൊക്കെ അല്പം ഒന്നൊതുക്കി വിശ്രമിക്കാൻ പറ്റിയത്. പോയി കിടന്നു . 10.30 വരെ!! മൂന്നുനാലുദിവസത്തെ ഉറക്കം പെന്‍ഡിംഗില്‍ ആയിരുന്നു. അതൊക്കെ തീര്‍ന്നുകിട്ടി! പക്ഷെ ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ വീട്ടില്‍ ആരും ഇല്ല! മൂകം! മക്കളുള്ളപ്പോള്‍ ജോലി ഉണ്ടെങ്കിലും തനിച്ചല്ല എന്ന തോന്നലുണ്ട്. തനിക്ക് സ്നേഹിക്കാന്‍ ആളും ഉണ്ട്.

ഏകാന്തതയിൽ കൂടുതൽ ആണ്ടുപോകും മുൻപ്  തനിക്ക് ഇന്ന് ചെയ്തു തീര്‍ക്കേണ്ടുന്ന അത്യാവശ്യ കാര്യങ്ങള്‍ ഓര്‍ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. വരുന്ന വലിയ തിരുവാതിരക്കളിക്ക് ബ്ലൌസ് തുന്നിക്കണം. ആരും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും അത് ഒരു സത്യമാണ്. താന്‍ അതില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നും ഉണ്ട്. പോയേ പറ്റൂ.. അങ്ങിനെയാണ് ടാക്സി എടുത്ത് അങ്ങകലെയുള്ള ഇന്ത്യന്‍ കടയില്‍ പോയത്.

ബ്ലൌസിന് അളവൊക്കെ കൊടുത്ത് താഴെ ഇറങ്ങി പൂജയ്ക്ക് അല്പം പൂക്കളും വാങ്ങി. മൂന്നുനാലു വര്‍ഷമായി നാട്ടിലൊക്കെ പോയിട്ട് അതുകൊണ്ട് നൈറ്റികളൊക്കെ പഴയതായി. ഇവിടെ അടുത്ത കടയില്‍ കയറി രണ്ടുമൂന്ന് നൈറ്റിയും ചുരീദാറും വാങ്ങി.
അപ്പോള്‍ മകള്‍ സ്ക്കൂളില്‍ നിന്ന് വിളിക്കുന്നു
'അമ്മേ അമ്മ എവിടെയാ?
'ലിറ്റില്‍ ഇന്ത്യയില്‍ മോളേ .. ബ്ലൌസ് തയ്പ്പിക്കാന്‍ വന്നു'
'അയ്യോ! എനിക്ക് ചായ വേണമായിരുന്നു.'
'അതിന് നീ പതിവായി എത്തുന്ന സമയം ആയില്ലല്ലൊ, അതിനുമുന്‍പ് തിരിച്ചെത്തുന്ന തരത്തിലാണ് ഇറങ്ങിയത്.'
'ശ്യോ! ഇനിയിപ്പൊ. നെവര്‍മൈന്റ്. ' അവള്‍ പിണങ്ങി ഫോണ്‍ താഴെവച്ചു..


വീട്ടിൽ പെട്ടെന്നെത്താം അവൾ എത്തുമ്പോൾ.. ടാക്സി തന്നെ ശരണം. അവൾ ടാക്സി സ്റ്റാന്റിലേക്ക് നടന്നു. സാധാരണ ആള്‍ക്കാര്‍ ടാക്സി വരുന്നതിനായി ക്യൂ പാലിക്കും. ഇപ്പോള്‍ അതിനു വിപരീതമയി ആള്‍ക്കാര്‍ വരുന്നതിനായി അഞ്ചാറ് ടാക്സികള്‍ ക്യൂപാലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യത്തേതില്‍ ഒരു നോര്‍ത്തിന്ത്യന്‍ സ്ത്രീ കുറേ വെജിറ്റബിള്‍സും മറ്റുമായി കയറി പറ്റുന്ന തിരക്കില്‍ ആണ്. അവൾ അടുത്തതിനടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു.
അല്പം പ്രായം ചെന്ന ആളാണ് ഡ്രൈവര്‍. 
ഹലോ! ഗുഡ് ആഫ്റ്റ്റര്‍നൂന്‍! ഡ്രവർ
അവൾ ടാക്സിയിൽ കയറിപ്പറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനിടെ പതിവില്ലാത്ത ആ കുശലാന്വേക്ഷണം ശരിക്കും ശ്രദ്ധിച്ചില്ലായിരുന്നു.. ..
അതിനാല്‍ 'മെ ഐ ഗോ ടു ചോങ്ങ് പാങ്ങ്?! എന്ന് അങ്ങോട്ട് ചോദിച്ചു.
അയാൾ: ങേ! (നല്ല പ്രയം ചെന്ന ഒരാളാണ്)
അവൾ: ചോങ്ങ് പാങ്ങ് .. യീഷൂണ്‍.. യീഷൂണ്‍..
അയാൾ: ഓഹ്! ഒകെ ഒകെ..

