Thursday, November 15, 2018

ഈ തീരത്ത്... തനിയെ..


ഈ തീരത്ത്... തനിയെ..

മനസ്സ് എന്നത്തെയും പോലെ ശരിയേത് തെറ്റേത്, ഫേക്ക് ഏത് ഒറിജിനല്‍ ഏത് എന്ന സംശയവുമായി തന്നെയാണ് പ്രഭാതത്തെ എതിരേല്‍ക്കുന്നത്. ഒപ്പം നീതികേടുകളുടെ കണക്കുകളും..എന്തേ മനുഷ്യരൊക്കെ ഇതുപോലെ പരസ്പരം ഇല്ലാതാക്കാനെന്നപോലെ ജീവിക്കുന്നത് എന്നും ഒരു വ്യഥ. ഈ ഇല്ലാതാക്കല്‍ മതിയാക്കി പരസ്പരം സ്നേഹിച്ചുകൂടേ?!

ഏറ്റവും വേദനിക്കുന്നത്, ചിറകുകളൊക്കെ മുറിച്ചുകളയുന്നത് കാണുമ്പോഴും ഒരു ചെറുവിരലനക്കാന്‍ ധൈര്യം കാട്ടാതെ, കാട്ടിയാല്‍ തങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടാനിടയുള്ള പദവികള്‍ നഷ്ടമായേക്കും എന്നു ഭയന്ന് കൈകെട്ടി നിന്ന് ചിരിക്കാന്‍ ശീലിച്ചവരില്‍ നിന്നും ഇപ്പോഴും സ്നേഹവും ആത്മാര്‍ത്ഥതയും കൊതിക്കുന്ന ഒരു ഹൃദയം എന്നില്‍ ഉണ്ടെന്നതാണ്.

മുറിഞ്ഞു കൊഴിഞ്ഞുപോയ ചിറകുകള്‍ ഒക്കെ വല്ലവിധേനയും ചേര്‍ത്ത് തുന്നി, പറക്കാനായില്ലെങ്കിലും സാധാരണക്കാരെപ്പോലെയെങ്കിലും ജീവിക്കാനുള്ള കൊതിയുമായി നടക്കുമ്പോള്‍, വഴിതെറ്റി പരിഭ്രമിക്കുന്ന, അവരെ കാണുമ്പോള്‍ വീണ്ടും നല്ലവഴിക്ക് ചേര്‍ത്ത് നടത്താന്‍ തന്നെ തീരുമാനമെടുക്കുന്ന മനസ്സാക്ഷിയെ, എന്നാല്‍ ആ ആത്മാര്‍ത്ഥതപോലും പരിഹാസ്യമായെടുത്ത്
തുന്നിക്കെട്ടിയൊതുക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന ചിറകുകള്‍ വീണ്ടും അരിഞ്ഞുവീഴ്ത്താനും മുറിവുണങ്ങിയ ഹൃദയത്തില്‍ വീണ്ടും പോറലേല്‍പ്പിച്ച് പരിഹസിക്കാനും വെമ്പുന്ന ആ മനസ്സുകളുടെ മുന്നില്‍ വീണ്ടും തോറ്റുപോകുന്നു.

ഇല്ല സ്നേഹത്തിന്റെ വില അവര്‍ക്ക് ഈ ജന്മത്തില്‍ അറിയാനിടയില്ല. സ്നേഹവും ആത്മാര്‍ത്ഥതയും പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടത് അധികാരത്തിന്റെ തിമിരം ബാധിച്ച വലിയ ഇടങ്ങളിലല്ല, താഴെ സധാരണക്കാരില്‍, കഷ്ടപ്പെടുന്നവരില്‍ ആണ് എന്ന് വീണ്ടും മനസ്സിനെ പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കി പിന്മാറേണ്ടുന്ന അവസ്ഥ..

സഹായിക്കാനും കൈപിടിച്ചുയര്‍ത്താനും ചെല്ലുമ്പോള്‍ തിരിച്ചുകിട്ടുന്നത് ഇപ്പോഴും പരിഹാസവും ചവിട്ടിതാഴ്ത്തലും തന്നെയാണ്. ബാക്കി കയ്യിലിരിക്കുന്ന പൊരുള്‍കള്‍ കൂടി തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചിട്ടുതന്നെവേണം ഈ ചവിട്ടിതാഴ്ത്തല്‍ എന്ന വാശിയും.

മനുഷ്യര്‍ സ്വന്തം രക്തത്തിനെയൊക്കെ ഈ വിധം ചവിട്ടിതാഴ്ത്തി മുന്നേറി ചെല്ലുന്നത് ഏതു ഹിമാലയത്തിലേയ്ക്കാണ് എന്നതാണ് എന്നെ അല്‍ഭുതപ്പെടുത്തുന്നത്! നന്മയും സ്നേഹവും നല്ല ഗുണങ്ങളും ഇല്ലാതെ എവിടെയാണ് കയ്യേറാനാവുന്നത്?! അത് ഒരു ഇറക്കം-പാതാളത്തിലേയ്ക്ക്, നരകത്തിലേയ്ക്ക്- ആണ് എന്ന് അവര്‍ക്ക് തിരിച്ചറിയാനാവുന്നില്ലല്ലൊ!
ഉയരങ്ങളില്‍ കയറണമെങ്കില്‍ ഈ അഹന്തയുടെ പൊങ്ങച്ചത്തിന്റെ വിഴിപ്പുകെട്ടുകള്‍ ഉപേക്ഷിക്കാതെ തരമില്ലല്ലൊ!

അത് അനുഭവം സാവധാനം അവരെ പഠിപ്പിക്കട്ടെ..
അതുവരെ ഞാനിവിടെ കാത്തിരിക്കാം..
ഒരേ കര്‍മ്മത്താല്‍ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടവരായിപ്പോയില്ലെ,

അവരുടെ കൂടെയല്ലെ എനിക്കും മോക്ഷത്തിനായി പരിശ്രമിക്കാനാവൂ..
എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് അവരും എന്നോട് കൂടുന്ന ഒരു ദിനം വരും വരാതിരിക്കില്ല.
അതുവരെ ഞാനീ തീരത്തിരിക്കാം.. നിസ്സംഗയായി..

Monday, November 12, 2018

സോഷ്യല്‍മീഡിയ

സോഷ്യല്‍മീഡിയവഴിയും വാര്‍ത്തകള്‍ വഴിയും ലോകത്തിലെ ആകെമൊത്തം വിശേഷങ്ങളും അപ്പപ്പോള്‍ തന്നെ കണ്മുന്നില്‍ കാണുമ്പോലെ അനുഭവിക്കും പോലെ ഉള്ള ഒരു വര്‍ത്തമാനകാലത്തിലാണ് നമ്മള്‍ ജീവിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ കൊച്ച് തലച്ചോറിന് ഈ വിശേഷങ്ങള്‍ മുഴുവനും കൂടി ഉള്‍ക്കൊള്ളാനാവാതെ പരിഭ്രാന്തരായാണ് നടപ്പ്.

ഒരിടത്ത് വെള്ളപ്പൊക്കത്താല്‍ ആളുകള്‍ മരിക്കുമ്പോള്‍ മറ്റൊരിടത്ത് വരള്‍ച്ച താങ്ങാനാവാതെ കുഴഞ്ഞുവീഴുന്ന മനുഷ്യര്‍. ഒരിടത്ത് ആളുകള്‍ ആഘോഷങ്ങളില്‍ ആടിതിമിര്‍ക്കുമ്പോള്‍ മറ്റൊരിടത്ത്
ആപത്തുകളില്‍ പെട്ട് അലമുറയിടുന്ന വാര്‍ത്ത.. അങ്ങിനെ പരസ്പരവിരുദ്ധങ്ങളായ അനേകമായിരം വാര്‍ത്തകള്‍ ആണ് ഓരോ ദിവസവും ഓരോ മനുഷ്യരുടെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നത്.
ഒന്നിനും പ്രതികരിക്കാനാവാതെ നിശ്ചേഷ്ടമായി പോകുന്ന അവസ്ഥ.


--
പിന്നീട് പകച്ചുപോകുന്ന ഒരു സംഭവം വാട്ട്സപ്പും ഫേസ്ബുക്കും കൂടി ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്!
ജീവിതത്തിലുടനീളം പലപ്പോഴായി കണ്ടുമുട്ടി, പല ഘട്ടങ്ങളില്‍ പ്രിയപ്പെട്ടവരായിരുന്നവര്‍ ഒക്കെയും ഒരുമിച്ച് നമ്മുടെ കയ്യിലുള്ള മൊബയിലിനുള്ളില്‍ ഉണ്ടെന്ന ഒരു സത്യം! അതുമായി പൊരുത്തപ്പെടാന്‍ വല്ലാത്ത ബദ്ധപ്പെടല്‍ വേണ്ടിവരുന്നു.
കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോള്‍ കുരുത്തക്കേടുകള്‍ കാട്ടി ഓടിക്കളിച്ചുവളര്‍ന്ന കസിസ് സിസ്റ്റര്‍, സ്ക്കൂളില്‍ ആദ്യത്തെ ബെസ്റ്റ്ഫ്രന്റ്, കോളേജില്‍ പ്രീഡിഗ്രിക്ക് പഠിച്ചപ്പോഴുള്ള കൂട്ടുകാര്‍, ഡിഗ്രിക്ക്, പോസ്റ്റ് ഗ്രാജ്വേറ്റ്, ഹോസ്റ്റലിലെ പ്രിയ സഹോദരി, അങ്ങിനെ പലപ്പോഴായി ജീവിതത്തില്‍ ആശ്രയിക്കയും സ്നേഹിക്കയും ചെയ്ത ഉറ്റസുഹൃത്തുക്കള്‍
ഒരുകാലത്ത ഇവരെയൊക്കെ എവിടെയെന്നറിയാതെ ഇനി ഈ ജന്മത്തില്‍ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടുവാനാവുമോ എന്നുപോലും ഭയപ്പെട്ടു ആധിപൂണ്ടുനടന്നവര്‍
ഒക്കെയും വിരല്‍തുമ്പകലത്തില്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന സത്യം!
ഇവരില്‍ ആരോടൊപ്പം ഉള്ള ഞാനാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ഞാന്‍ എന്ന ആശയക്കുഴപ്പം
ഓരോ പ്രായത്തിലും സ്വഭാവവും അഭിരുചികളും മാറിമാറിവന്നിരുന്നല്ലൊ
അപ്പോള്‍ അവരില്‍ ഓരോരുത്തര്‍ക്കും ഞാന്‍ വെവ്വേറെ ആത്മയാണ്.
പത്താം ക്ലാസ്സിലെ കൂട്ടുകാരി വിളിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ പത്താം ക്ലാസ്സുകാരിയുടെ സ്വഭാവം ആവാഹിക്കണം, പ്രീഡിഗ്രിക്കാരി വിളിക്കുമ്പോള്‍ ആ ഏജിലെ ആത്മയാവണം ഇപ്പോഴത്തെ കൂട്ടുകാരിയെ കാണുമ്പോള്‍ പെട്ടെന്ന് ഇപ്പോഴത്തെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഒക്കെ കൊണ്ടുനടക്കുന്ന ആത്മയാവും..
പഴയകൂട്ടുകാരെയൊക്കെ ഇപ്പോഴത്തെ എന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്ത് കൂടെ കൂട്ടണം.
പുതിയവരോട് എനിക്ക് ഇത്തരം ഒരു ഭൂതകാലവും കൂട്ടുകാരും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അംഗീകരിപ്പിക്കണം..അങ്ങിനെ ആകെ കുഴഞ്ഞുമറിഞ്ഞ ഒരു ലോകമാണ് ഉള്ളിലും പുറത്തും.
ഒരേസമയം ഒരുപാട്‌ കാമുകിമാരെ സ്നേഹിക്കുന്ന കാമുകന്റെ;ലോകം മുഴുവനുമുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ സോൾവ്‌ ചെയ്യാനാവാതെ വലയുന്ന ഒരു മന്ത്രിയുടെആധി!

.
എന്നാൽ ഇടയ്ക്കൊക്കെ കണ്ണുതുറന്ന് മുന്നിൽ നോക്കുമ്പോൾ തനിക്ക്‌ താൻ മാത്രം!
ചുറ്റും ഒറ്റയ്ക്ക്‌ ചെയ്യാൻ കിടക്കുന്ന ജോലികൾ മാത്രം!
വൃത്തിയാക്കാനും അടുക്കാനുമുള്ള പാത്രങ്ങളും തുണികളും, വാങ്ങാനുള്ള ഗ്രോസറികൾ..
അവഗണിക്കപ്പെട്ട്‌ കിടക്കുന്ന എഴുത്ത്‌ പെയിറ്റിംഗ്‌ ഗാർഡണിംഗ്.. ഞാൻ!

എന്തൊരു മിഥ്യാലോകത്താണ്‌ നാമോരുരുത്തരും ജീവിക്കുന്നത്‌! 

--
തിരക്കുനിറഞ്ഞ പല പല കൈവഴികള്‍ നിറഞ്ഞ ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ജീവിതത്തില്‍ ഒന്നിലും പെടാതെ സ്വച്ഛമായി നിശ്ചലമായിരിക്കാന്‍, മുന്നില്‍ കാണുന്ന ക്ഷണപ്രഭാചഞ്ചലമായ ലോകത്തിന്റെ നൈമിഷികമായ സുഖങ്ങളിലും നേട്ടങ്ങലിലും പെട്ട് മനസ്സ് ചഞ്ചലമാവാതിരിക്കാന്‍ വളരെ വളരെ പണിപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.. 

കയ്യില്‍ കാശുണ്ടെങ്കില്‍ ചിലവാക്കാന്‍ പല വഴികള്‍.. പണ്ടൊക്കെ പുറത്ത് പോയില്ലെങ്കില്‍ അവിടത്തെ വിശേഷങ്ങളൊന്നും അറിയാതെ സമാധാനമായിരിക്കാമായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ സ്ഥിതി അതല്ല. എല്ലാം ത്വജിച്ചമാതിരി വീട്ടില്‍ ചടഞ്ഞിരുന്നാലും അറിയാതെ മൊബയില്‍ തുറക്കും. അതുവഴി പുറം ലോകത്തെ വര്‍ത്തമാനങ്ങളും പുതുമകളും ആഘോഷങ്ങളും ആര്‍ഭാടങ്ങളും ഒക്കെ നാം അറിയും അറിയാതെ തന്നെ അതിനൊപ്പം മനസ്സ് സഞ്ചരിക്കാനും തുടങ്ങും. ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു കൂട്ടുകാരി അണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന സാരിയിലോ പങ്കെടുക്കുന്ന പരിപാടികളിലോ നാമും ആകൃഷ്ടരായേക്കാം. 

അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞുവന്നത് ലോകം ഇത്ര വളരെ ധൃതിയില്‍ ചലിക്കുമ്പോള്‍ അതിനൊത്ത് വീണ്ടുചിചാരം ഇല്ലാതെ എടുത്തുചാടി അബദ്ധങ്ങളും നഷ്ടങ്ങളും വരുത്തി വയ്ക്കരുത് എന്നാണ്. ഏത് ആകര്‍ഷണം ആയാലും അതിനെപ്പറ്റി ഒരല്പം ചിന്തിക്കുക. അത് അനുവര്‍ത്തിന്നതുകാരണം നമുക്ക് വല്ല നേട്ടവും ഉണ്ടോ നമ്മുടെ കടമയില്‍ പെടുന്നതാണോ, അതുകാരണം നമ്മുടെ യഥാര്‍ത്ഥ കടമകളും മറ്റും മറന്നുപോകാനിടയുണ്ടോ എന്നൊക്കെ. എന്നിട്ട് വേണം ഇപ്പോഴത്തെ ഈ ഒഴുക്കില്‍ എടുത്ത് ചാടാന്‍. തിരിച്ച് ഏതുനിമിഷവും കയറാമെന്ന ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ...

എല്ലാവരുടെയും പ്രതിഭകള്‍ പ്രകടിപ്പിക്കാനും ഇതില്‍ക്കൂടുതല്‍ നല്ലകാലം ഇനി വരാനുണ്ടോ എന്നറിയില്ല. നന്നായി പാടാനറിയാവുന്നവര്‍ക്ക്, ചിത്രം വരയ്ക്കാനറിയാവുന്നവര്‍ക്ക് എഴുതാനറിയാവുന്നവര്‍ക്ക് ഒക്കെ ഇപ്പോള്‍ സ്വന്തമായി തന്നെ അത് പുറം ലോകത്തെ കാണിക്കാന്‍ അവസരം ഉണ്ട്. അതും 
അനാവശ്യമായി ദുര്‍വിനിയോഗം ചെയ്യാതെ മിതമായി നോക്കിക്കണ്ട് ചെയതാല്‍
വലിയ നഷ്ടങ്ങള്‍ വരാതെ നോക്കാം. നമുക്ക് സ്വന്തമായി കഴിവുണ്ടോ എന്ന് നമ്മള്‍ തന്നെയാണ് ആദ്യം അറിയേണ്ടത്. 



























Sunday, November 11, 2018

എഴുത്തുകാർ എഴുത്തുകാരെ തിരിച്ചറിയാതാകുമ്പോൾ...


അവസരങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പില്‍ ഏതു രാജാവും അടിയറവു പറയും അന്നും ഇന്നും എന്നും. തങ്ങള്‍ക്കായി ഒരു പുതുവഴി തുറന്നുകിട്ടുമ്പോള്‍ ഉയരങ്ങളിലേയ്ക്കുള്ള പടവുകള്‍ തെളിഞ്ഞുകിട്ടുമ്പോള്‍ കൂടെയുള്ളവരെയൊക്കെ മറക്കുന്നത് മനുഷ്യമനസ്സില്‍ അലിഞ്ഞുചേര്‍ന്നിട്ടുള്ള സ്വഭാവം ആണ്. ആരെയും കുറ്റം പറയാനാവില്ല. കാരണം ഞാനും ഒരു മനുഷ്യനല്ലെ ഒരുപക്ഷെ എന്റെ മുന്നിലും ലക്ഷങ്ങളുടെ വഴികള്‍ തുറന്നുകിട്ടുമ്പോഴോ ഉയര്‍ച്ചയിലേക്കുള്ള പടവുകള്‍ എനിക്കുമാത്രമായി തുറന്നുകിട്ടുമ്പോഴോ ഞാനും കൂടെയുള്ളവരെ മറക്കുമായിരിക്കാം.. കൈപിടിച്ചു നടത്തിയവരെ ദാഹജലം തന്നവരെ പാടിയുറക്കിയവരെ ഒക്കെ മറന്നുപോയേക്കാം.. എനിക്ക് അത്തരം മഹത് അവസരങ്ങള്‍ ഒന്നും തുറന്നുകിട്ടിയിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ട് എനിക്ക് അധികം ആരെയും ചതിക്കുവാനും വിഷമിപ്പിക്കുവാനും ആയില്ല എന്നതും ഒരു തരത്തില്‍ ഭാഗ്യമായി കരുതുന്നു.. മനുഷ്യരൊടൊപ്പം മനുഷ്യരായി തുല്യതയോടെ ജീവിക്ക്കാനാവുന്നത് പരമഭാഗ്യമായി ഞാന്‍ കരുതുന്നു. അത് മനസ്സമാധാനത്തിനും മുക്തിമാര്‍ഗ്ഗത്തിനും സഹായകമായും തോന്നുന്നു.

എഴുതാന്‍ വന്നതെന്തെന്നാല്‍...
എഴുത്തുകാരെക്കുറിച്ചാണ്.
ഭൂമിയില്‍ ഏറ്റവും നിരുപദ്രവമായ ലോലരായ ജീവികള്‍ (പശുവിനെ കഴിഞ്ഞാല്‍) എഴുത്തുകാര്‍ എന്ന സ്വപ്നജീവികള്‍ ആണെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുള്ളത്
അവര്‍ക്ക് മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം ഒച്ചയുയര്‍ത്തി സംസാരിക്കുവാനോ നീതിക്കുവേണ്ടി പോരാടുവാനോ ഉള്ള ശക്തിയും ബുദ്ധിയും ഇല്ലാത്തതിനാലാണ് തൂലികയെ ആശ്രയിക്കുന്നത്.. തൂലിക ആയുധമായും ഉപയോഗിക്കുന്നവരുണ്ട്.. അവര്‍ പോലും പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ നിരുപദ്രവികളും ലോലരും ആയാണ് കാണുന്നത്..

തൂലികയില്‍ വിരിയുന്നത് അവരുടെ ചിന്തകള്‍ മാത്രമാണ്. ശരീരം നിസ്സംഗമാണ്.
അവര്‍ തൂലികയിലൂടെ അവരുടെ രോക്ഷം, വീരം, സ്നേഹം ഒക്കെയും എഴുതി പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. മറ്റ് മനസ്സില്‍ ഇടം തേടാന്‍ പരിശ്രമിക്കുന്നു.

ബുദ്ധിയും ശക്തിയും ഉള്ള മനുഷ്യര്‍ വാക്കാലും പ്രവര്‍ത്തികളാലും ചെയ്യുന്നത് ഈ ലോലഹൃദയര്‍(ഭീരുക്കള്‍ എന്നും പറയാം) തൂലികയിലൂടെ നേടാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു..

അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞുവന്നത് , ഈ ശക്തിയും ബുദ്ധിയും ഉള്ള മനുഷ്യരും
ഭീരുക്കളും ലോലഹൃദയരും അന്തര്‍മുഖരും ആയ എഴുത്തുകാരുടെയും ലക്ഷ്യം മറ്റ് മനസ്സുകളില്‍ ഇടം തേടാനും, തങ്ങളുടെ ചിന്തകള്‍ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം പങ്കിടാനും തന്നെയാണ്..

Sunday, October 28, 2018

മനുഷ്യരെ ആകെ മാറ്റിമറിക്കുന്ന ചില പ്രളയക്കെടുതികള്‍!


മനുഷ്യരെ ആകെ മാറ്റിമറിക്കുന്ന ചില പ്രളയക്കെടുതികള്‍!

ഇപ്പോള്‍ അയ്യപ്പവിഷയം നോക്കാന്‍ ഫേസ്ബുക്കോ പത്രങ്ങളോ ഒന്നും നോക്കാറില്ല. കാരണം, അയ്യപ്പന്‍ ഒരിക്കലും തോല്‍ക്കില്ലല്ലൊ,
ഒരുവശത്ത് സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ശബരിമലയില്‍ കയറണം -ബലം പ്രയോഗിച്ചും-; അത് പൂരിഭക്ഷം ജനതയുടെയും മതവികാരങ്ങള്‍ വിശ്വാസങ്ങള്‍ ഒക്കെ വൃണപ്പെടുത്തും മറുവശത്ത്..

ക്രിത്യാനിയെയോ മുസ്ലീമിനേയോ പോലെ ഒത്തൊരുമ ഹിന്ദുക്കള്‍ എന്നുപറയുന്ന; ഉദ്ദേശിക്കുന്ന കൂട്ടര്‍ക്ക് ഇല്ല എന്നതാണ് ഈ തമ്മിത്തല്ലലിന് ഇടവരുത്തിയത്.

രാഷ്ടീയത്തെപറ്റി അധികം അറിയില്ലാ താനും. ആര്‍ എന്തൊക്കെ ചെയ്താലും എന്റെ ഉള്ളിലെ ഈശ്വരനെ ആര്‍ക്കും തകര്‍ക്കാനും ആവില്ലാ താനും. പിന്നെ ഞാനെന്തിന് ഉല്‍ക്കണ്ഠയോടെ രാഷ്ട്രീയപാര്‍ട്ടികളും ഭക്തജനങ്ങളും തമ്മിലുള്ള തമ്മിത്തല്ല് കണ്ട് മനസ് കലുഷമാക്കുന്നത്! ഒരേ ഒരു പ്രാര്‍ത്ഥനയേ ഉള്ളൂ അയ്യപ്പനിലും പഴയ ആചാരങ്ങളിലും അറിയുറച്ച് വിശ്വസിക്കുന്ന സാധാരണക്കാര്‍ക്ക്, പ്രത്യേകിച്ചും പ്രായമായവര്‍ക്ക് തങ്ങളുടെ ഭക്തിവിശ്വാസങ്ങള്‍ തകര്‍ക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ അത് സഹിക്കുവാനുള്ള മനഃപക്വത നല്‍കണേ എന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം.

ഞാന്‍ എഴുതുവാന്‍ വന്നത് രബീന്ദ്രനാത് ടാഗോറിനെ പറ്റി ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദീര്‍ഘദൃഷ്ടിയെപ്പറ്റി. നൂറുവര്‍ഷം മുന്‍പ് തന്നെ സ്ത്രീ സമത്വത്തെപരിയും സ്ത്രീകളുടെ നേര്‍ക്കുള്ള അനാചാരങ്ങളപ്പറ്റിയുമൊക്കെ കഥകള്‍ എഴുതുവാനും സമൂഹത്തിനെ ഉദ്ധരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാനും തോന്നിയ ആ മനസ്സിനോട് വലിയ ആരാധന! അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗീതാഞ്ജലി എന്റെ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ബുക്കാണ്. ഞാന്‍ ആരാധിക്കുന്നു വണങ്ങുന്നു ആ വലിയ മനസ്സിനെ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചെറുകഥകള്‍ അറിയുന്നതിനോടൊപ്പം, അത് ഇപ്പോഴത്തെ പെണ്ണുങ്ങള്‍ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന അനാചാരങ്ങളെ പറ്റിയും ബോധ്യവതിയാക്കുന്നു. തങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടിയ സ്വാതന്ത്രം എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ, കുരങ്ങന്റെ കയ്യില്‍ കിട്ടിയ പിച്ചിപ്പൂമാലപോലെ ഓരോ വൃത്തികേടുകള്‍ കാട്ടുന്ന ഇന്നത്തെ സ്ത്രീയെ കാണുമ്പോള്‍ വിഷമം തോന്നുന്നു.

ഗാന്ധിജി ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ കയ്യില്‍ നിന്ന് സ്വാതന്ത്രം വാങ്ങിതന്നെങ്കിലും ആ സ്വാതന്ത്രം അംഗീകരിക്കാതെ അവരെ തന്നെ രാജാവായി കൊണ്ടാടി, അവരുടെ ഭാഷയും സംസ്ക്കാരവും അനുകരിക്കാന്‍ പണിപ്പെടുന്ന ഇന്ത്യന്‍ ജനതയോട് തോന്നുന്ന വേദന തന്നെയാണ് തങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടിയ സ്വാതന്ത്രം നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ക്കായി വിനിയോഗിക്കാതെ സ്വയം നശിക്കാനും രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ക്ക് ഒത്താശചെയ്യാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന സ്ത്രീകളെ കാണുമ്പോഴും തോന്നുന്നത്!

ചില കാര്യങ്ങള്‍ ഒക്കെ മനുഷ്യര്‍ വിചാരിക്കും പോലെ തന്നെ സംഭവിക്കണം എന്നില്ല. കേരളത്തില്‍ ഇപ്പോള്‍ ഉണ്ടായ വെള്ളപ്പൊക്കം പോലെ തന്നെ
മറ്റൊരു വലിയ പരിവര്‍ത്തനമാണ് അയ്യപ്പന്റെ പേരില്‍ തെരുവില്‍ ഇറങ്ങേണ്ടിവരുന്ന ഹിന്ദുക്കളും നേരിടേണ്ടിവരുന്നത്. മറ്റൊരു പ്രളയം..
അതില്‍ എന്തൊക്കെയാണ് നശിക്കുന്നത് എന്ന് ഇരുവര്‍ക്കും അറിയാതെ അവര്‍ അതില്‍ പെട്ടുപോയി. ഇനി വിധിപോലെ. വെള്ളം ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ പരസ്പരം കാണാനായപോലെ ഈ മലവെള്ളപ്പാച്ചില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോഴും ആളുകള്‍ക്ക് തമ്മില്‍ പരസ്പരം കാണാനും ഒത്തൊരുമിച്ച് ജീവിക്കാനും കഴിയുമാറാവട്ടെ എന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം..!

Tuesday, October 23, 2018

സംഘികളും കമ്മികളും!


പേപ്പറൊക്കെ വായിച്ചാല്‍, പ്രത്യേകിച്ചും ഇന്ത്യയിലെ, കേരളത്തിലെ വിശേഷങ്ങൾ;
കേരളം ആണ് ബെസ്റ്റ്! ’ഗോഡ്സ് ഓണ്‍ കണ്ട്രി’ ഇപ്പോള്‍ ഗോഡിനെ തന്നെ നശിപ്പിക്കാനൊരുങ്ങുന്ന ദയനീയമായ കാഴ്ചയാണ് നമുക്ക് കാണാനാവുന്നത്!
ശബരിമലയില്‍ അനാവശ്യമായി പ്രക്ഷോപണം ഉണ്ടാക്കി സ്ത്രീകളെ കയറ്റാന്‍ ആള്‍ക്കാര്‍ കാട്ടുന്ന വ്യഗ്രത. അതില്‍ അതിശയോക്തി എന്തെന്നാല്‍ ഒരേ ആയുധംകൊണ്ടുതന്നെയാണ് പരസ്പരം എറിയുന്നത് എന്നതാണ്!

സംഘികള്‍, കമ്മികള്‍ .. ഈ പദങ്ങള്‍ ഒക്കെ അയ്യപ്പവിഷയം വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ കിട്ടിയതാണ്.  സംഘികള്  ഹിന്ദുക്കള്‍? ആയിരിക്കാം, കമ്മികള്‍ അവരെ എതിര്‍ക്കുന്നവരും (കമ്മികളിലും ഹിന്ദുക്കള്‍ ഉണ്ട്). കമ്മികള്‍ എന്നാല്‍ പുരോഗമന ചിന്താഗതിക്കാര് (അവർക്ക്‌ ഒന്നിലും വിശ്വാസം ഇല്ല), സംഘികള്‍ പാരമ്പര്യം ഒക്കെ മുറുകെ പിടിക്കുന്ന പിടിവാശിക്കാര്‍ എന്നാണ് തരം തിരിവ്.

 സംഘികള് കമ്മികളൊട് വാക്ശരം തൊടുത്ത് ഒരു ആരോപണം എറിയും.. ‘നിങ്ങള്‍ അയ്യപ്പന്റെ പാവനത നശിപ്പിക്കാന്‍ ചിലവാക്കുന്ന എനര്‍ജി വെള്ളപ്പൊക്ക ദുരിതാശ്വാസത്തിന് ചിലവഴിച്ചുകൂടേ?’ എന്ന്.
അപ്പോള്‍ കമ്മികള്‍ അതേ ആയുധം തിരിച്ച് വിടും.. ‘നിങ്ങള്‍ അയ്യപ്പനെ രക്ഷിക്കാന്‍ കാട്ടുന്ന വ്യഗ്രത വെള്ളപ്പൊക്ക ദുരിതാശ്വാസപ്രവര്‍ത്തങ്ങള്‍ക്ക് ഉപയോഗിച്ചുകൂടേ?!’ എന്ന്.
അപ്പോള്‍ സംഘി മനം നൊന്ത്  പറയും. ’ഇത് സ്ത്രീകളുടെ അസമത്വം അല്ല. അവരെ മതിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആചാരം സംരക്ഷിക്കാര്‍ വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയ നിയമം ആണ്. അയ്യപ്പന്റെ ബ്രഹ്മചര്യം സംരക്ഷിക്കുവാനായി മാത്രമാണ് ഈ നിയമം. അയ്യപ്പന്‍ തപസ്സുചെയ്യുകയാണല്ലൊ അവിടെ. അദ്ദേഹമാണ് ഭക്തജനങ്ങള്‍ക്ക് അനുഗ്രഹം നല്‍കുന്നതും. അതിനു പകരമായി ഭക്തര്‍ കാണിക്കയിടുന്നതും.’

അപ്പോള്‍ കമ്മിക്ക് കരച്ചില്‍ വരും! 'ഞാന്‍ പണ്ട് വേഷപ്രച്ഛന്നയായി ഹെലികോപറ്ററ് ഡ്രൈവ്? ചെയ്ത് അവിടെയെത്തി, 5000 രൂപാ പൂജാരിക്കു നല്‍കി, ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചപ്പോഴാണ് എനിക്ക് ഒരു മകനെ കിട്ടിയത്. അതുപോലെ എത്രയോ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് പരാതിപറയുവാനുണ്ടാകും. അയ്യപ്പനെ കാണുവാനുണ്ടാകും. അതൊക്കെ തടുക്കാന്‍ ആര്‍ക്കാണവകാശം?!
(സഘികളുടെ ആചാരങ്ങളൊക്കെ അനുശാസിച്ച്, വിശ്വസിച്ച്? അവിടെതന്നെ ചെന്ന് വരം വാങ്ങിയ കമ്മി വീരവനിതയുടെ വാക്കുകള്‍!)

സർവ്വവും ഉപേക്ഷിച്ച്‌ കാട്ടിൽ പോയി തപസ്സിരിക്കുന്ന ദൈവം. ബ്രഹ്മചര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു ദൈവം. ആ ദൈവത്തിനു ശക്തിയുണ്ടെന്ന് കമ്മികളും സമ്മതിക്കുന്നുണ്ട്. കാരണം ഒരു തവണ തന്ത്രിക്ക് കൈക്കൂലി കൊടുത്ത് ആ അമ്പലത്തില്‍ അയ്യപ്പനെ ഒന്ന് ദര്‍ശിക്കാന്‍ സാധിച്ചപ്പോള്‍ അടുത്ത വര്‍ഷം തന്നെ പത്തുവര്‍ഷം പിറക്കാതിരുന്ന മകനെ അവര്‍ക്ക് കിട്ടി എന്ന്! അപ്പോള്‍ അത്രത്തോളം ദിവ്യ ശക്തി അയ്യപ്പനുണ്ട്! ആ ദിവ്യശക്തി എവിടുന്ന് കിട്ടി?! ഈ മുടക്കമില്ലാത്ത പൂജയും ബ്രഹ്മചര്യവും ആചാരങ്ങളും ഒക്കെ കൊണ്ട് പവിത്രമായ ആ പ്രകൃതിയില്‍ നിന്ന്! ഒരാൾ രഹസ്യമായി ഹെലികോപ്റ്ററിൽ അവിടെ എത്തി, പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചാലൊന്നും ആ പാവനത നഷ്ടപ്പെടില്ല. പക്ഷെ അത്‌  സ്ഥിരമാക്കി, പൂജാരിമാരുടെ മനസ്സാന്നിദ്ധ്യം നഷ്ടപ്പെടുത്തി, പൂജാവിധികള്‍ തെറ്റിച്ച് അവിടത്തെ ഈശ്വരചൈതന്യം ക്ഷയിച്ചിട്ട് പിന്നീട് ഏത് ഹെലികോപ്റ്ററിലോ റോക്കറ്റിലോ ചെന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചാൽപോലും ഒന്നും കിട്ടി എന്നു വരില്ല.

അയ്യപ്പന്‍ പലരിലും പ്രസാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കളെ മാത്രമല്ല, മനമുരുകി, വ്രതം നോറ്റ് അവിടെ ചെന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്ന പലര്‍ക്കും അഭീഷ്ടസിദ്ധി നല്‍കി അനുഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. യേശുദാസ് ഒക്കെ പറയുന്നകേട്ടിട്ടുണ്ട് (കേട്ടറിവാണ്)ശബരിമല മല ചവിട്ടിയശേഷമാണ് മക്കളുണ്ടായത് എന്ന്. ഒന്നല്ല മൂന്ന്!)

ഇനിയിപ്പോ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നില്‍ യവ്വനയുക്തകളായ സ്ത്രീകളെയൊക്കെ എഴുന്നള്ളിച്ച് കൊണ്ടുപോയാല്‍ അയ്യപ്പന്റെ സന്യാസത്തിന് തടസ്സം നേരിടും അപ്പോള്‍ ഭക്തര്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്ന വരമൊന്നും കൊടുത്ത് അനുഗ്രഹിക്കാനായി എന്ന് വരില്ല. അപ്പോള്‍ പിന്നെ സ്വാഭാവികമായും കാണിക്കയും കുറയും. പിന്നെ കമ്മികളുടെ (സംഘികളുടെയും) ആക്രാന്തവും കുറയും.

കുലയുള്ള മരത്തിനേ ഏറുകിട്ടുകയുള്ളൂ എന്നൊരു ചൊല്ലുണ്ട്. ശബരിമല എല്ലാം കൊണ്ടും ഫലഭൂയിഷ്ടമാണ്; സംസ്ക്കാരം ആചാരം സമപത്ത് വൃത്തി മര്യാദ ഒക്കെകൂടി ഫലഭൂയിഷ്ടമാക്കിയ ഒരു ഭൂമി. ആ ഫലത്തിനു നേര്‍ക്കാണ് ഈ ഏറുമുഴുവന്‍!

ഇന്നലെ ഒരു സംഘിയോട് പുത്രനെ കിട്ടിയ കമ്മി, 'നിങ്ങള്‍ക്ക് ആരാണ് അയ്യപ്പനെ രക്ഷിക്കാനായി പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ അനുവാദം നല്‍കിയത്?!’ എന്ന്!
അപ്പോള്‍ തിരിച്ച് ചോദിക്കുവാനുള്ള ആത്മസംയമനം ആ സംഘിക്ക്‌ കിട്ടാതെ പോയി. അല്ലെങ്കില്‍ ‘നിങ്ങള്‍ക്ക് ആരാണ് അയ്യപ്പനെ നശിപ്പിക്കുവാന്‍ അനുവാദം നല്‍കിയത്?!’ എന്ന് തിരിച്ചും ചോദിക്കാമായിരുന്നു.

അയ്യപ്പനുവേണ്ടി സംഘികളും കമ്മികളും തമ്മില്‍ പോരാട്ടമാണ്! മാതാപിതാക്കളുടെ സ്വത്തിനായി അന്യോന്യം തമ്മില്‍ തല്ലി പൊരുതി മരിക്കുന്ന മക്കളെ പോലെയായി കേരള ജനത.
ഒരമ്മയ്ക്ക് രണ്ട് വിശ്വാസങ്ങള്‍ അനുശാസിക്കുന്ന മക്കള്‍ ഉണ്ടായാലും ഇതുതന്നെ സ്ഥിതി. അവര്‍ അമ്മയെ ഒടുവില്‍ പിച്ചി ചീന്തും. രണ്ടുപേര്‍ക്കും ഇല്ലാതാവട്ടെ എന്നു കരുതി. മുതലെടുക്കുന്നത്‌ രഷ്ട്രീയ ഗ്രൂപ്പുകളും!

അതുമല്ല ആശ്ചര്യം സ്ത്രീസമത്വത്തിനുവേണ്ടി കമ്മികള്‍ നടത്തുന്ന ഈ പോരാട്ടത്തില്‍ (കമ്മികള്‍ പറയും സംഘികൾ സ്ത്രീകളുടെ അസമത്വത്തിനുവേണ്ടി നടത്തുന്ന പോരാട്ടം എന്ന്)
സമത്വം എന്ന പദം. അത് എല്ലാവര്‍ക്കും ബധകം അല്ലെ?!  ഒരു രാജ്യം ഭരിക്കുന്ന സര്‍ക്കാര്‍ അവിടുത്ത  ഭൂരിപക്ഷം ജനതയുടെ വികാരങ്ങള്‍ മാനിക്കാന്‍ കൂസാക്കാതെ ഭരിക്കുന്നത്‌ സമത്വം ആണോ?! സംഘികള്‍ ഈ അയ്യപ്പന്റെ മുന്നില്‍ സ്ത്രീകളെ എത്തിക്കുന്ന അതേ വീറ് സ്ത്രീധനം നിര്‍ത്തലാക്കാനും സംവരണം നിര്‍ത്തലാക്കാനും, സ്ത്രീ/ബാലിക സുരക്ഷ, അങ്ങിനെ സമൂഹത്തിലെ മറ്റ് അനാചാരങ്ങള്‍ക്കും കൂടി കാട്ടിയെങ്കില്‍ എത്ര നന്നായേനെ! (സംഘികളും കമ്മികളും)

പൊതുജനത്തിന്റെ സമ്പത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശം കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ പൊതുജനം കഴുത. അതിനി ബ്രഹ്മണനായാലും ക്ഷത്രിയനായലും രാജാവായാലും മന്ത്രിയായാലും
പണ്ഡിതനായാലും, യോഗിയായാലും!.

പൊതുജനത്തിനെ എന്തുവേണമെങ്കിലും ചെയ്യാനാകും എന്നതാണ് കേരള രാഷ്ട്രീയം.

Saturday, October 20, 2018

മനസ്സിന്റെ പ്രതിബിംബം

നിങ്ങൾക്ക്‌ എന്നെ എപ്രകാരം കാണാനാണോ ആഗ്രഹം, അപ്രകാരം ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക്‌ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷമാവും! ഇത് ദൈവ വചനമാണ്, ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ/മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ  വചനമാണ്.

ദൈവത്തിന്റെ തന്നെ ചെറിയ അംശങ്ങളാണല്ലൊ ജീവജാലങ്ങളും ഒപ്പം നമ്മളും അതിനാല്‍ ഈ ചൊല്ല്  ജീവജാലങ്ങൾക്കും ബധകമാണ്‌! ഉദാഹരണത്തിന് നാം നമ്മുടെ മക്കളെ എപ്രകാരമാണോ കാണാന്‍ ആശിക്കുന്നത് അപ്രകാരം ഏറെക്കുറേ വളരുന്നത് കാണാനാകും.
നാം ആശിക്കുന്നപോലെ രൂപീകരിക്കാനാവുന്ന ഒന്നാകുന്നതുകൊണ്ടാവാം
അവരെ ദൈവസമാനമായി കാണാന്‍ പറയുന്നതും.
മാതാപിതാക്കളേയും നമുക്ക് നന്നായി സ്വാധീനിക്കാനാവും. അവരെ സ്നേഹിച്ചാല്‍ (ഇല്ലെങ്കിലും) അവര്‍ നമ്മെ നിര്‍ല്ലോഭം സ്നേഹിക്കും പൊറുക്കും.. അതൊക്കെകൊണ്ട് അവരില്‍ ഈശ്വരചൈതന്യം കൂടുതല്‍ ദര്‍ശിക്കാനാവും.

ഇന്നലെ ഒരു യോഗിവര്യന്‍ പ്രസംഗിക്കുന്നത് കേട്ടു, മാതാപിതാക്കള്‍ക്ക് നമ്മളെ രൂപീകരിക്കാന്‍ അവകാശമുണ്ട് എന്നാല്‍ തിരിച്ച് അവരെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതും നിയന്ത്രിക്കുന്നതും ഒന്നും നന്നല്ല. അവരുടെ തെറ്റുകള്‍ നമുക്ക് പൊറുക്കാം. കാരണം ഇനിയുള്ള ജീവിതത്തില്‍ നാം അവരിലും വലിയ തെറ്റുകള്‍ ചെയ്തേക്കും. അതല്ല അവരുടെ തെറ്റുകള്‍ പാഠമായി കണ്ട് അതില്‍ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞ് നില്‍ക്കാനുമാവും.

അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞുവന്നത്, എല്ലാവരിലും ഈശ്വര ചൈതന്യം ദര്‍ശിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുക. ഒപ്പം നമ്മിലും. 

Wednesday, October 17, 2018

തത് ത്വം അസി


അങ്ങിനെ ഒരാചാരം കൂടി ഇല്ലാതായി....


ശബരിമല അയ്യപ്പന്റെ സ്വകാര്യതയില്‍ കടന്നുകയറാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവര്‍ ഒന്നു മനസ്സിലാക്കുക. പെണ്ണുങ്ങള്‍ ശബരിമലയില്‍ പോകണ്ട എന്ന് പറയുന്നത് വീട്ടിലെ ആണുങ്ങളോ, പോലീസോ പട്ടാളമോ, രാഷ്ട്രീയക്കാരോ അല്ല.  ബ്രഹ്മചര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു ദൈവമാണ്.

ആ ആചാരം പെണ്ണുങ്ങളെ തരം താഴ്ത്താനുമല്ല. രജസ്വലയായ പെണ്ണുങ്ങള്‍ അവിടെ പോകില്ല. അങ്ങിനെ ഒരമ്പലം. അത്രയേ ഉള്ളൂ.. ഇതിപ്പോള്‍ ആരോ മനപൂര്‍വ്വം അജ്ഞരായ ഒരു കൂട്ടം ഫെനിനിസ്റ്റുകളില്‍ ശബരിമലയിലെ ഈ നിയമം പെണ്ണുങ്ങളെ തരം താഴ്ത്തുന്നതാണ് എന്ന ബോധം കുത്തിനിറച്ചതാണ്.
ഇത് സതിയോ സ്ത്രീധനമോ സ്ത്രീപീഢനമോ പെണ്‍ഫ്ര്രൂണഹത്യയോ പോലുള്ള അനാചാരം അല്ലേ അല്ല. ഈ ആചാരം കാരണം ഒരു സ്ത്രീയുടെയും അഭിമാനം വൃണപ്പെട്ടിട്ടും ഇല്ല. പിന്നെ എന്തിനീ ശാഠ്യങ്ങള്‍?!

വെറും മതഭ്രാന്തന്മാരല്ല തെരുവിലിറങ്ങി നിലവിളിമുഴക്കിയത്. ആത്മീയമായി വളരെ ഉയര്‍ന്ന് ചിന്തിക്കുന്നവര്‍ ആണ് അവരൊക്കെ. തങ്ങളുടെ അടിമത്തം ഒരു ഭൂഷണമായി കൊണ്ടുനടക്കുന്ന വെറും വീട്ടമ്മമാരും അല്ല അവര്‍. അത്മീയമായി ഉയര്‍ന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന, തങ്ങളുടെ പുരുഷന്മാര്‍ക്ക്, മക്കള്‍ക്ക് ഒക്കെ ആത്മീയമായി ഉയരാന്‍, ചിന്തിക്കാന്‍ കിട്ടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഒരവസരം ആണ് 41 ദിവസം ബ്രഹ്മചര്യവും വ്രതവുമെടുത്ത് കഠിനമായ മലചവിട്ടിലൂടെ കിട്ടുന്ന അയ്യപ്പദര്‍ശനം എന്ന് നന്നായറിയാവുന്ന കുലസ്ത്രീകള്‍ ആണ് അവരെല്ലാം.



മുസ്ലീം സമുദായത്തിന്റെ നോമ്പുനോക്കല്‍ പോലെ മറ്റൊരു മഹത്തായ ആചാരം.
എപ്പോഴും വെളിയിലേയ്ക്ക് ഉറ്റുനോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നമ്മളെ വല്ലപ്പോഴുമെങ്കിലും ഉള്ളിലേയ്ക്ക് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കിക്കാന്‍ ലഭിക്കുന്ന അവസരം. നോമ്പുനോക്കുമ്പോള്‍ പറഞ്ഞ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്, അപ്പോള്‍ പട്ടിണി എന്താണെന്ന് വിശപ്പെന്താണെന്ന്  തിരിച്ചറിയാനാവുമെന്ന്. ആ വിശപ്പിലിരുന്ന് സത്ചിന്തകള്‍ ഉണ്ടായി ക്ഷമ, ആചാര്യമര്യാദ പാവപ്പെട്ടവരോട് കരുണ തുടങ്ങി പലതും അനുഭവപ്പെടുമെന്ന്.

അതുപോലെ, ഒരു കാശിയാത്രപോലെ, ഒരു മെക്ക യാത്രപോലെ എത്ര പാവനമായി മനുഷ്യമനസ്സിനെ ഉദ്ധരിക്കാനുതകുന്ന ഒരാചാരമായിരുന്നെന്നോ ശബരിമല യാത്ര. 41 ദിവസം വ്രതമെടുക്കുന്ന അയ്യപ്പന്മാര്‍ക്ക് കിട്ടുന്ന ആദരവ്, മദ്യവും മാംസവും സ്ത്രീ ചിന്തയുമില്ലാതെ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ അയ്യപ്പന്മാരാവുന്നു. അതൊക്കെ നല്ലവരാക്കുമെന്ന തിരിച്ചറിവ്, അപ്പോള്‍ കിട്ടുന്ന ആദവരവ് അതൊക്കെ കുറച്ചു ദിവസമെങ്കിലും അവര്‍ക്ക് അനുഭവിക്കാനാവുന്നു. ഉള്ളിലെവിടെയോ ആ നന്മ വേരുപിടിക്കയും ചെയ്യുന്നു. കൂടാതെ പണ്ടത്തെ കഠിനമായ മലകയറ്റവും ആപത്തുനിറഞ്ഞ യാത്രയും അവരെ ജീവന്റെയും ജീവിതത്തിന്റെയും വിലയും എന്തെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു, തങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുന്ന സുഖസൌകര്യങ്ങള്‍ എത്രയെന്ന് തിരിച്ചറിവുണ്ടാക്കുന്നു. ആകെമൊത്തത്തില്‍ ഒരു ക്ലെന്‍സിംഗ് കിട്ടി അവരെ അടുത്ത വര്‍ഷത്തെ ശുഭാപ്തിയോടെ സ്വാഗതം ചെയ്യാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ആ ശുഭാപ്തി, ആത്മീയ ഉള്‍ക്കാഴ്ച്ച, അവരുടെ കുടുംബത്തിനും പകരാനാവുന്നു.  ആകെമൊത്തം സമൂഹത്തില്‍ ഒരു വലിയ ഭദ്രത പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു നല്ല ഭക്തി വിശ്വാസങ്ങള്‍ ഒക്കെ തന്നെ.