അവൾ ടാക്സിയില്‍ സാധനങ്ങളുമൊക്കെയായി അമര്‍ന്നിരുന്നു. ഇനി ചോങ്ങ് പാങ്ങില്‍ നിന്ന് ചിക്കണ്‍ റൈസും പാഡും വാങ്ങണം.. അല്ലെങ്കില്‍ നേരെ വീട്ടില്‍ ചെന്ന് ഇറങ്ങാമായിരുന്നു. 
സാരമില്ല.. കഷ്ടപ്പെട്ടാണെങ്കിലും ജീവിക്കാമല്ല്!!
(ഈ സമയം ഒക്കെ അവൾക്ക് ഒരുവിധം നന്നായി അറിയാവുന്ന, അവൾ ആരാധിച്ചിരുന്ന ഒരു കൂട്ടുകാരിയുടെ ആത്മാവ് അങ്ങ് മുകളില്‍ നില്‍ക്കയാണ്. ശരീരം ഇനിയും ഭൂമിയിലും!)

അവൾ ടാക്സില്‍ ഇരുന്നു. അപ്പോള്‍ വെളിയിലൂടെ ഒരു സായിപ്പും മദാമ്മയും നടന്നുപോയി. ഡീസന്റ് ആയ നോട്ടം പരസ്പരം കൈമാറി. ഇന്ത്യാക്കാര്‍ എല്ലാമൊന്നും തറകള്‍ അല്ലെന്ന് അവളും സായിപ്പന്മാര്‍ എല്ലാം അലവലാതികള്‍ അല്ല എന്ന് അവരും  ഒരു  കോമ്പ്രമൈസ് ലുക്ക്/ കടാക്ഷം ഒക്കെ കൊടുത്ത്  നീങ്ങി.. ടാക്സിയിലെ  അമ്മാവൻ സംസാരം തുടങ്ങാനുള്ള ലക്ഷണം ആണ്.
സൊ യൂ ആര്‍ ടീച്ചിംഗ്! - ടാക്സി അമ്മാവന്‍
അവൾ: ഇല്ല മൈ ചില്‍ഡ്രന്‍ ആര്‍ ഇന്‍ സ്ക്കൂള്‍ (അതിനു ഞാൻ എപ്പോ പറഞ്ഞു ഞാൻ ടീച്ചണെന്ന്!)
ഓഹ് അപ്പോ നീ ടീച്ചര്‍ അല്ലെ? ഹെഡ്മിസ്റ്റ്രസ് ആണോ?! (ഇയാൾക്ക് ടീച്ചേർസിനോടും ഹെഡ്മിസ്റ്റ്രസ്സിനോടും ഒക്കെ എന്താണിത്ര ഒരു പ്രതിപത്തി!)
അവൾ:! ഇല്ല. ഞാന്‍ ഒന്നും അല്ല..എന്റെ മക്കളും സ്ക്കൂള്‍ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു.. ജോലിയായി..
അയാള്‍:കിന്റര്‍ഗാര്‍ട്ടന്‍?
അവൾ: നോ!! 
അയാൾ: നീ വളരെ യംഗും സുന്ദരിയും ആയിരിക്കുന്നു.(ഇന്ന് പതിവില്ലാതെ അല്പം വൃത്തിയു വെടിപ്പുമായാണ് യാത്ര തുടങ്ങിയത് അതാവും)
വളരെ കുലീനമായി ആണ് അയാള്‍ അത് പറഞ്ഞത്..ഒരു അച്ഛനെപ്പോലെ ഒക്കെ..
അയാൾ: ഹൌ ഓള്‍ഡ് ആര്‍ യൂ?
അവൾ: എറൌണ്ട്.. -- 
'നീ എന്തു വാങ്ങാന്‍ പോയി?'
 'ഡ്രസ്സ് തയ്ക്കാന്‍ കൊടുത്തു. പൂജയ്ക്കുള്ള പൂക്കള്‍ വാങ്ങി..
'ഓഹ്! നീ ശരിക്കും നല്ല ഒരു ലേഡിയാണ്..
'നീ ലഞ്ച് കഴിച്ചുവോ?
'ഇല്ല
'ങേ! മണി മൂന്നായി.. ഇനിയും?!