തന്നിലേയ്ക്കുള്ള വഴി, സത്വം അറിയാനുള്ള വഴി. ഭൂമിയില്‍ തങ്ങളുടെ നിലനില്‍പ്പിനെ പറ്റിയുള്ള തിരിച്ചറിവ്, താന്‍ വെറും മനുഷ്യജീവിയാണെന്നും മറ്റുമുള്ള ഒക്കെയുള്ള തിരിച്ചറിവോടെ ജീവിക്കാനാവുന്നതില്‍ പരം ഭാഗ്യം എന്തുണ്ട്! ‘തത് ത്വം അസി’ എന്ന പരമമായ ആ തിരിച്ചറിവിന്റെ ആ വഴിയാണ് അജ്ഞതമൂലം തിമിരം ബാധിച്ച ആരൊക്കെയോ ചേര്‍ന്ന് നശിപ്പിക്കാനൊരുങ്ങുന്നത്.

ഇത്രയും നല്ല ഒരു പരിപാവനമായ തീര്‍ത്ഥാടന കേന്ദ്രം ഇല്ലാതാക്കാന്‍ സ്വന്തം ആള്‍ക്കാര്‍ തന്നെ  പ്രയത്നിക്കുന്നത് കാണുമ്പോള്‍ പരിതപിക്കാനല്ലാതെ എന്തുചെയ്യാന്‍. മരക്കൊമ്പിന്റെ അറ്റത്തിരുന്ന് മൂടു മുറിക്കുന്ന മനുഷര്‍. അവര്‍ തനെന്‍ സ്വന്തം സംസ്ക്കാരം പൈതൃകം ഒക്കെ പാര്‍ട്ടിക്കും അന്ധമായ ചില വിശ്വാസങ്ങള്‍ക്കും വേണ്ടി ത്വജിക്കാന്‍ കാട്ടുന്ന വ്യഗ്രത!

ഭഗവത് ഗീതയും മഹാഭാരതവും ഒന്നും തന്നെ വേണ്ടരീതിയില്‍ അറിയാതെ
വളരുന്ന ഇന്നത്തെ ചില സമ്പന്ന വനിതകള്‍ സെക്രട്ടറിയേറ്റ് നടയ്ക്കല്‍ നാടകവും നടത്തി. തങ്ങളുടെ അധഃപ്പതനം കൊട്ടിഘോഷിക്കുന്നതും കണ്ടു!
സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെപ്പറ്റി ഇവര്‍ക്കൊക്കെ എന്തറിയാം! സ്ത്രീ പുരുഷനെപ്പോലെ ആവുന്നതല്ല സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്രം അതിനു ശസ്ത്രക്രിയ ചെയ്താല്‍ മതിയല്ലൊ! സ്ത്രീക്ക് സ്ത്രീയായി ജീവിക്കാനാവുന്നതാണ് സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്രം. സ്ത്രീ എന്നും സ്വതന്ത്രയായിരുന്നു. നല്ല ചിന്തയും ഉള്‍ക്കാഴ്ചയും ഉള്ള സ്ത്രീകള്‍..ത്സാന്‍സീറാണി, ഇന്ദിരാഗാന്ധി ഒക്കെ ഇന്ത്യയില്‍ തന്നെ ജനിച്ചവരല്ലെ?! അവര്‍ പുരുഷന്മാരെ മതിച്ചില്ലേ? സംസ്ക്കാരത്തെ മതിച്ചില്ലേ?

എല്ലാം തകര്‍ത്തെറിയലല്ല സ്വാതന്ത്രം. സ്വാതന്ത്രം എന്നാല്‍ തന്റെ അധമമായ ചിന്തകളില്‍ നിന്ന് അജ്ഞതയില്‍ നിന്നുള്ള മോചനം ആണ്. സ്വയം സ്വതന്ത്രയായാല്‍ പിന്നെ മറ്റുള്ളവരുടെ സ്വാതന്ത്രത്തിനായി പോരാടാനാവും. അതിനായുള്ള ഓരോ വഴികള്‍ ആണ് അമ്പലങ്ങളും പള്ളികളും ഒക്കെതന്നെ. അവരവരുടെ ഉന്നമനത്തിനായുള്ള ആചാരങ്ങള്‍. അതൊക്കെ തൂത്തെറിഞ്ഞിട്ട് എവിടെ പോകാനാണ്?! അമേരിക്കയിലും ഇംഗ്ളണ്ടിലും ഒക്കെ ചെന്നാല്‍ ആത്മീയമായി ദാരിദ്ര്യം അനുഭവിക്കുന്ന; ലക്ഷ്യമെന്തെന്നറിയാത്തെ; കുറെ കാശുകാരെ കാണാം. ഒടുവില്‍ അവരില്‍ ചെന്ന് ലയിക്കാം! വഴിയറിയാതെ നശിക്കാം.

തന്നിലേയ്ക്കുള്ള വഴി, സത്വം അറിയാനുള്ള വഴി. ഭൂമിയില്‍ തങ്ങളുടെ നിലനില്‍പ്പിനെ പറ്റിയുള്ള തിരിച്ചറിവ്, താന്‍ വെറും മനുഷ്യജീവിയാണെന്നും മറ്റുമുള്ള ഒക്കെയുള്ള തിരിച്ചറിവോടെ ജീവിക്കാനാവുന്നതില്‍ പരം ഭാഗ്യം എന്തുണ്ട്! ‘

കഠിനമായ വഴികൾ താണ്ടി അയ്യപ്പന്റെ മുന്നിൽ എത്തുമ്പോൾ അദ്ദേഹം അരുളുന്നത്‌‌ 'തത്‌ ത്വം അസി, അത്‌ നീ ആകുന്നു' എന്നാണ്‌. ആ ബ്രഹ്മം നീ അണ്‌ എന്ന്! നമ്മൾ തേടുന്നത്‌ നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ നമ്മെ തന്നെയാണ്‌ എന്ന്. 'തത് ത്വം അസി’ എന്ന പരമമായ തിരിച്ചറിവിന്റെ ആ വഴിയാണ് അജ്ഞതമൂലം തിമിരം ബാധിച്ച ആരൊക്കെയോ ചേര്ന്ന് നശിപ്പിക്കാനൊരുങ്ങുന്നത്.

Sunday, October 7, 2018

എത്ര മനോഹരമായ ആചാരങ്ങള്‍!


ഭക്തി വ്യാപാരമായി മാറി,  ആ വ്യാപാരത്തില്‍ മുതലെടുത്തു തടിച്ചു വളര്‍ന്ന വ്യാപാരികള്‍ തമ്മിലുള്ള അധികാരത്തിനായുള്ള തമ്മിൽതല്ലാണ്‌ ഇപ്പോൾ നമ്മള്‍ ശബരിമല അയ്യപ്പന്റെ വിഷയത്തില്‍ കാണുന്ന ഗുലുമാലുകള്‍. ദേവസ്വംബോഡും രാഷ്ട്രീയക്കാരും കാണിക്കയുടെ കാര്യത്തില്‍ ആദ്യം ഒത്തു കളിച്ചു. ഇപ്പോള്‍ രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ തമ്മില്‍ അവരവരുടെ വിജയത്തിനായി അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ ചൈതന്യത്തെ ബലിയാടാക്കുന്ന ക്രൂരതയാണ് നടക്കുന്നത്.

അവര്‍ പൊരുതി ജയിക്കാനായി മനുഷ്യരെ ചൂഷണം ചെയ്യുകയാണ് ഇവിടെ. പല പല ചേരികളിലായി തരം തിരിച്ച് ഭിന്നിപ്പുണ്ടാക്കലാണ് ആദ്യത്തെ പടി. അയ്യപ്പന്റെ വിഷയത്തില്‍ ഇപ്പോള്‍ ആര്‍ക്കും സത്യം എന്തെന്നറിയാത്ത ഒരു പ്രതിസന്ധിയില്‍ ആണ്. എല്ലാവരിലും പരസ്പരം സംശയിക്കയും വിട്ടുകൊടുത്താല്‍ തോല്‍ക്കപ്പെട്ടുപോവും എന്ന ഒരു ധാരണ ബലപ്പെടുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.  ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ രാജ്യം ഒടുവില്‍ ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ സമാധിയാവുമ്പോള്‍ സ്വയം തമ്മില്‍ തല്ലി നശിക്കുന്ന ഒരു രംഗമുണ്ട് അതാണ് ശബരിമലയെ ചൊല്ലി തര്‍ക്കിക്കുമ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മവരുന്നത്.

സ്ത്രീകളുടെ രക്ഷയ്ക്കായാണ് ഈ നിയമം കൊണ്ടുവന്നതെന്നു പറഞ്ഞ് ഒരുകൂട്ടര്‍ മുറവിളികൂട്ടുമ്പോള്‍ അതേ സ്ത്രീകള്‍ തന്നെയാണ് മറുവശത്ത് നിയമത്തെ വെല്ലാനായി മുറവിളികൂട്ടുന്നത്.  ആര്‍ക്കുവേണ്ടിയാണോ ഈ നിയമം പാസ്സാക്കാന്‍ ആഗ്രഹിച്ച് കൊണ്ടുവന്നത്, അവരില്‍ ഭൂരിപക്ഷം പേര്‍ക്കും ഇങ്ങിനെ ഒരു നിയമമോ ഒന്നും തന്നെ അവശ്യം ഇല്ല എന്നതാണ് സത്യം. അവര്‍ സാധാരണ അയ്യപ്പഭക്തര്‍ മാത്രം.

ഒരുകൂട്ടം രാഷ്ടീയക്കാര്‍ ഒരിടത്ത് സ്ത്രീകളെ രക്ഷിക്കാനാണെന്ന് പറഞ്ഞ്  പ്രക്ഷോപണം നടത്തുമ്പോള്‍, മറ്റൊരിടത്ത് ഈ നിയമം സ്ത്രീകള്‍ക്ക് എതിരായ നടപടിയാണെന്ന് വരുത്തി തീര്‍ക്കാനായി ശ്രമം നടത്തുന്നു. സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്രം കിട്ടാനാണത്രെ ശബരിമലയില്‍ അവരെ കയറ്റാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്. സ്ത്രീക്ക് മറ്റ് എല്ലായിടത്തും തുല്യത കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞോ! സ്ത്രീധനം പെണ്‍ഭ്രൂണഹത്യ ഒക്കെ ആദ്യം ഇല്ലാതാക്കട്ടെ പിന്നെപോരെ ഒരു പെണ്‍കുഞ്ഞുണ്ടാവാന്‍വേണ്ടി പോലും നടചവിട്ടുന്ന ആള്‍ക്കാരുടെ വിശ്വാസങ്ങളെ തകര്‍ക്കാന്‍?!

മറ്റൊന്ന് ഇത് മാസമുറയുള്ള സ്ത്രീകളെ അപമാനിക്കാന്‍ ഏര്‍പ്പെടുത്തിയ കീഴ്‌വഴക്കം ആണെന്ന് വരുത്തി തീര്‍ക്കാന്‍ ഒരു ശ്രമം. ഞാന്‍ കേരളത്തില്‍ ജനിച്ചു വളര്‍ന്ന ഒരു സ്ത്രീയാണ്. അവിടെ പ്രായപൂര്‍ത്തിയായ ഒരു യുവതിയും അയ്യപ്പനെ കാണാന്‍ പോകാത്തതുകൊണ്ട് എന്തെങ്കിലും കുറവോ അപമാനമോ നേരിട്ടതായി ഓര്‍മ്മയില്ല. പിന്നെ ഇപ്പോഴത്തെ കാലത്ത് 60 വയസ്സുള്ളവരും 30 കാരെപ്പോലെ നടക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ നടകയറുമ്പോള്‍ അവരുടെ പ്രായം വെളിപ്പെട്ടുപോകും എന്ന ഒരു ചെറിയ നാണക്കേടുമാത്രമേ ഞാന്‍ കാണുന്നുള്ളൂ. അതിനായി പാവം ഈശ്വരനെ തന്നെ ഇല്ലാതാക്കണോ?! നടചവിട്ടാന്‍ പോകാതിരിക്കാമല്ലൊ. സ്ത്രീകള്‍ക്ക്  കയറാവുന്ന അയ്യപ്പക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ പോയി തൊഴാം, അങ്ങിനെ ഉപാധികള്‍ ഇല്ലെ?
അങ്ങിനെയുള്ള ഒരുകൂട്ടം സ്ത്രീ വിമോചനക്കാര്‍ ആവണം ഇതു തുടങ്ങിവച്ചതിനു ഇതിനു പിന്നില്‍ എന്ന സംശയം മാത്രം. അത് ഒരു 5 ശതമാനമേ കാണൂ.  ബാക്കി 95 ശതമാനം പേര്‍ക്കും ഇപ്പോള്‍ നടക്കുന്ന ഈ സമരത്തില്‍ യാതൊരു പ്രത്യേകം ഇന്‍‌വോള്‍വ്മെന്റും വരാന്‍ സാധ്യത കാണുന്നില്ല. കഥയറിയാതെ ആട്ടം കാണുന്നവരാണ് ഇരുചേരികളിലും നിന്ന് പോരാടുന്നവര്‍ അധികം പേരും!!

ഇത് പാര്‍ട്ടിക്കാരുടെ , തുടക്കത്തില്‍ പറഞ്ഞ, വ്യവസായികളുടെ ലാഭക്കണ്ണുകള്‍ മാത്രമാണ്. അമ്പലത്തിലെ സമ്പത്ത് അടിച്ചുമാറ്റിയ രാഷ്ടീയക്കാരുടെ കളികള്‍. ബിജെപ്പിയെ ജയിപ്പിക്കാത്ത പൂരിപക്ഷ ജനതയ്ക്ക് ബിജെപ്പി ലീഡര്‍ മനപൂര്‍വ്വം ഒരു പണികൊടുത്തതുമാകാം. അല്ലെങ്കില്‍ പണി വന്നപ്പോള്‍ നിസാഹായനായി കണ്ണടയ്ക്കുന്നതുമാകാം.. ജനങ്ങളോ?! കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്കാരെ വിജയിപ്പിച്ച് ഇളിഭ്യരായിനടക്കുന്നു. എല്ലാ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളും നിരീശ്വരവാദികള്‍ ആവില്ലല്ലൊ. അപ്പോള്‍ അവര്‍ക്കും നല്ല ഒരു തിരിച്ചടിയായി. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ലീഡറിനുപകരമായി നല്‍കേണ്ടിവന്നത് അയ്യപ്പന്റെ ദൈവീകപരിവേഷം!

വാസ്തവത്തില്‍ വിദേശികള്‍ പോലും ഇന്ത്യ സന്ദര്‍ശ്ശിക്കാനായെത്തുന്നത് ഇവിടത്തെ ആത്മീയ പരിവേഷം അനുഭവിക്കാനാണ്. നന്നായി നടത്തുന്ന അമ്പലങ്ങളില്‍ പ്രസരിക്കുന്ന ഒരു ആത്മീയപരിവേഷം ദൈവീക ഊര്‍ജ്ജം അതൊക്കെ തേടി വിദേശികള്‍ പോലും ഇന്ത്യയില്‍ എത്തുന്നു.. ഇന്ത്യയിലുള്ള സാധാരണ ജനങ്ങള്‍ക്കും അത് അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആറ്റുകാലില്‍ ഒക്കെ
എന്തൊരു ആത്മീയശക്തിയാണ്. ആ വളപ്പില്‍ കയറുമ്പോഴേ നാം മറ്റൊരാളായി..സര്‍വ്വ ചിന്തകളും സംശയങ്ങളും പ്രശ്നങ്ങളും ഒക്കെ കാറ്റിലലിയുന്നപോലെ ഏതോ ശക്തി ആവാഹിച്ചെടുക്കുമ്പോലെ.l

പണ്ടത്തെ ഗുരുവായൂരിലും ശബരിമലയിലും ഒക്കെ ഇതിന്റെ പതിന്മടങ്ങ്  പോസിറ്റീവ് എനര്‍ജ്ജിയായിരുന്നു പ്രസരിച്ചിരുന്നത്. ഇപ്പോള്‍ ശബരിമലയില്‍ പല ആചാരങ്ങളും ലഘൂകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഗുരുവായൂരും ക്യൂ ഇല്ലാതെ, കാശുള്ളവരെ ദൈവത്തിനെ കൊണ്ടുകാണിക്കല്‍ തുടങ്ങി,  ഈശ്വരചൈതന്യം ദൈവത്തിനെ തന്നെ അപമാനിക്കുന്ന തരത്തില്‍ അവര്‍ ആക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കയാണ്. രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ വിവരക്കേടുകള്‍.

ദൈവീകചൈതന്യം ഇല്ലാതായാല്‍ പിന്നെ കോവിലെന്തിന്? ശബരിമലയിലെ ആചാരങ്ങള്‍ ഒക്കെ ഇല്ലാതാക്കിയാല്‍ പിന്നെ അത് വെറും ഒരമ്പലം. ആര്‍ക്കും തോന്നിയപോലെ കയറിയിറങ്ങാന്‍ പറ്റുന്ന ഒരു സങ്കേതം മാത്രമാവും.

ഗുരുവായൂരൊക്കെ പോവുമ്പോള്‍ ഇപ്പോള്‍ കൈക്കൂലി കൊടുത്താലാണ്‌ ദൈവത്തെ നന്നായി കാണാനാവുന്നത്‌‌ എന്നായി. ഒന്നാമത് കൈക്കൂലിയല്ല ഭക്തിയാണ് ദൈവത്തെ കാണാന്‍ വേണ്ടതെന്നാണ്‌ അറിയേണ്ടത്‌. കുറേ  പണം കാണിക്കയിൽ ഇട്ടാൽ പാപങ്ങള്‍ പൊരുത്ത്‌ ദൈവം രക്ഷിച്ചുകൊള്ളും എന്ന സങ്കൽപ്പം എത്ര അധമം!

കാശുകൊടുത്താൽ അതുകൊണ്ട്‌ ദേവസ്വംബോഡും  രാഷ്ട്രീയക്കാരും നന്നാവും. അതിനാൽ ദയവായി അമ്പലത്തിൽ കാണിക്കയിടുന്ന ആചാരം നിർത്തുക ഭക്തരേ.  ആ കശുകൊണ്ട്‌ വിശക്കുന്നവന്‌ ഒരു നേരം അന്നം, സ്ത്രീധനമില്ലാത്ത ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ വിവാഹം, ഒരു രോഗിയുടെ ചികിൽസ, പ്രായം ചെന്നവരുടെ ശുശ്രൂക്ഷ, ഇവയൊക്കെ ചെയ്ത്‌ പുണ്യംനേടൂ..

മനുഷ്യ മനസ്സുകളിലാണ്‌ ദൈവത്തിന്രെ വാസം.  പ്രത്യേകിച്ചും കഷ്ടപ്പെടുന്നവരുടെ. അവരെ രക്ഷിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ ഉള്ളിലിരിക്കുന്ന ദൈവം നിങ്ങളെയും രക്ഷിക്കും.
---

Wednesday, October 3, 2018

ഏകാന്തതയും തനിമയും

ഇന്ന് അല്പം ബിസി ആണ്. ബിസിയാവുമ്പോഴാണ് മനസ്സില്‍ വല്ലതും തോന്നുന്നതും. രണ്ടുവരി എഴുതിയിട്ട് പോകാം

ഏകാന്തതയെ പറ്റി
ഏകാന്തതയില്ലാതെ ജീവിക്കാനാവില്ല എന്നതിനെ പറ്റി
എനിക്ക് ഏകാന്തത ഒരു മടുപ്പായി തോന്നിയിട്ടില്ല എന്നതിനെ പറ്റി

ഏകാന്തതയും തനിമയും തമ്മില്‍ വ്യത്യാസം ഉണ്ട് അല്ലെ?
തനിമ എന്നാല്‍ നമുക്ക് ആരും ഇല്ലാത്ത ഒരവസ്ഥ. അതില്‍ നിന്നുണ്ടാവുന്ന ഒറ്റപ്പെടല്‍
ഏകാന്തത എന്നാല്‍ നമുക്ക് ആള്‍ക്കാരൊക്കെ ഉണ്ട്, എന്നാല്‍ നമ്മള്‍ തല്‍ക്കാലം അവരില്‍ നിന്നൊക്കെ അല്പം അകന്ന് നമുക്കായി കുറച്ച് സമയം കണ്ടെത്തല്‍.
എനിക്ക് ഈ രണ്ടാമത്തെ ഏകാന്തതയാണ് ഇഷ്ടം
ആള്‍ക്കാരൊക്കെ വേണം.
പക്ഷെ എനിക്ക് ഏകാന്തതയെ ആണ് കൂടുതല്‍ ഇഷ്ടം. കാരണം അവിടെ വച്ച് എനിക്ക് ഞാന്‍ എന്ന വ്യക്തിയുമായി ചില സമയങ്ങള്‍ ചിലവഴിക്കാം.
എന്നെപ്പറ്റി കൂടുതല്‍ അറിയാം
എന്റെ ചിന്തകള്‍ വിലയിരുത്തലുകള്‍ സമാധാനിപ്പിക്കല്‍ സന്തോഷിക്കല്‍
അങ്ങിനെ ലോകത്തില്‍ നിന്നകന്ന് ഒരു ചെറു ജനലിലൂടെ വെളിലോകത്ത് നടക്കുന്നത് വീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് സമാധാനമായി ഇരിക്കാന്‍ ഏകാന്തതയിലല്ലാതെ പറ്റില്ല.


ഈ ഏകാന്തതയെ ഒരിക്കല്‍ ഞാന്‍ വെറുത്തിരുന്നു. പഴിച്ചിരുന്നു
തലതല്ലി കരഞ്ഞിട്ടുപോലുമുണ്ട് എന്നെ വിട്ടുപോകാന്‍ അപേക്ഷിച്ച്
പക്ഷെ ഇന്ന് ഞാന്‍ ഗാഢം പുണരുന്നതും ഏകാന്തതെ തന്നെയാണ്
ഏകാന്തത എന്നെ പുനര്‍ജ്ജീവിപ്പിക്കുന്നു.. അറിവുനല്‍കി അനുഗ്രഹിക്കുന്നു.

Thursday, September 20, 2018

ഒരു പാവം? മനുഷ്യജീവി!

ദാ മുന്നില്‍ ഒരു ബ്ലാങ്ക് പേജ് ആണ്.
എന്റെ മനസ്സില്‍ ഇപ്പോള്‍ തോന്നുന്നതൊക്കെ എഴുതുവാനാവും.
ഇന്നത്തെ എന്റെ ചിന്തകളും പ്രവര്‍ത്തികളും. അതിലെ ശരികളും തെറ്റുകളും.
ന്യായീകരണങ്ങളും ഒക്കെ എഴുതി നിരത്താന്‍ ശ്രമിക്കാം.

ഇപ്പോള്‍ ആകെ കുഴഞ്ഞുമറിഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന സംഭവവികാസങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍
ആകെ പകച്ച് നടക്കുകയാണ്. അതിനാല്‍ ഒന്നും എഴുതി ഫലിപ്പിക്കുവാനും ആവുന്നില്ല. ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കൊന്നും തന്നെ ഉത്തരങ്ങള്‍ കിട്ടുന്നില്ല. ദൈവത്തില്‍ നിന്നുപോലും. എന്റെ അല്പബുദ്ധിയില്‍ അന്വേക്ഷിച്ചിട്ട് പലതിനും ഉത്തരം കിട്ടുന്നുമില്ല.