ഓഹ്! ഞാന്‍ ഉറങ്ങുന്നത് വളരെ ലേറ്റ് ആയാണ്. രാത്രി എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ കഴിക്കയും ചെയ്യും. അതുകൊണ്ട് പകലില്‍ അത്ര വിശപ്പില്ല. ചായ ബിസ്ക്കറ്റ് ഒക്കെ കഴിച്ച് നടക്കും 
'നീ എത്ര പ്രാവശ്യം കഴിക്കും?  മൂന്ന്?
'ഇല്ല നാലഞ്ച് പ്രാവശ്യം -അവൾക്ക് ചിരി വന്നു.
'കുറേശ്ശേ  കുറേശ്ശേ   അല്ലെ ?
'അതെ. പക്ഷെ രാത്രിയൊക്കെ ആവുമ്പോള്‍ നന്നായി കഴിക്കും..
അയാള്‍ ചിരിക്കുന്നു.
'നീ ഈ നാട്ടുകാരി ആണോ?
'അതെ..ഇപ്പോള്‍. പക്ഷെ ഇന്ത്യന്‍ ആയിരുന്നു.
'ഇന്ത്യയുടെ ഏതു ഭാഗത്ത്? സതേണ്‍ പാര്‍ട്ട്?
നിയര്‍ തമിഴ്നാട്.
തമിഴ്നാട് ഹിന്തുക്കള്‍ അല്ലെ?
അവൾ: 'തമിഴ്  ഒരു ലാങ്വേജ് ആണ്. മതം അല്ല. തമിൾ നാട്ടിൽ ഹിന്ദുക്കളും മിസ്ലീംകളും ക്രിസ്ത്യന്‍സും ഒക്കെ ഊണ്ട്. ഇന്ത്യയില്‍ എല്ലായിടത്തും പല മതസ്തര്‍ ഉണ്ട്.'
'എങ്കിലും കൂടുതലും ഹിന്ദുക്കള്‍ ആണല്ലെ? ബുദ്ധിസ്റ്റുകളും ഉണ്ട് അല്ലെ? (അയാൾ 
'അതെ!
അവൾ: 'നിങ്ങള്‍? ചൈനയില്‍ നിന്ന് വന്നതാണോ? അതൊ നിങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കള്‍ ആണൊ അവിടെ നിന്ന് വന്നത്?‘
അയാള്‍; ഇല്ല ഞാന്‍ ഇവിടെയാണ് ജനിച്ചത്. എന്റെ മാതാപിതാക്കളും ഇവിടെ ജനിച്ചവരാണ്. എന്റെ ഗ്രന്റ് പേരന്റ്സ് ആര്‍ ഫ്രം ചൈന.
അവൾ , ' ഓഹോ! (തന്നെപ്പോലെ ഇവിടെയുള്ള എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരു വരുത്തര്‍ പാരമ്പര്യമാണുള്ളതെന്ന് അവരെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്താന്‍ അവൾക്ക് വലിയ ത്രില്‍ ആണ്. അതില്‍ വിജയിച്ച സംതൃപ്തിയോടെ അവളിരുന്നു)

സാധാരണ ടാക്സിയിൽ കയറിയാൽ ചിന്തയിൽ മുഴുകുകയോ വെളിയിൽ ഉറ്റുനോക്കിയിരിക്കയോ ചെയ്യുന്ന അവൾക്ക് പതിവില്ലാതെ അയാളുടെ സംസാരത്തിൽ  താല്പര്യം തോന്നിത്തുടങ്ങി. അവൾ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി,