ദൈവത്തോട് ചില ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിക്കുവാനുണ്ട്. ഒരാളുടെ അല്ലെങ്കില്‍ ചിലര്‍ ചെയ്യുന്ന തെറ്റുകള്‍ക്ക് ഒരു സമൂഹം മുഴുവനും അല്ലെങ്കില്‍ നിരപരാധികള്‍ അടങ്ങിയ ഒരു വലിയ കൂട്ടം ആള്‍ക്കാര്‍ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കണോ എന്നതാണ് ഒരു ചോദ്യം. ഈയ്യിടെ ഉണ്ടായ വെള്ളപ്പൊക്കത്തില്‍ അകപ്പെട്ട് ദുരിതം അനുഭവിക്കുന്ന ആള്‍ക്കാരെ ഓര്‍ത്താണ് ആ ചോദ്യം.

പിന്നെ നിഷ്ക്കളങ്കരും ദൈവത്തെ ആശ്രയിച്ചും ജീവിക്കുന്ന പലരും സാമര്‍ത്ഥ്യത്തോടെ സ്വന്തം നിയമാവലികള്‍ ഉണ്ടാക്കി ഈ ലോകം തന്നെ തങ്ങള്‍ക്ക് മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടതാണെന്ന അഹങ്കാരത്തോടെ ജീവിക്കുന്നവരുടെ ബലിയാടുകളായി മാറുന്ന കാഴ്ചകളാണ് ചുറ്റിനും!

അങ്ങയുടെ തെറ്റും ശരിയും എന്താണ് എന്നതാണ് പലപ്പോഴും മനസ്സിലാവാത്തത്.

എന്റെ ഉള്ളില്‍ ദൈവം എന്നാല്‍ മറ്റ് മനസ്സുകളെ വേദനിപ്പിക്കാതെ ജീവിക്കുന്നവരാണ് നല്ലവര്‍, മറ്റു ജീവജാലങ്ങള്‍ക്ക് നാശം ഉണ്ടാക്കുന്നവര്‍ ദുഷ്ടരും

അപ്പോള്‍ കോഴിയുടെയും ആടിന്റേയും പശുക്കളുടെയും ഒക്കെ ദൃഷ്ടിയില്‍ മനുഷ്യരായിരിക്കുമല്ലൊ ദുഷ്ടര്‍. മനുഷ്യര്‍ക്ക് ദുഷ്ടര്‍ മറ്റ് മനുഷ്യരും. ഇപ്പോള്‍ സിംഹവും പുലിയും ഒന്നും മനുഷ്യരെ കൊന്നു തിന്നാന്‍ വരുന്നില്ലല്ലൊ, മനുഷ്യര്‍ തന്നെയല്ലെ പരസ്പരം പാരവച്ചും കൊന്നും ഒക്കെ അന്യോന്യം നശിപ്പിക്കുന്നത്.

ഇതിനിടയില്‍ ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടല്‍ എവിടെ എങ്ങിനെ എന്നതാണ് കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍. ദൈവത്തെ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നവര്‍ക്കും സുഖവും ദുഃഖവും ഒക്കെ ഒരുപോലെ ബാധകമാണ്. ജനനവും മരണവും അസുഖങ്ങളും ഒക്കെ എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരുപോലെയാണ്. തെറ്റുചെയ്യുന്നവരും കൊലചെയ്യുന്നവരും പോലും തങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തിയെ ന്യായീകരിച്ച് തങ്ങ ളാണ് ദൈവത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവര്‍ എന്ന് ഉത്ഘോഷിച്ചുകൊണ്ട് നടക്കുന്നുണ്ട്.

ഇതിനിടയില്‍ ഒരു പാവം? മനുഷ്യജീവി വഴിയറിയാതെ നിയമാവലികള്‍ അറിയാതെ ശ്വാസം മുട്ടി ജീവിക്കുന്നുണ്ട്.  അല്പം വെളിച്ചം തന്ന് നയിച്ചാലും ദേവാ!!! 

Wednesday, September 12, 2018

കേരള ഫ്ലഡ് റിലീഫ്

കേരള ഫ്ലഡ് റിലീഫിനുപോയ അനുഭവം എഴുതാന്‍ ഒരാള്‍ ആത്മാര്‍ത്ഥമായി അഭിപ്രായപ്പെട്ടതുപ്രകാരം എഴുതാന്‍ ശ്രമിക്കട്ടെ,

ഫ്ലഡ് റിലീഫ് വര്‍ക്ക് ഒക്കെ തുടങ്ങിയിട്ട് മൂന്നുനാലാശ്ച ആയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആരും പ്രത്യേകമായി ക്ഷണിക്കാഞ്ഞതിനാല്‍ ആവശ്യം കാണില്ല എന്നും, ഒരു സല്‍‌പ്രവര്‍ത്തി കാട്ടുന്ന ഒരു കൂട്ടം ആള്‍ക്കാരെ അവരുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം അല്ലാതെ ഉപദ്രവിക്കണ്ട എന്നു കരുതി.

ഇതിനകം, എന്റെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ ഓഹരി ഞാന്‍ നാട്ടില്‍ പ്രളയബാധിതപ്രദേശങ്ങളില്‍ നേരിട്ട് പോയി സഹായിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയെ ഏല്‍പ്പിക്കയും ചെയ്തുകഴിഞ്ഞിരുന്നതിനാല്‍ , ജോലിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ബാക്കിയുള്ള സമയം ഞാന്‍ എന്ന മനുഷ്യജീവിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനും ശുഭാപ്തി വിശ്വാസം നിറയ്ക്കാനും ഒക്കെയായി വിനിയോഗിക്കലായിരുന്നു കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിl. കാരണം നാട്ടിലെ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിന്റെ ഞടുക്കം എന്നിലും നന്നായി ബാധിച്ചിരുന്നു. അവിടുത്ത പെട്ടെന്നുള്ള മരണങ്ങളും അനിശ്ചിതാവസ്ഥയും ദയനീയതയും മനുഷ്യരുടെ നിസ്സഹായതയും
ഒക്കെ വല്ലാതെ ഞടുക്കിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പലപ്പോഴും പല ദൃശ്യങ്ങളും കണ്ട് കണ്ണീരൊഴുക്കിയും ദൈവത്തെ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചും ഒക്കെ ഇരുന്നു. പിന്നെ സഹായത്തിനായുള്ള മെസ്സേജുകള്‍ ഫോര്‍വേഡ് ചെയ്യുന്ന തിരക്കിലായി ആ ദിവസങ്ങളില്‍. അനോണീയായാണെങ്കിലും. ഒടുവില്‍ നന്നായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചതിന് ഒരല്പം അംഗീകാരവും കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞു!!! പ്രളയം കണ്ട്രോളില്‍ ആയിക്കഴിഞ്ഞു. ബാക്കിയുള്ള ജീവനുകള്‍ സുരക്ഷിതരാണ്. ഇനി ദുരിതാശ്വാസം എന്ന പ്രഹേളികയാണ്.. എങ്കിലും ജീവന്‍ സുരക്ഷിതമാണല്ലൊ എന്ന ഒരാശ്വാസം...

അതിനിടയിലാണ് അപ്രതീക്ഷിതമായി ലോട്ടറി അടിക്കും പോലെ ഒരവസരം.
അതും മിക്കവരും തളര്‍ന്നിരിക്കുന്ന ഒരു സാഹചര്യത്തില്‍. ഇത് നഷ്ടപ്പെടുത്താന്‍ തോന്നിയില്ല. എന്റെ ഇടപെടല്‍ ആര്‍ക്കും നെഗറ്റീവ് ആയി ബാധിക്കാതിരിക്കുന്നിടത്തോളം എനിക്ക് എന്തു സഹായവും ചെയ്യാന്‍ ഇഷ്ടമാണ് താനും.

അങ്ങിനെ രാവിലെ ഉടുത്തൊരുങ്ങി (പതിവുപോലെ അധികം ഒരുങ്ങിയൊന്നും ഇല്ല) അവിടെ ചെന്നു. ഞങ്ങള്‍ മൂന്ന് വീട്ടമ്മമാരായിരുന്നു. വീട്ടുജോലികള്‍ ഒക്കെ ചെയ്ത് വേറിട്ട് ഒരു സമൂഹത്തിനായി അതും പെറ്റനാടായ കേരളത്തിലെ ആള്‍ക്കാരെ പരോക്ഷമായെങ്കിലും സഹായിക്കാന്‍ ഒരവസരം കിട്ടിയല്ലൊ എന്ന ചാരിതാര്‍ത്ഥ്യത്തിനായി മാത്രം വന്നവര്‍. എല്ലാം കൊണ്ടും ഞങ്ങള്‍ ചേരേണ്ടവരായിരുന്നു എന്ന് ആദ്യമേ തോന്നിയിരുന്നു. ചില നിമിത്തങ്ങള്‍ കാണുമ്പോല്‍ അത് ബലപ്പെടുന്നുതാനും! ഒന്നാമതായി ഞങ്ങള്‍ മൂന്നുപേരും കടും നീലയുടെ ഒരടഞ്ഞ നിറത്തിലെ സിമ്പിള്‍ ഡ്രസ്സ് ആയിരുന്നു എന്നതാണ്.
രണ്ടാമത് മൂന്നുപേരുടേയും ആദ്യത്തെ അനുഭവം ആണ്. മൂന്നുപേര്‍ക്കും പ്രത്യേകിച്ച് ഉദ്ദേശ്യമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അണ്ണാറക്കണ്ണനും തന്നാലായത് എന്ന മോഡില്‍ ആണ് മൂന്നുപേരും. നട്ടുച്ച സമയം അധികം വഴിപോക്കര്‍ ഇല്ല
മുന്നില്‍ ഒരു പണപ്പെട്ടി (സീ ത്രൂ) ഇരിപ്പുണ്ട്. അതില്‍ കുറേ നോട്ടുകള്‍ ഉണ്ട്.
ഇന്നത്തെ ദിവസം ആ പെട്ടിയില്‍ വല്ലതും വീഴുമോ ഇല്ലയോ എന്നൊന്നും ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു നിശ്ചയവും ഇല്ലായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ പരസ്പരം പരിചയപ്പെടാനും ആശയങ്ങള്‍ കൈമാറാനും അതിനിടയില്‍ അപ്രതീക്ഷിതമായി വന്നു ചേരുന്ന കുഞ്ഞുകുഞ്ഞ് സംഭവങ്ങള്‍ ആസ്വദിക്കാനും തുടങ്ങി.

ആദ്യം ഒരാള്‍ അമ്പത് ഡോളര്‍ നോട്ട് അതില്‍ തിരുകി ഇട്ടിട്ട് പോയി. അമ്പലത്തില്‍ വഴിപാട് ഇടുന്നപോലെ. പിന്നീട് പത്ത്, ഇരുപത് അങ്ങിനെ പല തുകകള്‍ ഇടയ്ക്കിടെ വരുന്നുണ്ട്, കുഞ്ഞ് മക്കളെക്കൊണ്ട് ചിലര്‍ ഇടീക്കുന്നു. സത്പ്രവര്‍ത്തിയുടെ പുണ്യം  അവര്‍ക്ക് കൂടി കിട്ടട്ടെ എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെ.

അതിനിടയിl ഞങ്ങളെ തികച്ചും ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തിയ ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായി. ഒരു കൊറിയന്‍ സ്തീ വന്ന് നിസ്സാ‍രമായി ഒരു ആയിരം ഡോളര്‍ നോട്ട് അതില്‍ ഇട്ടിട്ട് പോയി. അവരുടെ വസ്ത്രധാരണം വളരെ ലളിതമായിരുന്നു. നൂറുഡോളര്‍ നോട്ടായിരിക്കുമെന്ന തോന്നലില്‍ നിന്ന് ഞങ്ങള്‍ ഒട്ടൊരു ഞടുക്കത്തോടെയാണ് അത് ആയിരത്തിന്റേതാണെന്ന ബോധം മിന്നി മറഞ്ഞത്. വിശ്വസിക്കാനാവാതെ ഞങ്ങള്‍ ചെന്ന് ബോക്സിനുള്ളില്‍ നോക്കി. അതെ! ആ‍ായിരം തന്നെയാണ്!!

ഞങ്ങള്‍ക്ക് ആ സ്ത്രീയോട് വല്ലാത്ത ആരാധന വന്ന് നിറഞ്ഞു. അവര്‍ അല്പം അകലെയായി ഒരു പഴക്കടയില്‍ എന്തോ നോക്കി നിസ്സംഗതയോടെ നില്‍പ്പുണ്ട്.
അവരുടെ ഒരു ഫോട്ടോ എടുക്കണം എന്ന തോന്നല്‍. ഒരാള്‍ ഓടിച്ചെന്ന് ചോദിച്ച്, ഒരു ഫോട്ടോ എടുത്തോട്ടെ, വലിയ ഒരു തുക നല്‍കിയതല്ലെ എന്ന്. ഓഹ്! അതിന്റെ ഒന്നും ആവശ്യമില്ല എന്ന് ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞ് അവര്‍ നടന്നകന്നു!!

ആയിരം ഡോളര്‍ എന്നുപറയുമ്പോള്‍ കേരളത്തിലെ അന്‍പതിനായിരം രൂപയാണ്!

ഞങ്ങള്‍ക്ക് രസം കയറി. വെറുതെ നിസ്സംഗതയോടെ വന്നു ചേര്‍ന്ന ഞങ്ങള്‍ക്ക് അതേ നിസ്സംഗതയോടെ ഇതാ ഒരു സ്ത്രീ അറിഞ്ഞ് നല്‍കിയിരിക്കുന്നു! ഞങ്ങളുടെ വരവിന് ഒരര്‍ത്ഥം ഒക്കെ കൈവന്ന പ്രതീതി!!

അപ്പോള്‍ ഒരു മലയാളി പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‍ വന്ന് അഡ്രസ്സ് ഒക്കെ ചോദിച്ച് പോയി. നാട്ടിലെ മലയാളി നാട് പേപ്പറില്‍ കൊടുക്കാനാണത്രെ!
പിന്നെ റേഡിയോ ഇന്റര്‍വ്യൂ പേപ്പറിലെ റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍. എന്നുവേണ്ട ഞങ്ങളില്‍ ഒരുതരം ഉന്മാദം തന്നെ വന്നുബാധിച്ചിരുന്നു ഇതിനകം. സന്തോഷം കൊണ്ട് ചാരിതാര്‍ത്ഥ്യം കൊണ്ട്.. ഈ കാശ് കഷ്ടപ്പെടുന്നവര്‍ക്ക് കിട്ടുമെന്ന പ്രതീക്ഷകൊണ്ട്. ജന്മനാടായ കേരളത്തിനു വേണ്ടി ഈ അന്യനാട്ടിലെ തെരുവില്‍ വെയിലും കൊണ്ട് അല്പസമയം ഇരിക്കാനായതിന്

ഇതിനിടയില്‍ എന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ വലിയ ട്രാവല്‍ ഗൈഡ് ആയൊക്കെ പ്രാവീണ്യം നേടിയിരുന്നു.

ഒരു കൊറിയന്‍ സ്ത്രീ ഞങ്ങളുടെ ടെന്റിനുള്ളില്‍ കുറെ നേരമായി സ്ഥലം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവര്‍ ആരെയോ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നപോലെ ആകെ അസ്വസ്ഥമായി നടക്കുകയാണ്..

ആ കഥ പിന്നാലെ..

മുക്തി, ശാന്തി

ദൈവം ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നൊക്കെ നമ്മൾ ഇടയ്ക്കിടെ സ്വയം ചോദിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ എന്റെ ജീവിതത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട വഴിത്തിരിവുകളിലൊക്കെ ദൈവമാണ് എന്നെ നയിക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

തോറ്റുതളർന്ന് എല്ലാ ആശയുമറ്റ് ചെളിക്കുണ്ടിൽ കിടക്കുമ്പോൾ ഒരദൃശ്യ കരം വന്ന് ഒറ്റ രാത്രി വെളുക്കുമ്പോൾ നമ്മെ പല്ലക്കിലേറ്റി വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നപോലെ ഉള്ള തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായ ചില പ്രതിഭാസങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ ഒരുപാട് തവണ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്.

നഷ്ടങ്ങൾ ഇല്ല എന്നല്ല, ആ നഷ്ടങ്ങളെ ഒക്കെ നികത്തും വിധം ഉള്ള അനുഗ്രഹങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.

തോറ്റുകൊടുക്കൽ, വിട്ടുകൊടുക്കൽ, വഴിമാറിക്കൊടുക്കൽ
തുടങ്ങി പല കീഴടങ്ങളുകളിലൂടെ ഞാൻ സായത്തമാക്കാൻ തുനിഞ്ഞത് സ്നേഹവും സമാധാനവും മാത്രമായിരുന്നു. എനിക്ക് മാത്രമല്ല എന്നെപ്പോലെ മറ്റ് മനുഷ്യജീവികൾക്കും വേണ്ടി.

നമ്മുടെ കഷ്ടങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം മറ്റുള്ളവരിലേറ്റാനോ, അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ വിജയത്തിനെ കരിവാരിതേയ്ക്കാനോ പോയിട്ടില്ല. എന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകളുടെ ഉത്തരവാദി ഞാൻ തന്നെയാണ്. അജ്ഞതമൂലം ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത തെറ്റായ ചില വഴികൾ എന്നെ കൊണ്ടുചെന്നെത്തിച്ചത് പല ദുർഘടങ്ങളിലും ആയിരുന്നു. പക്ഷെ ആ അപകടസന്ധിയിലൊക്കെ എനിക്ക് തുണയായുണ്ടായിരുന്ന ശക്തി ആ ദൈവത്തിന്റേതാണ്.

എനിക്ക് സ്നേഹവും സംരക്ഷണവും എല്ലാം തന്നത് അദ്ദേഹം തന്നെയാണ്. ശൂന്യതയിലൂടെ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നേഹം ആവാഹിക്കയായിരുന്നു. അദൃശ്യനായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ..

ഇത്രയും എഴുതിയത് മനസ്സിൽ നന്ദി വന്നുനിറഞ്ഞപ്പോഴാണ്. 

ആഗ്രഹങ്ങൾ അടക്കി അടങ്ങിയൊതുങ്ങി ജീവിക്കുമ്പോൾ ചില സംഭവങ്ങൾ അവസരങ്ങൾ നമ്മെ തേടിയെത്തുമ്പോഴുണ്ടാവുന്ന ധന്യത.

അത്തരത്തിൽ ഒന്നാണ് ഇന്ന് കേരളത്തിലെ വെള്ളപ്പൊക്കദുരിതാശ്വാസത്തിനായുള്ള പണം ശേഖരിക്കാനായി വേണ്ടപ്പെട്ടവരോടൊപ്പം, നല്ല മനസ്സുള്ളവരോടൊപ്പം ചില സമയങ്ങൾ ചിലവാക്കാനായതും പ്രയോജനകരമായി വല്ലതും ചെയ്യാനായതും. നാം നമുക്കുവേണ്ടിയല്ലാതെ മറ്റുള്ളവർക്കായി നമ്മുടെ സമയത്തെ ചിലവാക്കി അത് ഫലമുണ്ടായി കാണുമ്പോഴുണ്ടാവുന്ന ആത്മനിർവൃതി.

അതിൽ കൂടുതൽ സന്തോഷിക്കണ്ട. ചെയ്തുകഴിഞ്ഞ സംതൃപ്തിയോടെ മനസ്സിനെ മറ്റ് വല്ലതിലേയ്ക്കും തിരിക്കാം. 

സന്തോഷമായാലും സങ്കടമായാലും അതിനെ തുല്യതയോടെ സ്വീകരിക്കണമെന്നല്ലെ പറയാറ്. ആസക്തിയോടെ അത് സ്വീകരിച്ചാൽ അതിൽ നിന്നുണ്ടാവുന്ന ദുഃഖത്തിൽ നമ്മൾ തളർന്നേക്കും. 

സത്‌സംഗത്ത്വേ നിസ്സംഗത്വം 
നിസ്സംഗത്ത്വേ നിർമോഹത്വം
നിർമോഹത്വേ മോഹത്‌മുക്തി

എന്നല്ലെ ഭജഗോവിന്ദത്തിൽ പറയുന്നത്. നമുക്ക് നിസ്സംഗതയോടെ സത്‌പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കാം. അങ്ങിനെ മുക്തി, ശാന്തി ഒക്കെ കിട്ടട്ടെ

Sunday, August 26, 2018

ആരാന്റമ്മയ്ക്ക് പ്രാന്തായാൽ .. ദി ബിഗ് ബോസ്സ്

ഓം
ബിഗ് ബോസ്സ് എന്ന റിയാലിറ്റി ഷോ പകുതിയ്ക്ക് ശേഷമാണ് കണ്ടുതുടങ്ങിയത്. പേളിയോ മറ്റോ ആണെന്നു തോന്നുന്നു അങ്ങോട്ടേയ്ക്ക് ശ്രദ്ധ ആകർഷിപ്പിച്ചത്. പിന്നെ മോഹൻലാലിന്റെ അതിഭാവുകത്വമില്ലാത്ത പ്രത്യക്ഷപ്പെടലും. ആകപ്പാടെ ഒരു ലൈവ്ലിനസ്സ്, ഒരു പ്രത്യേകത.

തീരെ ഉന്മേഷമില്ലാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ചാനലുകൾ മാറി മാറി വച്ച് ഒന്നിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാനാവാതെ തളർന്നിരിക്കുന്ന ഏതൊ ഒരു നിമിഷത്തിലാണ് ബിഗ്ബോസ്സ് മനസ്സിന്റെ വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന് അകത്തു കയറി പറ്റിയത്. ഇപ്പോൾ അതിനുള്ളിലെ ആൾക്കാരെയൊക്കെ ഒരുവിധം പരിചയമായി. അവരുടെ സ്വഭാവങ്ങളും രീതികളും ഒക്കെ മനസ്സിലായി വരുന്നു.

വിവിധ തുറകളിലുള്ള ഒരു കൂട്ടം ആൾക്കാരെ ഒരുമിച്ച് പാർപ്പിക്കുന്നു. അവിടെ അവർ പരസ്പരം സഹകരിച്ചും സഹിച്ചും 100 ദിവസങ്ങൾ തള്ളിനീക്കുക എന്ന  ദുഷ്കരമായ ഒരു പരിപാടിയാണ്. 60 ക്യാമറകൾ പലയിടത്തായി സ്ഥാപിച്ച് അവരുടെ നീക്കുപോക്കങ്ങളും സംഭാഷണങ്ങളും ഒക്കെ പകർത്താൻ ക്യാമറാമാന്മാർ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്.

അതിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന മിക്കവരും അഹങ്കാരവും വിട്ടുവിട്ടുവീഴ്‌ച്ചയില്ലായ്മയും ഒക്കെ ഒരലങ്കാരമായി കൊണ്ടുനടക്കുന്നവരാണ്. ക്ഷിപ്രകോപം ശബ്ദമുയർത്തൽ ഒക്കെ ഭൂഷണം! അതിൽ നിന്ന് അല്പം ഭിന്നമായി നിൽക്കുന്നത് പേളി, ഷിയാസ്, സുരേഷ്, ....,അനൂപ് ഒക്കെയാണ്. അവരെ മറ്റുള്ളവർ പലപ്പോഴായി പലവിധത്തിൽ തേജോവധം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. അവർ പ്രതികരിക്കാനായി. ഈ കളിയുടെ ഉദ്ദേശ്യം അതാണുപോൽ!!

പക്ഷെ ഉദ്ദേശ്യം പ്രകോപിപ്പിക്കലും കാലുവാരലും ഒക്കെയാണെങ്കിലും ഒടുവിൽ സർവൈവ് ചെയ്യുന്നത് നന്മയും ക്ഷമയും സത്യവും ഒക്കെ ആവുമെന്ന് പ്രത്യാശിക്കാം.

എനിക്കിതിൽ വളരെ രസകരവും ഒരു പ്ലസ് പോയിന്റും ആയി തോന്നിയത് എല്ലാ തലത്തിലും ജീവിക്കുന്ന ആൾക്കാർ ഒരുമിക്കുന്നു എന്നതാണ്. മോഡേണായി ഇംഗ്ലീഷൊക്കെ പറഞ്ഞ് നടക്കുന്നവർ, ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ, വെറും മോഡേണിസ്റ്റുകൾ -അവര്‍ക്ക് തുല്യത മതി-,  സാധാരണ കൃഷിയൊക്കെ ചെയ്ത് പഴയ കേരളീയ സംസ്ക്കാരം നല്ല രീതിയിൽ അനുകരിക്കുന്നവർ, പഴയ സംസ്ക്കാരത്തിലെ ചീത്തത്തരങ്ങൾ മെയിൽ ഷോവനിസം കുറച്ചൊക്കെ ഉള്ള
സാബു (അയാൾ അത് മനപൂർവ്വം ചെയ്യുന്നതല്ല. സ്വതവേ മിടുക്കനാണ്- പെണ്ണുങ്ങളെക്കാൾ അയാൾക്ക് ശാരീരികമായും മാനസികമായും അല്പം ശക്തി ബുദ്ധികൾ കൂടുതൽ ആണ്) രജ്ഞിനിയും അയാളും ജോടിയായി വന്ന്
കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച. രഞ്ജിനിയുടെ നെഗറ്റിവിറ്റി അധികവും പുറത്താക്കി രഞ്ജിനി എലിമിനേറ്റ് ആകയും ചെയ്തതോടെ പുതിയ ഒരു വഴിത്തിരിവിലേക്ക് നീങ്ങുകയാവും ബിഗ്ബോസ്സ്..

ഇനി ഒരല്പം പ്രേമം, സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ നിലനിൽക്കൻ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒക്കെയേ ഉള്ളൂ എന്നു തോന്നുന്നു.

ഇനി
സാബു
ഹിമ
ബഷീർ
ഷിയാസ്
എന്നിങ്ങനെ ഓരോർത്തരായി എലിമിനേറ്റഡ് ആവുമായിരിക്കാം..
ഏതിനും കാണാൻ കൌതുകം ഉണ്ട്.
ആരാന്റമ്മയ്ക്ക് പ്രാന്തായാൽ കാണാൻ നല്ല ശേല് എന്ന പേരാണ് ഈ പരിപാടിക്ക് ചേർന്നത് എന്നാണ് എന്റെ ഒരിത്..

Saturday, August 25, 2018

മനുഷ്യരായവതരിച്ച ദൈവങ്ങൾ!

ഹിന്ദുക്കൾക്ക് നിരവധി ദൈവങ്ങൾ ഉണ്ടല്ലൊ ആശ്രയത്തിനായി.

പതിവ്രതാരത്നമായി കാട്ടിലും മേട്ടിലും കണവനോടൊത്ത് സഞ്ചരിച്ച സീതയെ
പൊതുസദസ്സിൽ തീയിൽ ചവിട്ടി നടത്തിച്ച് അപമാനിച്ച് ഒടുവിൽ കാട്ടിലയച്ച ശ്രീരാമചന്ദ്രൻ!

പുരുഷൻ നെറികേട് കാട്ടിയിട്ടും അവനെ തോളീലേറ്റി രക്ഷിച്ച് അവനെ നിന്ദിച്ചവരെ ചുട്ടെരിച്ച അമ്മ!

അച്ഛന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യയുടെ മകനായി രാജ്യം വിട്ടുകൊടുത്തു സന്യസിച്ച ശ്രീ അയ്യപ്പൻ!

അച്ഛന്റെ ഭാര്യയാൽ പിഞ്ചുമനം നൊത്ത് കൊടും കാട്ടിൽ പോയി സന്യസിച്ച് ദൈവമായ ധ്രുവൻ!

അനേകം കാമുകിമാരുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണനെ പ്രണയിച്ച് സായൂജ്യമടയാം!അദ്ദേഹം രക്ഷിക്കും. കാരണം ഒടുവിൽ അദ്ദേഹം നമുക്ക് ഭഗവത്ഗീത തരുന്നുണ്ട്!

രണ്ടുഭാര്യാ‍മാരെ ഇടവും വലവും വച്ച് ഭക്തജനങ്ങളെ രക്ഷിക്കാനായി ഇരിക്കുന്ന മുരുകൻ!

സഹോദരങ്ങൾക്കായി അമ്മയെയും നാടിനെയും സ്വന്തം കവചകുണ്ഡലവും അറുത്തുകൊടുത്ത കർണ്ണൻ ദൈവമായില്ല, പിതാവിന്റെ അഭിമാനത്തിനായി നൊന്തുപെറ്റ മകനെ കാട്ടില ഒഴുക്കിയ കുന്തീദേവിയുടെ മകൻ!

ശ്രീരാമനോടൊപ്പം ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിച്ച് കൂടെ നടന്ന ലക്ഷമണനും ദൈവമായില്ല.

ഭർത്താവിനു വേണ്ടി ഇതരദൈവങ്ങളിൽ നിന്ന് പുത്രന്മാരെ സ്വീകരിച്ചു വളർത്തിയ കുന്തി ദൈവമല്ല

ഭർത്താവിനു തുല്യത നൽകാൻ സ്വന്തം കണ്ണ് കെട്ടി അന്ധത സ്വയം വരിച്ച ഗാന്ധാരിയും ദൈവമല്ല!

ഭർത്താവാണെന്നു കരുതി ദേവനെ പുണർന്നുപോയ കുറ്റത്തിന് ശിലയായിപ്പോയ അഹല്യയും ദൈവമല്ല.

 ഇനിയും ഉണ്ട് ദൈവങ്ങൾ.. 

Tuesday, August 21, 2018

പ്രകൃതികോപം

വെള്ളം ഇറങ്ങിയല്ലൊ, ഇനി ചില സത്യങ്ങൾപറയാം! ഇത്‌ ഒരു പ്രകൃതികോപമായി തന്നെ എടുത്ത് നമുക്ക് ചിന്തിച്ച് നോക്കാം..

സത്യവും ധർമ്മവും ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പുനർജ്ജനിച്ചുകൊണ്ടേ ഇരിക്കും എന്ന ദൈവ വാക്യം; അത്‌ യേശുവായോ നബിയായോ കൃഷ്ണനായോ ഗുരുവായോ ഒക്കെ ആവാം വരവ്. ഉദ്ദേശ്യം ധർമ്മം പുനഃസ്ഥാപിക്കൽ തന്നെ ആണ്‌! ഇത്തവണ അത് പ്രളയമായി വന്നു എന്നു കരുതിയാൽ മതി.

കേരളത്തിൽ അധർമ്മം പെരുകി പെരുകി വരികയായിരുന്നു, പ്രളയത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ പ്രകൃതി ധർമ്മം പുനഃസ്ഥാപിക്കാനായി ശ്രമിച്ചതാകാം. കണക്കില്ലാതെ വന്ന വിദേശ പണം, സാധങ്ങൾ, കെട്ടിടങ്ങൾ വളരെപെട്ടെന്നുണ്ടായ നാടിന്റെ വളർച്ച ഇതൊക്കെ കണ്ട് ഇളകിയ ഒരുകൂട്ടം ആൾക്കാർ. അവർ അവരുടെ സംസ്ക്കാരവും പൈതൃകങ്ങളും ഒക്കെ ത്വജിച്ച് ആർഭാടങ്ങളുടെ പിന്നാലെ പോയതിന്റെ ഫലം! കമ്പ്യൂട്ടറും മോഡേണിറ്റി എന്നും പറഞ്ഞ് ഒരു കൂട്ടം യുവജനത അമേരിക്കൻ ജനതെയെ അനുകരിച്ച് സ്വന്തം ഭാക്ഷയെയും സംസ്ക്കാരത്തെയും വെറുക്കലും മറക്കലും. അവർക്ക് വേണ്ടാത്ത ഭൂമി എന്തിന് അവരെ സംരക്ഷിക്കണം?! പട്ടിണി പാവങ്ങളുടെ ഇടയിൽ സ്വത്ത്‌ കുന്നുകൂട്ടിവച്ച്‌ ആഡംബര ജീവിതം നയിക്കൽ. മനസ്സല്ലെ എരിയുന്നത്‌?! ഇപ്പോൾ മനുഷ്യർക്ക് മനുഷ്യത്വം എന്താണെന്ന് ഏറെക്കുറെ തിരിച്ചറിവുണ്ടായി. ഏറ്റവും താഴെക്കിടയിൽ തള്ളിയവരൊക്കെയാവാം ജീവൻ രക്ഷിക്കാനായി ആദ്യം ഓടിയെത്തിയത്. ഒരുമിച്ച് ഉണ്ണാനും ഉറങ്ങാനും ദുഃഖം പങ്കിടാനും ഒക്കെ അവർ വീണ്ടും മനസ്സിലാക്കി.

പ്രകൃതിയോടും അതി ക്രൂരതകളാണ് മനുഷ്യർ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത്.
വയലും കായലും പുഴകളും ഒക്കെ നികത്തിയും നശിപ്പിച്ചും പുത്തൻ മാളികകളും റിക്രിയേഷൻ സെന്ററുകളും പടുത്തുയർത്തി. ഭൂമിയുടെ നാടിയും ഞരമ്പുമായ നദികളും പുഴകളും നികത്തൽ, മനുഷ്യർക്ക് അന്നം നൽകാനായി ഭൂമി ഒരുക്കിയ നിലങ്ങൾ(നെൽ‌വയലുകൾ) എന്ന സംവിധാനം അപ്പാടെ ഇല്ലാതാക്കൽ, തുടങ്ങിയവ.  പൊന്നുവിളയിച്ചിരുന്ന കൃക്ഷിഭൂമികളും നിലങ്ങളും ഇടിച്ചു നിരത്തി ഭൂമിയെ തന്നെ നശിപ്പിക്കാനുതകുന്ന റബ്ബർ മരങ്ങൾ നടൽ. അതുവഴി ഇല്ലാതായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് കേരളത്തിന്റെ തന്നെ സ്വയം പര്യാപ്തതയായിരുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള തിരിച്ചറിവില്ലായ്മ. അന്യ രാജ്യത്തോട് അന്നത്തിന് ഇരക്കേണ്ടിവരുന്ന സ്ഥിതിവിശേഷം.


അച്ഛനമ്മമാരെ നോക്കാൻ മടിക്കുന്ന മക്കൾ, സഹോദരങ്ങൾ തമ്മിൽ സ്വത്തിന്റെ പേരും പറഞ്ഞ്‌ ശിക്ഷിക്കുന്നത്‌ തങ്ങൾക്ക്‌ ജന്മം തന്നവരെ തന്നെയാണ്‌. തങ്ങൾക്ക് വായും വയറും തന്നവരെ പട്ടിണിക്കിടുകയും വൃദ്ധസദനത്തിൽ ആക്കുകയും!സ്വന്തം ഭൂമിയിൽ നിന്നും വീട്ടിൽ നിന്നും അവരെ ഇറക്കിവിടുമ്പോൾ, പ്രകൃതി ഇറക്കിവിട്ടവരെ തന്നിൽ നിന്നും ഇറക്കിവിടാൻ നോക്കിയതാവാം!

ഇതൊന്നും പോരാഞ്ഞ്, മിണ്ടാതെ ഒരിടത്തിരുന്ന് തന്നെ അന്വേക്ഷിച്ച് വരുന്ന ഭക്തരെ സമാധാനിപ്പിക്കുന്ന ദൈവങ്ങളുടെമേൽ ഉള്ള ആക്രമണം! ദൈവത്തിന്റെ നിധികൾ തട്ടിപ്പറിച്ച് കൊള്ളചെയ്യൽ, അതുവഴി ദൈവത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നവരെ നിരായുധരും നിസ്സഹായരും ആക്കൽ! നമ്മൾ പൂജയ്ക്കായി ഒരു മുറി, ഉണ്ണാൻ ഒരു മുറി, കുളിക്കാൻ ഒരു മുറി എന്നപോലെ തിരിച്ചല്ലെ ജീവിക്കാറ്‌. അതുപോലെ നമ്മുടെ സമ്പാദ്യങ്ങളും നമുക്കിഷ്ടമുള്ള രീതിയിൽ ചിലവഴിക്കാനല്ലെ കരുതി വയ്ക്കൽ, അപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റേത് തട്ടിപ്പറിച്ചും ആ ചൈതന്യത്തിനെ ആവാഹിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന ഇടങ്ങൾ ശിഥിലപ്പെടുത്തിയും വേണോ ജയിക്കാൻ? ഇപ്പോഴെങ്ങിനെ? നമ്മുടെ സമ്പാദ്യങ്ങളും ഗോപ്യതയും ഒക്കെ ഞൊടിയിടയിൽ പോയിക്കിട്ടിയില്ലെ?!

സാനിറ്ററി പാഡും വച്ച് അമ്പലത്തിൽ കയറി അശുദ്ധമാക്കിയാലേ തങ്ങളുടെ ഫെമിനിസം മൂർദ്ധന്യാവസ്ഥയിൽ എത്തൂ എന്ന് ചിലർ. ഇപ്പോൾ സാനിറ്ററി പാഡിനായി കേഴേണ്ടി വന്നില്ലേ?! പുരുഷന്മാർക്ക് അത് വേണ്ടല്ലൊ. അപ്പോൾ പമ്പയിലൊക്കെ ഇറങ്ങി അശുദ്ധമാക്കാൻ വെമ്പൽ. ഉഗ്രകോപത്തോടെ പമ്പ നിങ്ങളെ തേടി വന്നതു കണ്ടോ?! മനുഷ്യർ അത് ഹിന്ദുവായാലും മുസ്ലീമായാലും ക്രിസ്ത്യാനിയായാലും, അവർ കാലാകാലങ്ങളായി വിശ്വസിച്ചിരുന്ന നല്ല നിസ്വാർദ്ധമായ, നിരുപദ്രവമായ ആചാരങ്ങളെ മനഃപൂർവ്വം ഇല്ലാതാക്കാൻ ശ്രമിക്കാതിരിക്കുക.

ഈ തെറ്റുകളൊക്കെ തിരുത്തി നോക്കൂ.. മനോഹരമായ ആ കേരളത്തെ നിങ്ങൾക്ക് തിരിച്ചുകിട്ടും! ഒരാൾ ചെയ്യുന്ന തെറ്റിന് ഒരു സമൂഹം തന്നെ ഒരുമിച്ചാവും ശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരിക. നന്മ ചെയ്യുക അപ്പോൾ സമൂഹത്തിന് മുഴുവനും അത് ഗുണം ചെയ്യും.

[എല്ലാം സോ കോമ്പ്ലിക്കേറ്റഡ്‌! ഒരു കാര്യം മാത്രം സത്യം.
കേരളത്തിൽ വെള്ളപ്പൊക്കം ഉണ്ടായി, എല്ലാവരെയുംഅസൂയപ്പെടുത്തുമാറ്‌ കുതിച്ചുയർന്നുകൊണ്ടിരുന്ന മനോഹരമായഒരു നാട്‌!
മാമലകൾക്കപ്പുറത്ത്, മരതകപ്പട്ടുടുത്ത് മലയാളമെന്നൊരു നാട്. എന്റെ ജന്മ നാട്. ജന്മ നാടെന്നാൽ എനിക്ക് രക്തവും മാംസവും ശ്വാസവും ഒക്കെ തന്ന നാട്]

Friday, August 17, 2018

ഇമ്മിണി വലിയ ഒരൊന്ന്!!!


നമ്മളൊക്കെ ഏതോ ഒരു വലിയ ഒന്നിന്റെ ചെറിയ ഒന്നുകളാണ്!
ആ വലിയ ഒന്നിന്റെ നിലനിൽപ്പിനായി ജീവിക്കേണ്ടിവരുന്ന കണ്ണികൾ!
ആ വലിയ ഒന്നിന്റെ സവിശേഷതകൾ മുഴുവനും നാമാകുന്ന ചെറിയ ഒന്നുകളിലും കാണും എന്നതാണ് സത്യം!നമ്മുടെ ശരീരത്തിൽ അതിലെ ഓരോ അണുവിലും.. ഈ ലോകത്തിലെ ഓരോ ജീവജാലങ്ങളിലും ആ വലിയ ഒന്നിന്റെ ചെറിയ ഒന്നുകൾ ആണ്. വലിയ ഒന്നിന്റെ അതേ സ്വഭാ‍വവും രീതികളും ഉള്ള ഒന്നുകൾ.  തന്മാത്രകൾ, കുഞ്ഞുജീവികൾ.

kunjnju jeevikaL, വലിയവ..അതിലും വലിയവ.. നാം.. പിന്നെ ഒരു വിടവ്..athukazhinjnj aa valiya onn!!.

 ആ വലിയ ഒന്നിന്റെ ഏറെക്കുറെ അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന ചെറിയ ഒന്നുകൾ മനുഷ്യരാവാനാണ് സാധ്യത.. കാരണം മറ്റ് ഒന്നുകൾക്കില്ലാത്ത എന്തൊക്കെയോ സവിശേഷതകൾ നമുക്കുണ്ട്. അതെ ബ്രയിൻ പവ്വർ തന്നെയാണത്. അതുകൊണ്ടാണല്ലൊ, മനുഷ്യർ അവനെക്കാൽ ബലവും വലിപ്പവും ഉള്ള ജീവികളെക്കൂടി ജയിച്ചതും, ഭൂമിയിൽ, ലോകത്തിൽ ഇത്രയധികം മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി മുന്നേറുന്നതും. ആ മുന്നേറ്റത്തിലും അവന് ആ വലിയ ഒന്നിനെ അറിയാനോ അതിനടുത്തെത്താനോ ആയില്ല എന്നതാണ് മറ്റൊരു സത്യം. (അവർ കിടപ്പാടം നല്ല ആഹാരം നല്ല വസ്ത്രം , ആ‍നന്ദം ആഡംഭ്ബരം..രതിഇതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്നു എല്ലാ ഗവേഷണങ്ങളും ചെന്നവസാനിക്കുന്നത്. കൂരങ്ങളായ സൌധങ്ങൾ, നല്ല ഭക്ഷണങ്ങൾ ഫൈവ് സ്റ്റാർ ഹോട്ടലുകൾ, സുന്ദരികൾ, മദ്യം ഉദ്യാനം, മാനസികോല്ലാസത്തിനായി പലതും  തുടങ്ങി ഒടുങ്ങുന്നു അവന്റെ വളർച്ച- ചന്ദ്രനിൽ പോയാലും ഇതിലും കൂടുതൽ സുഖിക്കാനോ മറ്റുള്ള ജീവികളെ നിയന്ത്രിക്കാനോ ആകുമെന്നോ ആയിരിക്കാം അവന്റെ ആഗ്രഹം)
ഒന്നുകിൽ അവന്റെ ബുദ്ധി അത്രയ്ക്കില്ല. അല്ലെങ്കിൽ അവന്റെ ബുദ്ധി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദിശ മറ്റൊരു ദിക്കിലേക്കായിപ്പോകുന്നു. ശാസ്ത്രവും മറ്റ് സുഖസൌകര്യങ്ങളും വളർത്തിയെടുക്കുന്ന ആ ബുദ്ധിക്ക് വലിയ ഒന്നിനെ അറിയാനോ ഗവേഷണം നടത്താനോ ഉള്ള ബുദ്ധി ഇതുവരെ കിട്ടിയിട്ടില്ല.ആചാര്യന്മാർ ഉള്ളിലേയ്ക്കും സയന്റിസ്റ്റുകൾ വെളിയിലേയ്ക്കും ഒക്കെ ഗവേഷണങ്ങൾ നടത്തുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ ആരുക്കും വ്യക്തമായി ഒന്നും അറിയില്ല എന്നതാണ്. ഈ രണ്ട് ദിശയിലേയ്ക്കും അല്ലാതെ മൂന്നാമതൊരു ദിശ, ചിന്തയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചാൽ ഒരുപക്ഷെ ആ വലിയ ഒന്നിന്റെ അരികിൽ എത്താനാവുമായിരിക്കാം..


നമ്മുടെ ശരീരം നിലനിർത്തേണ്ടത് നമ്മുടെ ആവശ്യം ആണ്. നമ്മുടെ ജീവന്റെ നിലനിൽപ്പിന് നമുക്ക് ശരീരം വേണം. അതുപോലെ ഓരോ ജീവിക്കും അതിന്റെ ശരീരം നിലനിർത്തി അതിന്റെ ജീവൻ സംരക്ഷിക്കുക എന്നതുതന്നെയാവും പരമമായ ലക്ഷ്യം.(അതിപ്രധാനമായ). നമ്മൾക്ക് ഒരവയവത്തിൽ എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പം സംഭവിച്ചാൽ മരുന്ന് നൽകി സുഖപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കും. തീരെ പറ്റില്ല എങ്കിൽ ആ അവയവം മാറ്റിവച്ചോ അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ടെന്നു വച്ചോ പോലും നാം നമ്മുടെ ബാക്കി ശരീരം നിലനിർത്തും. എങ്കിലേ നമ്മുടെ ജീവനെ നമ്മിൽ നിലനിർത്താനാവൂ..അതുപോലെതന്നെ ആ വലിയ ഒന്നും തന്റെ ജീവൻ നിലനിർത്താൻ ഉപയോഗവും സഹായവും ആയ ചെറിയ ഒന്നുകളെ മാത്രമെ നിൽനിർത്തൂ എന്നതാണ് നടുക്കുന്ന യാധാർഥ്യം.
ആ വലിയ ഒന്നിനും തന്നെ നിലനിർത്തേണ്ടതുണ്ട്. അതിന്റെ തന്മാത്രകൾ (ചെറിയ ഒന്നുകളായ മറ്റു ജീവികളെ അത് നിലനിർത്തും അല്ലാത്തതിനെ വേണ്ടെന്ന് വയ്ക്കും)

അതിനാൽ എനിക്ക് പറയുവാനുള്ളത്.. പൊതുവായി ഒരു കൂട്ടം ജീവന്റെ നിലനിൽപ്പിനെ സഹായിക്കുന്ന (അതിനെ നമ്മൾ നന്മ എന്നൊക്കെ വിളിക്കും) ഏതൊരു ജീവനെയും ആ വലിയ ഒന്ന് രക്ഷിക്കും. നന്മ എന്നാൽ മറ്റൊരാളെ കണ്ണടച്ച് സഹായിക്കൽ അല്ല. ഒരു ദുഷ്ടനെ ആണ് നമ്മൾ സഹായിക്കുന്നതെങ്കിൽ തീർച്ചയായും അത് ആ വലിയ ഒന്നിനെ രക്ഷിക്കയില്ല. എന്നാൽ ആ ദുഷ്ടൻ ദുഷ്ടത്തരങ്ങൾ ചെയ്തത് ഒരു വലിയ നന്മ (മറ്റൊരുകൂട്ടം നല്ല മനുഷ്യരെ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി ആണെങ്കിൽ) അത് വലിയ ഒന്നിന്റെ മുന്നിൽ ദുഷ്ടത്തരം അല്ല താനും
അതാണ് യുദ്ധത്തിലും മറ്റും ജയിക്കുന്നവർ നന്നായി ജീവിക്കുന്നതും പരാജയപ്പെടുന്നവർ കഷ്ടപ്പെടുന്നതും.

നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ള സമൂഹത്തിലും ഇതൊക്കെ തന്നെയാണ് സംഭവിക്കുന്നത്.
ഒരമ്മ തന്റെ മക്കളെ വളർത്തി അത് സമൂഹത്തിന്റെ നന്മയ്ക്ക് (പ്രയോജനത്തിന്) നൽകിയല മാത്രമേ ആ അമ്മ വിജയിക്കുന്നുള്ളൂ.. ആ വളർത്തൽ കഴിയുമ്പോൾ പൂക്കൾ കൊഴിയും പോലെ ആ അമ്മയും കൊഴിയേണ്ടതുണ്ട്.

ജീവിതകാലം മുഴുവൻ മറ്റുള്ള ജീവനുകളെ രക്ഷിക്കുന്നവർക്ക് കർമ്മങ്ങൾ ഉണ്ട. അവർക്ക് ആ കർമ്മം തുടർന്ന് കൊണ്ട് ജീവിക്കാനാവുകയും ചെയ്യും.