‘കഴിഞ്ഞ മൂന്നു വര്‍ഷം മുന്‍പ് വരെ ഞാന്‍ എല്ലാ വര്‍ഷവും ഇന്ത്യയില്‍ എന്റെ മാതാപിതാക്കളെ കാണാന്‍ പോകുമായിരുന്നു. പകുതി ഇന്ത്യനും പകുതി സിംഗപ്പൂറിയനും ആയിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ അവര്‍ ഇല്ല.അതുകൊണ്ട് ഇവിടെതന്നെയായി ജീവിതം . മക്കളും ഈ രാജ്യവുമേ ഇനി എനിക്കുള്ളൂ..'
അയാൾ: 'നിന്റെ മക്കള്‍ ഒക്കെ ഗ്രാജ്വേറ്റ്സ് ആണോ?! (ഇവിടെ ഗ്രാജ്വേറ്റ്സ് ആണ് ഏറ്റവും വലിയ പഠിത്തം!)
അവൾ: അതെ
അയാൾ:ഞാന്‍ കരുതി നീയും ജോലി ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് സ്ക്കൂളിലെ ഹെഡ്മിസ്റ്റ്രസ്സ് ആയോ മറ്റോ! (ഹും! വീണ്ടും ടീച്ചർ)
അവൾ: 'ഞാന്‍ നാട്ടിലായിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരുപക്ഷെ അതൊക്കെ ആയേനെ.. ഇവിടെ ആരും സഹായത്തിനില്ല. അതുകൊണ്ട് ഹൌസ്‌വൈഫ് ആയി..'
'സാരമില്ല. നല്ല ഹൌസ് വൈഫ് അല്ലെ! നിനക്ക് വണ്ടി ഡ്രൈവ് ചെയ്യാനറിയാമോ?'
അവൾ: 'അറിയാം. ലൈസന്‍സുണ്ട്. പക്ഷെ എനിക്കായി പ്രത്യേകം വണ്ടിയില്ല. വീട്ടില്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും ഉണ്ട്.. ആരും എന്നെ സഹായിക്കുന്നില്ല.
നിങ്ങള്‍ക്ക് ആരെയെങ്കിലും അറിയാമോ എന്നെ ഡ്രൈവിംഗ് ഒന്നു പുതുക്കി തരാൻ?'
'ഇല്ല.. അറിയില്ല..' അയാL എന്തോ ഓർത്തെന്നപോലെ പതിയെ പുഞ്ചിരിക്കുന്നു. 
അവൾ: 'ഞാന്‍ കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷവും ഇവിടത്തെ ഡ്രവിംഗ് സ്ക്കൂളില്‍ പോയി ഡ്രൈവിംഗ് പുതുക്കി. പക്ഷെ കമ്പ്ലീറ്റ് ആക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല.  എന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ക്കൊക്കെ ഡ്രൈവിംഗ് അറിയാം.  അതുകൊണ്ട് അവര്‍ക്ക് ഒരുപാട് നല്ലകാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യാന്‍ പറ്റുന്നു. എനിക്ക് ധാരാളം സമയം വേണം ഓരോന്ന് ചെയ്യുവാൻ’
അയാൾ അവളുടെ വാചകം മുഴുമിപ്പിക്കും പോലെ,  'അതെ! പക്ഷെ പാര്‍ക്കിംഗും ഒരു പ്രോബ്ലം ആണ്.'
'നിന്റെ മക്കള്‍ ഒക്കെ വീട്ടില്‍ എത്തിക്കാണുമോ ഇപ്പോള്‍? 'എത്ര പേരുണ്ട്?. 4, 5 ?
അവൾ: രണ്ട്!
അയാൾ: ഒരാണും ഒരു പെണ്ണും ആണോ?
അവൾ: അല്ല ,  രണ്ടും പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ആണ്.
അയാൾ: 'നിനക്ക് ആണ്‍കുട്ടിക്കായി ഒന്നുകൂടി പ്രസവിക്കാന്‍ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ?!
അടുത്തത് തീര്‍ച്ചയായും ഒരാണ്‍കുട്ടി ആയിരുന്നിരിക്കാം എന്ന ധ്വനിയോടെ. 