മറ്റുള്ളവരെ രക്ഷിക്കവഴി നാം നമ്മെ തന്നെ രക്ഷിക്കയാണെന്ന് പറയുന്നത് ഇങ്ങിനെയാണ് . ഞാൻ ഒരാളെയും വേദനിപ്പിച്ചില്ല, ഇല്ലാത്തത് പറഞ്ഞില്ല, വെജിറ്റേറിയൻ ആണ്, കോവിലിൽ പോവും വ്രതം നോക്കും എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് സമൂഹത്തിനോ മറ്റൊരുവനോ വേണ്ടി പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ഒരു സഹായവും ചെയ്യാതിരിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ആണ് ആ വലിയ ഒന്നിന് തീർത്തും ആവശ്യമില്ലാത്ത ജീവി! ആ ജീവിയെ നിൽനിർത്താൻ ആ‍ർക്കും തന്നെ സാധ്യമല്ലാതാകുന്നതും അതുകൊണ്ടാണ്. ആർക്കെങ്കിലും വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാതെ ഈ ലോകത്ത് നിലനിൽക്കാനാവില്ല. ആ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നത് ലോകത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് ഉതകാ‍ത്തവർക്കൊ പ്രവർത്തികൾക്കോ ആണെങ്കിൽ അവരോടൊപ്പം നാമും പതിയെ നശിച്ചുപോകുന്നു..
ഒരു കാൻസർ സെൽ വളർന്ന് ചുറ്റുമുള്ളവയെ കാർന്നു തിന്ന് വളർന്ന് ഒടുവിൽ നമുക്ക് അതിനെ എടുത്ത് കളയാതെ നിൽനിൽക്കാനാവാത്തതുകൊണ്ട് എടുത്തുകളയുന്നു. അത് എടുത്ത് കളയുന്ന ഡോക്ടർ വില്ലനല്ല. മറിച്ച് രക്ഷിതാവാണ്. ആ കാൻസർ നമ്മുടെ ശരീരത്തിൽ വളരുന്നത് (തിന്മ നമ്മിലൂടെ വളരുന്നത്) നമുക്ക് തടയാനായില്ലെങ്കിൽ നാമും അതിനോടൊപ്പം നശിച്ചുപോകുന്നു. ഇതുപോലെ ആ വലിയ ഒന്നിനെ സഹായിക്കാത്ത ഒരുകൂട്ടം ചെറിയ ഒന്നുകളെ ഒരു കാൻസറായി കണ്ടാൽ, ആ കാൻസറിനെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്ന ആൾ ആ വലിയ ഒന്നിന്റെ മുന്നിൽ ദുഷ്ടൻ ആവുന്നില്ല. ആ വലിയ ഒന്നിന് വേണ്ടപ്പെട്ടവൻ ആവുന്നു.

അതാണ് ചില തിന്മകൾ ചെയ്തു എന്നു കരുതുന്ന ആൾക്കാർക്ക് വളരെ നാൾ സമൂഹത്തിൽ നന്നായി ജീവിക്കാനാവുന്നത്. ആ തിന്മ നമ്മെ ദ്രോഹിച്ചു എങ്കിൽ കൂടി അത് മറ്റൊരു വലിയ സമൂഹത്തിന് സഹായകം ആയെങ്കിൽ അയാൾ ചെയ്തത് ആ വലിയ ഒന്നിന് ശരിയായി വരുന്നു..

അതുകൊണ്ട് തെറ്റും ശരിയും ഒക്കെ ആപേക്ഷികം ആണ് . അങ്ങിനെ ഒന്നില്ല.
പൊതുവായി ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവൻ നിലനിൽക്കണം. അതിന് ഉതകുന്ന പ്രവർത്തികൾ നിലനിൽക്കണം. അതിനോടൊത്ത് താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് പോകുന്നവർക്ക് നന്നായി ജീവിക്കാനാവുന്നു.. നമ്മുടെ ശരീരം അതിനെ രക്ഷിക്കുന്നവരുടെ ജീവൻ.. മൊത്തത്തിൽ ഭൂമിയിലെ ജീവന് ഉതകുന്ന ജീവനുകൾ.. പൊതുവായി ഭൂമിയിലെ ജീവന്റെ നിലനിൽപ്പിനെ സഹായിക്കുന്നവർ നല്ലവർ എന്നു പറയാം. കാരണം ആ വലിയ ഒന്നിന്റെ ശരികളാവണമല്ലൊ നമ്മുടെ ശരികളും.

 നമ്മെ സഹായിക്കുന്നവരെയാണല്ലൊ നമ്മൾ നല്ലവർ ശരി ചെയ്യുന്നവർ എന്നു വിളിക്കുന്നത്. അതുപോലെ ആ വലിയ ഒന്നിനെ സഹായിക്കുന്നവർ ആവാം വലിയ ഒന്നിന്റെ നല്ലവർ, ശരി ചെയ്യുന്നവർ. 

Tuesday, August 14, 2018

പരിഹരിക്കാനാവാത്തതും പരിഹരിക്കാനാവുന്നവയുമായ പ്രശ്നങ്ങൾ

ഓരോ ദിവസവും നമുക്ക് ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യങ്ങൾ സമ്മാനിച്ചാണ് കടന്നുവരാറ്. പെട്ടെന്നുള്ള ഒരതിഥിയുടെ വരവ്, ഒരാൾ അസുഖം വന്നുകിടപ്പിലാവുന്നു, ചിലപ്പോൾ കനത്ത ഏകാന്തതയായിരിക്കും. മറ്റുചിലപ്പോൾ പ്രതീക്ഷിക്കാത്തവിധം തിരക്കേറിയതാവും. നമുക്കിഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരാളോടൊപ്പം ഒരു ദിവസം ചിലവഴിക്കേണ്ടിവരും, നമ്മളെ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരു അതിഥിസൽക്കാരത്തിൽ പങ്കെടുക്കേണ്ടിവരും, അപമാനിതനായെന്നിരിക്കും, തോൽ‌വി പറ്റിയെന്നിരിക്കും, തെറ്റിധരിക്കപ്പെട്ടെന്നുവരും, പുകഴ്ത്തൽ കേട്ടെന്നിരിക്കും, കുറെ സമ്മാനങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് കിട്ടിയെന്നിരിക്കും, കയ്യിൽ കാശ് ആവശ്യത്തിനെടുക്കാൻ ഇല്ലാത്ത ദിവസം വരും, ദിവസങ്ങളോളം പ്രിയപ്പെട്ടവരോടൊപ്പം ചിലവഴിക്കാൻ കഴിഞ്ഞ ചില ദിവസങ്ങൾ, അതുവരെ ദാരിദ്രം അനുഭവിച്ചിരുന്ന സ്നേഹം ആകെമൊത്തം തിരിച്ചുകിട്ടുമ്പോൾ നിറഞ്ഞു കവിയുന്ന ഹൃദയവുമായി ഒരു ദിവസം!,  പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വേർപിരിവിൽ കരയുന്ന ഹൃദയവുമായി ഒരു ദിവസം അങ്ങിനെ നാം സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ആഗ്രഹിക്കാത്ത പല സന്ദർഭങ്ങളും കൊണ്ടാണ് ഓരോ ദിവസത്തിന്റേയും വരവ്.. അത് മനുഷ്യനായാലും ഉറുമ്പോ പാറ്റയോ ഒക്കെയായാലും സ്ഥിതി ഒന്നുതന്നെ. 

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഓരോ ദിവസത്തെയും ഒരു മുൻ‌വിധിയുമില്ലാതെ നേരിടാൻ നാം പരിശ്രമിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ..

ഇന്നത്തെ ദിവസം ഒരുവിധം വിജയകരമായി- എന്റെ കൊച്ചു കൊച്ചു പ്രശ്നങ്ങൾ ഒക്കെ പരിഹരിച്ച്, ആരെയും വിഷമിപ്പിക്കാതെ, ആരാലും വിഷമിപ്പിക്കപ്പെടാതെ, ആർക്കെങ്കിലുമൊക്കെ എന്നെക്കൊണ്ട് പ്രയോജനമുള്ള എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാനായി എന്ന സംതൃപ്തിയോടെ-കഴിഞ്ഞുകിട്ടിയ സംതൃപ്തിയാൽ എഴുതിപ്പോയതാണ്. 






തത് ത്വം അസി

ശൂന്യമായ ഒരു പേജാണ്. എന്തുവേണമെങ്കിലും എഴുതാം. ഓരോ ദിവസത്തെ പറ്റിയും ആൾക്കാരെ പറ്റിയും എഴുതി കഴിയുമ്പോൾ ആ ദിവസത്തെ കഷ്ടപ്പാടും ആ ആൾക്കാർ കാട്ടിയ നീതികേടുകളും മറ്റും ന്യായീകരിച്ച് അവരെ നല്ലവരായി കാണുകയും ആണ് പതിവ്.

പിറ്റേന്ന് പുതിയ ഒരു ഞാനായിരിക്കും. ശൂന്യമായ താളുപോലെ ശൂന്യമായ മനസ്സ്.
സ്വാഭാവികമായും സ്നേഹമുള്ള ഒരു വാക്ക് ഒരു നോട്ടം ഒക്കെ തന്നെയാണ് എന്റേയും ആഗ്രഹം. അത് തരുവാൻ ആരും ഇല്ല എന്ന ആനാധത്വബോധത്തോടെയാണ് ഓരോ ദിവസവും ഞാനുണരുന്നത്. ഇരുളിൽ തപ്പും പോലെ ഏതുവാതിലിൽ ആണ് മുട്ടേണ്ടത്, മുട്ടിയാലും കേവലം എന്നെപ്പോലെതന്നെ അനാധത്വം പേറുന്ന അവരിൽ നിന്ന് ഭിക്ഷയാചിക്കുന്നതിലും ഭേദം സ്വയം എന്നെ ആശ്വ്വസിപ്പിക്കയും സ്നേഹിക്കയും ചെയ്യുന്നതല്ലെ നല്ലത് എന്ന ബോധം ഉണരും. ദൈവത്തെ പ്രാർത്ഥിക്കും. ദൈവം നമ്മുടെ തന്നെ പ്രതിഫലനമാണല്ലൊ. പൂജാമുറിയിലെ ദൈവങ്ങളുടെ ചില്ലിട്ട ഫോട്ടോകളിലൂടെ പ്രതിഭലിക്കുന്നത് നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ചൈതന്യം കൂടി ആണല്ലൊ. തത് ത്വം അസി എന്ന ബോധം ഉണരാണാണല്ലൊ കല്ലിലും ശില്പങ്ങളിലും ഒക്കെ നോക്കി കണ്ണടച്ച് നാം ഭക്തിയോടെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്. അതൊന്നേ ഉള്ളൂ സത്യമായി. ആ സത്യം തന്നെയാണ് നമ്മുടെ ഉള്ളിലും!

ഇപ്പോൾ പഴയപോലെ വാരിവലിച്ചൊന്നും എഴുതാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഫേസ്ബുക്ക് വാട്സപ്പിലൂടെ ഒക്കെ ആളുകൾ സാഹിത്യവും ഗുണപാഠങ്ങളും ഭീക്ഷണികളും പൊങ്ങച്ചങ്ങളും ഒക്കെ എഴുതിയത് വായിച്ച് വായിച്ച് എനിക്കിപ്പോൾ സത്യം ഏത് മിഥ്യയേത്, നല്ലതേത് ചീത്തയേത് എന്നൊന്നും അറിയാൻ പറ്റാതായിരിക്കുന്നു. നമുക്ക് എന്തിനെയെങ്കിലും പറ്റി വ്യക്തമായ ഒരു ധാരണ ഉണ്ടെങ്കിലല്ലെ വല്ലതും എഴുതുവാനാവൂ.. ഇപ്പോൾ ഗമ്പ്ലീറ്റ് ഇഗ്നൊറൻസും കൺഫ്യൂഷനും മാത്രമാണ്. ജീവിതത്തിന്റെ മുന്നിൽ എന്നത്തെയും പോലെ പകച്ചു നിൽക്കൽ. ഇപ്പോൾ അത് പൂർണ്ണമായ പകച്ചിലിൽ എത്തിയെന്നേ ഉള്ളൂ. അതിനാൽ തന്നെ എനിക്കായി പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു കാഴ്ച്ചപ്പാടും ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു.

ക്ഷണികതയാണ് ഏറ്റവുമധികം തളർത്തുന്നത്. പിന്നെ ആൾക്കാരുടെയും സമ്പത്തിന്റേയും സൽപ്പേരിന്റേയും ഒക്കെ ആപേക്ഷികമായ? വിലയിടിവും ഉയരലും എന്നെ പരിഭ്രാന്തയാക്കുന്നു.


ഇന്നലെ കണ്ട സത്യം ഇന്ന് അസത്യമാവുന്നു. ഇന്നലെ നല്ലവരെന്ന് കരുതിയവർ ഇന്ന് സ്വാർദ്ധതയുടെ മൂർത്തിമത്‌ഭാവമാവുന്നു. അങ്ങിനെ ദിനം ദിനം മാറിക്കൊടിരിക്കുന്ന ഈ ലോകത്തിൽ ഞാനെങ്ങിനെ നിസ്സംഗയായി ഞാനൊന്നും അറിഞ്ഞില്ലേ രാമനാരായണാ എന്ന മട്ടിൽ ഇരിക്കും.

ഇങ്ങിനെയൊക്കെ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് പുറത്ത് ഷോപ്പിംഗിനു പോകുന്നതും സാധനങ്ങൾ വാങ്ങുന്നതും തിരിച്ച് വരുന്നതും ഒക്കെ.
എല്ലാം നശ്വരമാണ് എന്നൊക്കെ കരുതി നടക്കുമെങ്കിലും എന്റ് കയ്യിലെ കാശ് മുഴുവൻ ചിലവാക്കി വീട്ടിൽ എന്നും മാറ്റം വരുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുക എന്റെ ശീലമായിപ്പോയിരിക്കുന്നു.






Friday, August 10, 2018

നശ്വരമായ ഒരു മനുഷ്യജീവി


ഇന്ന് ഇവിടത്തെ സാഹിത്യ കൂട്ടായ്മയുടെ ഒരു വാർഷിക പരിപാടിയാണ്. നാട്ടിൽ നിന്നും എഴുത്തുകാരൊക്കെ വരുന്നുണ്ട്. അതിൽ ഞാനും ആദ്യമൊക്കെ ആരോ ആയിരുന്നു എന്ന് തോന്നിയിരുന്നു. ഈ കൊച്ചു രാജ്യത്തെ വിരലിൽ എണ്ണാവുന്ന എഴുത്തുകാരുടെ ഇടയിൽ സ്വച്ഛമായി മത്സരബുദ്ധിയിലൊന്നും പെടാതെ ശാന്തമായി വല്ലതും ഒക്കെ എഴുതി അത് ഇവിടത്തെ മാഗസീനിൽ വരികയും ചുരുക്കം ചില മലയാളികൾ വായിക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്യുന്നതിൽ മാത്രം സംതൃപ്തിപ്പെട്ട് ജീവിച്ച് 10, 15 വർഷം. ആദ്യ 10 വർഷം മറ്റൊരു പേജിൽ ആണ് എഴുതിയിരുന്നത്. കാരണം സ്വന്തം പേരിൽ എഴുതി അറ്റൻഷൻ കിട്ടിയാൽ സ്വന്തക്കാർക്ക് തന്നെ അത് അരോചകവും അസ്വസ്ഥയും സമ്മാനിക്കുമെന്നും അത് അവർക്ക് എന്നോടുള്ള അതൃപ്തികൂട്ടി മത്സരബുദ്ധിയുണ്ടാക്കുമെന്നും അത് എന്റെ കുടുമ്പത്തിന്റെ  നിലനിൽപ്പിനെ ബാധിക്കുമെന്നും ഭയന്നു..

അതുകഴിഞ്ഞ് ഈ സാഹിത്യകൂട്ടായ്മ ഉണ്ടായപ്പോഴും അല്പമൊന്നു ഭയന്നു. എന്നാലും സാഹിത്യം ഒക്കെ ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു കൂട്ടം ആൾക്കാരുടെ ഇടയിലിരുന്ന് സാഹിത്യത്തെ പറ്റി കേൾക്കാനും പറയാനും ഒക്കെ അവസരം കിട്ടുമെന്ന് കരുതി.
പക്ഷെ അവിടെ നടന്നത് ഒരു സ്റ്റഡി ക്ലാസ്സ് പോലെ ആയിരുന്നു. വലിയ ചിലരുടെ സാഹിത്യത്തെ പറ്റി അത് വായിച്ചവർ ചർച്ച ചെയ്യുകയും നിരൂപണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുക. കാരണം അതിനു യോഗ്യതയും അറിയും ഉള്ള ചിലരുടെ അധീനതയിൽ ആയിരുന്നു കാര്യങ്ങൾ. തങ്ങളുടെ സാഹിത്യാഭിരുചി വളർത്തുമെന്ന് കരുതി വെറുതെ പോയി ഇരുന്നവർ ഇളിഭ്യരായി, മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം സാഹിത്യം ആസ്വദിച്ച് പഠിച്ച് വിമർശിക്കാനുള്ള കഴിവ് സമ്പാദിക്കാൻ നെട്ടോട്ടമോടിത്തുടങ്ങി. അവർ വിമർശിക്കാനും ആദരിക്കാനും ഒക്കെ വിളിച്ച സാഹിത്യവും സാഹിത്യകാരന്മാരെയും ഒക്കെ എനിക്കും പരിചയം ഉണ്ടെങ്കിലും അതിനെ പറ്റി വിമർശിക്കാനോ എന്തെങ്കിലും പറയുവാനോ ഉള്ള ഉദ്ദേശത്തിൽ ആയിരുന്നില്ല ഞാൻ വായനയെ കണ്ടിരുന്നതെന്നതിനാൽ ഞാൻ പതിയെ പതിയെ ഉൾവലിയാൻ പ്രേരിതയായി. എന്റെ അലസതയോ മത്സരബുദ്ധിയില്ലായ്മയാലോ ആയിരിക്കാം.

ഏതിനും അവിടെ പോയെന്നു കരുതി എന്റെ ക്രിയേറ്റിവിറ്റി കൂടുകയോ എനിക്ക് പ്രയോജനകരമായി എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചെന്നോ എനിക്ക് തോന്നിയും ഇല്ല. മറിച്ച് എനിക്ക് ഒന്നും തന്നെ എഴുതാനാവാത്ത ഒരവസ്ഥ വന്നു ഭവിക്കയും ചെയ്തു. വല്ലതും എഴുതണമെങ്കിൽ ഈ കൂട്ടായ്മയെ കാണിക്കാനാവണം. വായിക്കുന്നതും എനിക്ക് അത്തരം ഒരു വായനയിലും എഴുത്തിലും താല്പര്യം ഇല്ലേ ഇല്ല.

ഈ ലോകത്തിലെ ഒരു പൊട്ടുപോലെ ചെറിയ രാജ്യം. അവിടെ വിരലിലെണ്ണാവുന്ന ചുരുക്കം ചില മലയാളി എഴുത്തുകാർ. അവർ ഒരു കൂട്ടായ്മ ഉണ്ടാക്കിയത് സ്വസ്ഥമായി കൂടിയിരുന്ന് സാഹിത്യത്തെ പറ്റി ചർച്ച ചെയ്യാമെന്നും വെളിയിൽ പ്രഹസനങ്ങൾ ഒന്നും വേണ്ട എന്നും ഉള്ള സത് ഉദ്ദേശത്തോടെ ആയിരുന്നു. അത് വിശ്വസിച്ചാണ് ഞാനതിൽ പെട്ടുപോയതും.
ഇപ്പോൾ പിന്മാറിയതും ഈ പ്രഹസനങ്ങൾ എന്നെ വല്ലാതെ അലോരസപ്പെടുത്തുന്നു എന്നുള്ളതുകൊണ്ടുകൂടിയാണ്.

ഇപ്പോൾ ആർക്കും വലിയവരും പ്രശസ്തരുമാകാൻ അല്പം കാശും പിന്നെ ഒരു കൂട്ടായ്മയും മാത്രം മതി. കാശ് എന്റെ തന്നെ കുടുമ്പത്തിലുള്ളവർ അവരുടെ സ്വാർദ്ധതാല്പര്യങ്ങൾക്ക് മാത്രം ചിലവഴിക്കയും കൂട്ടായ്മകളെയൊക്കെ അവർ തന്നെ ഈ കാശിന്റെ ബലത്തിൽ കയ്യടക്കിയിരിക്കയും ചെയ്തിരിക്കയാണ്. സ്വാഭാവികമായും ഈ സാഹിത്യകൂട്ടായ്മയും അവരുടെ ചൊൽപ്പടിയിൽ തന്നെ ചലിക്കാൻ പ്രേരിതമായി മുന്നോട്ടുപോകയാണ്. എന്റെ കുടുംബത്തിൽ എന്നെപ്പോലെ എന്റെ അത്രയെങ്കിലും എഴുതാൻ വാസനയും ക്ഷമയും ഉള്ളവർ ഇല്ല എന്നതാണ് ഒരു ഖേദകരമായ സത്യം. എന്നാലും പരസ്പര ഭിന്നങ്ങളായ കൂട്ടായംകൾ പടുത്തുയർത്തി ഓരോരുത്തരും സ്വയം വലിയവരാണ് എന്ന് കാട്ടാനായി കാട്ടുന്ന പരാക്രമങ്ങളിൽ എന്നെ കൂട്ടാൻ ആർക്കും സമ്മതമില്ല എന്നതാണ്. ഒന്നാമതായി എന്റെ സ്വതന്ത്ര നിലപാട്. രണ്ടാമത് എന്നെ കൂടെ കൂട്ടിയാൽ മറ്റുള്ളവരുടെ സപ്പോർട്ട് കുറഞ്ഞുപോകുമോ എന്ന ഭയം.

അപ്പോൾ ചുരുക്കം പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ വീണ്ടും എല്ലാറ്റിൽ നിന്നും ഒറ്റപ്പെട്ടു എന്നതാണ്. അതെങ്ങിനെ ഈ കുഞ്ഞുരാജ്യം ഒരു കാക്കത്തൊള്ളായിരം കൂട്ടായമകളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കയാണ്. അതിനിടയിൽ കൂട്ടായ്മകളിൽ പെടാതെ ജീവിക്കുന്നവർ സ്വാഭാവികമായും ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകുമല്ലൊ!

എനിക്ക് കൂട്ടായ്മകൾ വളർത്തുന്ന അല്പായുസ്സുകാരായ ലീഡർമാരോട് പുശ്ചമാണ്. പണം കൊണ്ട് മനുഷ്യന്റെ ചിന്തകളേയും സ്വാതന്ത്രത്തേയും വിലയ്ക്കു വാങ്ങുന്നവരെ അറപ്പാണ്. ആകെമൊത്തം സമൂഹത്തിൽ ഇടമ്പിടിക്കാനായി  ഈ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന കോമാളിത്തങ്ങളോടൊക്കെ വെറുപ്പാണ്.

ഞാൻ എന്നും തേടിയിരുന്നത് ശാശ്വതമായ/പ്രയോജനകരമായ ഒരു കർമ്മമേഘലയാണ്.  എന്നാൽ ശാശ്വതമായി ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല എന്ന സത്യം എന്നെ നടുക്കുന്നു. പിന്നെ പ്രയോജനകരമായി എന്നു പറയുമ്പോൾ എനിക്ക് പ്രയോജനകരം ആവുന്നത് മറ്റുള്ളവർക്ക് പ്രയോജനകരമാവുന്നില്ല, അപ്പോൾ ഞാൻ സ്വാർദ്ധയാവുന്നു. ആ സ്വാർദ്ധത കൊണ്ട് എനിക്ക് ലാഭമൊന്നുമില്ലാ തനും. അവർക്ക് പ്രയോജനകരമായത് വല്ലതും ചെയ്യുന്നു. വെറുതെ.

ചെടികൾ നട്ട് സന്തോഷിക്കാമെന്ന് കരുതിയാൽ മൂന്നുവീടുകൾക്കപ്പുറത്ത് ഒരു ആന്റി ഒരിക്കൽ എന്നെ വിളിച്ച അവരുടെ വീട് കാട്ടിത്തന്നു. വിശ്വസിക്കാനാവാത്തവിധം ഭംഗിയേറിയ ഒരു ഗാർഡൻ. വീട്ടിനകം പോലും സൂക്ഷമതയോടെ അവർ ചെടികൾ വച്ചുപിടിപ്പിച്ച് വച്ചിരുന്നു.  സ്വർഗ്ഗലോകത്തിലെ ഒരു പൂന്തോട്ടമായി തോന്നി. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ആ ചെടികൾ നശിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. കാരണം ആ സ്ത്രീയുടെ ആരോഗ്യം നശിച്ചുതുടങ്ങിയതിനാൽ. ഇപ്പോൾ അവർ സ്വയം ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത ആ സ്വർഗ്ഗലോകം പതിയെ നശിക്കുന്നത് കണ്ട് കൊണ്ട് അവരുടെ വാർദ്ധക്യത്തെ നേരിടുന്ന ദയനീയ സ്ഥിതിയാണ് എനിക്ക് കാണാനായത്! അതെന്നെ വല്ലാതെ തളർത്തി. ഒരിക്കൽ ഈ ഏരിയയിലെ ആധുനികവും ആർഭാടവും നിറഞ്ഞ ആ വീട് ഇനി അല്പകാലത്തിനകം പൊളിച്ചുമാറ്റപ്പെടുമെന്നു ഇപ്പോഴത്തെ രീതിയിലെ മൂന്നോ നാലോ നിലകളുള്ള കൂറ്റൻ മാളിക ആ സ്ഥാനത്ത് ഉയരുമെന്നതും നടുക്കുന്ന ഒരു യാധാർത്ഥ്യമാണ്.