(ഇങ്ങിനെയും പെണ്മനസ്സ് മനസ്സിലാക്കുന്ന ആണുങ്ങള്‍ ഉണ്ടല്ലൊ ദൈവമേ ഈ ഭൂമിയില്‍!)
ഞാന്‍: എനിക്ക് ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു.. (നൂറു പ്രസവിക്കാന്‍ പോലും )

അയാള്‍: 'സാധാരണ ആണ്മക്കള്‍ക്കാണ് അമ്മയോട് കൂടുതല്‍ സ്നേഹം എന്നു പറയും. സാരമില്ല, നിന്റെ പെണ്മക്കള്‍ നിന്നെ സ്നേഹിക്കും ..'
ഞാൻ: 'സ്നേഹിക്കും.. പക്ഷെ അവര്‍ക്കും വേണം മറ്റൊരു തുണ..'
അയാൾ : അതെ!
ഞങ്ങള്‍ എത്തേണ്ടിടത്ത് എത്തി..വണ്ടി തിരക്കുള്ള വരിയോരത്ത് നിര്‍ത്തുന്നതിനിടയില്‍ അയാള്‍ പറഞ്ഞു
'വിഷമിക്കണ്ട, നിന്റെ പെണ്മക്കള്‍ നിനക്ക് സ്നേഹം തരും " take care.. bye..
അവൾ: 'നിങ്ങളെ ദൈവം കാത്തുകൊള്ളുട്ടെ! ബൈ..


കൂടും തേടി...


'ആത്മേ, അറിഞ്ഞോ?! നമ്മുടെ മീന ആത്മഹത്യചെയ്തെന്ന്!
അവൾ: എന്ന്? എപ്പോ?!
ഇന്ന്.. 12 മണിക്ക്..
ഇവിടെയോ നാട്ടിലോ?!
ഒന്നും അറിയില്ല! ആത്മയ്ക്ക് അറിയാമോ എന്നറിയാനാണ് വിളിച്ചത്. 
ദൈവമേ!! ഒരു വലിയ ഷോക്ക് ആയി! ഇല്ല, ഞാൻ ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ല!!


രണ്ടുമാസം മുന്‍പ് മീനയെ കണ്ടിരുന്നു. പൊതുവേ നല്ല സുന്ദരിയും സ്മാര്‍ട്ടും ആയിട്ടുള്ള അവരെ തനിക്ക് വലരെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഫോണില്‍ വിളിച്ച കൂട്ടുകാരിയുടെ ഒരു രൂപസാദൃശ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവരുടെ റെസ്റ്റാറന്റിലെ കേരള കറികള്‍ കഴിക്കാനായി മാത്രം താൻ അവിടെ പോയിരുന്നു. അവളുടെ ഭര്‍ത്താവിനും അത് നന്നായി അറിയാം. അതിനാല്‍ അവളെ സന്തോഷിപ്പിക്കണം എന്ന് തോന്നുമ്പോള്‍ അവിടെയാണ് കൊണ്ടു പോയിരുന്നത്… മൂന്നു നാലു ബ്രാഞ്ചുകള്‍ ആയി. അതല്ലാതെ 1000, 2000 പേര്‍ക്കൊക്ക് സദ്യകള്‍ വരെ കേറ്റരിംഗ് ചെയ്തിരുന്നു.
ഇതൊന്നുമല്ല തന്നെ  കൂടുതല്‍ ആകര്‍ഷിച്ചിരുന്നത്. മീനയുടെ വസ്ത്ര ധാരണം ആയിരുന്നു. ശരിക്കും പണ്ടത്തെ കേരള നാരി. മദ്ധ്യതിരുവിതാം കൂറിലുള്ള ഏതോ ആഢ്യത്വമുള്ള നായര്‍ തറവാടിലെ കുലീനയായ യുവതി.   പൊന്നിന്റെ നിറമാര്‍ന്ന; പൊന്നും പട്ടും കൊണ്ടലങ്കരിച്ച ശരീരം!
തലയില്‍ മുല്ലപ്പൂചൂടിയ പ്രസന്നവതിയായ ഒരു സുന്ദരിയായിട്ടല്ലാതെ മീനയെ  എങ്ങും കണ്ടിട്ടില്ല എന്നതാണ്. ഹോട്ടലില്‍ ചിലപ്പോള്‍ ജോലിക്കാര്‍ കുറവാണെങ്കില്‍ മിനിയും ഒപ്പം ചെന്ന് പാചകത്തിന് സഹായിച്ചിട്ട് വിയര്‍പ്പുതുടച്ച് വെളിയില്‍ വരുമ്പോഴും ആ തൂമഞ്ഞിന്റെ പുതുമയും പ്രസന്നതയും പ്രസരിച്ചിരുന്നു.

കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം ചെല്ലുമ്പോള്‍ പതിവില്ലാതെ മീന വല്ലാതെ മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രത്തോടും മേക്കപ്പൊന്നുമില്ലാതെ
അലസമായി ക്ഷീണത്തോടെ നില്‍ക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് ഒരു കസേരയില്‍ ഇരുന്ന് പതിവില്ലാതെ സംസാരവും തുടങ്ങി.
നാട്ടിയായിരുന്നത്രെ! അമ്മയെ കൊണ്ടുവന്നു ഇവിടെ നോക്കാം എന്നു കരുതി
നാട്ടില്‍ ആരോഗ്യം നശിച്ചുകഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ ആള്‍ക്കാര്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കില്ല. അതുകൊണ്ട്..
പക്ഷെ ഇവിടെയും ആരെയും കിട്ടില്ല നോക്കാന്‍.  അമ്മയും മകളും തളര്‍ന്നുകാണും.
ഇനിയിപ്പോ തിരിച്ചു നാട്ടില്‍ ആക്കിയാല്‍ അമ്മയ്ക്ക് അതിലും വലിയ വിഷമം ആവും! ആള്‍ക്കാര്‍ രണ്ടുപേരേയും കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും!!
അവൾ  പറഞ്ഞു: സാരമില്ല മീന! ഞാന്‍ ഈ സ്റ്റേജൊക്കെ ഈ അടുത്തയിടെ കടന്നുപോയതേ ഉള്ളൂ.. എല്ലാവരുടെ ജീവിതത്തിലും ഇങ്ങിനെ മാതാപിതാക്കളെ പിരിയേണ്ടുന്ന സന്ദര്‍ഭം ഉണ്ടാവും. 

അപ്പോള്‍ മീന: ആത്മയെ ഞാന്‍ പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്. യാതൊരു തലക്കനവും ഇല്ലാതെ ഇത്രയും സൌമ്യതയും വിനയവും ഒക്കെയുള്ള ആരെയും ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല.
അവൾ ഒരു നിമിഷം വിശ്വസിക്കാനാവാതെ ഇരുന്നു!!
പിന്നീട് നോര്‍മ്മല്‍ ആയി.. ചിരിച്ചു. (അത്  ജീവിതം തന്നെ 
ആലയില്‍ വച്ച് ചുട്ട് പഴുപ്പിച്ച് അടിച്ചു മിനുക്കി എടുത്തതാണ് ഈ പാകത വന്ന  ബുദ്ധനെപ്പോലെയുള്ള ഈ സൌമ്യത എന്നു പറയണം എന്നു തോന്നി, പിന്നെ അടക്കി)

മീനയെ പിരിയുന്നതിനിടയില്‍ പറയാതിരിക്കാനായില്ല്. 'യു ആര്‍ സൊ സ്മാര്‍ട്ട്. ഞാന്‍ നിങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്നു..' അവര്‍ക്ക് ഇപ്പോള്‍ തികച്ചും ആ നല്ല വാക്കുകള്‍ ആവശ്യമായി തോന്നിയതുകൊണ്ടും കൂടി ആയിരുന്നു അത്രയും പറഞ്ഞത്.
ബിന്ധു ചിരിച്ചു! നന്ദി സൂചകമായി!! 

ഇപ്പോള്‍ തോന്നുന്നു.. ഇല്ല ഈ വാക്കുകള്‍ക്കൊന്നും എന്നെ പുനര്‍ജ്ജീവിപ്പിക്കാന്‍ ആവില്ലല്ലൊ എന്ന നിരാശകലര്‍ന്ന ഒരു തളര്‍ച്ചയായിരുന്നില്ലേ ആ ചിരിയില്‍!


എന്തായിരിക്കാം മീനയെ ഇത്രയേറെ തളര്‍ത്തിയത്? ജീവിതത്തില്‍ എല്ലാം നേടിയിട്ടും!
ഭര്‍ത്താവിനോടൊപ്പം ബിസിനസ്സില്‍ സഹായിച്ച് ഉയരങ്ങള്‍ കീഴടക്കി. മൂന്നോ നാലോ ബ്രാഞ്ച് ആയി, മക്കള്‍ നല്ല നിലയി വിദ്യാഭ്യാസം നേടി..എന്നിട്ടും!!



എന്തായിരിക്കും ബിന്ധുവിനെ ഈ ലോകത്തില്‍ നിന്നും നിര്‍ബ്ബന്ധിച്ച് വിടപറയിച്ചത്!!
ആരുടെയെങ്കിലും വീണ്‍ വാക്കോ? വിശ്വാസ വ്ഞ്ചനയോ?