എന്റെ എഴുത്തായാലും വരയായാലും ചെടിനടലായാലും എന്തൊക്കെ കുത്തിമറികൾ ഞാൻ ചെയ്താലും അതിന്റെ ഒക്കെ ആയുസ്സ് വളരെ തുശ്ചമാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് എന്നെ ഒന്നിലും ശ്രദ്ധ പതിപ്പിക്കാനാവുന്നില്ല.  എല്ലാം ഒരിക്കൽ നശിച്ചുപോകുമല്ലൊ എന്ന ധാരണ. എന്തിനധികം എനിക്ക് എന്റെ ശരീരവും ആരോഗ്യവും പോലും ഈ ചിന്തകളാൽ അവഗണിക്കപ്പെടാൻ തോന്നുന്നുണ്ട്.

ദിവസവും നല്ല വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചാലോ മുഖത്ത് ക്രീം പുരട്ടിയാലോ സുഗന്ധതൈലം പുരട്ടിനടന്നാലോ ഒന്നും തന്നെ എന്റെ ശരീരത്തെയോ എന്നെയോ ശാശ്വതമായി ഈ ഭൂമിയിൽ നിലനിർത്താനാവില്ല എന്ന സത്യം അറിയാമെന്നിരിക്കെ ഞാനെങ്ങിനെ നശ്വരമാ‍യ കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു സ്വപ്നങ്ങൾക്കു പിറകേ നടക്കാൻ.

മരണത്തിലേക്ക് അനശ്വരതയിലേക്ക് മാത്രം നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നശ്വരമായ മനുഷ്യജീവി മാത്രമായി ഞാനെന്നേ തരംതാണിരിക്കുന്നു!

(ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തിയതല്ല.
ഇതാണ്‌ ശരിക്കുള്ള ലോകത്തിന്റെ ഗതി ഇങ്ങിനെ ആണ്‌. ഞാനാണിവിടെ പിന്തിരിപ്പൻ ചിന്താഗതി എന്ന് ശരിക്കും അറിയാം .)

Saturday, July 28, 2018

ആത്മശാന്തിപൂജ

ദിവസവും ഉള്ള എഴുത്തൊന്നും നടക്കില്ല. ആഴ്ചയിൽ ഒന്നെങ്കിലും എഴുതാൻ പറ്റിയാൽ ഭാഗ്യം!

ഞാനിന്ന് എന്റെ വലിയമ്മയുടെ ഒരുവർഷത്തെ ആത്മശാന്തിപൂജയ്ക്ക് പോയിരുന്നു.
ആത്മാവുണ്ടോ അത് ഇംഗ്ലീഷാണോ മലയാളമാണോ സംസാരിക്കുന്നത് എന്നൊന്നും അറിയില്ല, എന്നാൽ ഞാൻ രണ്ടുമൂന്ന് ദിവസം മുൻപ് പെട്ടെന്ന് മൂത്തയമ്മയെ ഓർക്കയും മനസ്സിൽ വല്ലാത്ത ഒരു സ്നേഹം വന്ന് നിറയുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ആത്മാവ് മരിച്ച ദിവസം അടുക്കുമ്പോൾ സൌരയൂധത്തിൽ? ഒരു കറക്കം പൂർത്തിയാക്കി ജീവിച്ചിരുന്ന ഇടങ്ങളിൽ എത്തുമായിരിക്കാം. അപ്പോൾ തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ ആത്മാവും (മനസ്സും) ആയി സമ്പർക്കം പുലർത്താൻ കഴിയുമായിരിക്കണം എന്നെ എനിക്ക് ഒരു ബലമായ വിശ്വാസം ഉണ്ട്.

ഇന്ന് ഞാൻ പതിവില്ലാതെ ഉന്മേഷക്കുറവുമായി തന്നെയാണ് എണീറ്റതു. എന്തുപറഞ്ഞാണ് എന്നെ ഒന്ന് നേരേയാക്കി എടുക്കുക, സന്തോഷിച്ചില്ലെങ്കിലും
ഒരല്പം ഊർജ്ജം ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുക എന്നത് ഒരു കീറാമുട്ടിപോലെ എന്നെ വെല്ലുവിളിയുമായി. അപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് മൂത്തയമ്മയുടെ ചരമവാർഷികത്തെ പറ്റി ഓർമ്മവന്നു. അമ്പൽത്തിൽ പോയി ആ ആത്മാവിനുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒരവസരം ആണ്. അത് പാഴാക്കിക്കൂട. മനസ്സിൽ ഒരു ഉണർവ്വ്. അതെ പണ്ടെങ്ങാണ് എനിക്ക് പലപ്പോഴായി ആ ആത്മാവിൽ നിന്നു കിട്ടിയ സ്നേഹം അംഗീകാരം , അത് എന്റെ ആത്മാവ് ഇപ്പോഴും ഓർക്കുന്നുണ്ട്. വേനലിൽ ഒരല്പം ദാഹജലം പോലെ എനിക്ക് പലപ്പോഴായി കിട്ടിയ സ്നേഹങ്ങൾ അത് ഒരിക്കലും മറക്കില്ല. അതെ! ആരെയെങ്കിലും ഒക്കെ ചുമ്മാ സ്നേഹിക്കുക. ആരെങ്കിലും ഒക്കെ ആ പിടിവള്ളിയിൽ പിടിച്ച് കരകയറിക്കോട്ടെ.നമുക്ക് ജീവിതത്തിൽ ചെയ്യാനാവുന്ന ഏറ്റവും നല്ല കാര്യം അതായിരിക്കും. മറ്റൊരാത്മാവിനെ ഉണർത്തിൽ ഉയർത്തൽ.  അത് അവർ ഒരിക്കലും മറക്കില്ലാതാനും!

ഇതെഴുതാൻ കഴിയുമ്പോൾ തന്നെ എന്നിൽ വറ്റിവരണ്ടു എന്നു കരുതിയ സ്നേഹത്തിന്റെ ഉറവ ഇതാ തെളിഞ്ഞുവരുന്നു!

ആത്മശാന്തിപൂജയ്ക്ക് ഇടയിൽ പൂജാരി വിളിച്ചു ചോദിച്ചു. അച്ഛന്റെ അച്ഛനെ പേര്? അവർക്കറിയില്ല! ഞാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അച്ഛന്റെ അമ്മയുടെ പേര്? അവർക്കറിയില്ല! അതും ഞാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

എന്റെ കൂട്ടുകാരിയായി ഒരു റൂമിൽ കഥകൾ പറഞ്ഞും ഒരുമിച്ച് ആഹാരം കഴിച്ചും ഉറങ്ങിയും (ഒരിക്കൽ.. ഒരിക്കൽ മാത്രം വഴക്കുണ്ടാക്കിയും) കഴിഞ്ഞ എന്റെ അച്ഛാമ്മയ്ക്ക് അങ്ങിനെ ഈ അന്യനാട്ടിൽ വച്ച് എന്നിലൂടെ ആ അമ്മുമ്മയുടെ കൊച്ചുമക്കളാൽ ശ്രാദ്ധം ഊട്ടാനും ഒരുരുള ചോറും നിവേദ്യങ്ങളും നേദിച്ച് അപ്പുപ്പനും അമ്മുമ്മയ്ക്കും വച്ച് പൂജിക്കുന്നതും കണ്ട് എന്റെ മനസ്സും ഒപ്പം ഇവർക്കൊക്കെ വേണ്ടി ഒരു ജന്മം മുഴുവൻ പ്രാർത്ഥനയോടെ കാത്തിരുന്ന മരിച്ചുപോയ ആ അമ്മുമ്മയുടെ ആത്മാവും ശാന്തിയടഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും. മരിച്ചുപോയ മൂത്തച്ഛന്റെ ആത്മാവും മൂത്തയമ്മയുടെ ആത്മാവും ശാന്തവും സന്തോഷവും ആയിക്കാണും.

ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത എത്രയോ അദൃശ്യ സത്യങ്ങൾ ഈ ഭൂമിയിൽ ഒളിഞ്ഞ് കിടപ്പുണ്ടെന്നോ!

പരസ്പരം ദൈവതുല്യമായി സ്നേഹിച്ചിരുന്ന മൂന്നു സഹോദരങ്ങൾ . അവരുടെ ഏറ്റവും ഇളയ ആളിന്റെ മകളാണ് ഞാൻ. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ജീവിക്കുന്ന കുടുംബത്തിലും അതുപോലെ മൂന്നു സഹോദരങ്ങൾ ഉണ്ട്. എന്നാൽ പരസ്പരം തെറ്റിധാരണകളും സംശയങ്ങളുമായി നീറി ജീവിക്കുന്നവർ! പരസ്പരം ഉള്ളുതുറന്ന് സ്നേഹിക്കാനാവാതെ അസ്വസ്ഥതപ്പെടുന്നവർ!

കാലം മുന്നോട്ടുപോകും തോറും വ്യക്തിബന്ധങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ടാകുന്ന വിള്ളലുകൾ ബലമില്ലായ്മ,അതൊക്കെ എന്നെ വല്ലാതെ അമ്പരപ്പിക്കുന്നു.

അധിക സമ്പത്തുകളും ആർഭാടങ്ങളും വരുത്തിവച്ച വിള്ളലുകൾ!
ഇനിയൊരിക്കലും കൂട്ടിച്ചേരാനാവാത്ത വിള്ളലുകൾ വരുത്തി വച്ച അത് അർമാദിക്കുന്നു. മനുഷ്യന് മനുഷ്യരെ തിരിച്ചറിയാനാവാത്തവിധം നശിച്ചുപോയിരിക്കുന്ന മനുഷ്യർ.

ഞാൻ അന്വേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സന്തോഷവും സ്നേഹവും ഒക്കെ എന്റെ അരികിൽ എന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ട് എന്നറിയാതെ അലയുന്ന മനസ്സുമായി ഉള്ളിലും അരികിലും തിരയാൻ കൂട്ടാക്കാതെ ഈ ഞാനും!!



Thursday, July 19, 2018

എഴുത്തുകാരി


സത്യസന്ധമായി വല്ലതും എഴുതണം എങ്കിൽ ബ്ലോഗോ ട്വിറ്ററോ ഒന്നും പറ്റില്ല.
അവിടെ നമ്മൾ എഴുതുന്നത് ആരെങ്കിലും വായിക്കും എന്ന തിരിച്ചറിവോടെ ആണ് എഴുതുന്നത്. എന്നാൽ ആ പ്രത്യേക വിഭാഗം ആൾക്കാർക്കുവേണ്ടിയല്ലാതെ ലോകത്തിനു പൊതുവായി ഒരു തെറ്റും ശരിയും ന്യായവും ഉണ്ടെന്ന ധാരണയിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു വിഭാഗത്തിന്റെ അംഗീകാരം കിട്ടാനായല്ലാതെ സ്വന്തം വിചാരവികാരങ്ങൾ സത്യസന്ധമായി എഴുതുവാനാകണം. എന്നാലേ എനിക്ക് ശരിക്കും എഴുതുവാനുള്ള കഴിവുണ്ടോ എന്ന് എനിക്ക് അറിയാനാവൂ..

ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ എഴുതുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ അതൊന്നും സാഹിത്യം ആവുന്നുമില്ല. എന്റെ എഴുത്തിനെ ഏതു വിഭാഗത്തിൽ പെടുത്താം എന്ന് ഇനിയും എനിക്ക് മനസ്സിലായിട്ടുമില്ല.

ഇവിടെ ഒരു സാഹിത്യ കൂട്ടായ്മ ഉയർന്നുവരുന്നുണ്ട്. നാട്ടിലെ വലിയ വലിയ സാഹിത്യകാരന്മാരെ ഒക്കെ കൊണ്ടുവരുന്നു, അംഗീകാരം നൽകുന്നു.. അവരുടെ സംസാരം കേൾക്കുന്നു. ബുക്ക് ഇറക്കുന്നു. ആകെ ബഹളം ആണ്.

ഇത്രയും വർഷമായി എഴുതുന്ന എന്റെ എഴുത്ത് എന്താണെന്ന് ഒന്ന് പരിശോധിക്കാൻ പോലും ആർക്കും മെനക്കെടാനാവാത്ത തിരക്കാണ്. അവർ പുതുതായി പ്രാസവും വൃത്തവും ഒക്കെ ഒപ്പിച്ച് അക്ഷരങ്ങൾ പെറുക്കി അടുക്കാൻ കഴിവുള്ള ചിലരെ അംഗീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. അത് അവരുടെ തന്നെ കൂട്ടത്തിൽ ഉള്ളവരോ കൂട്ടുകാരുടെ ആൾക്കാരോ ആവുമ്പോഴാണ് ഈ ഉത്സാഹം.  എന്നെ അത്തരത്തിൽ ഉയർത്താൻ ആരും ഇല്ലായിരുന്നു. അധവാ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ തന്നെ ഞാൻ സമ്മതിച്ചില്ല. എനിക്ക് എന്റെ മക്കൾ രക്ഷപ്പെടണം, അതിനുമുൻപ് ഞാൻ ഒരെഴുത്തുകാരി എന്ന നിലയിൽ അറിയപ്പെടേണ്ട എന്നൊരു തീരുമാനവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ പോലും മറ്റു പേരുകളിൽ എഴുതിയതും ആരോടും അടുക്കാനാവാഞ്ഞതും. അവിടെ പലർക്കും മതിപ്പുണ്ടായിരുന്നു എന്റെ എഴുത്തിനോട്..

പിന്നെ റ്റ്വിറ്ററിൽ എഴുത്ത് തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആ ചെറിയ അംഗീകാരങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ടു. എനിക്ക് മനസ്സിൽ തോന്നുന്നത് അപ്പോഴപ്പോൾ എഴുതി ആശ്വാസം കണ്ടെത്താനുള്ള ഒരു വേദിയായി അത് മാറി.

ഇപ്പോൾ ഞാൻ എവിടെ നിൽക്കുന്നു എന്ന് എനിക്കുതന്നെ അറിയില്ല. എഴുത്തുകാരി എന്ന പേര് ഇനി വേണ്ട എന്ന തോന്നൽ. ഇനി മറ്റ് വല്ലതും ആവാം.

ഒരു അമ്മ, ഗൃഹസ്ഥ.ചെറിയ ചെറിയ ഹോബികളും ആഗ്രഹങ്ങളും ഒക്കെയുള്ള ഒരു വീട്ടമ്മ. അതുമതി. ധാരാളം.

ഇന്ന് വന്നുപിടിച്ച ഡിപ്രഷൻ പോകാൻ മറ്റൊരു കാരണവും കൂടിയുണ്ട്
ഈ തീർത്താൽ തീരാത്ത കടപ്പാടുകൾക്കും ജോലികൾക്കും പാഷനുകൾക്കുമിടയിൽ ഞാനെങ്ങിനെയാണ് ആ സാഹിത്യ കൂട്ടായ്മയിൽ പോയി ശ്രദ്ധപിടിച്ചുപറ്റേണ്ടത് എന്ന് എനിക്ക് ശരിക്കും അറിയില്ലാതാനും. അതും ഡിപ്രഷന്റെ ഒരു ഭാഗമായിക്കാണും. ഏതിനും ആ ഒരു ഏട് വലിച്ചുകീറി പാറ്റിയപ്പോൾ എന്റെ താളിൽ വെളിച്ചം വീശിത്തുടങ്ങി. അറ്റൻഷനും അംഗീകാരത്തിനുമായി ഒന്നും ഞാനിതുവരെ ചെയ്തിട്ടില്ല. ചെയ്യാൻ കഴിയുകയുമില്ല. 

Wednesday, June 27, 2018

ജീവിക്കാനായി ജീവിക്കുന്നവള്‍!


വീണ്ടും നാട്ടില്‍ നിന്ന് തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള്‍ അതേ തളര്‍ച്ച! വെറും മൂന്നു ദിവസങ്ങള്‍ ആയിട്ടുകൂടി!
വേരുകളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് വീണ്ടും വേര്‍പിരിഞ്ഞ നൊമ്പരം!
കടവേരുകളൊക്കെ പിഴുതുവീണു. ഇനി ചെറിയ വേരുകള്‍ മാത്രം, എങ്കിലും അവയ്ക്കും വല്ലാത്ത ആഴമുണ്ട്!

തലയ്ക്ക് ഉള്‍ക്കൊള്ളാവുന്നതിലധികമായതുകൊണ്ടോ പെട്ടെന്ന് പതിവുപോലെ
പനിപിടിച്ച് കിടപ്പിലായി. പിന്നെ നിലനില്‍പ്പിന്റെ പ്രശ്നമായി
അന്യനാട്, മരുന്നുവാങ്ങിത്തരാന്‍പോലും കാലുപിടിക്കേണ്ട ഗതികേട്.
സ്വരത്തില്‍ ഒരല്പം ദൈന്യതയോ മര്യാദകേടോ പാടില്ല. ഒഫിഷ്യല്‍ ടോക്ക് മാത്രമേ പാടുള്ളൂ!!
മരുന്ന് കിട്ടി . പക്ഷെ ആഹാരം?!
ഞാന്‍ മാത്രമല്ലല്ലൊ, കൂടെ ഒരു കുട്ടിയും, പിന്നെ അലങ്കോലമായി കിടക്കുന്ന വീടുകളും. അയാള്‍ സമയമുള്ളപോലെ അറിയാവുന്ന ജോലികള്‍ ധീരവീരപരാക്രംത്തോടെ നടത്തുന്നുണ്ട്. പെട്ടികള്‍ തുറക്കുന്നു. തുണികള്‍ പെറുക്കുന്നു. വാഷിംഗ് മെഷീനില്‍ ഇടുന്നു, വിരിക്കുന്നു..
ഉണങ്ങുമ്പോള്‍ അടുക്കുന്നു.
വീടുനിറയെ തുണികള്‍ ആണ്. പാതി ഉണങ്ങിയവയും, ഉണങ്ങാത്തവ, അടുക്കിയവ തേച്ചവ എന്നിങ്ങനെ ഒരു വെളുത്തേടന്റെ ടെന്റ് പോലെ ആക്കിയിട്ട് വിജയശ്രീലാളിതനായി ബെന്‍സും ഓടിച്ച് മുതലാളി പുറത്തുപോയി

വീട്ടില്‍ ചോറില്ല, കറികളും ഇല്ല! തല പൊക്കാനാവുമെങ്കില്‍ അരിയിട്ട് തിളപ്പിച്ച് ചോറുണ്ണാമായിരുന്നു. ബിസ്ക്കറ്റു തീരാറായി. നാട്ടില്‍ നിന്നുകൊണ്ടുവന്ന എത്തയ്ക്കാ അപ്പം ചൂടാക്കി തിന്നു നോക്കി. പഴുത്തിരിക്കുന്ന തൊണ്ടയിലൂടെ ഇടയിലൂടെ കാര്‍ക്കശ്യത്തോടെ അതിറങ്ങിപ്പോയി.
ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്താനാണ് തൊണ്ടേ.. സഹിക്ക്!
ഗുളികകള്‍ മണിക്കൂറുകണക്കിന് വിഴുങ്ങള്‍, കിട്ടുന്ന അല്ലറചില്ലറ ആഹാരങ്ങള്‍ കൂടെക്കൂടെ ഇട്ടുകൊടുക്കല്‍.. എന്നിവ തുടര്‍ന്നു.

ഉടുത്തിട്ടിരിക്കുന്ന കല്യാണസാരികള്‍ മറ്റുതുണികള്‍ ഒക്കെ ഇരുന്ന് വീര്‍പ്പുമുട്ടുന്നുണ്ട് കാറ്റിനും വെളിച്ചത്തിനുമായി. ഞാനൊന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടോട്ടെ.
വീട് അടിച്ചുവാരണം, തുടയ്ക്കണം. അനേകം പേര്‍ നടന്ന് വീടാണ്. എല്ലാം ശുദ്ധമാക്കി പഴയപോലെയാക്കണം. പാര്‍ട്ട് ടൈം എല്ലാം കൈക്കലാക്കിയ ത്രില്ലില്‍ ലൈഫ് എന്‍‌ജോയ് ചെയ്യുകയാണ്. ചെയ്തോട്ടെ.
മകള്‍ ഓന്‍‌ലൈനില്‍ വരുത്തി പാകമാകാഞ്ഞ ഡ്രസ്സുകള്‍, കൂടാതെ പുതിയ രണ്ടുമൂന്ന് സാരികള്‍(അത്യാവ്യശ്യത്തിന് ഓടിവരുന്നവരല്ലെ എന്ന ഒരു മതിപ്പ്)
ഞാന്‍ തന്നെയാണ് ബന്ധങ്ങള്‍ വഷളാക്കുന്നത്. വാരിക്കോരി കൊടുത്തപ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കണമായിരുന്നു

ഇന്ന് മറ്റൊരു പാര്‍ട്ട് ടൈം വന്ന് വീടുമുഴുവന്‍ തൂത്ത് തുടച്ച് തന്നു. ചിക്കണും വാങ്ങി തന്നു!

നിനക്ക് നല്ലതുവരും കുട്ടീ..

വൈകിട്ടിറങ്ങി നടന്നു.. അടുത്തുള്ള ഷോപ്പിംഗ് മാളിലേക്ക്. പഴയ ഒരു മാര്‍ക്കറ്റ് ആണ്. പകല്‍ പോയാല്‍ വീട്ടാവശ്യങ്ങള്‍ക്കുള്ളതെല്ലാം പല കടകളില്‍ നിന്നായി വാങ്ങാന്‍ പറ്റും. നാട്ടില്‍ നിന്നു വന്നിട്ട് ഇവിടെ അടുത്ത് ശാശ്വതമായി സാന്ത്വനമായിട്ടുള്ളത് അതുമാത്രമേ ഉള്ളൂ..

ചോങ്ങ് പാങ്ങ്, എന്റെ അമ്മ!

അമ്മയുടെ മാറത്തൂടെ ഞാന്‍ നടന്നു. അമ്മയ്ക്ക് മാറ്റമൊന്നുമില്ല. പക്ഷെ അമ്മയുടെ മക്കള്‍ക്ക് മാറ്റം വന്നുതുടങ്ങി. ആദ്യം ഞാന്‍ വളരെ ലാവിഷായി ഇരുന്ന് വിശ്രമിക്കയും ലാളിക്കപ്പെടുകയും എന്റെ കാശ് മുക്കാലും ആ ലാളിക്കപ്പെടലിലൂടെ അവരുടെ അക്കൌണ്ടിലായകാര്യവും ഒടുവില്‍ ഒരു ട്രാപ്പ് പോലെ പാക്കേജ് എടുപ്പിക്കയും അതോടെ അവരുടെ പരിലാളനത്തിന്റെ മൃദുലത നഷ്ടമായി വരികയും, അത് മനസ്സിലാക്കി ഞാന്‍ ഉള്‍വലിഞ്ഞ് ഇനി പാക്കേജ് എടുക്കില്ല എന്ന തീരുമാനമായപ്പോള്‍ അവര്‍ പാക്കേജില്‍ നിന്ന് കാശെടുക്കാതെ എന്റെ പേര്‍സില്‍ നിന്നും കാശ് എടുപ്പിക്കയും ചെയ്തപ്പോള്‍ മുതല്‍ അവര്‍ എന്റെ ശത്രുവാണ്. പക്ഷ് എന്റെ മറ്റൊരു പാക്കേജിംഗിന്റെ ഒരു 10 12 തവണകള്‍ അവരുടെ കയ്യ്‌വശം ഉണ്ട്. എല്ലാം കൂടി ഒരു 1000 ത്തിലധികം ഡോളറും! പിണങ്ങിയാല്‍ എനിക്കാണ് വന്‍ നഷ്ടം!! കാശ് നമ്മുടെ ( ആരുടെ? നമ്മുടെ.) കയ്യില്‍ തന്നെയിരിക്കും കാലമേ നമുക്ക് മാറ്റും വിലയും ഒക്കെ ഉണ്ടാവൂ എന്ന് ഇത്തരുണത്തില്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉറപ്പിച്ചുറപ്പിച്ച് പറയുന്നു.

ഞാനാ കടയുടെ അരികില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ ഏതോ ഒരു പ്രേതം പുറത്ത് ചാടി ഞാനവരെ പുശ്ചത്തോടെ ഇഗ്നോര്‍ ചെയ്ത്. ആദ്യം ഒരിത്തിരി പുശ്ചം വാരി വിതറിയ ശേഷം അടുത്ത നീക്കം നടത്തണം! അടുത്ത തവണ എന്റെ സ്വാഭാവിക നിഷ്ക്കളങ്കതയും വിഡ്ഢിത്തവും എടുത്തണിഞ്ഞ് കയറി ചെല്ലണം. ‘എനിക്ക് ഡൈ ചെയ്യണം, പക്ഷെ നോ അഡിഷണല്‍ മണി.’ അല്ലെങ്കില്‍ അങ്ങിനെ പറയണ്ട. ഗൌരവമായി വല്ലതും വായിച്ചുകൊണ്ട് ഡീസന്റ് ആയി ഇരിക്കാം. വീണ്ടും പുതുക്കുന്നില്ല എന്നുപറഞ്ഞ് നിര്‍ത്താം. ശത്രുക്കളാക്കണ്ട.

ആ ഷോപ്പിന്റെ മുന്‍പില്‍ നിന്ന് അമ്പാട്ടിയെ മണിയടിക്കാനായി മൂന്നു വെള്ളിക്ക് പൂവ് വാങ്ങി. വീണ്ടും നടന്നു. കടത്തിണ്ണകളിലൊക്കെ രാത്രി കയറിത്തുടങ്ങി. അതിനിടയിലൂടെ തോളുവരെ വെട്ടിയിട്ട മുടി ഒതുക്കാതെ നടക്കയാണ് തല മാത്രമേ കുളിച്ചിട്ടുള്ളൂ. ഉടല്‍ വീട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തിയിട്ട് കുളിക്കും.
വസ്ത്രം അത്ര മോഡേണ്‍ ഒന്നുമല്ല ഒരു ചുരീദാറും ഷാളും. മുഖത്ത് ഒരു പൊട്ട് മാത്രം.

അടുത്ത കടയില്‍ എത്തി. ഞാനെന്തു വാങ്ങാനാണ് വന്നത്?!
ഓഹ് ബ്സ്ക്കറ്റ്, ടൊമാറ്റോ സോസ്.. മുട്ട, തീര്‍ന്നു, അതു വാങ്ങി. തൈര്, കാബേജ്.. കാബേജ് തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നു! എങ്കി വേണ്ട കൌണ്ടറില്‍ ക്യൂ..
ഇഫ് യു ടേക്ക് ടു യു കാന്‍ സേവ് 3 ഡോളേര്‍സ്!! അവള്‍ വെയിറ്റ് ചെയ്യുന്നു. ഇത്രയും ക്യൂവിലും അവളുടെ ആത്മാര്‍ത്ഥത കണ്ട് എനിക്ക് ഹെയര്‍ സലൂണിലെ ചീനത്തിയോട് തോന്നിയ വിദ്വേഷം കൂടി മാറി. ഇത്തരം നല്ലവര്‍ ആണ് ലോകത്തെ നയിക്കുന്നത്! ഞാന്‍ ഓടിചെന്ന് ഒന്നുകൂടി എടുത്തുകൊണ്ട് വന്നു. കാശുകൊടുത്ത് പുറത്തിറങ്ങി.

മകള്‍ വിളിക്കുന്നുണ്ട്.. അമ്മേ എവിടെയാ? എന്റെ നാസി ലാമാക്ക് വാങ്ങിയശേഷം അവിടെ പൊയ്ക്കൂടായിരുന്നോ?! എനിക്ക് വിശക്കുന്നു! കിലുക്കത്തിലെ രേവതിയെ ഓര്‍മ്മവന്നു. കൊഞ്ചിച്ച് വഷളാക്കിയതിന്റെ ശിക്ഷ! എങ്കിലും അവള്‍ക്കാരുമില്ല ഞാനില്ലാതെ എനിക്കും ആരുമില്ല. അവളുടെ കാര്‍ വെളിയില്‍ കിടപ്പുണ്ട്, അതുമെടുത്ത് ഇവിടെ എന്നെ കൊണ്ടിറക്കിയിട്ട് അതിനകത്തിരുന്നാലും മതി, എത്ര ഡീസന്റ് ആയി കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യാമായിരുന്നു!!
പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. എല്ലാറ്റിനും ഒരു രക്ഷാകര്‍ത്താവ് വേണം. നാട്ടില്‍ നിന്ന് സഹോദരനും മറ്റും വന്നപ്പോഴും കല്യാണ ഒരുക്കങ്ങള്‍ക്കും ഒക്കെ അവര്‍ വളരെ ശുഷ്ക്കാന്തിയോടെ എല്ലാം ചെയ്തു. ഇപ്പോള്‍ നാഥനില്ലാത്ത വീട്ടില്‍ അവര്‍ക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ ഉത്സാഹമില്ല. ഗൃഗനാഥന് വീടു നോക്കാനും ഭാര്യയേയും മക്കളേയും നോക്കാനും ഒക്കെ കോമ്പറ്റീഷന്‍ ഉണ്ടെങ്കിലേ ഉണര്‍വ്വ് വരൂ.. ഇപ്പോള്‍ കോമ്പീറ്റ് ചെയ്യാന്‍ ആരുമില്ലല്ലൊ, അതുകൊണ്ട് അനാധരുടെ അവഗണനയാണ്.

അടുത്ത കടയില്‍ കയറി, ഇവിടെ കോണ്ടാക്റ്റ് സിമന്റ് ഉണ്ടോ.. രാത്രിയായതുകൊണ്ടും ക്ഷീണിച്ചതുകൊണ്ടും അവര്‍ പതിവ് താല്പര്യമൊന്നും കാട്ടിയില്ല. വെളിയില്‍ ഉണ്ട്. ഞാന്‍ നോക്കി, കണ്ടില്ല. പെട്ടെന്ന് ഉള്ളില്‍ രോക്ഷം നുരയിട്ടു. അടുത്ത കടയില്‍ നിന്ന് വാങ്ങാം അപ്പോഴേ ഇവര്‍ കസ്റ്റമേര്‍സിനെ മാനിക്കാന്‍ പഠിക്കൂ.. ഹും! അടുത്ത കടയില്‍ ചെന്നു. കോണ്ടാക്റ്റ സിമന്റ്?! നോ ‘അതിവിടെ ഇല്ല.’ യ്യോ! അപ്പോള്‍ മറ്റേ കടക്കാരനെ പാഠം പഠിപ്പിക്കാനും പറ്റില്ല, എനിക്ക് ഇന്ന് ബാത്ത്രൂം റിപ്പയര്‍ ചെയ്യാനും പറ്റില്ല. എനിക്കും അഹങ്കാരം വല്ലാതെ കൂടിയിട്ടുണ്ട് അനുഭവി..

നേരേ നടന്നു വീട്ടിലേക്ക്.. ഇനി നാസി ലാമാക് വാങ്ങണം.
നാട്ടിലെ കള്ളുകുടിയന്മാര്‍ നിരങ്ങുന്ന നേരം. അതുപോലെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിലെ കട. പക്ഷെ ഇവിടെ കുടുംബക്കാരും അലവലാതികലും എന്നൊന്നും ഇല്ല. കാശുള്ളവനും ഇല്ലാത്തവനും. ആരും മറ്റുള്ളവരെ നോക്കുന്നില്ല, വിലയിരുന്നുന്നുമില്ല.
ക്യൂവില്‍ കയറിപ്പറ്റി! ഒരു ചീന യൂത്ത് അവന്റെ കൂട്ടുകാരെ നോക്കി എന്തോ ആംഗ്യ ഭാഷ കാട്ടുന്നു. എന്തോ വൃത്തികേടാണ്. എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് നാണക്കേട് തോന്നി. നാട്ടില്‍ നിന്നു വന്ന മൂഡ് വിട്ടുമാറാത്തതുകൊണ്ടാകും. തിരിഞ്ഞുനോക്കിയപ്പോല്‍ ഒരു ഇംഗ്ലീഷുകാരനും ക്യൂവില്‍ ഉണ്ട്. അയാള്‍ ഇതെല്ലാം സരസമായി വീക്ഷിക്കയാണ്. ഇത്രയും കൂളായി വളരെയധികം സംസ്ക്കാരങ്ങള്‍ ഒത്തൊരുമയോടെ ജീവിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യം അവര്‍ക്ക് അല്‍ഭുതം ആയിരിക്കാം!! ഞാന്‍ കൂളായി തുടര്‍ന്നു.  ഒടുവില്‍ ക്യൂവിനടുത്തെത്തി. ഇടയ്ക്ക് അകത്തു നിന്ന് കുക്ക്- ഒരു മാന്യന്‍- എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട് എന്റെ നിസ്സഹായത് കണ്ട് മതിപ്പോടെ. മുതലാളി സ്ത്രീയാണ് പാക്ക് ചെയ്യുന്നത്. പണ്ട് അവര്‍ എന്നോട് ഞാന്‍ ടീച്ചര്‍ ആണൊ എന്ന് ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്. വീടിനടുത്തായതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ മിക്ക ദിവസവും ഇതിന്റ് മുന്നിലൂടെയാണ് കവാത്ത്. അതുകൊണ്ട് അവര്‍ക് എന്നെ നന്നായറിയാം.
രണ്ട് നാസിലാമാക്കും നാല് ചിക്കന്‍ വിംഗും. ബ്രോക്കോളിയും
ചില്ലി സോസ്?!
യെസ്!
പാക്ക് ചെയ്ത് കിട്ടി
കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ ഊളിയിട്ട് വെളിയിലിറങ്ങി കടയ്ക്ക് പിന്‍‌വശത്തെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിലൂടെ കുറുക്കുവഴിയില്‍ വീട്ടിലെത്തി.
മകള്‍ ടിവി കണ്ടുകൊണ്ട് ഇതൊന്നുമറിയാതെ ഇരിക്കയാണ്
സാരമില്ല അടുത്തയാശ്ച അവള്‍ക്ക് ജോലി തുടങ്ങും. പാവം അല്പം റിലാക്സ് ആയി ഇരുന്നോട്ടെ
എങ്കിലും!
നാട്ടിന്‍ പുറത്ത് നിന്നും, സംസ്ക്കാരമുള്ള സിറ്റിയില്‍ ഒക്കെ ജീവിച്ച് പത്രാസോടെ വന്ന് ഒരു സ്ത്രീ ഈ വിധം വീട്ടുജോലിക്കാരെപ്പോലെ ജോലിചെയ്താണ് ( കാശില്ലാത്തതുകൊണ്ടല്ല. ഒരമ്മായിയുടെയും അവരെ ഭയക്കുന്ന മകന്റെയും സംസ്ക്കാരശൂന്യതകാരണം?) അവരെ വളര്‍ത്തിയതെന്ന് അവര്‍ എന്നെങ്കിലും ഓര്‍ക്കുമോ?!

ഒരു ജന്മം പൂര്‍ത്തിയാവാറായി. ഇനിയിപ്പോള്‍ വലിയ പ്രതീക്ഷകളൊന്നും ഇല്ല ജീവിതത്തില്‍. വെറുതെ ജീവിതം വരുന്നപോലെ സ്വീകരിക്കുക.
ഞാന്‍ ആരുമല്ല. നാട്ടില്‍ നിന്നു വന്നവളോ പഠിച്ചവളോ ഭംഗിയുള്ളവളോ, സ്വഭാവഗുണമുള്ളവളോ, ഒന്നും! വെറും ഒരു സ്ത്രീ!! ജീവിക്കാനായി ജീവിക്കുന്ന വെറും ഒരു സ്ത്രീ!





Monday, May 14, 2018

വീട്ടമ്മമാര്‍


എത്ര പ്രായം ചെന്നാലും മനുഷ്യര്‍ക്ക് സ്നേഹിക്കാനും സ്നേഹിക്കപ്പെടാനുമുള്ള വാഞ്ചന ശേഷിക്കും. എതുവിധേനയെങ്കിലും സ്നേഹിക്കണം, സ്നേഹിക്കപ്പെടണം. ലോകത്തിന്റെ മുന്നോട്ടുള്ള ഗതിയും മനുഷ്യരുടെ ഈ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവത്തിനെ ആശ്രയിച്ചാവണം രൂപപ്പെടുന്നത്.
സഹജീവികളുടെ സ്നേഹം കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ ലൌകീകമായ സുഖഭോഗങ്ങളെ സ്നേഹിക്കും. സ്നേഹം സുഖം ആനന്ദം ഇതുതന്നെയാണ് എല്ലാ മനുഷ്യരുടെയും സ്വഭാവം. ഇത് നേടുന്നതിനായി സ്വീകരിക്കുന്ന വഴികള്‍ തുലോഅം വ്യത്യസ്ഥമാണെന്നുമാത്രം.

മറ്റുള്ളവരെ ദ്രോഹിച്ച് നേടുന്ന സ്നേഹം , സുഖം ഒക്കെ ഒരാലെ ക്രൂരര്‍ ആക്കുന്നു.മറിച്ചാവുമ്പോള്‍ നല്ലവനും.

ദൈവത്തിന് ഇതില്‍ ആരെയാണ് ഇഷ്ടം എന്ന് എനിക്ക് ഇനിയും മനസ്സിലായിട്ടില്ല. ഏതുവിധേനയും മറ്റുള്ളവരെ ദ്രോഹിച്ചും നശിപ്പിച്ചുമായാലും സ്വന്തം നിലനില്‍പ്പ് ഭദ്രപ്പെടുത്തുന്നവരാണോ അതോ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കായി പലതും വിട്ടുകൊടുത്ത് വഴിമാറി സഞ്ചരിക്കുന്നവനാണ് അദ്ദേഹത്തിന് പ്രിയപ്പെട്ടവന്‍ എന്നറിയില്ല.

പ്രകൃതിയാണ് ദൈവം എങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും അന്യോന്യം പൊരുതി ജയിച്ച് മുന്നേറുന്നവന്‍ തന്നെയാണ് ശരിയുടെ പാതയിലൂടെ ഗമിക്കുന്നത്..
അങ്ങിനെയാണെങ്കില്‍ ഞാനൊക്കെ പ്രകൃതിയുടെ/ദൈവത്തിന്റെ നിയമനങ്ങള്‍ അനുശാസിക്കാത്തവരാവും.

സമാധാനത്തോടെയുള്ള മറ്റുള്ളവരെ ദ്രോഹിക്കാതെയുള്ള സുഖവും സന്തോഷവും ആണ് ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുള്ളത്. എനിക്കത് കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും കൈമോശം വന്നില്ലെങ്കിലും ഞാനത് അന്യായമായ രീതിയിലൂടെ നേടാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടുമില്ല.

അപ്പോള്‍ ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയില്‍ ഒരുപക്ഷെ ഞാന്‍ അലസയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിയമങ്ങള്‍ അനുശാസിക്കാതെ മറ്റുള്ളവരോട് മത്സരിക്കാതെ, ഒഴിഞ്ഞുമാറിനടക്കുന്ന ഒരു ഭീരുവായിരിക്കാം.

അതെ, ഭീരുവായ ഒരു വീട്ടമ്മ. വീട്ടമ്മ എന്നത് ഒരു പദവിയോ, ഒരു ജോലിയോ ഒന്നും തന്നെയല്ല. അതും തീരെവിലയില്ലാത്ത ഒരു പേരാണ്. ജീവിതത്തിന്റെ മുക്കാലിലേറെ സമയവും മറ്റുള്ളവര്‍ക്കായി ഉഴച്ചിട്ടും ഒന്നും നേടാനാവാതെ, ഒന്നും ചെയ്തെന്ന് വരുത്താനാവാതെ മണ്ണടിയുന്ന ഒരു ജന്മം.

എന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ സമൂഹത്തില്‍ പല പദവികളില്‍ ഉണ്ട്, ഒരുവള്‍ ഒരു ബാങ്ക് മാനേജര്‍, ഒരു മിടുക്കി വക്കീല്‍, മറ്റുരുവള്‍ ഹെഡ്മിസ്ട്രസ്സ് തുടങ്ങി ഡോക്ടര്‍ എജ്ജിനീയര്‍ പദവികള്‍ അലങ്കരിക്കുന്നവര്‍ വരെ ഉണ്ട്.  കാറൊക്കെ ഓടിക്കും, സ്വയം പര്യാപ്തത നേടിയവര്‍ മക്കളൊക്കെ അവരെക്കാളും വലിയ പദവികള്‍ അലങ്കരിക്കുന്നു, ലോകത്തിന്റെ എല്ലാ കോണിലും .  എങ്കിലും ആരും തന്നെ സംതൃപ്തരായി തോന്നിയിട്ടില്ല. പലരും ഭര്‍ത്താവിനോടൊപ്പമല്ല ജീവിക്കുന്നത്പോലും ചിലര്‍ പിരിഞ്ഞു, ചിലര്‍ അകന്നു കഴിയുന്നു. സ്വന്തം വഴിതേടിപോയവര്‍ക്ക് കുടുംബം നോക്കാനാവാതെ തളര്‍ന്നുപോയവരും ഏറെ. എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ വളരെ ഉയര്‍ന്ന പദവിയില്‍ മാനേജര്‍ പോസ്റ്റില്‍ ഇരിക്കുന്ന ഒരുവള്‍.. കണ്ടപ്പോല്‍ അഭിമാനം തോന്നി. മുടി മുഴുവന്‍ നരച്ചിരിക്കുന്നും. എങ്കിലും മുഖത്ത് ചുളിവുകള്‍ വീണുതുടങ്ങിയിട്ടില്ല. മുടി ഡൈ ചെയ്യാത്തത് ഭര്‍ത്താവുമായി അകന്ന് അകലെ ജോലിചെയ്യുമ്പോള്‍ നാട്ടുകാര്‍ അപവാദം പറയാതിരിക്കാനും കൂടി ആണത്രെ. കഴുത്തില്‍ ഒരു രുദ്രാക്ഷമാലയും ഉണ്ട്. ഏതോ സിനിമയില്‍ കണ്ട് പ്രായം ചെന്ന നായികാ കഥാപാത്രത്തെപ്പോലെ.

അവളോട് സന്തോഷവതിയാണോ എന്ന് ചോദിക്കാന്‍ തന്നെ മടി തോന്നി. എങ്കിലും പറഞ്ഞു പലരും പല രീതിയിലൂടെ ഉയര്‍ന്നവര്‍ . ആ ഉയര്‍ച്ചക്കിടയില്‍ പലര്‍ക്കും പലതും കൈമോശം വന്നിട്ടുണ്ട് എങ്കിലും മറ്റു പലരെക്കാളും നമ്മളൊക്കെ മികച്ചവര്‍ തന്നെയാണ്.


(എന്നോട് സംസാരിച്ച് കഴിഞ്ഞ് പിറ്റേന്ന് ഒരു മെസ്സേജ് വന്നു. ആത്മ, കുറേ ദിവസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഇന്നലെയാണ് മനസ്സമാധാനത്തോടെ ഒന്ന് ഉറങ്ങാനായത്, നന്ദി. )

നമുക്ക് സ്വയം ആശ്വസിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാം. ഈ ഭൂമിയില്‍ ഇത്രകാലം ജീവിക്കാനായതില്‍ മക്കളെ പ്രസവിച്ച് വളര്‍ത്താനായതില്‍ , ശ്വസിക്കാനായതില്‍ പൂക്കളെയും കിളികളെയും പുഴകളെയും ഒക്കെ സന്ധിക്കാനായതില്‍. ഓരോ നിമിഷവും നമുക്ക് ദൈവത്തോടെ കടപ്പെട്ടവരായി ജീവിക്കാ‍ന്‍ ശ്രമിക്കാം..

ആത്മ

Sunday, April 8, 2018

ആമി


ഇപ്പോൾ മലയാളത്തിൽ ടൈപ്പ് ചെയ്യാൻ ഫോണ്ട് ഒന്നും ഇൻസ്റ്റാൾ ചെയ്യണ്ട!
ഇവിടെ വന്ന ഫ്രീ ആയി അങ്ങ് ടൈപ്പ് ചെയ്യാം! ചുമ്മാതല്ല ആളുകൾ ചറപറാ ഓരോന്ന് എഴുതി വിടുന്നത്..
ഹോ കുറെ നാളായി മൊബൈലും കൊണ്ട് നടന്ന എഴുതാനൊക്കെ മറന്നുപോയി..

ഇന്നലെ കമലാ സുരയ്യയുടെ 'ആമി'  സിനിമ കണ്ടു . മഞജു വാരിയർ ആണ് മാധവിക്കുട്ടിയെ അവതരിപ്പിച്ചത്. സിനിമ കൊള്ളാം സെറ്റിങ്സ് കൊള്ളാം അഭിനയം കൊള്ളാം. പക്ഷെ  മഞജുവാര്യർ മാധവിക്കുട്ടിയുടെ ആത്മഗതങ്ങൾ പറഞ്ഞത് മാത്രം അരോചകമായി തോന്നി. അത് പറയാതെ തന്നെ അഭിനയത്തിലൂടെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്. അഭിനയത്തിന്റെ കേമത്വത്തിനിടയിൽ ആ ഡയലോഗുകൾ വളരെ ചീപ്പ് ആയി തോന്നി. ചിലവ ബുക്കുകളിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന വായനക്കാരുടെ ഹൃദയത്തിൽ കയറിപ്പറ്റാനുള്ളവയാണ്` അതെടുത്ത് നിർല്ലോഭം വിളമ്പിയപ്പോൾ ആ കലാകാരിയുടെ ആത്മാവിനെ അവഹേളിച്ചപോലെ. ഒടുവിലത്തെ കല്പടവിൽ ഒറ്റയ്ക്കുള്ള ആ രംഗവും ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നു. അവർക്ക് ഒരല്പംകൂടി  മാന്യത നൽകാമായിരുന്നു എന്നു തോന്നി. എത്രയോ സ്ത്രീകൾ അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഇതിനെക്കാളും വലിയ രഹസ്യങ്ങൾ ഒക്കെ കൊണ്ട് നടക്കുന്നുണ്ടാവും. അവർ ഒരു എഴുത്തുകാരി ആയതുകൊണ്ട് അവരുടെ വ്യക്തിജീവിതം ഈ വിധത്തിൽ പരസ്യമാക്കി അവരുടെ ആത്മാവിനെ മുറിവേൽപ്പിക്കണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തോന്നി.

പക്ഷെ ആ രംഗമൊക്കെ  മഞജുവാരിയർ  ശരിക്കും മാധവിക്കുട്ടിയായി പരകായപ്രവേശം നടത്തിയതായി തോന്നിപ്പോയി.
മെഞ്ചുവാര്യരുടെ ആരാധികയൊന്നും അല്ല ഞാൻ പക്ഷെ ആ ഒടുവിലത്തെ രംഗങ്ങളിൽ ഒക്കെ വളരെ മികവുറ്റ നടിയായി തോന്നി.

പിന്നെ നീര്മാതളവും നാലുകെട്ടും പഴയ നായർ തറവാടും സംസാരശൈലിയും ജീവിതരീതിയും ഒക്കെ വളരെ സ്വാഭാവികമായി തോന്നി. അതൊക്കെ കാണുവാനാണ്~ തീയറ്ററിൽ പോയി സിനിമ കണ്ടതും.
കമലിനു നന്ദി! പക്ഷെ മാധവിക്കുട്ടിയെ കുറച്ചുകൂടി സൂക്ഷ്മതയോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യാമായിരുന്നു എന്ന് തോന്നി. ഇനിയിപ്പോൾ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലല്ലോ!

p.s

ഇപ്പോൾ ഓർത്തുനോക്കുമ്പോൾ മഞ്ജുവാരിയർ മാധവിക്കുട്ടിയുടെ ഏഴയലത്തുപോലും എത്തിയില്ല എന്നതാണു!

നമ്മുടെ ഷീലാമ്മ ചിലപ്പോൾ അഭിനയിച്ച്‌ ഭലിപ്പിച്ചേനെ!
അതെങ്ങിനെ! ഓൾഡ്‌ ആയിപ്പോയില്ലേ..
പിന്നെ ആർക്ക്‌ പറ്റുമായിരുന്നു!

നയൻ താര?