എന്തായാലും ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നവരൊക്കെ വളരെ ധൈര്യശാലികള്‍ ആണ്. അത് ഒരു വീരചരമം ആയി തോന്നി അവൾക്കപ്പോൾ  എല്ലാവരും അത്യാഗ്രഹത്തോടെ ചേര്‍ത്ത് പിടിക്കുന്ന ഈ ജീവനെ എല്ലാമുണ്ടായിട്ടും ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ ആ ആത്മാവിന് ഞാന്‍ ആത്മശാന്തി നേരുന്നു!!

ഈ ജന്മത്തില്‍ താന്‍ ചെയ്യേണ്ടുന്ന കര്‍ത്തവ്യങ്ങള്‍ ഒക്കെ ചെയ്തുകഴിഞ്ഞു എന്നതുകൊണ്ടാവാം ആ ആത്മാവ് ഈ ഉടല്‍ ഉപേക്ഷിച്ച് അടുത്ത് ഉടല്‍ തേടിപ്പോയത് എന്ന് സമാധാനിക്കാം…


--
കൂട്ടുകാരി ഫോണ്‍ വച്ചശേഷം ഞാന്‍ പതിയെ പറഞ്ഞു
എന്തിനേ മീനേ നീ ഇത് ചെയ്തത്?!
നോക്കൂ നിന്റെ നാലിലൊന്ന് തന്റേടം പോലുമില്ലാത്ത njaan ഇതാ ഇപ്പോഴും പിടിച്ചു നില്‍ക്കുന്നു
നിനക്ക് ആരും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്നെയോ മറ്റു കൂട്ടുകാരെയോ  വിളിക്കാമായിരുന്നു.. (അതും സമൂഹം ചോദ്യം ചെയ്തേനെ അല്ലെ,)
നമ്മളെ വേണ്ടാത്തവരെ നമ്മളും വേണ്ടെന്ന് വയ്ക്കുക, അത്ര തന്നെ. അതിന് ഈ കടും കൈ ചെയ്യണമായിരുന്നോ!
എന്നെപ്പോലെ സര്‍വ്വം ത്വജിക്കുക. മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വേണ്ടുന്നതൊക്കെ അവര്‍ എടുത്തുകൊള്ളട്ടെ.
അപ്പോള്‍ ബാക്കിയുള്ളതുകൊണ്ട് നമുക്ക് സമാധാനമായി ജീവിക്കാം..

പക്ഷെ , എന്നെപ്പോലെ അല്ലല്ലൊ..ജീവിതത്തില്‍ ഒരുപാട് കടമകളിലും കര്‍ത്തവ്യങ്ങളിലും പെട്ടുഴലുമ്പോള്‍ ഉപദേശങ്ങള്‍ ഒന്നും വിലപ്പോവില്ല അല്ലെ, സാരമില്ല, നീ ധീരയായി പടവെട്ടി അവസാനം സ്വയം തോറ്റുകൊടുത്ത ഒരു വീരവനിതയായി എന്റെ മനസ്സില്‍ എന്നുമുണ്ടാവും..


ചിലർ ദേവതമാരെപ്പോലെയാണ്. അത്രയും ഐശ്വര്യമുള്ള അവർ ആ ഐശ്വര്യത്തോടെ എന്നെന്നും നിലനിൽക്കും. അവർക്ക് ഒരു പരിധിയിൽ കൂടുതൽ വയസ്സാവില്ല. മീന എന്നും ഇതേ പ്രായത്തിൽ എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിൽ ഉണ്ടാവും.. ഇവിടെ ഉണ്ടാവും.


മരിച്ചുപോയവരൊക്കെ എവിടെ പോവാൻ?! ആരും എങ്ങും പോകുന്നില്ല!
കാലത്തിന്റെ മുന്നോട്ടുള്ള പ്രയാണത്തിൽ പിന്നിലായിപ്പോകുന്നവർ. അത്ര തന്നെ.
അനേകവർഷം മുൻപ് പൊലിഞ്ഞുപോയ താരകങ്ങളുടെ പ്രഭയാണ്  നാം എന്നും പുതുമയോടെ ദർശിക്കുന്നത്. അപ്പോൾ മരിച്ചവരും കാലപ്രവാഹത്തിൽ അങ്ങകയെങ്ങോ നിന്ന് പ്രഭതൂകുന്നുണ്ടാവാം!!